Kim był Wenanty Katarzyniec?

Józef Katarzyniec urodził się we wsi Obydów. Jego rodzicami byli Agnieszka i Jan – ubogie małżeństwo wyróżniające się pobożnością. Matka chłopca zasiała w dziecku ogromną miłość do modlitwy różańcowej, którą odmawiał praktycznie każdego dnia.

Józef znany był we wsi jako chłopiec radosny, pracowity i pokorny. Często uczestniczył w Mszy Świętej, przyjmował Komunię Świętą, a także służył przy ołtarzu. W wolnej chwili śpiewał nabożne piosenki i odprawiał własne msze z miłości do Boga – wtedy jeszcze w niewinnej formie zabawy.

Chociaż młodzieniec od samego początku marzył o seminarium, jego rodziców nie było stać na naukę w szkole wyższej. Józef uczył się wybitnie, oferował korepetycje (zarabiał), otrzymywał stypendia i rozpoczął naukę w seminarium duchownym, a później za głosem powołania wstąpił do klasztoru franciszkańskiego we Lwowie.

Zobacz też:

Po otrzymaniu habitu, a także rocznym nowicjacie, Józef złożył śluby zakonne i otrzymał imię Wenanty. Pragnął żyć zgodnie z ideą franciszkańską. Pobożny franciszkanin nie pił alkoholu, umiłował umartwianie, żył w ubóstwie i z dala od grzechu. Towarzysze zakonu zgodnie twierdzili, że był „prawdziwie święty”.

Duchowny rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne i wyróżniał się wzorowymi ocenami, a także okazywaniem pomocnej dłoni w stronę innych braci. Wenanty otrzymał święcenia kapłańskie i jako pobożny sługa Boga rozpoczął gorliwą pracę na parafii w Czyszkach. Następnie został mistrzem nowicjatu franciszkańskiego, wykładowcą w Lwowie oraz kształcił młodzież zakonną i profesorów. Wyróżnił się jako fantastyczny nauczyciel, wielu przypadł do serca.

Kogo i czego patronem jest o. Wenanty?

Wenanty Katarzyniec uznawany jest za patrona zwyczajnej codzienności. Czuwa nad potrzebującymi, cierpiącymi i samotnymi. Franciszkanin jest również patronem od:

Zobacz także:

  • trudności,
  • długów i problemów finansowych,
  • Rycerza Niepokalanej (miesięcznik o. Maksymiliana Kolbe).

Skrócony życiorys Wenantego Katarzyńca

Wenanty było osobą o mocnej i nieskazitelnej wierze.

  • Józef Katarzyniec urodził się 7 października 1889 roku w Obydowie – wieś na Ukrainie.
  • Od małego chłopiec odznaczał się pobożnością i zamiłowaniem do modlitwy.
  • Zawsze marzył o tym, aby zostać kapłanem. 
  • Ukończył szkołę podstawową, a później uczył się w szkole wydziałowej w Radziechowie.
  • W 1904 roku Józef rozpoczął naukę w Seminarium Nauczycielskim we Lwowie.
  • W 1907 roku zamierzał dołączyć do franciszkanów, jednak został odesłany. Przełożony polecił wrócić pokornemu młodzieńcowi, jak skończy szkołę średnią i nauczy się łaciny. Po roku Józef  dołączył do zakonu.
  • 25 sierpnia 1908 roku Józef otrzymał habit zakonny i imię Wenanty, a rok później złożył śluby zakonne.
  • O. Wanaty zapoznał się z Maksymilianem Maria Kolbe.

Nie zapomnę nigdy skromności jaka tchnęła z jego postaci. W świeckim ubraniu, w wieku około 20 lat, trochę nieśmiały, w ruchach poważny, ale bez wymuszenia, w mowie raczej skąpy, ale roztropnie; spokój, uprzyjemniający obcowanie z nim, wskazywał, że jest on panem całkowitym siebie — MaksymilianMaria Kolbe.

  • Wenanty Katarzyniec wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Franciszkanów w Krakowie i kształcił się na wydziale filozoficzno-teologicznym.
  • Był sekretarzem i prezesem koła „Seraficka żarliwość".
  • 2 czerwca 1914 roku o. Wenanty otrzymał święcenia kapłańskie w kościele św. Franciszka w Krakowie.
  • Duchowny rozpoczął swoją pierwszą pracę jako kierownik, spowiednik, kaznodzieja w parafii w Czyszkach.

Śmiało mogę powiedzieć – oświadczył ten ostatni – iż w moim życiu czterdziestoletnim w zakonie poza O. Wenantym nie spotkałem tak wyrobionego charakteru… To kapłan według Serca Bożego. Okazał się doskonałym kaznodzieją, dobrym spowiednikiem i świetnym wychowawcą dzieci. Najchętniej wyjeżdżał do chorych, nie zważając na grasujące wówczas choroby zakaźne — proboszcz parafii w Czyszkach.

  • Franciszkanin został mistrzem nowicjatu franciszkańskiego we Lwowie.
  • Sługa Boży wykładał teologię, grekę i łacinę, a w sierpniu 1915 rok został magistrem najpierw kleryków nowicjuszów, a później profesorów.
  • Pełnił wiele obowiązków, zawsze był zapracowany, ale wdzięczny za otrzymane łaski.

Jak i gdzie zmarł Wenanty Katarzyniec?

Wenanty Katarzyniec nieustannie pracował. Jadł i pił niewiele, bo to co miał, oddawał potrzebującym biedakom. W sierpniu 1917 roku zachorował na hiszpankę (pandemia grypy hiszpanki), a niecały rok później lekarze wykryli u niego gruźlicę. Każdego dnia czuł się coraz słabiej.

Po śmierci dużo zrobię dla Zakonu — Wenanty Katarzyniec.

Zmarł 31 marca 1921 w Kalwarii Pacławskiej – wieś w województwie podkarpackim. Początkowo jego ciało spoczęło w miejscowym cmentarzu, a po ekshumacji w kościele Znalezienia Krzyża Świętego w Kalwarii Pacławskiej. Na grobie o. Wenantego widnieje napis: „Bądźcie naśladowcami moimi, tak jak ja jestem naśladowcą Chrystusa".

Dokonania Józefa Katarzyńca

Franciszkanie uznali Wenantego Katarzyńca za wzór świętości. W 2016 roku papież Franciszek nadał mu miano Czcigodnego Sługi Bożego. Za życia zakonnika zachowały się liczne pisma autorstwa Wenantego, które stały się inspiracją dla niejednej publikacji książkowej np.:

  • Józef Wenanty Katarzyniec (wybór i opracowanie Małgorzata Pabis): 365 dni ze sługą Bożym. Kraków: Wydawnictwo Franciszkanów „Bratni Zew”, 2018.

Modlitwa Wenantego Katarzyńca

Przedwieczny Boże mój. Upadam przed Twoim nieskończonym Majestatem i w głębokiej pokorze, cześć Ci oddając, ofiaruję Ci wszystkie moje myśli, słowa i uczynki dnia dzisiejszego, a postanawiam wszystko czynić z miłości ku Tobie, ku chwale Twej Boskiej woli, aby Ci służyć, chwalić i błogosławić Cię, abym uzyskał oświecenia w tajemnicach świętej naszej wiary, osiągnął zbawienie i ufność w Twoje miłosierdzie, zadośćuczynił Twej sprawiedliwości za tyle tak ciężkich grzechów moich, a zarazem bym przyniósł ulgę duszom w czyśćcu cierpiącym i wybłagał łaskę prawdziwego nawrócenia dla wszystkich grzeszników. Słowem pragnę każdą mą czynność wypełnić w połączeniu z owymi najczystszymi intencjami, jakie mieli za życia Jezus i Maryja, i wszyscy święci przebywający w niebie i sprawiedliwi żyjący na ziemi. O gdybym mógł tę moją intencję własną krwią przypieczętować i wznawiać co chwila tyle razy, ile chwil wieczność obejmować by mogła. Przyjmij, ukochany mój Boże, tę dobrą chęć moją i użycz łaskawie Twego błogosławieństwa wraz ze skuteczną łaską, bym już przez cały czas życia mego nie popełnił więcej żadnego grzechu śmiertelnego, zwłaszcza w dniu dzisiejszym, w którym gorąco chcę i pragnę dostąpić wszystkich, jakich tylko mogę odpustów. Pragnę także być obecny przy wszystkich przenajświętszych ofiarach, jakie dziś na całym świecie odprawiać się będą, by ofiarować je za dusze w czyśćcu cierpiące, aby od mąk tych uwolnione zostały. Amen

Przeczytaj:

Modlitwa do Wenantego Katarzyńca o pomoc materialną

Boże, nasz miłosierny Ojcze i hojny Szafarzu łask, zwracam się do Ciebie za wstawiennictwem Ojca Wenantego Katarzyńca, którego tak bardzo umiłowałeś, że błogosławiłeś wszystkim jego przedsięwzięciom. Okaż swoją łaskawość także mnie grzesznemu, gdy powierzam Ci moje troski materialne.

Twój Syn, Jezus Chrystus, powiedział: „Przypatrzcie się krukom: nie sieją ani żną; nie mają piwnic ani spichlerzy, a Bóg je żywi. O ile ważniejsi jesteście wy niż ptaki!" (Łk12,24).

Pokrzepiony tymi słowami i pełną franciszkańskiego ubóstwa postawą ojca Wenantego Katarzyńca, proszę Cię Boże o pomoc w trudnościach finansowych, z którymi się zmagam. Spraw, abym dzięki swojej pracy i mądremu gospodarowaniu środkami, jakie posiadam, mógł zapewnić godny byt mojej rodzinie i wywiązać się z codziennych zobowiązań. Amen.

Wizerunek o. Wenantego

W ikonografii chrześcijańskiej Wenanty przedstawiany jest jako młody mężczyzna ubrany w strój franciszkanina. Najczęściej wizerunek duchownego widoczny jest na portretach. Można przyjąć, że atrybutami zakonnika są: różaniec, księga, oblicze Jezusa Chrystusa na habicie.