Życiorys świętego Jeremiasza
Imię Jeremiasz oznacza „Niech Jahwe podniesie z upadku”. Chłopiec urodził się w mieście Anatot, około godziny drogi od Jerozolimy. Jeremiasz pochodził z kapłańskiej rodziny, ale sam nigdy nie objął podobnego stanowiska. Wierni poznają świętego już jako dorosłego, uduchowionego proroka. Mężczyzna był człowiekiem o wielu talentach i wykazywał ponadprzeciętne zdolności artystyczne jako: pisarz, poeta, aktor, artysta komediowy.
WIDEO…
Jeremiasz twierdził, że jego życie na ziemi było zmarnowane. Mężczyzna miał niski status społeczny, nie posiadał żony i dzieci, żył w ciężkich czasach (wojna, niestabilna władza, podzielony Izrael) i odnosił liczne porażki.
Jego misja niszczenia (1,10) wcale go nie cieszyła, on wolał budować i pocieszać (por. rozdziały 30-33). Mimo to był przepełniony gniewem Pana (6,11). Ciągłe obwieszczanie ruiny było dla niego przekleństwem. Ludzie szydzili i śmiali się z niego. Słowo Boże było mu niewygodne, paliło jego serce jak ogień, którego nie był w stanie ugasić (20,8n). Jeremiasz buntował się przeciw swojemu powołaniu, nie chciał być prorokiem. Chciał cieszyć się życiem i śmiać z przyjaciółmi (15,17). Pan jednak nie zaakceptował jego buntu przeciw powołaniu i wezwał go do nawrócenia (15,9). Kazał mu być twardym i przygotować się na jeszcze większe cierpienia (12,5). Samotny Jeremiasz trwał więc przy Bogu i przy Jego Słowie. Ono stało się jego jedyną rozkoszą (15,16) i sensem życia. Nawrócony prorok stał się twierdzą nie do zdobycia. (15,20). Pan był przy nim jak potężny niewidoczny wojownik (20,11) — Księga Jeremiasza.
627 p.n.e. to rok, od którego datuje się proroctwa Jeremiasza. Święty swoją działalność prowadził za panowania pięciu królów Judy (Jozjasza, Joachaza, Jojakima, Jojakina, Sedecjasza). Najgłośniej o proroku zrobiło się po śmierci Jozjasza, za panowania jego synów Joachaza i Jojakima. Wtedy Jeremiasz przestrzegał przed bałwochwalstwem i synkretyzmem, czyli teorią łączącą różne – sprzeczne podejścia. W tym czasie proroctwa Jeremiasza budziły skrajne emocje. Szczególnie królom Judy nie podobały się wyznania świętego, dlatego wizjoner został oskarżony o zdradę, karany cieleśnie np. chłostany, pozbawiany prawa wejścia do świątyni, zmuszany do ucieczki. Ponadto niszczono jego twórczość zapisywaną na zwojach.
Chwilowy spokój w życiu świętego Jeremiasza zapanował, gdy na tronie zasiadł król Sedecjasz, czyli człowiek pobożny, ale pozbawiony siły decyzyjnej. Jeremiasz dążył do jedności i uratowania żydowskiego państwa oraz religii za pomocą uległości w stosunku do Babilończyków. Po pewnym czasie jego poglądy zostały ponownie uznane za podstępne i nieuczciwe, co spowodowało, że został strącony do lochu.
Kogo i czego patronem jest św. Jeremiasz?
Nieoficjalnie św. Jeremiasz został uznany za patrona proroków i prorokowania. Święty czuwa nad ziemią izraelską, uchodźcami, a także pisarzami.
Jak i kiedy zginął prorok Jeremiasz?
Gdy Jerozolima była oblężona przez Babilończyków, święty Jeremiasz przebywał w więzieniu. Został nawet skazany na śmierć przez utopienie w błocie, jednak cudem uratował go obcokrajowiec i ponownie trafił do celi.
Po upadku miasta król Babilonii z dynastii chaldejskiej (Nabuchodonozor) ułaskawił Jeremiasza i prorok otrzymał szansę pobytu w Babilonie tzw. „niewola babilońska". Prorok Jeremiasz – ku zdziwieniu wszystkich – postanowił pozostać w Judzie i zająć się życiem religijnym pozostałej, nielicznej ludności.
W kolejnych latach w Judzie wybuchła wojna domowa. Mieszkańcy w obawie przed Babilończykami wyruszyli do Egiptu, zabierając ze sobą Jeremiasza i jego skrybę. Tradycja Kościoła podaje, że święty zginął śmiercią męczeńską przez ukamieniowanie w egipskim Tafnes z rąk swoich rodaków. Jeremiasz zmarł „pogrążony w beznadziei, opłakując religijny i państwowy upadek swojego ludu”.
Dokonania Jeremiasza z Anatot
Jeremiasz znany jest przede wszystkim jako autor księgi biblijnej św. Jeremiasza oraz twórca Lamentacji i Ksiąg Królewskich. W działaniach literackich proroka wspierał Baruch ben Neriah – niezastąpiony skryba i uczeń. Święty nie tylko przekazywał słowo Boże, ale również dokumentował historię i lirykę, co czyni go jednym z najbardziej wszechstronnych pisarzy Biblii.
Głównym dziełem świętego jest Księga Jeremiasza, w której zapisał swoje proroctwa np.:
- ostrzegał Izraelitów o zbliżającym się nieszczęściu za grzechy i nieposłuszeństwo;
- zapowiadał niewolę babilońską jako karę dla narodu izraelskiego;
- przepowiedział, że po okresie niewoli babilońskiej Izraelici powrócą na swoje ziemie;
- ogłosił proroctwo o nadejściu Nowego Przymierza – głębszego i bardziej duchowego niż poprzednie zawarte z Izraelitami;
- przepowiedział odbudowę Jerozolimy i świątyni po okresie niewoli;
- głosił proroctwo o przyjściu Mesjasza.
Wspomnienie świętego Jeremiasza obchodzone jest 1 maja w Kościele katolickim.
Patriarchowie i prorocy oraz inne postacie Starego Testamentu byli i zawsze będą czczeni jako święci we wszystkich tradycjach liturgicznych Kościoła — Katechizm Kościoła Katolickiego.
Sprawdź też:
Św. Brygida Szwedzka już jako mała dziewczynka wiele czasu spędzała na modlitwie. Gdy miała 7 lat, Najświętsza Panienka złożyła na jej głowie tajemniczą koronę, a w wieku 10 lat objawił się przed nią Jezus, któremu powiedziała: „Tylko Ciebie pragnę kochać nade wszystko”. Brygida była nie tylko mistyczką i założycielką zakonu, ale również kobietą aktywnie działającą w sferze społecznej oraz politycznej.
Modlitwa świętego z księgi Jeremiasza
Nadziejo Izraela, Panie!
Wszyscy, którzy Cię opuszczają, będą zawstydzeni.
Ci, którzy oddalają się od Ciebie, będą zapisani na ziemi,
bo opuścili źródło żywej wody,
Uzdrów mnie, Panie, bym się stał zdrowym;
ratuj mnie, bym doznał ratunku.
Ty bowiem jesteś moją chlubą.
Oto oni, którzy mi mówią:
«Gdzie jest słowo Boże?
Niechże się wypełni!»
Ale ja nie nalegałem
na Ciebie o nieszczęście,
ani nie pragnąłem dnia zagłady.
Ty wiesz: to, co wyszło z moich ust,
jest zupełnie jawne przed Tobą.
Nie bądź dla mnie postrachem,
Ty, moja ucieczko w dniu nieszczęścia!
Ikonografia chrześcijańska – święty Jeremiasz
W ikonografii chrześcijańskiej św. Jeremiasz przedstawiany jest jako starszy mężczyzna z długą, siwą brodą i włosami o tym samym odcieniu. Mężczyzna najczęściej ukazywany jest w długich szatach ze zwojem w ręku. Artyści często prezentują świętego jako zamyślonego proroka w pozycji siedzącej z głową podpartą o dłonie.
Przeczytaj również:
Alojzy Gonzaga to święty Kościoła katolickiego, którego krótkie życie okazało się przepełnione miłością do Boga i drugiego człowieka. Ojciec młodzieńca pragnął, aby syn zrobił karierę na królewskim dworze lub stał się znany z rycerskich czynów. Jednak Alojzy od dziecka żył jak święty, stając się wzorem dla młodzieży w pielęgnowaniu cnót chrześcijańskich.
