Walizki Wittchen na wyprzedaży w Lidlu. Teraz kupisz je w okazyjnej cenie
Z okazji ferii walizki Wittchen na wyprzedaży w Lidlu cieszą się dużą popularnością. Teraz i ty możesz kupić te popularne modele w okazyjnej cenie. Poznaj szczegóły tej oferty.
Rozpoczął się sezon ferii w szkołach. W związku z tym wiele osób - zwłaszcza tych, które mają uczące się pociechy - decyduje się na podróże. A jedną z podstawowych rzeczy potrzebnych do wyjazdów jest oczywiście walizka. Warto postawić na funkcjonalny model, który posłuży nam przez wiele lat. I właśnie takie są walizki Wittchen na wyprzedaży w Lidlu. Zobacz, jak wygląda ta oferta. Walizki Wittchen na wyprzedaży w Lidlu Walizki Wittchen to modele, które cieszą się dużą popularnością. Wszystko dzięki ich eleganckiemu wyglądowi, ale też funkcjonalności i wytrzymałości. Jeśli jesteś zainteresowany właśnie walizką tej marki, zapoznaj się z okazją, jaką daje ci Lidl. Ta popularna sieć sklepów zdecydowała się na wyjątkową promocję z okazji ferii. W asortymencie znalazły się różne walizki - w tym te marki Wittchen. To klasyczne modele dostępne w różnych kolorach, m.in. czarnym, stalowym oraz granatowym. Walizki są w małym lub dużym rozmiarze, więc niezależnie od tego, czy wybierasz się w długą podróż z bagażem rejestrowanym, czy może city break jedynie z kabinówką, z pewnością znajdziesz model idealny dla siebie. Mała walizka ma rozmiar 55 x 40 x 20 cm. Jej koszt to 119 zł. Z kolei duża posiada rozmiar 77,5 x 52 x 29 cm. Kupisz ją za 159 zł. Obie zostały przecenione aż o 30 zł. Zobacz, jak wyglądają. Okazyjne ceny w Lidlu Lidl przygotował wyjątkową ofertę z okazji ferii. W asortymencie sklepu znalazły się bowiem nie tylko walizki. Możemy w nim dostać również ciepłe kurtki, legginsy termiczne oraz zestawy bielizny funkcyjnej. Takie produkty świetnie sprawdzą się np. podczas górskich wycieczek. To jednak nie wszystko. W ofercie Lidla dostępne są też modne elementy garderoby. Niedawno pisałyśmy np., że te legginsy z Lidla nadają się nie tylko na siłownię, a kurtka z Lidla to hit sezonu 2024/2025. Warto też pamiętać, że ta sieć sklepów to przede wszystkim produkty spożywcze o szerokim wyborze.
Wybierz jesienne odprężenie w Binkowski SPA w sercu Gór Świętokrzyskich
Romantyczne spacery w otoczeniu złotych liści, kolacje w blasku świec i zapach aromatycznych olejków… Jesień to idealny czas, by poczuć atmosferę błogiego luksusu. Odkryj wyjątkowe pakiety dla par, które pozwolą uciec od codzienności i jeszcze bardziej zacieśnić więź z drugą połówką.
Wyobraź sobie chwile pełne relaksu, w otoczeniu elegancji i komfortu, gdzie tylko ty i twój partner lub partnerka możecie zatracić się w błogim odprężeniu. W hotelu Binkowski znajdziesz wyjątkową ofertę SPA dla dwojga, która urzeczywistni wasze marzenia. Ten niezwykły obiekt usytuowany jest w Kielcach, a konkretnie w malowniczej okolicy gór Świętokrzyskich. Znajdujące się w nim udogodnienia to nie tylko kameralne pokoje, ale też restauracje, tropikalne baseny i oczywiście SPA. Jakie atrakcje czekają na wyciągnięcie ręki? Zabiegi na twarz i ciało Hotel Binkowski dysponuje sześcioma nowoczesnymi gabinetami spa. Wśród nich znajduje się intymny gabinet do zabiegów na twarz dla jednej osoby oraz przestronny gabinet dla dwojga, przeznaczony do rytuałów na ciało. Zabiegi wykonywane są przez wykwalifikowany personel, a kosmetyki stosowane w pielęgnacji zawierają głównie składniki pochodzenia naturalnego. Wewnątrz obiektu znajdziecie m.in. wyjątkowy gabinet wyposażony w dwie kamienne wanny do kąpieli oraz komfortowy pokój z łóżkiem wodnym, idealny do zabiegów łączonych, takich jak peelingi i masaże. Sauny Świętokrzyskie Saunowanie ma wiele korzyści zdrowotnych, takich jak poprawa krążenia, detoksykacja organizmu i relaksacja mięśni. To droga do równowagi zgodnie z filozofią wellbeing, która łączy umysł, ciało i ducha. Hotel Binkowski jest świetnym miejscem, by zadbać o siebie kompleksowo. Goście mają do dyspozycji Sauny Świętokrzyskie, w których mogą korzystać z różnych form odnowy, takich jak sauna fińska, sauna parowa czy grota solna. Można też skorzystać ze specjalnych ceremonii, aromaterapii czy peelingów. Tureckie zabiegi Hammam Wspólne chwile w SPA to doskonała okazja, aby zbliżyć się do siebie i choć na chwilę zatrzymać czas. W kameralnej atmosferze doświadczone terapeutki i terapeuci zadbają o to, byście poczuli się jak w niebie. W strefie saun znajduje się specjalna przestrzeń dedykowana tureckiemu rytuałowi Hammam, zapewniającemu głębokie odprężenie i relaks. Tu każdy szczegół został przemyślany, by dostarczyć gościom niezapomnianych wrażeń. Jacuzzi i strefy wellness W ciągu dnia warto skorzystać ze strefy, gdzie znajduje się kilka jacuzzi i beach bar. Po intensywnym dniu w tropikalnym raju, ty i twój partner możecie wypocząć w kolejnej strefie relaksu. Tam czeka na was nie tylko aromatyczna kąpiel, ale również romantyczna kolacja dla dwojga, w tym szampan i specjały kuchni azjatyckiej. To właśnie w tym miejscu przyjemność przeplata się z chwilami pełnymi intymności. Romantyczne spacery Jeżeli korzystanie ze SPA to za mało, hotel Binkowski ma do zaoferowania znacznie więcej atrakcji. Jego lokalizacja sprawia, że jest on doskonałą bazą wypadową do poznawania okolicy, w tym przyrody i szlaków turystycznych. Niezależnie od wybranych atrakcji, w waszych sercach na zawsze pozostaną piękne wspomnienia z podróży. To wasze chwile szczęścia! Szczegółową ofertę SPA w hotelu Binkowski znajdziesz na: https://www.binkowskihotel.pl/spa Materiał promocyjny Hotelu Binkowski
Zimowy wypad na weekend w górach – idealny dla zabieganych rodziców
Z dala od zgiełku miasta, w otoczeniu górskich szczytów i świerkowych lasów – czy jest lepszy sposób na wypoczynek tylko we dwoje? Jeśli dobrze wybierzecie miejsce na weekend w górach, przeżyjecie niezapomnianą przygodę i naładujecie baterie.
W tym artykule: Na narty i inne zimowe aktywności Odpoczynek od codzienności – weekend w górach Chwile tylko dla siebie Szampańska zabawa Zima w górach to magiczny czas, kiedy cała okolica pokryta białym puchem wygląda niezwykle malowniczo. To idealna pora roku, aby odwiedzić hotel w górach. Świeże powietrze, piękne widoki, bliskość przyrody – tylko wypoczywać i cieszyć się chwilą! Wszystko to znajdziemy w jednym magicznym miejscu tuż pod Śnieżką, doskonałym na niezapomniany weekend w górach. Na narty i inne zimowe aktywności Kochacie zimę, góry i narty? Warto zaplanować wyjazd w Karkonosze, gdzie nie brakuje rozrywki dla miłośników śnieżnych przygód. Odpoczną tam i fani szusowania na nartach, i amatorzy jazdy na sankach. Bliskość licznych tras narciarskich oferuje Green Mountain Hotel 5* – luksusowy hotel u samego podnóża Śnieżki! Odpoczynek od codzienności – weekend w górach Jeśli wypad we dwoje, to obowiązkowo relaks w hotelowym SPA – strefa wellness to coś, co doceni każdy rodzic, który pragnie oderwać się od codzienności. Sesje w saunarium będą idealną rozrywką na wieczór. W Green Mountain Hotel 5* goście mają dostęp do różnych rodzajów saun: suchej, infrared czy łaźni parowej z aromaterapią. Chwile tylko dla siebie A może znajdziecie czas, aby wstąpić do salonu Dr Irena Eris Beauty Partner, aby oddać się regenerującym zabiegom na ciało i twarz? Po intensywnym dniu na stoku warto też skorzystać z odprężających masaży. Szampańska zabawa Jeśli to wasz pierwszy długo wyczekiwany wyjazd we dwoje od dawna, z pewnością docenicie zabawę w hotelowym Lobby Café & Bar, gdzie czas szybko mija w akompaniamencie muzyki na żywo. Podczas zimowych wieczorów można posłuchać pianistów, saksofonistów, gitarzystów i wokalistów, a ich muzyka idealnie komponuje się z wyjątkowym klimatem hotelu w górach. W Lobby Café & Bar można zamawiać unikalne koktajle, kolorowe drinki czy aromatyczne kawy, które są serwowane przez naszych utalentowanych barmanów i baristów. Zarezerwuj pobyt w Green Mountain Hotel 5* & Green Apartments i zachwyć się zimowym wyglądem Karkonoszy! Spędź u nas rodzinne ferie zimowe albo przyjedź na narty na weekend. W hotelu w górach znajdziesz swoje miejsce! HOTEL: www. green-mountain.pl
Pomysł na oryginalną randkę? Zabierz ukochaną osobę na weekend pełen wrażeń w Binkowski Resort
Marzy ci się bajeczny weekend z bliską osobą? W planach tylko wy, wokół natura, SPA, romantyczne kolacje i upragniona chwila relaksu? Proszę bardzo! Obiekt Binkowski Resort położony jest w sercu Gór Świętokrzyskich, z malowniczym widokiem na całe Kielce. Goście mogą korzystać z wyjątkowego saunarium, SPA oraz basenu typu infinity na dachu hotelu. Zaplanuj niestandardową, wyjazdową (i odjazdową) randkę!
W tym artykule: Binkowski Resort: wyciszające miejsce, w którym dzieje się magia Raj dla miłośników saunowania Wyrafinowane atrakcje na najwyższym poziomie w Binkowski Resort Binkowski Resort: wyciszające miejsce, w którym dzieje się magia Jesienny czas to idealny moment, aby wyjechać gdzieś z ukochaną/ukochanym. Podrzucamy wam pomysł na idealną randkę. Położony w sercu Gór Świętokrzyskich Binkowski Resort to wyjątkowe miejsce dla dwojga. Sauny Świętokrzyskie są nową strefą relaksu dla dorosłych gości i absolutnie wyjątkową przestrzenią. SPA oraz basen typu infinity na dachu hotelu to kolejne powody, dla których zdecydowanie warto odwiedzić Binkowski Resort. Goście są otoczeni drzewami Parku Baranowskiego co sprawia, że każdy oddech tutaj jest wyjątkowy, a górska panorama powoduje, że zachody słońca zapierają dech w piersiach. Raj dla miłośników saunowania Specjalnie dla fanów saunowania przygotowano 5 różnorodnych saun: saunę świętokrzyską, saunę chlebową, saunę infrared, łaźnię parową, i największą z nich - saunę panorama (to 3. największa sauna w Polsce, mieści 130 osób). To właśnie sauna panorama rozpalana jest między innymi na słynne noce saunowe. Nie da się również przejść obojętnie obok basenu typu infinity. Mieści się na dachu hotelu, ma rozległą strefę wypoczynkową oraz bar wodny. Basen na dachu jest otwarty wyłącznie w sezonie letnim. Istnieje tu też możliwość zrelaksowania się w wannach jacuzzi, to wszystko z kojącym widokiem na las, pod gołym niebem. Poza kompleksem saun, na gości czeka zatem też wypoczywalnia z tarasem widokowym, basen z hydromasażami oraz basen do schładzania. Ważną informacją jest to, że seanse saunowe odbywają się codziennie w godzinach: 11:15 / 14:15 / 17:15 / 18:15 / 19:15 / 20:15 / 21:15. Przed południem odbywa się delikatny seans „Na dzień dobry”, który rozbudza i pozytywnie wpływa na samopoczucie tego dnia. Następnie (o godz. 14:15) ma miejsce seans z peelingiem całego ciała. Od godziny 17:15 do 21:15 rozpoczyna się wieczorny cykl saunowania. Podczas niektórych seansów wypiekany jest chleb, serwowane są napary czy orzeźwiające napoje – wszystko jest dostosowane do tematyki ceremonii. W każdą pierwszą sobotę miesiąca odbywają się noce saunowe dla par (w godzinach 22:00-02:00). To gwarancja prawdziwie romantycznego wieczoru! Połączenie seansów saunowych i wyjątkowych rytuałów to duet przygotowany z myślą o gościach, którzy marzą o wspólnym, klimatycznym momencie tylko dla siebie. Różnorodne seanse saunowe, obłędne połączenia zapachowe, fantastyczna sceneria Gór Świętokrzyskich – niesamowite wspomnienia są na wyciągnięcie ręki! Wyrafinowane atrakcje na najwyższym poziomie w Binkowski Resort Prawdziwy romantyczny wieczór nie mógłby odbyć się bez kolacji w dobrej restauracji japońskiej z panoramą na całe miasto. W tym miejscu serwują absolutnie wyjątkowe smaki (i widoki), których się nie zapomina! Restauracja japońska La Sora zlokalizowana na 4. piętrze Binkowski Resort. Zadowoli nawet najbardziej wybredne podniebienia. Specjalizuje się w sushi, ale w karcie znajdziesz też potrawy takie jak m.in. małże nowozelandzkie, podwędzane na miejscu tatary, poke bowle czy soczyste steki. Mamy kolejną dobrą wiadomość, nowa przestrzeń SPA otworzy się już niebawem! W 2021 roku powstały Baseny Tropikalne (w tym roku Sauny Świętokrzyskie) z basenem na dachu, niemałym wydarzeniem jest też otwarcie luksusowej strefy Binkowski SPA w koronach drzew. W strefie SPA znajdować się będą 2 ekskluzywne gabinety do masażu posiadające przeszklone ściany z widokiem na las. Pojawi się tam również gabinet z wannami kamiennymi, gdzie goście będą mieli okazję zaznać tropikalnych kąpieli. Nie zabraknie też gabinetu Hammam, w którym przeprowadzane będą tureckie rytuały polegające na masażu pianą. W jednym z gabinetów przewidziano przestrzeń na relaksacyjne zabiegi SoftPack, a w kolejnym – zabiegi na twarz. Jak narodził się pomysł na saunarium i z myślą o kim zostało stworzone? Wielkim atutem Binkowski Resort jest jego położenie w centralnej Polsce (zaledwie 2,5 godziny drogi samochodem dzieli nas od największych polskich miast takich jak: Warszawa, Kraków, Łódź, Katowice czy Lublin).
Zrównoważone podróżowanie dla początkujących. Podpowiadamy, gdzie jechać, aby odpocząć, i nie zrujnować przy tym planety i… portfela!
Podróże mogą nie tylko tworzyć piękne wspomnienia, ale również przyczyniać się do tworzenia lepszego świata. Jak to możliwe? Wystarczy zdecydować się na ekopodróż, która promuje rozwiązania, wspierające nie tylko planetę, ale również ludzi. Aby postawić na zrównoważoną turystykę, nie musimy daleko szukać – wystarczy wybrać się do Niemiec, nasz sąsiad jest liderem ekologicznego wypoczynku. Sprawdź, jakie miejsca warto tam zobaczyć i jakie nawyki wdrożyć, aby podróżowanie było zrównoważone.
Zacznijmy od podstaw: czym jest zrównoważone podróżowanie? Wielu osobom ekopodróże kojarzą się z dbaniem o planetę. I faktycznie – zrównoważona turystyka zakłada troskę o środowisko naturalne, dlatego podróż powinna m.in. w minimalny sposób wykorzystywać zasoby naturalne, wspierać ochronę środowiska, a także emitować jak najmniej CO2. Jednak to nie wszystko! Zrównoważone podróżowanie wymaga nie tylko szacunku do przyrody i krajobrazów, ale również wrażliwości społecznej i świadomego zwracania uwagi na potrzeby ludzi w odwiedzanych zakątkach świata. Ponadto podczas takiego urlopu istotne jest też wspieranie lokalnej gospodarki np. poprzez wybór rodzimych restauracji, zakwaterowania czy transportu, czyli wszystkich miejsc, które generują możliwość zatrudnienia tamtejszych mieszkańców. Przejdźmy do praktyki: Jak podróżować w sposób zrównoważony? Aby wdrożyć w życie zrównoważony urlop, który nie nadwyręża zasobów naturalnych oraz wspiera regionalne przedsiębiorstwa i zrozumienie międzykulturowe, kluczowy jest plan. Co ważne, oprócz celu podróży należy w nim uwzględnić atrakcje do odwiedzenia, środki transportu, noclegi oraz lokale gastronomiczne. Fot. DZT/Jens Wegener Wybierając się do Niemiec, możesz skorzystać z gotowca, czyli wykazu certyfikowanych miejsc noclegowych, które działają na zasadach zrównoważonego rozwoju: www.germany.travel/en/feel-good/sustainability.html. 5 wskazówek, dzięki którym twoja podróż po Niemczech będzie zrównoważona 1. Odwiedzaj nieoczywiste miejsca i atrakcje Tym razem podczas urlopu możesz zachwycić się miejscami, które nie są na listach znanych atrakcji Niemiec. Możesz np. wylosować miejsce, celując palcem na mapie – taka przygoda w nieznane i z dala od tłumów i popularnych atrakcji z pewnością będzie dobra dla środowiska, a co równie ważne – także dla twojego portfela, bo mniej oblegane miejsca zwykle są również tańsze. Jeśli wybierzesz pobyt blisko przyrody, pamiętaj, by respektować środowisko naturalne – w tym m.in. nie schodź ze szlaków, nie generuj odpadów i chroń dziką przyrodę. 2. Wybieraj ekologiczne środki transportu Nie musisz być jak szwedzka aktywistka Greta Thunberg, która w celu uniknięcia szkodliwej podróży samolotem, zdecydowała się na podróż jachtem przez Atlantyk… W podróży z Polski do Niemiec zamiast samochodu możesz wybrać pociąg lub autobus. Najlepiej sprawdzą się te zelektryfikowane, gdyż generują niemal zerowy ślad węglowy, a jeśli zarezerwujesz bilety wcześniej, ich cena będzie niższa od standardowej. Fot. DZT/Jens Wegener Kiedy jednak musisz lecieć samolotem, wybierz ekonomiczny lot bezpośredni i… zostań w danym miejscu dłużej – najwięcej CO2 emituje start i lądowanie maszyny. Ponadto wybierz ekologiczną linię lotniczą, która umożliwia m.in. rekompensowanie śladu węglowego. 3. Postaw na lokalny ekonocleg Wiele obiektów noclegowych u naszego zachodniego sąsiada dba o środowisko i wprowadza „zielone” rozwiązania, w tym m.in. w sposób zrównoważony zarządza wodą, odpadami i energią, stosuje ekologiczne środki czystości i higieny, wspiera ekomobilność oraz lokalnych dostawców. Ich działania potwierdzają certyfikaty (np. Certified Green Hotel, GreenSign, EU Ecolabel, Blaue Schwalbe lub Green Pearls), ale najlepszym świadectwem są opinie hotelowych gości. Wykaz i opisy certyfikatów znajdują się TUTAJ. 4. Zabierz ze sobą jak najmniej Pamiętaj, że ilość bagażu w wybranym transporcie przekłada się na większe zużycie energii, co z kolei jest związane z wyższą emisją CO2. Dlatego przemyśl, jakich rzeczy faktycznie potrzebujesz i spakuj się w jak najmniejszą walizkę lub plecak. Ponadto zabierz ze sobą rzeczy, które nie generują odpadów, a także te, które są wielorazowe. Fot. DZT/Jens Wegener 5. Wspieraj lokalne restauracje i sklepy W Niemczech, w lokalach gastronomicznych, coraz częściej priorytetowa staje się zasada „no waste”, czyli takie zarządzanie produkcją i produktami, aby generować jak najmniej śmieci. Oto kilka przykładów: w kuchni papier do pieczenia zastępuje się często specjalnymi matami, w łazience zamiast mydła w płynie jest mydło w kostce, goście zamiast słomek papierowych otrzymują szklane lub metalowe, a tealighty w aluminiowych oprawkach ustępują miejsca świeczkom wielokrotnego użytku. Fot. DZT/Jens Wegener „Zero śmieci” dotyczy główne warzyw, owoców i mięsa, czyli pożywienia z krótką datą ważności. Niespożyte we właściwym terminie są po prostu wyrzucane, dlatego niemieckie restauracje coraz częściej optymalizują zamówienia dostosowując ilość do zapotrzebowania. Dodatkowo produkty zamawiają u miejscowych rolników, oddając im resztki na kompost organiczny. W ten sposób cykl się zamyka. Warto więc zamiast znanej sieciówki lub supermarketu zdecydować się na lokalną restaurację czy gasthaus – jeśli spytasz miejscowych, gdzie warto iść na kawę lub obiad, bądź jaki sklepik warto odwiedzić, z pewnością ci pomogą. Ponadto wybieraj restauracje, w których menu oparte jest na sezonowych, regionalnych składnikach. Unikanie importowania żywności skutecznie zmniejsza ślad węglowy. Co konkretnie zobaczyć w Niemczech? Podpowiadamy! Lubisz miejskie przygody? Jeśli uwielbiasz miasta, warto zacząć od stolicy, którą także można zwiedzać w sposób zrównoważony. Świetnym pomysłem będzie wycieczka rowerowa z przewodnikiem wokół dawnego lotniska Tempelhof, wizyta w Futurium (Dom Przyszłości), ufaFabrik (ekologicznej oazy kultury) lub w Klunkerkranich (miejski projekt ogrodniczy na parkingu centrum handlowego). Tym samym oprócz zwiedzania znanych atrakcji i zabytków Berlina, zajdziesz tu wiele miejsc, w których skutecznie odpoczniesz od zgiełku. Fot. DZT/Julia Nimke Co ważne, istotną wizytówką wielu miast w Niemczech są parki, ogrody i lasy, świetna infrastruktura rowerowa oraz obiekty certyfikowane pod względem zrównoważonego rozwoju, dlatego znajdziesz je także m.in. w Lipsku, Kolonii, Dreźnie, Düsseldofie, Stuttgarcie czy Hamburgu. Dodatkowo każda z tych metropolii ma swój sposób na zrównoważoną turystykę – w Hamburgu promowani są ekologiczni projektanci mody, w Dreźnie można zwiedzić fabrykę e-pojazdów, a w Düsseldorfie po prostu usiąść w jednym ze słynnych browarów rzemieślniczych lub zatrzymać się na odpoczynek na brzegu Renu. Fot. Lookphotos/Sabine Lubenow A może wolisz mniejsze miasteczka? Naszą propozycją jest Fryburg, który zachwyca jedną z najpiękniejszych starówek w Niemczech, z charakterystycznymi bächle – wąskimi kanałami wodnymi biegnącymi wzdłuż chodników. Warto odwiedzić też Koblencję, gdzie możesz podziwiać widoki na Górną Dolinę Środkowego Renu, a później spacerować wąskimi uliczkami i odwiedzić charakterystyczne dla tego miasta przytulne winiarnie. Można też odwiedzić Schmilkę – saksońską wioskę u brzegu Łaby, gdzie nadal mieli się mąkę, z której później można zjeść pieczywo sprzedawane w lokalnej piekarni. To tylko niektóre propozycje – więcej szczegółowych informacji i atrakcji znajdziesz tutaj: www.germany.travel/en/feel-good/city-adventures.html. A może wolisz aktywny urlop z przyrodą w tle? Jedna trzecia powierzchni Niemiec to tereny znajdujące się pod ochroną przyrody, w tym aż 16 parków narodowych. Co ciekawe 7 z nich jest blisko granicy z Polską. Miłośnikom takiego wypoczynku z pewnością spodoba się Park Narodowy Lasu Bawarskiego, Park Narodowy Szwajcarii Saksońskiej czy Park Narodowy Dolnej Odry. Fot. DZT/Felix Meyer Jeśli szukasz czegoś specjalnego, to koniecznie wybierz się do Parku Narodowego Eifel, który ze względu na znajdujące się na jego terenie obserwatorium nazywane jest gwiezdnym rezerwatem – przyznaj, kiedy ostatni raz widziałaś niebo pełne gwiazd i Drogę Mleczną? Możesz też zbudować z bliskimi tratwę i pływać nią po jeziorze Niederwürzbach lub przejść się drogą wśród koron drzew, a następnie spać na zawieszonym na drzewie hamaku z widokiem na zakole rzeki Saary. Fot. DZT/Jens Wegener Już wiesz, jakie miejsce odwiedzić w Niemczech? Więcej informacji na temat zrównoważonej turystyki na stronie www.germany.travel/en/feel-good/sustainability.html Materiał powstał z udziałem Niemieckiej Centrali Turystyki w ramach kampanii „Feel Good”
5 rzeczy, których na pewno nie wiedzieliście o Gruzji
Co powinno przekonać cię do wybrania się do Gruzji? Na pewno smak gruzińskich upalnych wieczorów, gościnność ludzi, regionalne przysmaki i nadmorskie kurorty jak np. w osławionym piosenką Batumi. Znalazłyśmy 5 innych mniej oczywistych powodów, dla których warto odwiedzić Gruzję.
W tym artykule: 5 rzeczy, których na pewno nie wiedzieliście o Gruzji Enoturystyka Królowa jest tylko jedna „Batumi, ech Batumi/Herbaciane pola Batumi" Gdzie leży „Zielony Przylądek” Gruzji? Demna Gvasalia - od uchodźcy po guru w świecie mody 5 rzeczy, których na pewno nie wiedzieliście o Gruzji Gruzja to kraj, w którym łatwo się zakochać. Ma swoje przejścia, skomplikowaną historię i rany, a mimo to jest w nim coś uzależniająco świeżego i szczerego. To perła Kaukazu i nasz ostatni turystyczny crush. Wśród najpopularniejszych kurortów i oczywistych urlopowych wyborów, Gruzja błyszczy jak prawdziwy diament. Intryguje, bo przypomina, że w podróżowaniu chodzi o odkrywanie i poznawanie nowego, a często samego siebie. Enoturystyka Nie każdy wie, że enoturystyka, to bardzo popularne słowo w kontekście Gruzji. Oznacza turystykę winiarską - nową, ale dynamicznie rozwijającą się gałąź turystyki, która polega na podróżowaniu śladem dobrego wina. Brzmi jak marzenie? Dokładnie tak jest, bo to podróż, w której nie chodzi tylko o cel, ale o drogę. Bo dla Gruzinów picie wina to cała kultura – od historii, miejsca produkcji, techniki dojrzewania trunku według dawnych tradycji, po trwające bez końca toasty. Enoturystyka to alternatywny sposób na poznanie ukrytych miejsc i historii rodzinnych winnic. To trwające godzinami celebracje w najpiękniejszych zakątkach Gruzji, poznawanie lokalnych zwyczajów, degustacje regionalnych dań. Zaskoczy cię suto zastawiony stół i talerze z kolejnymi przysmakami ustawiane w piętra (gdy brakuje już miejsca), wino o smaku słońca i pocałunków dobrane do okazji i rodzaju toastu czy choćby właśnie ciągnące się w nieskończoność toasty. Możesz liczyć na towarzystwo chętne do długich rozmów, które bez skrępowania przysiądzie się do twojego stolika, a przy odrobinie szczęścia zanuci jedną z tradycyjnych rzewnych pieśni o miłości, kraju lub winie - bo to 3 najważniejsze wartości dla Gruzinek i Gruzinów. Królowa jest tylko jedna Czy wiesz, że największa szachistka pochodzi z Gruzji? Nona Gaprindaszwili zdobyła 25 medali olimpijskich i 5 tytułów mistrzyni świata. To pierwsza kobieta z tytułem arcymistrza przyznanym przez Międzynarodową Federację Szachową. 81-letnia dziś Nona wygrywała zarówno z kobietami, jak i mężczyznami. O gruzińskiej arcymistrzyni zrobiło się znów głośno w związku z aferą z Netfliksem. Szachistka złożyła pozew, w którym oskarżyła słynną platformę streamingową o zakłamywanie historii. W bijącym rekordy popularności serialu „Gambit królowej” pada fałszywa informacja o tym, że Nona Gaprindaszwili nigdy nie mierzyła z mężczyznami. Tymczasem Gruzinka nie tylko grała z mężczyznami, ale dawała im porządny wycisk. Twórcom produkcji nagrodzonej Emmy za swoją ignorancję przyjdzie słono zapłacić. Bo choć skończyło się na ugodzie, której warunki nie zostały upublicznione, to pokazuje tylko, że z Gruzinkami się nie zadziera. „Batumi, ech Batumi/Herbaciane pola Batumi" „Batumi, ech Batumi/Herbaciane pola Batumi/Cykadami dźwięczący świt” – te słowa jest w stanie zanucić każdy przypadkowy przechodzień w Gruzji. Jak to możliwe? Okazuje się, że sława piosenki Filipinek z lat 60. dotarła również nad Morze Czarne. Czy zastanawialiście się, gdzie są osławione w piosence „herbaciane pola”? Wino, jedzenie, ale czy herbata też jest flagowym produktem eksportowym Gruzji? Okazuje się, że historia gruzińskiej herbaty jest niezwykle interesująca. View oEmbed on the source website Zarówno pojawienie się herbaty na ziemiach gruzińskich, jak i zniknięcie jej leżało w rękach Imperium Rosyjskiemu (które od końca XVIII panowało na południowym Kaukazie). Według jednych źródeł pierwszy krzak herbaty Rosjanie zasadzili na Krymie w 1817 roku, chcąc wykorzystać subtropikalny klimat podbitych ziem do upraw ulubionego napoju, którego import był wówczas niezwykle drogi. Bowiem u progu XIX wieku potentatami i głównymi eksporterami upraw herbaty byli Chińczycy i Anglicy. Inne legendy mówią o schwytanym do niewoli podczas wojny krymskiej (1853-1856) angielskim oficerze, który zakochał się w Gruzince, osiadł w Adżarii i założył plantację herbaty, której techniką uprawy podzielił się właśnie z Rosjanami. Źródła mówią jednak, że historia gruzińskiej herbaty zaczęła się wraz z zaproszeniem przez bogatego kupca, Konstantyna Popowa, mistrza upraw herbaty z południowych Chin - Liu Ziun Czou, który przeniósł całą swoją wiedzę i przyczynił się do rozwoju lokalnego przemysłu herbacianego. Zaczął w 1895 roku od 8 kg herbaty, by w kilka lat stworzyć prawdziwe herbaciane imperium. Czasy radzieckie zniszczyły jednak lata ciężkiej pracy gruzińskich plantacji herbacianych. Chcąc odciąć się od dostaw z Chin w gruzińskiej ZSSR postawiono na masową produkcję herbaty, nie dbając o jej jakość. Stawiano na ilość, co odbiło się na marce, jaką stał się ten produkt na rynku międzynarodowym. Tej decyzji przeciwstawiał się sam Liu Ziun Czou, przez co ostatecznie odrzucił propozycję obywatelstwa i powrócił do Chin. Gruzińska herbata stała się potem określeniem na towar gorszej jakości. Dziś znów lokalni plantatorzy próbują przywrócić dawną legendę i choć skalą trudno porównać to do 67 tys. hektarów „herbacianych pól Batumi” epoki radzieckiej, to jakość przypomina tę z czasów chińskiego mistrza. W regionie Adżarii powoli powstają rodzinne przedsiębiorstwa, gdzie proces produkcji i zbioru (czyli przede wszystkim ręcznie) odbywa się zgodnie z poszanowaniem tradycyjnych metod obróbki liści. Gdzie leży „Zielony Przylądek” Gruzji? Gruzja to świetny wybór na wakacyjne wypady, urlop z rodziną czy sporty wodne. Mianem turystycznego Eldorado, gdzie każdy znajdzie coś dla siebie, nazywa się Batumi, leżące w pięknej Adżarii. 9 km od stolicy regionu znajduje się za to Ogród Botaniczny Batumi, który jest największym ogrodem w regionie Kaukazu. Zajmuje powierzchnię ponad 108 hektarów, a wejście do niego to przeżycie równe wkroczeniu do baśniowej Narnii. Nie bez przypadku miejsce to nazywane jest również Mtsvane Kontskhi, czyli "Zielony Przylądek". View oEmbed on the source website Nie jesteście wielkimi fanami poznawania tajników flory? Uwierzcie więc na słowo, że to miejsce buchające subtropikalną roślinnością oczarowuje wszystkich swoich gości, nawet największych niedowiarków. Krajobraz rozpościerający się z punktów widokowych zapiera dech w piersiach, tak jak roztaczające swój upojny urok zapachy – róż, cytrusów, bambusów, ponad stuletnich magnolii czy liści drzewa kamforowego, które po roztarciu rękach pozostawiają zapach kamfory na długo. Podobno w Ogrodzie Botanicznym w Batumi znajduje się ponad 2000 różnych rodzajów roślin! Demna Gvasalia - od uchodźcy po guru w świecie mody To właśnie z Gruzji pochodzi projektant mody, który stworzył modowe imperium, najpierw z kultową już marką Vetements, a obecnie tworząc dla Balenciagi. Pokaz Vetements jesienią 2015 roku, który odbył się w gejowskim klubie Le Depot w Paryżu, stał się w kilka dni totalną sensacją. Prace Demny The Independent określiło jako „najbardziej radykalną rzeczą w paryskiej modzie od ponad dekady”. Pojawienie się na wybiegach modelek w jego projektach totalnie odmieniło branżę – powrót trendów z lat 90. i estetyki sowieckiego stylu ubierania, to właśnie zasługa Demny Gvasalia. Gruzin stał się propagatorem mody wschodnich krajów, a zachód aż zachłysnął się od nadmiaru świeżego powietrza, jakie wprowadził do branży mody ten urodzony w Tibilisi projektant.
Pomysł na weekend: Paryż, Budapeszt, Warszawa, Gdańsk. Kup bilety w obie strony za mniej niż 200 zł i leć po niezapomniane przeżycia!
Romantyczny wyjazd we dwoje, a może city break z przyjaciółmi? Odwiedzenie jeszcze nieznanego lub dawno niewidzianego miejsca to świetny pomysł na weekend! Oto miasta, do których wybierzecie się już od 169 zł. Co warto w nich zobaczyć?
W tym artykule: Pomysł na weekend: Warszawa. Co robić przez dwa dni w stolicy Polski? Pomysł na weekend: Kraków. Co warto zwiedzić poza Wawelem? Pomysł na weekend: Gdańsk. Gdzie wyskoczyć po powrocie z plaży? Pomysł na weekend: Paryż. Gdzie pójść po zejściu z wieży Eiffla? Pomysł na Walentynki: Budapeszt. Które miejsca to must-see w stolicy Węgier? Taki pomysł na weekend to strzał w dziesiątkę. Dlaczego? Sezon urlopowy powoli się kończy, turystów - ze względu na koniec wakacji szkolnych - ubywa, a jesienno-zimowa aura sprzyja romantycznym wypadom we dwoje. Oto 5 kierunków, które warto obrać tej jesieni i zimy. Już dziś kup bilety i na jesienny citybreak! Pomysł na weekend: Warszawa. Co robić przez dwa dni w stolicy Polski? Wizyta w Muzeum Powstania Warszawskiego, obiad w Browarach Warszawskich lub Fabryce Norblina, szybkie zwiedzanie centrum lub Starówki zakończone na Bulwarach Wiślanych. Dzień pełen wrażeń w Centrum Nauki Kopernik, spacer po Parku Ujazdowskim i kolacja na hipsterskiej Pradze Północ albo modnym Placu Zbawiciela. Weekend w Warszawie będzie świetną opcją dla każdego, niezależnie od tego, w jaki sposób lubicie spędzać czas. W stolicy z pewnością świetnie odnajdą się fani kulinarnych podróży. Warszawskie restauracje są na wysokim, europejskim poziomie. Wyjazd spodoba się także amatorom dobrej zabawy, czy osobom, które lubią obcować z kulturą i sztuką. Podróż samolotem do Warszawy z innych Polskich miast trwa dosłownie moment, a ceny połączeń zaczynają od 169 zł w obie strony. LECIMY! Pomysł na weekend: Kraków. Co warto zwiedzić poza Wawelem? Stare Miasto i Rynek, a także jego podziemia, Planty, klimatyczny Kazimierz, Fabryka Schindlera... Kraków jest niezwykle urzekającym miastem. I niezależnie od tego, czy już kiedyś w nim byliśmy, każda wizyta sprawia, że zakochujemy się w nim na nowo. Wydaje wam się, że wszystko już w nim widzieliście? Na pewno nie. Dawna stolica w dzień i w nocy tętni życiem i cały czas się zmienia. Nieodkryte przez wielu Podgórze, Hala Forum, MOCAK, Zakrzówek, Skałki Twardowskiego, Błonia... Fantastycznych miejsc w Krakowie nie brakuje. Do Krakowa z innych Polskich miast dotrzecie w kilkadziesiąt minut. Ceny połączeń również zaczynają od 169 zł w obie strony. LECIMY! Pomysł na weekend: Gdańsk. Gdzie wyskoczyć po powrocie z plaży? Wizyta na plaży (i złapanie potężnej dawki jodu) to obowiązkowy punkt wyjazdu, ale Gdańsk i całe Trójmiasto to nie tylko spacery brzegiem morza lub po molo w Brzeźnie, czy Sopocie. Droga Królewska, ulica i Bazylika Mariacka, Europejskie Centrum Solidarności, Muzeum II Wojny Światowej i Westerplatte, Park Oliwski... Nad Bałtyk warto wybrać się nie tylko w wakacje - poza sezonem wciąż jest pięknie, a do tego nie tak tłoczno, jak w lipcu, czy sierpniu. Gdańsk to też nieoczywiste miejsca. Żuraw M3, czyli najbardziej oryginalny punkt widokowy w Gdańsku, ulice Elektryków i Narzędziowców na terenie Stoczni, które utrzymane są w industrialnym klimacie, czy Olivia Star - najwyższy budynek w Trójmieście słynący z genialnych restauracji. Ceny biletów do Gdańska, podobnie jak do Warszawy, czy do Krakowa zaczynają od 169 zł w obie strony. LECIMY! Pomysł na weekend: Paryż. Gdzie pójść po zejściu z wieży Eiffla? Miasto miłości! Jeśli wybierzecie się tam z drugą połówką, wyjazd wręcz nie może się nie udać. Wspólne wejście na wieżę Eiffla i podziwianie z niej panoramy miasta, kawa i croissant w jednej z klimatycznych kawiarni, rejs po Sekwanie, który pozwoli wam zobaczyć między innymi Pałac Inwalidów, Zgromadzenie Narodowe, Luwr, Muzeum d'Orsay, Katedrę Notre-Dame... Ah, Paris! Poza zwiedzaniem Luwru, Łuku Triumfalny i spaceru Polami Elizejskimi czekają na was jeszcze Plac Pigalle, Moulin Rouge, Bazylika Sacre Coeur, Centre Pompidou, Galeria Lafayette... Wybór atrakcji i magia tego miasta są czymś absolutnie wyjątkowym, dlatego zdecydowanie warto wziąć chociaż jeden dzień urlopu i zostać chwilę dłużej! LECIMY! Pomysł na Walentynki: Budapeszt. Które miejsca to must-see w stolicy Węgier? Kiedyś nazywano go Paryżem Środkowej Europy... I wciąż jest w tym sporo prawdy! Budapeszt to przepiękne miasto, a jednak dla wielu wciąż nieodkryte. Jego zwiedzanie zacznijcie od Pesztu - to tutaj znajduje się ikoniczny wręcz budynek Parlamentu (drugi największy gmach parlamentu w Europie), Plac Bohaterów, Aleja Andrássy, czy Bazylika św. Stefana. Wybierzcie się w rejs po Dunaju, a wieczorem zabawcie się w ruin pubs, zlokalizowanych w dawnej dzielnicy żydowskiej, która dziś uchodzi za instagramowy spot. Odwiedźcie również prawobrzeżną część miasta - Buda położona na wzgórzach w otoczeniu zielonych parków i lasów jest jak paryski Montmartre, czy rzymskie Trastevere... Spacer po Zamku Królewskim, Baszcie Rybackiej, lampka wina w maleńkiej kawiarence - romantycznych uniesień w Budapeszcie z pewnością wam nie zabraknie. LECIMY! I pamiętacie - nie odkładajcie marzeń na później!
Ciekawy pomysł na city break? Może Skandynawia?
Poszukujesz ciekawego pomysłu na niedaleki wyjazd? W ostatnich czasie na popularności zyskują państwa skandynawskie.
Dzika wyprawa do Norwegii w celu podziwiania fiordów, klimatyczne wycieczki po szwedzkich miasteczkach, czy może uporządkowania Dania, która zachwyca architekturą, ale także widokami. Tanie bilety lotnicze, siatka połączeń promem umożliwia szybkie zaplanowanie wyjazdu. Określ, czego potrzebujesz i na tej podstawie zaplanuj ciekawy wypoczynek. Dowiedz się, z jakimi kosztami powinieneś się liczyć i jaką walutę zabrać do poszczególnych państw. Gdzie najkorzystniej wymienić NOK, SEK, czy DKK i zoptymalizować koszty wyjazdu. Budżetowy wyjazd - czy to możliwe? Mówi się, że kraje skandynawskie należą do czołówki najdroższych państw i faktycznie tak jest, jednak nie oznacza to, że niemożliwym jest zaplanowanie budżetowego wyjazdu. Wiele zależy od długości naszej podróży. Sam transport będzie kosztował tyle samo, niezależnie na ile dni jedziemy, jednak musimy uwzględnić ceny noclegów, wyżywienia, atrakcji, czy wypożyczenia auta lub biletów na komunikację miejską. Ceny różnią się w zależności od regionu - w stolicach, czyli w Oslo, Sztokholmie czy Kopenhadze zapłacimy najwięcej za kwatery oraz posiłki w restauracjach. Dla osób, które lubią przygodę i szukają jak najkorzystniejszej opcji na wyjazd dobrym pomysłem jest zaplanowanie wyjazdu latem - wówczas możemy wybrać pole namiotowe lub camping. Co do samego transportu, tanie linie lotnicze oferują bilety w korzystnych cenach z kilku polskich lotnisk, przykładowo przelot do Norwegii i z powrotem może nas kosztować nawet mniej niż 70 zł. Bilety na prom do Szwecji to już wyższe koszty, jednak mamy możliwość dostania się do innego kraju z własnym samochodem, dzięki czemu nie będziemy musieli myśleć o wynajmie pojazdu na miejscu. Ile koron szwedzkich zabrać do Szwecji? Szwecja jest odrobinę tańsza od Norwegii, jednak duże miasta, podobnie jak stolica są mimo wszystko droższe niż inne regiony turystyczne w zachodniej Europie. Bilety na komunikację miejską są wysokie, dlatego warto poszukać kart zniżkowych, które oferują dla turystów rabaty na atrakcje, ale także na transport. Przed wyjazdem warto zadbać, aby wymienić korony szwedzkie online. Gotówka w walucie SEK praktycznie wychodzi z użycia, a Szwedzi podejrzanie patrzą na osoby, które podczas zakupów nie wybierają płatności bezgotówkowych. Korzystny kurs korony szwedzkiej online znajdziesz np. tutaj: https://www.walutomat.pl/kursy-walut/sek-pln/. Wówczas po wymianie środków i przelaniu ich na konto walutowe możesz płacić kartą bez stresu o niekorzystne przewalutowanie lub dodatkowe koszty transakcji. Czy do Norwegii warto zabrać korony norweskie w gotówce? Nie można nie zauważyć, że Norwegia jest drogim krajem, a w szczególności, dla osób, które nie zarabiają w koronach norweskich. Ceny w restauracjach, a w szczególności w centrum dużych miast są wysokie, jednak wyżywienie na własną rękę pozwoli zopymalizować koszty wyjazdu. Na jakie ceny powinniśmy się przygotować? Za kawę w kawiarni zapłacimy około 30-40 NOK, a za piwo w pubie od 80 NOK w górę. Cena korony norweskiej wynosi aktualnie około 0,45 zł, a jej kurs można śledzić tutaj: https://www.walutomat.pl/kursy-walut/nok-pln/. Jeżeli chodzi o płatności, to zdecydowanie w większości miejsc zapłacimy bezgotówkowo, dlatego planując podróż do Norwegii warto zabrać tylko symboliczną kwotę NOK w gotówce. Ile koron duńskich musisz wymienić na wyjazd do Królestwa Danii? Dania to dobry pomysł na wyjazd rodzinny, ale nie tylko. Choć wielu osobom może się kojarzyć tylko z Legolandem w Billund, to ten kraj ma do zaoferowania znacznie więcej. Jadąc do Danii możemy wybrać zwiedzanie urokliwych miasteczek, ale także podziwianie dzikich zakątków oraz rozległych plaż, które są zdecydowanie bardziej różnorodne niż te, które widzimy np. nad naszym Bałtykiem. W przypadku zwiedzania większych miast np. Kopenhagi warto rozważyć zakup karty turystycznej, która oferuje rabaty lub darmowe wejścia na atrakcje turystyczne, a czasami umożliwia też korzystanie z transportu publicznego. Z pewnością pozwoli to zaoszczędzić kilka koron duńskich niż w sytuacji zakupu pojedynczych biletów. Jak płacić w Danii? Warto wiedzieć, że sklepy mogą odmówić możliwości zapłaty DKK w gotówce w określonych godzinach, czyli od 22:00 do 06:00, a w niektórych regionach nawet od godziny 20. Przepisy mają zmniejszyć ryzyko napadów i zarazem zwiększyć bezpieczeństwo pracowników pracujących w handlu. Dlatego większość środków, jakie zabierzmy do Danii lepiej mieć na koncie walutowym i płacić na miejscu kartą. Gdzie można kupić korony duńskie online? Np. w serwisie Walutomat: https://www.walutomat.pl/kursy-walut/dkk-pln/. Pamiętaj o tym przed wyjazdem! W przypadku podróży do krajów skandynawskich samo sprawdzenie prognozy w trakcie pakowania nie wystarczy. Lepiej być gotowym na każde warunki i mieć zapasową cieplejszą odzież na wypadek nieoczekiwanych sytuacji. O co jeszcze warto zadbać wcześniej? Z pewnością o kwestię wymiany waluty, skoro do państw skandynawskich lepiej zabrać środki na karcie zamiast w gotówce, to odpuśćmy sobie wymianę w kantorze stacjonarnym. Oprócz tego, że trzeba będzie poświęcić czas na taką transakcję, to na dodatek punkty w lotniskach i w typowo turystycznych miejscach oferują wysokie marże. Waluty typu NOK, DKK, czy SEK lepiej i taniej kupić online. Materiał powstał z udziałem Walutomat.pl
Polska stewardessa odwiedziła "wioskę długich szyi". "Nie wiem, czy kiedyś wybaczę sobie te zdjęcia"
Bała się latać, a mimo to została stewardessą. Kilka lat temu, pracując za biurkiem, nie spodziewała się, że będzie odwiedzała miejsca, do których zaglądają nieliczni. Dziś ma na koncie m.in. wizytę w miejscu, które zmieniło wiele w jej podejściu do podróżowania. Wioska Karen - jaka jest, gdy nikt nie widzi?
W swoim wpisie na Facebooku Kasia napisała, że wizyta w wiosce Karen była dla niej trudnym doświadczeniem. Choć tysiące turystów traktują to miejsce jak atrakcję turystyczną, tak naprawdę mało kogo interesuje prawda o tym miejscu: Rzucić wszystko i zostać stewardessą Sandra Hajduk - Popińska: Kasiu, chcę zacząć od powodu, dla którego zostałaś stewardessą… Kasia Saciuk: Zupełny przypadek! Nigdy nie była to praca moich marzeń, panicznie bałam się latać samolotem i każda podróż była okupiona wielkim stresem. Zanim trafiłam do lotnictwa, przez lata pracowałam w bankowości i logistyce.Typowa praca za biurkiem od 8 do 16. Nie spełniałam się zawodowo. Męczyła mnie rutyna, brak celu i pogoda w Polsce. Szukałam pracy głównie na południu Europy, bardzo chciałam się przeprowadzić do Portugalii. Znalazłam na jednym z portali ofertę pracy stewardessy w Arabii Saudyjskiej i z ciekawości, dla żartu aplikowałam. Kilka dni później dostałam tak zwany "golden call" czyli zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną, która odbywała się w Warszawie. Do dzisiaj pamiętam jak robiłam sobie włosy i makijaż w toalecie na dworcu centralnym żeby wyglądać jak człowiek po nieprzespanej nocy i kilku godzinach w pociągu. Zostałam przyjęta i strach przed lataniem przegrał z ciekawością. Wtedy Arabia była całkowicie zamknięta na turystykę. Byłam ciekawa jak to jest żyć w tak kontrowersyjnym, restrykcyjnym i odmiennym kulturowo kraju.Mieszkam tutaj prawie 5 lat i obserwowanie zmian społecznych jest bardzo ciekawe. Dzisiaj kobiety już nie muszą się całkowicie zasłaniać, mogą prowadzić samochody i podróżować same za granicę. Zostały otwarte kina, największy festiwal muzyki elektronicznej na świecie z takimi DJami jak Armin Van Buuren czy David Guetta odbywa się w Rijadzie. Kilka lat temu było to nie do pomyślenia. Zerkając na Twój profil na FB zauważyłam, że latasz chyba w dość "nieoczywiste" rejony. Ostatnio byłaś w Sudanie, a wcześniej w medialnie rozsławionej wiosce Karen. Skąd idea tych kierunków? Moją bazą jest Dżudda, lotnisko to obsługuje głównie pasażerów pielgrzymujących do Mekki i Medyny. Dlatego też latamy głownie do krajów muzułmańskich. Takie loty są bardzo emocjonujące ponieważ dla muzułmanów pielgrzymka do Mekki to jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu. Dla wielu z nich to jedyna podróż jaką odbywają i odkładają na jej sfinansowanie przez całe życie. Natomiast jeśli chodzi o moje prywatne podróże to lubię latać w nieoczywiste miejsca. Sudan to totalna fascynacja "W pustyni i w puszczy" z czasów dzieciństwa i marzenie ponucenia "Rzeki marzeń" w Afryce. Uwielbiam podróżować po Azji, wioska Karen była przystankiem w podróży solo po północnej Tajlandii. Wioska Karen: mroczna prawda o kolorowej atrakcji turystycznej A propos Karen. Napisałaś obszerny post dotyczący tego miejsca i niejako obalający mit "miłej, kolorowej wioski". Okazuje się, że to po prostu obóz dla uchodźców przerobiony na atrakcję turystyczną. Jak wyglądało Twoje spotkanie z tą rzeczywistością? Temat uchodźców w Tajlandii jest bardzo obszerny, żyje tam wiele grup etnicznych z Birmy, Chin i Laosu. Najbardziej znane są kobiety z grupy Kayan(jedno z plemion Karen). Sławę, choć nie wiem czy bardziej może przekleństwo zapewniły im ich długie szyje. W kulturze tego plemienia długa szyja jest wyznacznikiem piękna kobiety, chociaż są też domysły że sama tradycja miała tak naprawdę je oszpecić żeby inni mężczyźni się nimi nie interesowali. Dziewczynkom w wieku 5 lat zakładane są na szyję metalowe obręcze i co około 2 lata dodawane nowe. Obręcze tak naprawdę nie wydłużają szyi tylko obniżają i deformują barki co daje złudzenie posiadania długiej szyi. Mitem też jest, że kobieta umiera, kiedy zdejmuje obręcze. Przed moją podróżą do Tajlandii wiedziałam, że na pewno nie chce odwiedzić żadnych plemion bo jest to głównie interes Tajów, którzy pobierają opłaty za wstęp do wiosek, opłaty za organizowanie wycieczek. Wioski, do których wożeni są turyści zostały tak naprawdę stworzone pod potrzeby turystyki i nie mają nic wspólnego z realiami życia w obozach położonych nieopodal. W rzeczywistości typowa wizyta w wiosce Karen wygląda tak , że busem przywożone są grupy ok 10-20 turystów którzy mają około pół godziny na kupienie pamiątek i zrobienie sobie zdjęcia z obręczami na szyi i są zapraszani ponownie do busa. Generalnie cała wizyta odbywa się w takim tempie żeby turysta nie miał szans zorientować się co się naprawdę dzieje. Sama wioska zbudowana jest tak że, domy są poza zasięgiem wzroku. Turyści kierowani są na główny plac wioski, na którym są stragany i pudełko na datki. Wchodzisz, robisz zdjęcie, zostawiasz pieniądze, wychodzisz. Na Instagramie można znaleźć tysiące zdjęć białych turystek z obręczami na szyi, siedzących obok kobiet z plemienia Kayan. Będąc w Chiang Mai spotkałam dziewczynę która przekonała mnie że powinnam tam pojechać i zabrała mnie ze sobą do wioski. Opowiedziała mi o tragicznej sytuacji plemion w czasie pandemii. Kobiety te nie mogą legalnie pracować, nie mogą nawet opuszczać wioski, nie mają dokumentów, ich jedynym źródłem utrzymania jest bardzo mała zapomoga od państwa i to co uda im się sprzedać na straganach. Jest to głównie biżuteria i chusty przez nich tkane. Gdy zaczęła się pandemia część mężczyzn wróciła do Birmy i nie mieli możliwości wrócenia do wiosek ze względu na zamknięcie granic. Na 2 lata wioski zostały odcięte od turystyki i środków do życia. Do dzisiaj biję się ze swoim sumieniem bo z jednej strony miałam dobrą intencję pomocy a z drugiej nakręciłam spirale przeciwko wolności tych ludzi. Prawdziwe oblicze "wioski długich szyi" A tamtejsze kobiety? Jakie są kiedy nie strzela do nich migawka aparatu, nie patrzy oko kamery? Zacznijmy od tego jak się zachowują przed kamerami. Nie wiem jaka jest prawda, jest to tylko moja prywatna opinia ale zostały bardzo dobrze nauczone jak się zachowywać przy turystach. Bardzo chętnie dają się fotografować, pozują do zdjęć, każda stoi przy swoim straganie i się serdecznie uśmiecha. Nie nagabują do kupowania, bo tę działkę już zrobili przewodnicy w drodze do wioski. Podchodzą do turystek i proponują im założenie obręczy na szyję, są przy tym niezwykle taktowne. Gdy wychodzą turyści wracają do swoich codziennych obowiązków. W wiosce mieszkają całe rodziny, dzieciaki chodzą do szkoły, nastolatki marzą o studiach w Australii. Ci ludzie są niezwykle ciepli, człowiek po prostu ma ochotę ich mocno przytulić. Niesamowite jest to że w tak skrajnie ubogich warunkach, z taką historią ludobójstwa którego dokonano na nich w Birmie potrafią być tak życzliwi. Te kobiety bardzo dobrze zdają sobie sprawę ze swojego położenia, podkreślają że ich jedyną szansą żeby móc edukować swoje dzieci i zapewnić im jakąkolwiek przyszłość są turyści i ich pieniądze. Bardzo nie lubią i nie rozumieją dlaczego ludzie nazywają je żyrafami a wioskę ludzkim zoo bo to co robią to jest ich praca na utrzymanie rodziny. Nazywanie ich w taki sposób jest brakiem szacunku, nie do systemu ale do nich samych. One chcą żeby świat o nich usłyszał. Mnie do tej pory to miejsce kojarzyło się z kobietami z długimi szyjami, które katują się metalowymi obręczami w imię subiektywnego piękna. Oczywiście to samo można powiedzieć o Europejkach zadających sobie różne formy bólu dla urody, nie chodzi mi o ocenę tego. Bardziej o to, czemu Twoim zdaniem nie mówi się o tym, że to przede wszystkim obóz dla uchodźców? Jak poznałaś historię tego miejsca? A kto chciałby jeździć do obozów dla uchodźców? Gdyby reklama tego miejsca wyglądała tak : "Zabierzemy Cię do wioski gdzie mieszkają ludzie którzy uciekli przed wojną, żyją w ekstremalnej biedzie i w sumie nie mają żadnych praw ale za to mają ciekawe tradycje.100 dolarów i zobaczysz prawdziwe życie uchodźcy z którym nie bardzo wiemy co zrobić ale staramy się na nim zarobić" - kto chciałby to zobaczyć? No i tu pojawia się klops. Biznes turystyczny oparty na plemionach górskich działa prężnie dzięki utrzymywaniu tej iluzji, że tam się nic złego nie podziało. Przecież patrzymy na piękne, uśmiechnięte kobiety. Ubrane w piękne tradycyjne stroje. Tylko że my widzimy 1% prawdy bo takich wiosek i plemion jak Kayan jest dużo więcej tylko nie są aż tak dobrze znane. Dlatego uważam że, ta sława, to ich i błogosławieństwo i przekleństwo. Z drugiej strony konflikt w Birmie dalej trwa i Tajlandia czynnie udziela pomocy uchodźcom. Wioska Karen: jak pomóc tubylcom? Czy jest coś, co zwróciło tam szczególnie Twoją uwagę? To co zwraca uwagę u wszystkich tzw. plemion górskich to ich niezwykłe przywiązanie do ich tradycji i tożsamości. Kobiety Kayan są bardzo dumne z tego kim są, są dumne z tych obręczy, strojów. Nawet nastolatki podkreślają, że ich kultura jest dla nich bardzo ważna, że nawet jeśli uda im się jakim cudem wyrwać z wiosek to zawsze będą dumne z tego kim są. To jest chyba taki wspólny mianownik dla grup etnicznych żyjących pod opresją, szacunek dla swojej własnej tożsamości. I coś co było dla mnie totalnym szokiem. Jako stewardessa nigdy nie miałam tak przepięknego makijażu i zdrowo wyglądającej cery jak one! Niesamowite jest to jak te kobiety o siebie dbają, niezależnie od wieku. Dbałość o kobiecość i taką tajemniczą sensualność jest u nich po prostu piękna. Nie da się tego opisać, one są po prostu wyjątkowe. Natomiast największą uwagę zwróciły pająki, nigdy nie widziałam pająka większego od mojej głowy. Generalnie również liczba insektów, szczególnie w porze deszczowej, jest porażająca. Czy można jakoś realnie pomóc osobom tam przebywającym? I o czym trzeba pamiętać odwiedzając tego typu miejsca? Bardzo ciężki temat, trudno jest znaleźć organizację międzynarodową która pomaga wybranym wioskom. Lokalni Tajowie też robią co mogą, do wiosek dostarczana jest żywność, agregaty prądotwórcze, woda pitna, środki higieny. Można wesprzeć fundacje takie jak Burma Children Medical Fund. Można też …pojechać i zostać wolontariuszem. Warto jednak pamiętać żeby solidnie sprawdzać NGO które chcemy wesprzeć. Jeżeli zdecydujemy się na odwiedzenie wioski warto zasięgnąć informacji u miejscowej ludności. Naprawdę można ominąć korzystanie z agencji turystycznych. W tym regionie praktycznie każdy Taj zna kogoś kto zna kogoś w wiosce i być może pomoże. To jest chyba najlepszy sposób żeby realnie pomóc, wtedy też możemy u źródła zapytać czego w wiosce najbardziej brakuje. Rozumiem też sytuacje kiedy ktoś jednak woli jechać na wycieczkę zorganizowaną. Musimy jednak pamiętać że, jesteśmy gośćmi w czyimś domu, nie śmiećmy, nie palmy (tam wszystko jest zbudowane z bambusa), nie śmiejmy się z nich, darujmy sobie komentarze typu "zoo", "żyrafy", "brud".. We wsiach mieszka wiele dzieciaków w każdym wieku także śmiało można zaopatrzyć się w artykuły szkolne, mazaki, kolorowanki, środki higieny osobistej, słodycze. Pamiętajmy że to ma być prezent i z takim gestem wręczamy upominki. Tam nikt nie żebrze, nie błaga o pomoc. To są bardzo dumni ludzie. Wybierając agencje turystyczną, negocjujmy cenę. Pieniądze które płacimy nie trafią do miejscowej ludności. Lepiej wydać je na rękodzieło. Jeśli zamierzamy kupić więcej rzeczy kupujemy oddzielnie każdą rzecz na innym straganie. Panie w większości mają ten sam asortyment. Są to głownie szale które robią na miejscu, biżuteria i drobne figurki. Jeśli chcemy zrobić komuś zdjęcie zapytajmy się o zgodę. Byłam świadkiem kiedy Pani Turystka dosłownie przykładała aparat do twarzy zapłakanego, przestraszonego dziecka które nie wiedziało co się dzieje. Szanujmy ich dom i kulturę. Za "centralnym placem" wioski znajdziemy też kobiety z innych plemion. Również warto zainteresować się ich rękodziełem. "Ibiza dla mózgu", czyli podróż, która zmienia życie Skoro już "Cię mam" to chcę wypytać też o Twoje inne podróże: wybrałaś się na "Ibizę dla mózgu" - opowiesz o tym doświadczeniu? "Ibiza dla mózgu" to był cel mojej podróży do Tajlandii! Na zakończenie mojej przygody spędziłam 10 dni na odosobnieniu medytacyjnym w Pa Pae w okolicach Chiang Mai. Totalnie magiczne miejsce, prowadzone przez wspaniałych Mnichów. Prowadzą oni medytacje w nurcie dhammakaya czyli tak zwanej medytacji Middle Way. Nie będę się tutaj rozpisywała o samej technice medytacji bo było to moje pierwsze odosobnienie i nie mam wystarczającej wiedzy. Centrum medytacji jest położone obok malutkiej wioski w sercu dżungli. W kilkunastu bambusowych domkach mieszkają Mnisi, kursanci i Tajowie którzy przyjeżdżają tam pomedytować. Cały teren został dostosowany do grupowych i indywidualnych medytacji, wielkie huśtawki, domki na drzewach, punkty widokowe, sale medytacji. Jest także kuchnia polowa, stołówka i biblioteka. Dzień rozpoczyna się ok 5 rano od intonowania w języku Pali i porannej medytacji. Potem dzieje się magia! Towarzyszyliśmy Mnichom podczas zbierania porannej jałmużny po okolicznych wsiach. Mnisi mogą spożywać tylko takie produkty które zostały im podarowane. Nie mogą kupić sobie jedzenia. Następnie wszyscy razem zasiadaliśmy do śniadania przegotowywanego z darów, kolejna medytacja i lunch ok 11:00, który jest ostatnim posiłkiem dnia. Zależnie od dnia spędzaliśmy od 3 do 6 godzin na medytacji. Piękno tego miejsca polega na tym że po prostu żyje się tam z mnichami i jak mnich. Po medytacjach był czas na obowiązki i tutaj pojawia się pełna gama tego co można robić żyjąc na tajskiej wsi . Naprawialiśmy szkody wyrządzone przez deszcz, zbieraliśmy ananasy, kąpaliśmy psy, szorowaliśmy podłogi ,budowaliśmy nową świątynie a biedni Mnisi musieli w tym czasie odpowiadać na nasze mniej i bardziej życiowe pytania o sens istnienia i techniki medytacji. Jedynym drobnym minusem mieszkania w dżungli jest fakt posiadania dosyć licznej grupy sąsiadów w postaci węży, jaszczurek, pająków i całej gamy cudownego robactwa.W zasadzie nikt tam do końca nie wiedział co jest jadowite. Motto tego miejsca jest takie że jak chcesz, to możesz ale nic nie musisz. Nie musisz nawet deklarować na ile chcesz zostać, po prostu jak poczujesz że chcesz, to wyjeżdżasz. Jak masz ochotę cały dzień leżeć i gapić się na drzewa to możesz, no bo do medytacji przecież nie można się zmuszać. I nagle gdy nikt nic nie musi…Ty i 15 innych osób z całego świata(dyrektorów, pisarzy, zbłąkanych backpackersów , ludzi którzy nie wiedzą co tam robią) o 4 rano w strugach deszczu idzie przez dżungle w białych ubraniach po kolana ubrudzonych w błocie, z jedną latarką żeby wspólnie pomedytować. Kosmos! Medytacja zmieniła moje życie, nie wyobrażam sobie dnia bez medytacji. Nabrałam spokoju i miłości do siebie. Nauczyłam się słuchać swojego ciała i je bardziej doceniać, świadomie oddychać, świadomie odbierać swoje zmysły. Przebaczyłam sobie wszystkie bolesne wydarzenia w życiu i w końcu umiem żyć tu i teraz. Bardzo gorąco polecam rozpoczęcie przygody z medytacją, ze strony Pa Pae meditation retreat można ściągnąć materiały. Jeden z mnichów prowadzi również swój kanał na Youtube: Nick Keomahavong. Czy kiedykolwiek żałowałaś, że wybrałaś ten zawód? Jakie są jego mroczne strony? Nie. Lotnictwo to piękna przygoda. Kopalnia niezapomnianych wspomnień i przyjaźni zawieranych na lata. Wiem też, że powoli chciałabym zamknąć ten rozdział życia i spróbować czegoś nowego bazując na moim doświadczeniu. Latam już prawie 5 lat, a od 4 jako szefowa pokładu. To praca wygląda na lekką i przyjemną ale to jest czasem ciężka fizycznie orka, nie każdy ma na to zdrowie. Nasze grafiki są bardzo napięte, pracujemy po 12-14 godzin. Często do zmęczenia dochodzi frustracja pasażerów wyładowywana na załodze a my czasem naprawdę jesteśmy na granicy odejścia od zmysłów. Pasażerowie nie do końca rozumieją że opóźnienia, awaryjne lądowania, to nie jest widzimisię załogi.Trzeba umieć się od tego odciąć i ruszyć dalej z uśmiechem. Nie znam stewardessy, która nigdy nie płakała w pokładowej toalecie i obiecywała sobie że jutro rezygnuje. Lotnictwo to nie tylko praca ale też styl życia. To trochę tak jak z toksyczna miłością.
Kobieta w podróży: Gruzja - kraj miłości do ludzi, dobrego jedzenia, wina i toastów do rana
To nie Paryż, a Tibilisi, ta kaukaska perła, powinna być nazywana miastem miłości. Miłości do ludzi, wina, toastów do rana i dobrego jedzenia. Ta miłość nie mija, nie nudzi się, ale dojrzewa im głębiej ją poznajesz. Jeśli potrzebujesz prawdziwych emocji, a nie instagramowych landszaftów - poznaj Gruzję bliżej.
W tym artykule: To nie Paryż, a Tibilisi powinno być nazywane "miastem miłości" Gruzja: dla starych dusz i wielbicieli nocnego życia Ażurowe balkony, leniwe "sierściuchy", palące słońce i bursztynowe wino Targowanie, czyli świetny początek rozmowy Gruzińska kuchnia: kiszone figi i mirabelkowy sos w rytmie czaczy Kutaisi: tu Gruzja nabiera rumieńców To nie Paryż, a Tibilisi powinno być nazywane "miastem miłości" Właściwie już na wstępie muszę przyznać się do kłamstwa. Gruzja nie jest miłością od pierwszego wejrzenia, taką, która spada na człowieka jak grom z jasnego nieba. Przypomina raczej nieśmiałe zauroczenie, która niezauważenie zmienia się w namiętność. Przecierasz oczy i nagle kokieteria najpopularniejszych turystycznych miejsc traci smak, gdy poznajesz ją – miłość jak ze starego albumu z czarno-białymi wyblakłymi zdjęciami, pogniecionymi kartami i przetartymi rogami płóciennej okładki. Gruzja: dla starych dusz i wielbicieli nocnego życia Moją podróż rozpoczęłam późnym sierpniem. Lotnisko w Tibilisi przywitało mnie porankiem, które zwiastuje gorący duszny dzień. Obietnicę tę spełniło. Momentami trudno nabrać powietrza w płuca, choć może to być też zachwyt tym, co zastaniemy na miejscu. Stolica z otwartymi ramionami wita gości i oferuje ogromną bazę noclegową: od apartamentów na klimatycznej Starówce z zabudowaniami z XVIII w., po nowoczesne hotele. Ja zatrzymałam się w 4-gwiazdkowym Rooms Hotel Tbilisi, położonym na malowniczej uliczce nazwanej imieniem gruzińskiego opozycjonisty antykomunistycznego, więźnia łagrów - Meraba Kostawy. Hotel jest łącznikiem między nowoczesnym obliczem Gruzji, a jej starą duszą. Designerskie wnętrza wypełnione są nowoczesną sztuką, która genialnie koresponduje z tapetami jak z zamkowych komnat, antykami i trzeszczącymi podłogami. To miejsce, które świetnie spełni swoją funkcję - kusi do wypadów nie tylko na zabytkową Starówkę, ale też na wieczornego drinka do Lolity – baru po drugiej stronie ulicy, wypełnionego po brzegi w gorące gruzińskie wieczory. Tibilisi w nocy tętni życiem – energią miasta, które po upalnym dniu i trudnej historii wreszcie oddycha pełną piersią. Aż trudno uwierzyć w jej przeszłość i to, że w latach 80. przez niemal 8 lat pogrążona była w totalnych ciemnościach – bez prądu, ogrzewania i w totalnej biedzie. Dziś jest prawdziwą perłą – autentykiem wśród fałszywek. Gruzja ma wiele wspólnego z Polską – mentalnie, historycznie i kulturowo. Jesteśmy do siebie podobni – gościnni, ciepli, rodzinni, kochający dobre jedzenie i długie biesiady z niekończącymi się toastami. Choć te w Gruzji nie równają się z niczym, co do tej pory widzieliście. Uniesiony kieliszek to zapowiedź kolejnej niezwykłej historii - czasem z morałem, lub im później - bez. Polacy kochają ten kierunek i stanowią przeważającą liczbę odwiedzających. Ażurowe balkony, leniwe "sierściuchy", palące słońce i bursztynowe wino Jak nie zakochać się w pięknej Georgii – romantycznych zakątkach starego miasta, kamienicach ozdobionych ażurowymi drewnianymi balkonami, na których leniwie wygrzewają się zmęczone skwarem psiaki. Trudno nie zatrzymać się, by podziwiać misterne budowlane konstrukcje, by jakiś łaszący się dachowiec nie wykorzystał tej okazji do przywitania się. Tibilisi oprócz klimatycznych uliczek z poukrywanymi knajpkami, w których można odetchnąć od palącego słońca lub napić się lampki bursztynowego wina oferuje też fascynującą podróż po historii kraju. Głównymi przystankami na mapie zwiedzania są: Gruzińskie Muzeum Narodowe, spacer Mostem Pokoju, czy główną ulicą Shota Rustaveli, XII-wiecznego poety (autora gruzińskiej epopei narodowej „Rycerz w tygrysiej skórze”), którą wieńczy spektakularny Plac Wolności z pomnikiem patrona Gruzji - św. Jerzego z Kapadocji (po dekomunizacji zastąpił on pomnik Stalina). Punktem obowiązkowym powinno stać się też zwiedzanie historycznej dzielnicy Tibilisi – Betlemi, leżącej u stóp twierdzy Narikala. To jak podróż w czasie po multikulturowej szkatułce, gdzie między pozostałościami po siermiężnym komunizmie odkryjesz prawdziwe perły - wnętrza drewnianych klatek schodowych ozdobionych bajkowymi witrażami. Nie możesz też opuścić Tibilisi bez przywitania się z Matką Gruzją – symbolem gruzińskiego narodu. Jej pomnik góruje nad Starym Miastem od 1958 r. (zbudowany w 1500-lecie miasta) i przypomina zarówno o gościnności Gruzinów, jak i gotowości do walki w obronie kraju. Targowanie, czyli świetny początek rozmowy W każdym miejscu, które odwiedzam, szukam targów staroci, które są moim kluczem do poznania bliżej danej kultury i odkrywania jej tajemnic. Jeden z najpopularniejszych pchlich targów w Tibilisi działa w małym parku po południowej stronie Suchego Mostu. Znaleźć można tam wszystko – nawet niechlubne pamiątki z czasów ZSRR. A już na pewno można lepiej poznać lokalną społeczność, która targowanie uważa za świetny początek do długiej rozmowy. Gruzińska kuchnia: kiszone figi i mirabelkowy sos w rytmie czaczy Wieczór w Tibilisi można spędzić na wiele sposobów. Jednym z tych, którą z pewnością utkwią w pamięci na długo będzie wjazd kolejką, by podziwiać panoramę oświetlonego miasta z twierdzy Narikala lub parku rozrywki położonym w najwyższym punkcie miasta, góry Mtatsminda (770 m n.p.m). Inni, zakochani w dobrym jedzeniu i winie, wyruszą na nocne polowanie spragnieni smaków Gruzji. Być może odnajdą je w restauracji Black Lion (Shavi Lomi) prowadzonej przez Meriko Gubeladze, gdzie można poznać nowe interpretacje tradycyjnej gruzińskiej kuchni z wykorzystaniem m.in. zielonej kaszy jaglanej, gulaszu wegetariańskiego czy sosu z kalarepy. Restauracja z klimatycznym ogrodem, w którym do rana trwają biesiady, a pod nogami przechadzają się koty, jest hołdem dla ulubionego malarza naiwnego Gruzji, Niko Pirosmaniego, (ur. 1862-1918) pochodzącego z regionu Kacheti. Dziś obrazy tego samouka są warte miliony. Tyle samo, ile historia niespełnionej miłości w ich tle. Gruzińska kuchnia kojarzy nam się z wypełnionymi bulionem pierożkami chinkali czy chaczapuri, ale gruzińska kuchnia słynie też z kiszonek – kisi się niemal wszystko: od czosnku, zielonych pomidorów, po figi i arbuzy. To kuchnia pełna smaków i kolorów, w której widać bezsprzeczną dominację orzechów, bakłażanu, kolendry. Koneserzy unikatowych smaków z pewnością powinni spróbować mirabelkowego sosu lub konfitury z zielonego orzecha włoskiego, które serwuje restauracja Rigi na Saarbrucken Square. Natomiast w klimatycznej Ethnographer nakarmisz wszystkie zmysły. Spróbujesz flagowych dań, posłuchasz gruzińskiej muzyki i zobaczysz taneczne pokazy tradycyjnego gruzińskiego tańca, które konkurują z przepięknym widokiem z tarasu na panoramę miasta. Ci, którzy poszukują spokoju powinni się wybrać do jednej z najstarszych dzielnic miasta, Abanotubani, znanej z łaźni siarkowych. To z resztą gorące źródła miały być powodem, dla którego podjęto decyzję o założeniu tu miasta i jego nazwie - "Tbilisi" od słowa "tbili", czyli "ciepły". Ale największą atrakcją Gruzji są rodzinne winnice prowadzone od pokoleń i kontynuujące najlepsze winiarskie tradycje. Punktem obowiązkowym jest wizyta w winiarni Khareba ("Winery Khareba"). To tam nauczyłam się, że dobre wino to to..., które zwyczajnie najbardziej ci smakuje. Kutaisi: tu Gruzja nabiera rumieńców Ale nie samym Tibilisi stoi ten piękny i dumny górski kraj. By poznać Gruzję lepiej, najlepiej wynająć samochód z kierowcą. Tutejsi przewodnicy mówią, że jeśli nie widziałeś regionu Svanet, Tuszeti czy Kaszeti, to nie widziałeś Gruzji. Równie wartym odwiedzenia jest region Imereti z Kutaisi (łac. ziemia rolników), które wyłania na tle złowieszczych gór. Tu lokalny koloryt nabiera jeszcze większych rumieńców. Po drodze na poboczach, lokalni sprzedawcy wypiekają nazuki – słodki chlebek z rodzynkami, cynamonem i goździkami, a twórcy kwewri chętnie opowiedzą o tradycyjnym wypalaniu wielkich dzbanów na wino własnej produkcji, których tradycje pielęgnują od pokoleń. Samo Kutaisi to niezwykła różnorodność – gdzie między leniwie płynącym życiem mieszkańców dochodzą echa polityki. To tu mieszka wielu uchodźców z Abchazji uciekających przed rosyjską okupacją, a między radziecką dzielnicą z charakterystycznymi robotniczymi blokowiskami odnajdziesz zabytki i nowoczesne knajpy. Warto wybrać się też na miejscowy bazar w Kutaisi, na którym miesza się wszystko: gwar życia, radosnych powitań i smutek powszednich spraw. Zapach rozprawianej kury z aromatem ziół i świeżo wyciskanych soków, zawieszona w ciężkim powietrzu chmura papierosowego dymu, z której wyłaniają się panowie ciągnący wózek arbuzów. A gdzieś pomiędzy tym wszystkim, na kraciastej ceracie stoi skromny ołtarzyk upamiętniający zmarłą bywalczynię targu. To kwintesencja Gruzji i Gruzinów, których piękno tkwi w prostocie życia i wyrażania uczuć. Taka właśnie jest Gruzja – słodko-gorzka i prawdziwa do kości. Gruzini to niezwykły naród, hardy, osmagany wiatrem historii, ale nadal optymistyczny. Nasz lokalny przewodnik, najlepszy, jakiego można sobie wymarzyć, David Pakhuridze, zaczarował mnie tam legendą o ludziach, którzy dalej piją to, co pili ich ojcowie i matki i tłumaczą swoim dzieciom ze przez wieki chciano im wyrwać korzenie, ale nikomu się to nie udało - zbyt głęboko tkwią w tej ziemi. Czy to wina Borjomi – leczniczej gruzińskiej wody znanej na całym świecie miejscowości uzdrowiskowej, czy zasługa wina, a może bardziej czaczy (narodowego gruzińskiego mocnego alkoholu), ale z Gruzji trudno "wytrzeźwieć". Podobno leczy się z niej do następnej wizyty.