Filmy psychologiczne - "Dzień świra"

Filmy psychologiczne kreują ciekawy, często bardzo smutny i szary świat, w którym zmuszony jest żyć ich bohater. Przykładem takiej produkcji może być "Dzień świra" - polska produkcja z 2002 roku w reżyserii Marka Koterskiego. Film ten opowiada historię niedocenianego polonisty Adasia Miałczyńskiego (Marek Kondrat), który codziennie musi mierzyć się ze swoimi natręctwami, nudą i monotonią. Jest pod każdym względem niezadowolony ze swojego życia i pragnie coś zmienić, jednak nie wie, jak wyrwać się z tego błędnego koła. Adaś Miałczyński jest według wielu obrazem typowego, sfrustrowanego Polaka.

"Podziemny krąg"

Kolejnym z filmów psychologicznych, opowiadających o narastającej frustracji jest "Podziemny krąg" - obraz Davida Finchera z 1999 roku. Główny bohater (w tej roli Edward Norton) jest pozornie szczęśliwy. Ma on dobrze płatną posadę i nie musi martwić się o swoją przyszłość. Jednak stres, związany z wyścigiem szczurów sprawia, że zaczyna on cierpieć na bezsenność. Za namową lekarza bohater udaje się na terapię grupową dla ciężko chorych ludzi, na której poznaje Marlę Singer (Helena Bohman Carter), czyli osobę bardzo podobną do siebie. Jakiś czas później poznaje również Tylera (Brad Pitt) - charyzmatycznego i oryginalnego mężczyznę. Razem postanawiają założyć podziemny klub walk na pięści.

Dramat psychologiczny - "Czarny Łabędź"

Filmy psychologiczne wywodzą się z dramatu. Połączenie tych dwóch gatunków jest więc dość często spotykane. Świetnym przykładem udanego flirtu między tymi dwoma nurtami jest film "Czarny łabędź" z 2010 roku w reżyserii Darrena Aronofsky'ego. Główna bohaterka, baletnica Nina (Natalie Portman) otrzymuje główną rolę w spektaklu "Jezioro łabędzie". Jednak klasyczna sztuka Czajkowskiego w wizji reżysera teatru (Vincent Cassel) ma ukazywać zarówno białego, czystego łabędzia, jak i czarną, mroczną wersję tego ptaka. Aby sprostać wyzwaniu, bohaterka musi stawić czoło swojej konkurentce, Lily (Mila Kunis) oraz obudzić mroczną część swojego charakteru.

Thrillery psychologiczne - "Wyspa tajemnic"

Filmy psychologiczne często mają za zadanie budzić grozę i pozostawić u widza uczucie niepokoju, zburzyć jego światopogląd lub sprowokować rodzenie się pytań i wątpliwości. Taki nurt twórczości określany jest mianem thrillera psychologicznego, czyli opowieści o psychice i emocjach, podszytej nutką grozy i nieokreślonego, czającego się w mroku zła.

Dobrym przykładem filmu psychologicznego tego typu jest "Wyspa tajemnic" z 2010 roku. Obraz Martina Scorsese opowiada historię policjanta, Teddy'ego Danielsa (Leonardo DiCaprio), który wraz z partnerem przybywa do szpitala psychiatrycznego dla kryminalistów. Miejsce to znajduje się na wyspie Shutter - odciętej od wszelkiej cywilizacji, otoczonej z każdej strony wodą i skałami. Policjanci, którzy przybyli zbadać sprawę tajemniczego zniknięcia jednej z pacjentek szybko orientują się, że ze szpitalem jest coś nie tak i postanawiają zbadać tą sprawę.

"Szósty zmysł"

"Szósty zmysł" to kolejny film psychologiczny, którego obejrzenie rodzi więcej pytań niż odpowiedzi. Obraz z 1999 roku w reżyserii M. Nighta Shyamalana opowiada historię niezwykłej relacji psychiatry dziecięcego Malcoma Crowe'a (Bruce Willis) z wychowywanym przez samotną matkę Cole'em (Haley Joel Osment). Malcolm wciąż próbuje poukładać swoje życie po postrzale, do którego doszło rok wcześniej. Cole natomiast stara się zaakceptować swój niezwykły dar - tytułowy szósty zmysł, dzięki któremu widzi on przeszłość oraz zmarłych.

"Eksperyment"

Dobrym filmem psychologicznym jest również "Eksperyment". Jest to film oparty na faktach. Obraz w reżyserii Paula Sheuringa opowiada historię słynnego Stanfordzkiego eksperymentu więziennego, który faktycznie miał miejsce w USA. W trakcie jego trwania 20 mężczyzn pozwoliło naukowcom umieścić się w więzieniu w roli strażników oraz więźniów. Z czasem napięcie między grupami narasta, aż w końcu dochodzi do rękoczynów. Naukowcy postanawiają jednak nie przerywać eksperymentu. Jakie będą jego skutki?

Dobry film psychologiczny - "Milczenie owiec"

Filmy psychologiczne często opowiadają historie ludzi powiązanych zawodowo z medycyną (najczęściej psychiatrów). Przykładem takiego filmu jest "Milczenie owiec". To opowieść o doktorze Hannibalu Lecterze (Anthony Hopkins), zamkniętym w specjalnie skonstruowanej celi. Szalenie inteligentny i krwiożerczo niebezpieczny psychiatra stanie się narzędziem do celu dla młodej agentki FBI, Clarice Starling (Jodie Foster). Lecter zgadza się pomóc jej w stworzeniu profilu psychologicznego seryjnego mordercy, Buffalo Billa w zamian za osobiste wspomnienia z jej życia.

Najlepsze filmy psychologiczne - "Przerwana lekcja muzyki"

Filmy psychologiczne takie jak "Przerwana lekcja muzyki" z 1999 roku na długo zapadają w pamięć. Bohaterką wykreowaną w dziele Jamesa Mangolda jest Susanna Kaysen (Winona Ryder), czyli siedemnastolatka, której rodzice decydują się na umieszczenie jej w zakładzie psychiatrycznym. Dziewczyna spędza tam dwa lata, w trakcie których zaprzyjaźnia się z socjopatką Lisą (Angelina Jolie). Tworzy się między nimi wyjątkowa więź. Historia oparta jest na faktach.

Filmy psychologiczne - "Split"

"Split" to jedno z najnowszych dzieł reżysera "Szóstego zmysłu". Ten pochodzący z 2016 roku film psychologiczny opowiada historię Kevina (James McAvoy), czyli mężczyzny z rozdwojeniem jaźni, który posiada w sobie 23 osobowości. Jedna z nich zaczyna dominować bohatera, zmuszając go do robienia złych czynów, na przykład porwania trzech nastolatek i zamknięcia ich w piwnicy. Dziewczęta muszą odgadnąć, której z osobowości mogą ufać i prosić ją o pomoc, a która może utrudnić lub uniemożliwić im ucieczkę.

Horror psychologiczny - "Lśnienie"

Ostatnią propozycją na naszej liście najlepszych filmów psychologicznych jest klasyka horroru, czyli "Lśnienie" w reżyserii Stanleya Kubricka. To prawdziwe arcydzieło z początku lat 80-tych opowiada historię Jacka Torrance'a (Jack Nicholson), byłego alkoholika i nauczyciela, aspirującego pisarza. Zatrudnia się on jako dozorca w hotelu Panorama i przeprowadza do niego wraz z żoną i synkiem. Z czasem u Jacka zaczynają się ujawniać objawy choroby więziennej, wskutek której widzi duchy i wydarzenia z przeszłości. Czy jednak są one jedynie wytworem jego umysłu?