33 cytaty z Pisma Świętego, które warto znać. Te słowa rozgrzeją twoje serce i obudzą wiarę
Cytaty z Pisma Świętego potrafią nie tylko dodawać otuchy i rozbudzać wiarę w sercu. Mogą także uczyć o różnych wartościach i kierować na właściwą ścieżkę. Odkryj piękne przesłania, jakie niesie ze sobą Biblia.
W tym artykule: Cytaty z Pisma Świętego na dzisiaj Najpiękniejsze cytaty z Pisma Świętego Cytaty z Pisma Świętego o miłości Pocieszające cytaty z Pisma Świętego Cytaty z Pisma Świętego mogą nieść ze sobą ważne przesłania dla każdego człowieka. Jedne opisują miłość i nauczają jak kochać, a inne podnoszą na duchu i dodają sił. Warto je znać i wracać do nich w chwilach zwątpienia lub potrzeby motywacji. Cytaty z Pisma Świętego na dzisiaj Poniższe cytaty niosą ze sobą piękne przesłanie na każdy dzień powszedni. Te, podobnie jak cytaty o świętych, warto wziąć je sobie do serca i kierować się nimi nie tylko dziś, ale i jutro i przez całe życie. Wierny przyjaciel jest lekarstwem życia. -Syr 6,17 Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj! -Rz 12, 21 Ciężki jest kamień i sporo waży piasek, lecz rozdrażnienie z powodu głupca jest cięższe od obu. -Prz 27,3 Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. -Mt 6, 34 Bo Twe piękno pochodzi z Twego wnętrza i objawia się w Twym sercu. -Łk 6,45 Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. Dawajcie, a będzie wam dane. -Łk 6, 37-38 Najpiękniejsze cytaty z Pisma Świętego Te piękne cytaty z Biblii poruszają serca i przekazują wiedzę oraz wiarę, podobnie jak cytaty Ojca Pio. Można w nich znaleźć ważne nauki, ale też przesłanie, którym warto się kierować w życiu. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. -Mt 5,4 Nie porzucaj starego przyjaciela. Nowy z nim nie jest na równi. Przyjaciel nowy jest jak nowe wino, gdy się zestarzeje, z przyjemnością je wypijesz. -Syr 9,10 Więcej wart biedak, co żyje uczciwie, niż bogacz o drogach krętych. -Prz 28,6 Cała jesteś piękna, moja umiłowana, i nie ma w Tobie żadnej skazy. -PnP 4,7 To bowiem, co widzialne, przemija, to zaś, co niewidzialne, trwa wiecznie. -2 Kor 4, 18 A nadzieja nie zawodzi, ponieważ miłość Boga rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego. -Rz 5,5 Cierpliwy do czasu dozna przykrości, ale później radość dla niego zakwitnie. -Syr 1,23 Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony. -Mt 7, 25 Ja pójdę przed tobą i nierówności wygładzę. Skruszę miedziane podwoje i połamię żelazne zawory. -Iz 45, 2 Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj! -Rz 12, 21 Jeśli bowiem jeden upadnie, drugi podniesie swego towarzysza. Lecz biada samotnemu, gdy upadnie, bo nie ma drugiego, który by go podniósł -Koh 4, 10 Cytaty z Pisma Świętego o miłości Cytaty o miłości z Pisma Świętego nauczają o tym, jak kochać oraz o wartościach, jakie to uczucie niesie każdemu z nas. Przekazują także umiłowanie Boga do ludzi, zarówno jako gatunku, jak i każdej indywidualnej osoby. Miłujmy nie słowem ani językiem, lecz czynem i prawdą. -1 J 3,18 Miłujmy się nawzajem, gdyż miłość jest z Boga, i każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością. -1 J 4,7-8 Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje. -Mt 6,21 Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. -1 Kor 13, 4-7 Przyjaciel kocha w każdym czasie, a bratem się staje w nieszczęściu. -Prz 17,17 Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie oddaje za przyjaciół swoich. -J 15,13 Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący. -1 Kor 13,1 Mężowie, miłujcie żony. -Ef 5, 25 Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. -Pnp 8, 7 Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość – te trzy: z nich zaś największa jest miłość. -1 Kor 13, 13 Pocieszające cytaty z Pisma Świętego Te cytaty, podobnie jak cytaty o aniołach, potrafią podnieść na duchu w mrocznych chwilach życia. Niektóre podkreślają, że Bóg jest przy człowieku zawsze i wspierać oraz kochać go będzie całe życie. Cytaty o szczęściu także mogą okazać się pokrzepiające, gdy poszukuje się optymistycznych myśli. Nie bierz na siebie za wiele spraw, bo jeśli będziesz je mnożył, nie unikniesz szkody. I choćbyś pędził, nie dopędzisz, a uciekając nie uciekniesz. -Syr 11, 10 Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, a Jego łaskawość – przez całe życie. Płacz nadchodzi wieczorem, a rankiem – okrzyki radości. -Ps 30,6 Nie lękaj się, bo Ja jestem z tobą; nie trwóż się, bom Ja twoim Bogiem. Umacniam cię, jeszcze i wspomagam, podtrzymuję cię moją prawicą sprawiedliwą. -Iz 41:10 Bądź mężny i mocny, nie lękaj się, nie bój się ich, gdyż Pan, Bóg twój, idzie z tobą, nie opuści cię i nie porzuci. -Pwt 31:6 Pan jest blisko skruszonych w sercu i wybawia złamanych na duchu. -Ps 34, 19 Nie wydawaj duszy swej smutkowi ani nie dręcz siebie myślami. (...) Pociesz swoje serce, i oddal długotrwały smutek od siebie; bo smutek zgubił wielu i nie ma z niego żadnego pożytku. -Syr 30, 21-23
Jedna z teorii głosi, że kosmici są wśród nas. Wierzy w nią aż 1/5 zapytanych o to osób
UFO to temat, który wraz z upływem czasu nie traci na popularności. Już w starożytności uważano, że obcy istnieją, a współcześnie przyjmuje się, że mogą nawet żyć na Ziemi. Czytaj dalej i dowiedz się, czy kosmici są wśród nas.
W tym artykule: Czy obcy w ogóle istnieją? Czy kosmici są wśród nas? Jak wyglądają kosmici? Teorie spiskowe o UFO, takie jak ta o kosmitach w starożytności lub o kręgach w zbożu wskazują na to, że wielu ludzi wierzy w istnienie obcych. Jak się okazuje, aż 1/5 zapytanych osób uważa, że intruzi żyją na Ziemi pośród nas. Czy to możliwe? Czytaj dalej i dowiedz się więcej na ten temat. Czy kosmici w ogóle istnieją? Według nauki jest bardzo prawdopodobne, że gdzieś we wszechświecie istnieją obce formy życia, które nie pochodzą z Ziemi. Kosmos jest ogromny, co utrudnia jego badania, ale uważa się, że skoro poza naszym, istnieją też inne układy planetarne z własną gwiazdą, to niemal niemożliwe jest, żeby nigdzie nie powstały żyjące stworzenia. Problemem jednak są ogromne odległości, które dzielą planety i gwiazdy od naszej, co sprawia, że przynajmniej na razie nie mamy możliwości ich badać. Najbliższa gwiazda z systemem planetarnym jest oddalona od nas o 40 bilionów kilometrów. Naukowcy zastanawiają się więc raczej nie nad tym, czy istnieją obce formy życia, a raczej gdzie są i jak wyglądają. Może bowiem okazać się, że niczym nie przypominają tego, co jest nam znane. Niewykluczone także, że wcale nie są istotami inteligentnymi lub tworzącymi cywilizacje. Jeśli jednak takie są, to mogą być dużo bardziej zaawansowane technologicznie, niż ludzie i mogły już wcześniej opracować sposoby na przebywanie odległości, których my nie jesteśmy w stanie pokonać. Uważa się jednak, że prawdopodobnie kosmici nie podróżowaliby osobiście, a eksplorowali kosmos za pomocą maszyn i robotów. Czy kosmici są wśród nas? Ośrodek Ipsos przeprowadził sondaż na terenie 22 krajów, w którym uczestniczyło aż 23 tysiące ludzi. Zadano pytanie, czy badani uważają, że na Ziemi żyją wśród nas obcy i aż 20% osób odpowiedziało, że tak. Jak się okazuje, wyniki różniły się w zależności od miejsca, w którym przeprowadzano ankietę, bo w Indiach i Chinach do tej teorii przychyliło się aż 40% pytanych. Z kolei w Szwecji, Belgii i Holandii tylko 8% badanych uznało, że kosmici żyją na naszej planecie. Sondaż pokazał także, że w zależności od płci odpowiedzi były inne - wśród mężczyzn w tę teorię wierzy 22% badanych, a w przypadku kobiet 17%. Niektórzy twierdzą, że wyniki badania zdradzają, że mężczyźni wiedzą coś więcej. Badania Garrego Nolana Doktor Garry Nolan, wynalazca i immunolog z Uniwersytetu Stanforda twierdzi, że szanse na to, że obcy byli na naszej planecie wynoszą aż 100%. Według niego kosmici od dawna pojawiają się na Ziemi i badają rasę ludzką. Jego zdaniem posługują się oni sztuczną inteligencją oraz dronami w celu infiltracji naszego gatunku. Nolana poproszono o przyjrzenie się obrazom rezonansu magnetycznego wykonanym pilotom, którzy mieli zbliżyć się do niezidentyfikowanych obiektów latających. Wyniki tych badań były zaskakujące - badani doznali uszkodzeń mózgu, które przypominają te spowodowane stwardnieniem rozsianym. Ostatecznie Nolan przebadał około 100 ludzi, głównie wojskowych, którzy twierdzili, że podczas lotów natykali się na UFO i zachorowali w dziwnych okolicznościach. Stwierdzono u nich właśnie uszkodzenia mózgu, które jednak oficjalnie niekoniecznie muszą mieć coś wspólnego z rzekomym spotkaniem z kosmitami. Okazuje się, że część badanych cierpiało na zmiany wewnątrz czaszki jeszcze zanim rzekomo spotkali UFO. Czy to jednoznaczne dowody? Badania Nolana i sondaż Ipsos nie dowodzą jednoznacznie, że na naszej planecie pojawiają się obcy lub na to, że żyją wśród nas. Do tej pory nie udało się schwytać i zbadać obcej formy życia, która miałaby funkcjonować na Ziemi między ludźmi. Teoria o tym, że kosmici zamieszkują naszą planetę to na ten moment tylko hipoteza, podsycana przez różne doniesienia i teorie spiskowe, które w większości nie mają żadnego poparcia w dowodach. Kosmici między nami Wielu amatorów teorii spiskowych twierdzi, że kosmici mogą żyć wśród ludzi na naszej planecie i upodabniać się do nas, dlatego nie udało nam się ich wykryć. Niektórzy odważnie twierdzą, że obcy mogą zajmować jakieś ważne stanowiska między dowódcami albo że są nawet prezydentami w niektórych krajach. To jednak tylko domysły i nie należy obawiać się, że przybysze z innych planet rządzą ludźmi. Jak wyglądają kosmici? Teorii na temat wyglądu obcych jest całe mnóstwo. Jedni uważają, że przypominają człowieka - poruszają się na dwóch nogach, mają ręce z dłońmi i palcami, a ich twarze są podobne do ludzkich, ale o nieco karykaturalnych cechach, jak na przykład malutkie nosy i ogromne oczy. Inni z kolei skłaniają się ku temu, że kosmici to potwory rodem z koszmarów i horrorów, przypominające stworzenia z serii filmów "Obcy". Są też tacy, którzy twierdzą, że obce formy życia posługują się maszynami i jeśli ich spotkamy, to tylko za pośrednictwem stworzonych przez nie robotów. Obcy w oceanie Wśród morskich zwierząt znamy pewien gatunek, który niczym nie przypomina żadnego innego stworzenia - ośmiornicę. Posiada ona osiem ramion, aż trzy serca i błękitną krew. Ponadto umie zmieniać kolor w zależności od otoczenia, żeby wtapiać się w tło, a jej macki potrafią poruszać się niezależnie od siebie, zupełnie tak, jakby każda stanowiła oddzielny organizm. Gdyby tego było mało, ośmiornice są niezwykle inteligentne, dają radę rozwiązywać zagadki, przechodzić labirynty i tory przeszkód, a nawet wykazują zdolność do złośliwości. W 1959 roku przeprowadzono badania na 3 przedstawicielach tego niezwykłego gatunku i okazało się, że jeden z nich lubił celowo niszczyć sprzęt badawczy i działać wbrew woli naukowców. Naukowcy sami często nazywają żartobliwie ośmiornice obcymi, ponieważ są tak zdumiewające, że ciężko uwierzyć, że pochodzą z naszej planety. Źródła: Ipsos, One in Five (20%) Global Citizens Believe That Alien Beings Have Come Down To Earth and Walk Amongst Us In Our Communities Disguised As Humans, https://www.ipsos.com/en-us/one-five-20-global-citizens-believe-alien-beings-have-come-down-earth-and-walk-amongst-us-our Wywiad z Garrym Nolanem, UFO Material is Locked Away at Stanford University feat. Garry Nolan, https://www.youtube.com/watch?v=dzTZbSNsKV8&ab_channel=JesseMichels Fragment badania P. B. Dewsa, Some observations on an operant in the octopus, https://doi.org/10.1901/jeab.1959.2-57
Atlantyda nie daje o sobie zapomnieć. Zagadka jej istnienia zrodziła ważne pytanie - czy to możliwe, że zniknęła tak nagle?
Atlantyda to mityczne miasto, które do dziś budzi wątpliwości. Jedni uważają, że była prawdziwa, inni, że to tylko legenda. Jaka jest prawda? Czytaj dalej i dowiedz się czym jest Atlantyda i czy istnieje lub kiedykolwiek istniała.
W tym artykule: Atlantyda - jak wygląda i czym jest? Atlantyda - dowody na to, że istniała Co się stało z Atlantydą? Atlantyda: czy istnieje do dziś? Atlantyda do dziś jest obiektem wielu rozważań. Jedni uważają, że naprawdę istniała i kiedyś uda nam się znaleźć jej pozostałości pod wodą, a inni twierdzą, że to nic innego, jak zwykła legenda. Możliwe też, że mityczne państwo w rzeczywistości stanowi jakiś znany nam teren, który został inaczej opisany. Obecnie, podobnie jak grupa krwi kosmitów czy inne wersje historii lądowania na Księżycu, Atlantyda pozostaje w kręgu teorii spiskowych. Atlantyda - jak wygląda i czym jest? Pierwsze wzmianki o Atlantydzie pojawiają się w zapisach Platona, filozofa greckiego. Według niego istniał kiedyś jeszcze jeden kontynent, na którym znajdowało się to mityczne państwo. Miało być bardzo zaludnione i świetnie funkcjonować, a także stanowić urodzajne miejsce do życia. Ludzi zamieszkujących Atlantydę opisywano jako bardzo zaawansowaną cywilizację, która żyła w dostatku i pokoju. Platon zakładał, że to miasto należało do Posejdona, greckiego boga mórz, który zadbał o bezpieczeństwo swojego kontynentu i otoczył go ochroną. Filozof opisywał to miejsce z taką dokładnością, że inni uczeni jego czasów wierzyli w istnienie Atlantydy. Co ciekawe, według Platona, mimo jego pozytywnych opisów Atlantydy, to miejsce wcale nie było idealne. Podobno była imperialistycznym państwem, co oznacza, że jej władcy dążyli do podbijania kolejnych lądów i władania nimi, co miało doprowadzić do konfliktów mitycznego kontynentu ze wszystkimi innymi. Krążą pogłoski, że sprzeciwiły się temu Ateny, które pokonały Atlantydę, a ta później zatonęła na skutek naturalnych kataklizmów. Atlantyda - dowody na to, że istniała Wbrew pozorom na istnienie Atlantydy nie ma żadnych dowodów. Jedyne, co o niej wiadomo, wywodzi się z zapisków Platona i dalszych spekulacji różnych ludzi. Tak naprawdę nie znaleziono żadnego naukowego potwierdzenia, że to coś więcej, niż wymysł lub mit. Naukowcy i archeolodzy wcale nie są też zainteresowani poszukiwaniem legendarnego państwa. Według nich to tylko wymyślony kontynent, który nie istnieje i nigdy nie istniał. Inwestowanie w jego odkrycie byłoby równie opłacalne, co szukanie budowli z bajek czy literatury fikcji. Co się stało z Atlantydą? Zgodnie z zapiskami Platona Atlantyda miała zniknąć z powierzchni Ziemi w jeden dzień na skutek boskiej kary. Początkowo była imponującym państwem, które żyło zgodnie z prawami greckich bogów, jednak z czasem jego władze zaczęły pragnąć coraz więcej i wdały się w konflikty z innymi rejonami świata, takimi jak Ateny czy Egipt. Uważa się, że ich działania były skuteczne i udawało im się zajmować kolejne tereny, ale wkrótce szczęście miało się od nich odwrócić. Ich dalsze poczynania sprowadziły na państwo gniew bogów, którzy postanowili ukarać zachłanny lud. Podania różnią się od siebie jeśli chodzi o bezpośrednią przyczynę zatonięcia Atlantydy, ale mówi się, że Zeus sprowadził na nią naturalne kataklizmy, które posłały cały kontynent na dno oceanu. Jedni uważają, że były to trzęsienia ziemi, inni, że tsunami, a jeszcze inny wspominają o wybuchach wulkanów. Skutek jednak jest jeden - Atlantyda zatonęła i słuch po niej zaginął. Atlantyda: czy istnieje do dziś? Na temat istnienia Atlantydy spekuluje się do dziś, ale bardziej racjonalne osoby uważają, że nie był to żaden obcy kontynent, a po prostu określono tym mianem istniejące tereny, na przykład wyspy. Najbardziej prawdopodobne jest to, że mityczne państwo leżało tak naprawdę na brzegu Zatoki Korynckiej i nazywane było Helike - faktyczne miasto, które było zamieszkiwane przez 5 tysięcy mieszkańców i chętnie odwiedzane turystycznie. Tereny te jednak były bardzo niebezpieczne i często nawiedzały je trzęsienia ziemi. Uważa się, że w 373 roku przed naszą erą nastąpił naturalny kataklizm, który doszczętnie zniszczył Helike. Archeolodzy odkryli jego pozostałości pod wodą, co stanowi dowód na to, że faktycznie istniało. Uważa się, że to właśnie mogła być legendarna Atlantyda, która w rzeczywistości była jedynie miastem, a nie całym kontynentem. Starożytne podania zdradzają, że przyczyną zatonięcia Helike miał być gniew boski, jaki sprowadzili na siebie obywatele tego miasta swoimi niegodnymi czynami. Platon podobnie opisywał historię Atlantydy, dlatego też uważa się, że oba miejsca mogą być jednym i tym samym. Spekulacji jest więcej i współcześnie uważa się, że mityczne miasto mogło być też tak naprawdę innymi terenami, które znamy, ale po prostu opisano je w starożytności w inny sposób. Innymi potencjalnymi terenami mitycznej Atlantydy mogły być też między innymi: Kreta, Antakrtyda, Malta, Thira, Tiwanaku.
Teoria symulacji zdradza, że ludzkie życie może być z góry zaplanowane. Matrix to coś więcej, niż filmowa fikcja
Teoria symulacji zakłada, że nasza rzeczywistość nie jest wcale prawdziwa. Wskazuje na to, że film "Matrix" może być czymś więcej, niż fikcją traktującą o przyszłości. Czytaj dalej i dowiedz się, czy może być w tym ziarno prawdy, czy jest to tylko teoria spiskowa.
W tym artykule: Czym jest teoria symulacji? Historia teorii symulacji Czy teoria symulacji może być prawdziwa? Teoria symulacji, podobnie jak teorie spiskowe o UFO oraz temat kręgów w zbożu, porusza poniekąd wiarę w to, że nie jesteśmy jedynymi istotami inteligentnymi we wszechświecie. Opiera się ona na założeniu, że nasza rzeczywistość nie jest prawdziwa. Czy żyjemy w swego rodzaju wirtualnym świecie? Czytaj dalej i dowiedz się więcej o tym zagadnieniu. Czym jest teoria symulacji? Teoria symulacji zakłada, że nasza rzeczywistość tak naprawdę jest wykreowana przez komputer. Według tej hipotezy, nic, czego doświadczamy, co widzimy i co jest nam znane, nie jest prawdziwe. Wszystko to jest stworzone sztucznie. Zwolennicy tego założenia uważają, że może za tym stać wyższa istota o dużej inteligencji, która zaprogramowała nasz świat oraz nas samych. Można to porównać do gry The Sims, w której tworzy się postacie ludzkie i nimi steruje. Różnica jest taka, że w grze możemy nadzorować postacie mieszkające w jednym domu. Teoria symulacji rozszerza ten zakres i zakłada, że ktoś, kto jest wyżej odpowiada za życia i działania nas wszystkich. Brzmi to niemożliwie, ale są pewne wskazówki, które sugerują, że nie powinniśmy tej teorii wykluczać. Inne założenie w tej teorii mówi o tym, że to człowiek już dawno mógł stworzyć taką symulację i poza naszą, wirtualną rzeczywistością, istnieje inna, w które ktoś nas nadzoruje. Spekulacji w tym temacie jest bardzo wiele, ale sprowadzają się do wspólnego mianownika - mamy być dziełem komputera, swego rodzaju rozwiniętą, sztuczną inteligencją. Historia teorii symulacji Pierwsze wzmianki o teorii symulacji pojawiły się u Platona, greckiego filozofa z przełomu 424 i 423 wieku przed naszą erą. Później kolejni uczeni spekulowali na temat tej hipotezy. Pod lupę brali ją również pisarze i reżyserzy. W oparciu o to założenie powstał między innymi film Matrix, który przedstawia wizualizację życia w symulacji. Współcześnie tę teorię omówił bardziej szczegółowo Nick Bostrom, szwedzki filozof i myśliciel. Opracował on ten temat na podstawie wzoru matematycznego. Skoro obecnie, jako ludzie, jesteśmy w stanie stworzyć w grze wideo około miliona symulowanych postaci, a rasa ludzka liczy sobie obecnie (w przybliżeniu) 8,2 miliarda, to szansa na to, że sami jesteśmy elementem symulacji, wynosi ułamek procenta. Natomiast niewykluczone, że wkrótce osiągniemy taki poziom technologii, który pozwoli tym liczbom w grach osiągnąć rzeczywistą liczbę ludzi. Skoro my możemy to osiągnąć, to możliwe, że jakaś inna rasa wpadła już na to wcześniej i stworzyła nam wirtualną, hiperrealistyczną i dopracowaną rzeczywistość, w której "żyjemy", nie będąc tego świadomymi. Nick Bostrom w 2003 roku opublikował artykuł pod tytułem Czy żyjesz w symulacji?, w którym poruszył powyższy temat rozwoju technologicznego. W swojej pracy wspomniał, że może być tak, że ludzkość już dawno osiągnęła wystarczające możliwości technologiczne i stworzyła symulację, a my, współcześnie żyjący, jesteśmy jej dziełem. Filozof wspomina też, że cywilizacja mogła osiągnąć etap tak zwany postludzki, w którym ludzie dawno wymarli i pozostały komputery, które pozwalają nam dalej żyć w formie wirtualnej. Czy teoria symulacji może być prawdziwa? Współcześnie powstanie człowieka uznaje się za dzieło ewolucji. Podstawą tego jest teoria ewolucji Charlesa Roberta Darwina. Zakłada ona, że gatunek ludzki powstał na skutek wyewoluowania z innych gatunków, z czego bezpośrednim naszym przodkiem mają być małpy. Na tę hipotezę znaleziono wiele dowodów, między innymi cechy wspólne między nami a naszymi przodkami i małpowatymi. Zbadano to na podstawie badań DNA. Początkowo człowiek niemal nie różnił się od małp, a na przestrzeni wieków zaczął poruszać się na tylnych kończynach, rozwijał mu się mózg i inteligencja, zdolności porozumiewawcze i tak dalej. Nie wyklucza to jednak całkowicie tego, że ta teoria jest błędna, a tak naprawdę żyjemy w symulacji. Na to natomiast brak jednoznacznych dowodów naukowych, dlatego sztuczna rzeczywistość pozostaje mniej znaną i rzadziej wyznawaną teorią. Niektórzy są zdania, że istnienie ludzi o skrajnie zbliżonym wyglądzie, a brakiem pokrewieństwa, może być jednym z dowodów na prawdziwość teorii symulacji. Tak samo wszelkie zdarzenia, których nauka nie jest w stanie wytłumaczyć lub pojawienie się sytuacji, które działają niejako wbrew znanym nam prawom natury, fizyki i matematyki. Potocznie określa się je mianem glitcha w Matrixie - błędu systemu. Ma to wskazywać na fakt, że nasza rzeczywistość jest tworzona za pomocą komputera, przez co raz na jakiś czas pojawiają się jakieś nieprawidłowości. Krytyka tej teorii Wielu uważa, że teoria symulacji to tylko niczym niepoparta teza, czy wręcz teoria spiskowa. Po pierwsze nie mamy obecnie żadnych naukowych dowodów na to, że istnieją poza nami inne żywe istoty inteligentne. W związku z tym nie ma podstaw uważać, że mogły one stworzyć nam sztuczną rzeczywistość. Ponadto uważa się, że stworzenie symulacji działania ludzkiego umysłu - biorąc pod uwagę to, że każdy człowiek na świecie jest inny - byłoby wyjątkowo trudne i graniczy z czymś niemożliwym. Nie ma też wiarygodnego potwierdzenia, że jest to w najmniejszym stopniu prawdopodobne. Współczesne twierdzenia i wierzenia opierają się na naukowych dowodach, których brakuje w teorii symulacji.
Nie jesteśmy sami w kosmosie. Komu zawdzięczamy postęp w starożytności?
Pojawiły się teorie spiskowe o tym, że to kosmici w starożytności pomogli ludziom budować legendarne konstrukcje i zdobywać wiedzę. Czy to możliwe? Czytaj dalej i dowiedz się więcej na ten osobliwy temat.
W tym artykule: Kosmici w starożytności Starożytni kosmici i legendarne budowle Kosmici w Biblii Wiedza starożytnych ludów od kosmitów Wielu uważa, że starożytne ludy dostały pomoc kosmitów w osiąganiu swoich sukcesów w dziedzinie wiedzy i architektury. Czyżby największe dzieła ludzkości sprzed tysięcy lat były dziełem obcej rasy lub jej współpracy z człowiekiem? Czytaj dalej i poznaj te teorie spiskowe. Kosmici w starożytności Starożytne ludy z różnych krańców świata posiadały ogromną wiedzę i budowały zjawiskowe, olbrzymie konstrukcje. Niekiedy aż ciężko uwierzyć, że powstały z rąk człowieka. Miało to być niemożliwe, a jednak tego dokonali. Jak im się to udało? Cóż, wielu amatorów teorii spiskowych o UFO uważa, że to kosmici pomogli starożytnym ludziom w ich osiągnięciach. Pojawiają się też głosy, że dziwne, "mało ludzkie" postacie na płaskorzeźbach i malunkach starożytnych ludów przedstawiają obcą rasę z kosmosu. Starożytni kosmici i legendarne budowle Teorie spiskowe o UFO często opierają się na tezie, że starożytne ludy spotkały kosmitów i dostały od nich wiedzę oraz pomoc w tworzeniu niesamowitych budowli, robiących ogromne wrażenie do dziś. Amatorzy tego stwierdzenia powołują się na brak technologii w tamtych czasach i uważają, że człowiek sam nie byłby w stanie stworzyć tych konstrukcji samodzielnie. Piramidy w Egipcie Piramidy w Egipcie to monstrualnych rozmiarów konstrukcje, które miały służyć za grobowce faraonów. Największa z nich, Piramida Cheopsa, w latach świetności mierzyła aż 146 metrów wysokości. Z greckich kronik wiemy, że przy jej budowie pracowało ponad 100 tysięcy ludzi na przestrzeni aż dwudziestu lat. Wiele stwierdzeń wskazuje na to, że była to praca niewolnicza, a warunki pozostawiały wiele do życzenia. Są też doniesienia o tym, że robotnikami byli rolnicy i wykonywali obowiązki wtedy, kiedy akurat uprawianie ziemi nie było możliwe. Tajemnicę tego, jak udało im się postawić tę olbrzymią konstrukcję, zabrali ze sobą do grobów. Przez to właśnie powstało wiele spekulacji o tym, czy mogli dokonać tego samodzielnie. Pojawiają się głosy, że to kosmici, przebywający wówczas na Ziemi, pomogli im i użyczyli swojej wiedzy oraz technologii. Teoria ta nie jest natomiast potwierdzona naukowo przez historyków i archeologów. Peruwiańskie mury W okolicy peruwiańskiego miasta Cuzco powstała konstrukcja znana jako Sacsayhuaman, stanowiąca mur o długości około 400 metrów, układająca się w zygzak. Jej powstanie datuje się na XV wiek, zatem wiele setek lat temu. Zbudowano ją z ogromnych skał, które warzyły setki ton, z czego największa ma wymiary 9 na 5 na 4 metry i jej wagę szacuje się na 350 tysięcy kilogramów. Co dodatkowo zdumiewa, głazy były sprowadzane z kamieniołomów oddalonych o kilkanaście kilometrów od miejsca budowy samych murów. Jak to możliwe, że w tamtych czasach człowiek potrafił wydobyć, przetransportować, obrobić i ułożyć tak ciężkie i ogromne kamienie? Do dziś nie wiadomo jak tego dokonali. Oczywiście domysły sięgają takich teorii, jak kosmici, którzy pomogli ludzkości wznieść tę kolosalną konstrukcję. Rysunki z Nazca Ogromnych rozmiarów rysunki z Nazca powstały między V wiekiem p.n.e. a V wiekiem naszej ery i przedstawiają różne kształty, w tym rośliny i zwierzęta. Są jednym z obiektów teorii o tym, że kosmici pojawiali się na Ziemi i ingerowali w życie ludzi już tysiące lat temu. Ich przeznaczenia do dziś dokładnie nie znamy, ale uważa się, że mogły powstać w celu określania różnych pór w starożytnym rolnictwie. Niektórzy twierdzą, że były czysto estetycznym tworem, stanowiły system nawadniający uprawy albo zrobiono je jako elementy rytuałów. Świątynia w Kambodży W Kambodży znajduje się olbrzymia świątynia zwana Angkor Wat, która powstała w latach 1113-1150. Ma ona 215 metrów długości i 187 metrów szerokości, a jej wysokość osiąga 65 metrów. Cały jej kompleks robi niesamowite wrażenie swoim ogromem i precyzją wykonania. Najciekawszy jest jednak tak zwany "kamienny arras", seria płaskorzeźb na ścianie, przedstawiająca blisko 20 tysięcy postaci ludzkich. Krążą legendy i mity na temat boskiego architekta, który wybudował świątynię w jedną noc, ale dowody wskazują na pracę rąk człowieka. To jednak nie powstrzymuje amatorów teorii o UFO przed przypisywaniem tej niesamowitej konstrukcji kosmitom. Stonehenge Stonehenge to budowla składająca się z wałów i ogromnych skał poustawianych obok siebie i na sobie, która powstała w epokach neolitu i brązu, około 5 tys. lat temu. Według doniesień budowało je kilka pokoleń architektów na przestrzeni 1000 lat. Co ciekawe, niektóre z głazów użytych w tej konstrukcji pochodzą z miasta oddalonego o 250 km od miejsca budowy i ważyły nawet po 50 ton. Nic więc dziwnego, że powstają różne teorie na temat historii Stonehenge oraz ingerencji kosmitów. Posągi moai Na Wyspie Wielkanocnej znajduje się dokładnie 887 kamiennych posągów, zwanych moai, powstałych między 1200 a 1500 r. naszej ery. Uważa się, że powstały ze względu na religijne wierzenia dawnych mieszkańców tego rejonu, ale zagadkowe jest to, jak udało im się w tamtym okresie wykonać je i postawić. Naukowcy uważają, że główną rolę gra tutaj odpowiednio umieszczony środek ciężkości i stawiano je za pomocą lin. Wielu jednak twierdzi, że waga tych posągów, sięgająca niekiedy 75 ton nie pozwalała wówczas człowiekowi na manipulowanie nimi i rozstawianie. I tutaj wkracza teoria spiskowa o tym, że pomocną dłoń wyciągnęły do ludzi obce formy życia. Świątynne piramidy i miasto Na terenie Meksyku znajdują się świątynne piramidy, a wokół nich miasto, zwane Teotihuacan, które zajmowało około 22 kilometry kwadratowe i było zamieszkiwane przez ponad 100 tysięcy mieszkańców. Budowle zostały wzniesione przez starożytnych Azteków, ale wiele osób nie dowierza, że mogą być dziełem człowieka. Wątpliwości podsyca mit o tym, że zbudowały je olbrzymy, które przypuszcza się, że były tak naprawdę kosmitami. Naukowcy jednak krytykują tę teorię i twierdzą, że to ludzie stworzyli to miasto wraz z jego piramidami. Kosmici w Biblii Zwolennicy teorii spiskowych o kosmitach doszukują się w Biblii przedstawienia kosmitów. Uważają, że aniołowie oraz Jahwe mogli być tak naprawdę przybyszami z innej planety, posiadającymi zaawansowaną wiedzę i technologię. Popierają swoje zdanie tym, że w Starym Testamencie pojawia się wzmianka o metalicznym obiekcie, który zauważył Ezechiel nad rzeką. Miał on pojawić się otoczony ogniem i posiadać samo obracające się koła oraz napęd jądrowy. Ezechiel zauważył na nim człekopodobne istoty, ale nie był pewien, czy są one ludźmi. To napędziło teorię o tym, że Biblia to jeden z dowodów na istnienie UFO. Wiedza starożytnych ludów od kosmitów Jednym z najciekawszych przykładów podawanych przez amatorów teorii spiskowych jest ten, który mówi o związku Sumerów z kosmitami. Niektórzy twierdzą, że ten lud nie mógł sam zdobyć całej wiedzy o matematyce, kosmosie czy architekturze i musi zawdzięczać go przybyszom z innych planet. Pojawiają się zdania, że nie tylko ten, ale i inne starożytne społeczeństwa dostały dar wiedzy od obcych form życia, które pojawiać się miały wówczas na naszej planecie.
Pojawiają się na całym świecie i w Polsce. Teoria głosi, że te symbole są dziełem UFO
Podobno wszelkie symbole w polach uprawnych są dowodem na to, że UFO przylatuje na naszą planetę. Czy jest tak w rzeczywistości? Czytaj dalej i poznaj bliżej tę teorię spiskową o kręgach w zbożu.
W tym artykule: Kręgi w zbożu - dzieło UFO? Oficjalne wersje powstawania kręgów w zbożu Zwolennicy teorii o UFO i kręgach w zbożu O UFO na przestrzeni wieków powstało mnóstwo teorii spiskowych, takich jak to, że kosmici pomogli Sumerom w postępie lub to, że kosmici mają grupę krwi Rh-. Niektórzy twierdzą, że obcy bywali na naszej planecie i jednym z dowodów na to mają być kręgi w zbożu. Czy to prawda? Czytaj dalej i pozna historię ich powstawania. Kręgi w zbożu dzieło UFO? Kręgi w zbożu to tak naprawdę nie tylko kręgi, a różnego rodzaju wzory, określane mianem piktogramów. Oficjalnie zaczęto je obserwować w latach 60. XX wieku, a pierwszą osobą, o której wiadomo, że je zobaczyła, był rolnik George Padley. W 1966 r., jadąc ciągnikiem, nagle zauważył, że silnik pojazdu zgasł, a jednocześnie na niebie pojawił się obiekt latający, który wydawał dziwne dźwięki. Gdy odleciał, mężczyzna udał się w miejsce, nad którym pojawiło się domniemane UFO i spostrzegł okrąg w trzcinie obok jeziora. Później w Anglii zaobserwowano podobną sytuację, tylko tym razem dziwne kształty pojawiły się w zbożu. Potem już pojawianie się dziwnych wzorów w polach miało miejsce coraz częściej, a amatorzy teorii spiskowych o UFO jednogłośnie uznali, że jest to dzieło kosmitów, którzy tworzą piktogramy w celu skomunikowania się z ludzkością. Z czasem coraz mniej przypominały okręgi, a bardziej skomplikowane obrazki. Pojawił się nawet napis "WEARENOTALONE", który oznacza "Nie jesteśmy sami" i ci, którzy wierzą w obce formy życia odwiedzające Ziemię, uznali to za ich przekaz i dowód na to, że istnieją. Kręgi w zbożu - Polska Choć pierwsze kręgi w zbożach pojawiały się w innych częściach świata, my także doczekaliśmy się własnych na terenie Polski. W Wylatowie, miejscowości w województwie kujawsko-pomorskim, powstały najbardziej znane symbole na polach uprawnych w naszym kraju. Wieś tę uznano za stolicę UFO i przez lata wierzono, że właśnie to miejsce jest kluczowe do nawiązania kontaktu z obcymi formami życia. Bardzo długo ludzie zjeżdżali się z różnych rejonów Polski, aby podziwiać to niecodzienne zjawisko. Później w Wielkopolsce w roku 2020 zaobserwowano nowe kręgi w zbożu, co rozbudziło ciekawość entuzjastów kosmitów. Do dziś jednak nie odkryto, kto stoi za ich powstaniem. Domniemane pierwsze kręgi w zbożu Podobno w okolicach roku 1000 naszej ery pojawiły się prawdziwe pierwsze kręgi w zbożu, nazywane wilijnymi kołami. Były jednak dość naturalne i nie wydawało się, żeby potrzebna była do ich zrobienia jakaś technologia. Uznano wtedy, że to bóstwa z różnych wierzeń odpowiadają za ich powstanie, ponieważ nocami tańczą w polach uprawnych. Współcześnie jednak wielu twierdzi, że były to pierwsze próby skontaktowania się z ludzkością, jakie podejmowali kosmici. Oficjalne wersje powstawania kręgów w zbożu Oczywiście wersja o tym, że kręgi w zbożu to dzieło kosmitów jest tylko teorią spiskową amatorów kontaktów z UFO. Jednym z logicznych argumentów przeciwko niej jest to, że gdyby obcy chcieli podjąć z nami wymianę zdań, nie zrobiliby tego w tak bezsensowny sposób, jak niszczenie upraw. Jeśli faktycznie są zaawansowaną cywilizacją, zdolną do podróży przez kosmos, bardziej prawdopodobne byłyby sygnały radiowe. Poza tym udowodniono kilka przypadków, w których ludzie postanowili zabawić się naiwnością społeczeństwa i sami tworzyli wzory w zbożach i donosili, że widzieli przy tym UFO. Wielka Brytania W wielkiej Brytanii w latach 70. zaczęło pojawiać się całe mnóstwo kręgów i innych wzorów w zbożu, które z lotu ptaka robiły niesamowite wrażenie. Jak się później okazało, stali za tym dwaj mężczyźni, którzy przyznali, że sami je tworzyli. Na początku robili to dla własnej uciechy, jednak jak się okazało, że ich prace cieszą się ogromnym zainteresowaniem i mówi się, że są dziełem kosmitów, zaczęli kombinować przy nich jeszcze bardziej i wymyślać coraz to ciekawsze wzory. Potem inni rolnicy podchwycili ich praktykę i sami niszczyli w ten sposób uprawy, dzięki czemu ściągali turystów i mogli zarabiać łatwe pieniądze i zyskać sławę. Polskie kręgi w zbożu pod Oławą W Polsce też mieliśmy przykład działalności człowieka, który sam stał za powstaniem kręgów w zbożu. Pod Oławą wiele lat temu powstał wzór w zbożu znacznie delikatniejszy, niż te w Wielkiej Brytanii, ale doskonale widoczny z lotu ptaka. Udowodniono jednak, że jest on wynikiem sztucznej ingerencji w poziomy gleby na terenie pola uprawnego, przez co niektóre źdźbła wystawały ponad resztę zboża, tworząc dwa koła. Kary za niszczenie upraw Z czasem, kiedy udowodniono, że ludzie niszczą nie tylko swoje pola, ale i pola innych osób z okolicy, wyznaczono kary finansowe za powodowanie szkód w cudzych uprawach. Gdy przyłapywano kogoś w czyichś zbożach na tworzeniu wzorów, obciążano go grzywną i kosztami rozprawy sądowej. Zwolennicy teorii o UFO i kręgach w zbożu Mimo dowodów na to, że kręgi w zbożach powstawali z rąk ludzkich, amatorzy teorii spiskowych o UFO dalej obstają przy swojej teorii. Uważają, że nawet jeśli większość wzorów w polach to dzieło człowieka, to na pewno niektóre powstały za sprawą kosmitów. Twierdzą wciąż, że jest to klucz to komunikacji z obcymi formami życia i że należy to dokładnie badać. To, w co kto wierzy, pozostaje kwestią indywidualną i każdy może na ten temat wyrobić sobie własne zdanie. Warto jednak pamiętać, że na ludzkie działania w zbożach są dowody, a na powstanie kręgów z rąk kosmitów nie ma dowodów żadnych.
Ta grupa krwi jest wyjątkowa. Według teorii pochodzi od kosmitów
Według teorii najrzadsza grupa krwi u ludzi: Rh- ma pochodzić od kosmitów. To właśnie oni mają znać odpowiedź na pytanie, skąd się wzięła. Czy to możliwe, że każdy, kto ją posiada, jest potomkiem istot, które przybyły z odległych planet? Czytaj dalej i odkryj teorie na ten temat.
W tym artykule: Najrzadsza na świecie grupa krwi Rh- Naukowe podejście do pochodzenia grupy krwi Rh- Grupa krwi Rh- a kosmici i inne teorie Czy nasi przodkowie mieli grupę krwi Rh-? Rh- to najrzadszy typ grupy krwi, jaki może wystąpić u człowieka. Jego pochodzenie nie jest pewne, dlatego powstały teorie spiskowe, mówiące o tym, skąd się u nas wzięła. Jedni twierdzą, że od kosmitów, a inni, że należy do osób z "linii boskiej". Podobnie jak w kwestii tajemnicy sfinksa i zatonięcia Titanica, w tej sprawie powstało sporo teorii spiskowych. Czytaj dalej i poznaj je wszystkie. Najrzadsza na świecie grupa krwi Rh- Zdecydowana większość ludzi na świecie ma grupę krwi Rh+, czyli posiadającą tak zwany antygen D., a Rh- ma zaledwie około 20% populacji ludzkiej. Jak się okazuje, negatywna zawartość tego czynnika sprawia, że osoby z nią mają zupełnie inną odporność. Problem z grupą krwi pojawia się wtedy, kiedy kobieta w ciąży ma grupę Rh-, a dziecko odziedziczy po ojcu Rh+, następuje wówczas konflikt serologiczny, który sprawia, że organizm matki traktuje płód jako obce ciało i będzie próbował się go pozbyć. Na szczęście udało się wynaleźć szczepionki z przeciwciałami, dzięki którym da się tej sprawie zaradzić. Naukowe podejście do pochodzenia grupy krwi Rh- Według naukowców grupa krwi Rh- może pochodzić od plemienia pierwotnych mieszkańców Europy, którzy żyli na tych ziemiach, zanim trafili do niej Indoeuropejczycy. Ich współczesnymi potomkami są Baskowie, którzy zamieszkują Hiszpanię i Francję. Wśród nich grupa krwi Rh- występuje u około 35% populacji, czyli aż o 20% częściej, niż u innych Europejczyków. Mówią oni swoim własnym, baskijskim językiem, który nie jest podobny do żadnej innej europejskiej mowy. Jak się okazuje, u nich także znacznie częściej występuje grupa krwi 0, pierwszy miernik grup krwi poza czynnikiem Rh, a grupa A nie pojawia się prawie wcale. Grupa krwi Rh- a kosmici i inne teorie Według teorii spiskowych grupa krwi z ujemnym czynnikiem Rh pojawiła się u ludzi za sprawą kosmitów, przybyszów z kosmosu. Człowiek zaczął ją mieć dopiero wtedy, kiedy obcy dotarli na Ziemię i zaczęli rozmnażać się z naszym gatunkiem. W starych hebrajskich podaniach można przeczytać o swego rodzaju aniołach - nefilimach, którzy mieszkali na naszej planecie i łączyli się w pary z ludzkimi kobietami i mieli z nimi dzieci. Ich charakterystycznymi cechami miało być to, że byli bardzo wysocy, a ich oczy i włosy miały jasne kolory. Oprócz tego cechowała ich wybitna inteligencja oraz zdolności paranormalne. Opisywano ich też, jakoby mieli posiadać niższą temperaturę ciała oraz wyższe ciśnienie. Boska krew Druga teoria zakłada, że grupa Rh- pochodzi od Boga. Podobno Jezus miał grupę krwi AB Rh-, a ten ujemny czynnik zawdzięczał zstąpieniu Ducha Świętego, za sprawą którego Maryja zaszła w ciążę i urodziła syna Bożego. Ponoć osoby z taką krwią są z linii boskiej i świadczy to o ich czystości oraz pobożności. Grupa krwi upadłych aniołów Kolejna teoria odnośnie grupy krwi Rh- mówi o upadłych aniołach, które nie miały być istotami boskimi, a kosmitami. W starożytnych tekstach może przeczytać o przybyszach z kosmosu, które przyleciały na naszą planetę. Określano ich jako obcą rasę, która przypominała ludzi, ale nimi nie była i zamieszkała pośród nas. Niektórzy twierdzą, że ta grupa krwi pochodzi od gadów, co może mieć związek z wiarą w tak zwanych reptilian, jaszczuroludzi, którzy cechują się możliwością upodabniania się do człowieka i życia w naszym społeczeństwie. Pierwsi ludzie mieli grupę krwi Rh-? Na przestrzeni lat pojawiła się jeszcze jedna teoria, która z kolei mocno przeczy poprzednim. Mówi ona o tym, że Rh- pojawiło się wcześniej, niż Rh+. Te domniemania dotyczą pierwszych biblijnych ludzi - Adama i Ewy. Uważa się, że mieli oni grupę krwi Rh- i jest to najczystsza spośród wszystkich. Czynnik Rh+ pojawił się dopiero po tym, jak Ewa zjadła zakazany owoc i ściągnęła na ludzkość grzech. Wobec tego Rh- ma być najczystszą możliwą grupą krwi i dlatego jest najrzadsza. Rh+ ponoć należy do grzeszników. Czy nasi przodkowie mieli grupę krwi Rh-? Jak się okazuje, u naszych przodków, czyli małp, grupa krwi z ujemnym czynnikiem Rh wcale nie występuje i nigdy nie występowała. Nauka dowodzi, że to właśnie z tych zwierząt wyewoluował człowiek i powinien odziedziczyć po nich genetycznie wszystko. Uważa się więc, że skoro u małp nie pojawia się Rh-, to ten czynnik musi pochodzić od innego gatunku, tylko w takim razie od kogo? Właśnie stąd pojawiły się teorie o tym, że jest to grupa krwi przybyszów z kosmosu.
Jak to możliwe, że w starożytności Sumerowie byli tak zaawansowaną cywilizacją? Podobno pomogli im kosmici
Sumerowie to najbardziej zaawansowana znana nam cywilizacja z czasów starożytnych przed naszą erą. Posiadali ogromną wiedzę i umiejętności, a uważa się, że zawdzięczali je istotom pozaziemskim. Czytaj dalej i dowiedz się, jaki związek według różnych teorii, mieli Sumerowie i kosmici.
W tym artykule: Kim byli Sumerowie? Najbardziej zaawansowana cywilizacja starożytna Sumerowie i kosmici-bóstwa z nieba Sumerowie stanowią najbardziej zaawansowaną znaną nam cywilizację z czasów starożytności. Ich wiedza była niesamowicie dokładna jak na to, jakie mieli możliwości technologiczne. Czy za ich sukcesami stoją kosmici? Tajemnica sfinksa jest podobnie zagadkowym tematem. Czytaj dalej i poznaj sekrety Sumerów. Kim byli Sumerowie? Sumerowie to starożytny lud, który pojawił się w Dolnej Mezopotamii w drugiej połowie IV tysiąclecia przed naszą erą. Stworzyli oni wyjątkowo zaawansowaną cywilizację i dokonali przełomowych odkryć. Nikt nie wie, skąd się wzięli, choć podejrzewa się, że trafili na swoje miejsce z innej części świata. Do dziś są bardzo zagadkowym ludem, którego naukowcy nie mogą rozgryźć i z tego powodu powstała teoria spiskowa o tym, że mieli pomoc innych form życia z kosmosu. Najbardziej zaawansowana cywilizacja starożytna W czasach starożytności ludzkość była na bardzo wczesnym etapie rozwoju cywilizacyjnego. Nauka dopiero raczkowała, a górowały wierzenia w bóstwa i inne siły nadprzyrodzone. Większość społeczności w tamtych czasach opierała się na pomniejszych miastach i rolnictwie, ale Sumerowie jakimś cudem wybiegli bardzo naprzód z wiedzą na tematy, na które teoretycznie nie powinni wiele wiedzieć. Dlatego też wiele osób twierdzi, że pomogła im ingerencja kosmitów. Opracowanie kalendarza Sumerowie byli jedną z pierwszych na świecie cywilizacji, które wynalazły swój własny kalendarz. Był on podzielony na 12 miesięcy opartych na fazach Księżyca i miały po 29 lub 30 dni. Dokonali tego około 2100 lat przed naszą erą. Każdy dzień trwał po 24 godziny, a godzina miała 60 minut, dokładnie tak, jak liczymy czas współcześnie. To właśnie Sumerowie stworzyli podwaliny współczesnych pomiarów czasu. Pierwsze pismo Za czasów Sumerów, w innych częściach świata, ludzkość posługiwała się pismem obrazkowym, takim jak znane nam dobrze hieroglify. Oni jednak dokonali przełomu, będąc pierwszą cywilizacją, która posługiwała się własnym pismem, nazywanym klinowym. Początkowo było ono zmieszane z rysunkami, ale później one zniknęły i został jedynie zapis w ich własnym alfabecie. Sumerowie zapisywali informacje na glinianych tabliczkach, które później wypalali. Odkryto je wiele wieków temu, ale dopiero w XIX w. odczytaliśmy, co oznaczają ich zapiski. Stąd wiemy, jaką wiedzę posiadali oni w swoich czasach. Miasta Sumerów Sumerowie budowali niezwykle zorganizowane i zaawansowane miasta, które do dziś uznawane są za niezwykle rozwinięte, szczególnie jak na tamte czasy. Jednym z nich było Eridu, które oryginalnie stanowiło siedzibę ich pierwszej dynastii władców. Zajmowało ono powierzchnię 10 hektarów i mieszkało w nim aż kilka tysięcy osób. W starożytności było miastem portowym, jednak na przestrzeni lat ląd się zmieniał i współcześnie jego ruiny nie leżą nad wodą. Były tam świątynie, pałac, cmentarz i zapewne wiele budynków mieszkalnych. Niewiele pozostałości miast sumeryjskich zachowało się do czasów współczesnych, ale odkryte podczas wykopalisk ruiny i zapiski Sumerów świadczą o tym, jak potężne były i jak dobrze je organizowano. Jak to się stało, że akurat ten lud był aż tak zaawansowany? Wynalezienie pługu To właśnie Sumerowie odpowiadają za wynalezienie pługu, pożytecznej maszyny rolniczej, która zrewolucjonizowała rolnictwo. Ten pomysł bardzo szybko rozprzestrzenił się na resztę świata, powodując ogromny postęp w uprawach rolnych. Astronomia i matematyka W czasach starożytnych nie istniały teleskopy, aparaty, ani żadne inne narzędzia, które pozwalałyby dokładnie obserwować kosmos. Sumerowie jednak jakimś cudem opracowali schemat układu słonecznego, składającego się z 12 ciał niebieskich, skupionych wokół Słońca i uwzględnili nawet Księżyc. Co niesamowite, proporcje planet do siebie są bardzo adekwatne do ocenionych współcześnie. Obecne społeczeństwo odkryło Urana i Neptuna dopiero w nowożytności, a Plutona w okresie międzywojennym. Jak się okazuje, Sumerowie wiedzieli o nich jeszcze przed naszą erą. Według Sumerów w naszym Układzie Słonecznym była niegdyś jeszcze jedna planeta - Tiamat, jednak została zniszczona poprzez zderzenie z innym ciałem niebieskim. Wiedzieli oni także, że odległość Słońca środka Księżyca to 36 tys. beru, ich własnej miary, co wynosi około 384912 km. Posługiwali się także zaawansowaną matematyką, potrafili przedstawić elipsę i inne figury geometryczne z wyjątkową precyzją. Opracowali także sześćdziesiątkowy system liczbowy, co odnosi się między innymi do 60 sekund w minucie i 60 minut w godzinie. Instrukcja lądowania na Ziemi Archeologowie znaleźli krążek gliniany, na którym zapisana była swego rodzaju instrukcja kosmiczna dotycząca lądowania na Ziemi. Zawarte są na niej koordynaty, skróty, oraz wskazówki co do tego, jak przylecieć na naszą planetę i na niej wylądować. Jest to niezwykle zaskakujące i doprecyzowane, jak na to, że przecież starożytna cywilizacja nie miała możliwości technologicznych na to, aby wybrać się w kosmos. Sumerowie i kosmici-bóstwa z nieba Według zapisków Sumerów na glinianych tabliczkach oraz obrazków, które znaleziono podczas wykopalisk archeologicznych, ten lud zawdzięczał swoją wiedzę i technologię bóstwom. Nie do końca uznawali ich jednak za bogów w taki sam sposób, jak my obecnie, ale traktowali ich jako istoty wyższe. Według nich, przed ludźmi na Ziemi mieszkały Annunaki, stworzenia, które przyleciały na naszą planetę ze względu na zasoby, których potrzebowały do odbudowania swojej planety. Stworzyły więc człowieka, żeby mógł im pomóc w wykonaniu misji i pracował dla nich. Niektóre z teorii zakładają, że Annunakami mogły być istoty pozaziemskie, inaczej mówiąc, kosmici, którzy nauczyli Sumerów swojej wiedzy i pokazali jak tworzyć cywilizację. Dali im odpowiednie narzędzia i informacje, między innymi te o kosmosie czy matematyce. Dlatego właśnie ten lud stał się w swoich czasach najbardziej zaawansowanym i świadomym. Pozostaje to jednak teorią spiskową, podobnie jak inne domniemane powody zatonięcia Titanica.
Te teorie spiskowe obiegły cały świat. Nie uwierzysz, czego dotyczą
Teorii spiskowych na świecie jest całe mnóstwo i mogą dotyczyć dosłownie wszystkiego. Jedne mówią o tajnych działaniach władz, inne o UFO, a jeszcze inne próbują obalić naukowe badania. Czytaj dalej i dowiedz się więcej o jednej z tych kategorii teorii spiskowych.
W tym artykule: Skąd się biorą teorie spiskowe o UFO? Słynne teorie spiskowe o UFO Czy UFO istnieje? Teorie spiskowe o UFO to jedne z najbardziej rozpowszechnionych teorii na świecie. Wielu ludzi wierzy, że istnieją obce formy życia, a niektórzy uważają nawet, że żyją wśród nas, a my tego nie zauważamy. Jaka jest prawda? Czytaj dalej i odkryj tajemnice teorii spiskowych o UFO. Skąd się biorą teorie spiskowe o UFO? Teorie spiskowe o UFO to tak naprawdę bardzo złożony temat. Powodów do ich powstawania jest wiele, poczynając od podejrzanych zjawisk i obserwacji, którym brakuje wyjaśnienia, kończąc na ludzkiej wierze w to, że istnieje siła wyższa w różnych formach. Jedni wierzą w bogów, inni w kosmitów, niektórzy w siłę natury. Nauka i powszechnie dostępna wiedza na ten moment nie zawsze tłumaczą to, czego zwykły człowiek nie rozumie. Na przestrzeni lat donoszono o trudnych do wyjaśnienia zjawiskach, takich jak niezidentyfikowane obiekty latające, czy zeznania osób, które rzekomo porwały obce formy życia, by przeprowadzać na nich eksperymenty. Z naukowego punktu widzenia szanse na to, że na Ziemi żyją jedyne formy życia we wszechświecie, są bardzo niskie. Kosmos jest niepojęcie ogromny i bardzo prawdopodobne, że w jego innych zakątkach powstały obce dla nas organizmy. Bardzo możliwe, że istnieją też planety, które mają zbliżone warunki do tych u nas i pozwoliłyby na to, żeby powstało na nich życie. Zapewne odbiega ono od naszego wyobrażenia, być może daleko mu do tworzenia cywilizacji czy ludzkiego pojęcia inteligencji, ale kto wie, może w końcu uda nam się je odkryć. Słynne teorie spiskowe o UFO Teorii spiskowych o UFO i obcych formach życia jest mnóstwo, a podsycają je dzieła kulturowe, takie jak filmy i książki science fiction. Każdy zapewne zna lub kojarzy sagę "Obcy", która przedstawia kosmitów jako krwiożercze bestie lub produkcję "E.T.", ukazującą UFO jako sympatyczne, małe stworzenie. Do najpopularniejszych teorii na temat życia pozaziemskiego należą: strefa 51 - miejsce, w którym podobno prowadzone są badania na temat pozaziemskich form życia, foo fighter - nieznanego pochodzenia światła, które obserwowano w okresie wojennym, zaginięcie Travisa Waltona - uważa się, że mężczyznę porwali kosmici, ogólne przeświadczenie o tym, że kosmici są wśród nas - wiara w to, że kosmici nie tylko istnieją, ale są z nami na Ziemi i funkcjonują pod postacią ludzi, kręgi w zbożu - założenie, że kształty widoczne z lotu ptaka w polach zboża są tworzone przez obce formy życia, szaraki - założenie, że kosmici to szarawe istoty o nienaturalnie dużej głowie i oczach, kontakt starożytnych Sumerów z UFO - twierdzenie, że starożytna cywilizacja Sumerów posiadła wiedzę przekazaną przez kosmitów, haunebu - wyobrażenie tego, jak wyglądają statki kosmiczne obcych, majestic 12 - tajna organizacja rządowa USA, która prowadzi badania na temat UFO, zaginięcie Fredericka Valenticha - podobnie jak w przypadku Waltona, uważa się, że Valentich został uprowadzony przez kosmitów, kosmici w starożytności - założenie, że starożytne cywilizacje, takie jak Egipcjanie, zdobywali wiedzę od kosmitów i obcy pomagali im budować pokaźne konstrukcje, takie jak piramidy, grupa krwi RH - kosmici mają mieć grupę krwi RH minus, a ludzie z taką grupą krwi to albo obcy, albo ich potomkowie. Czy UFO istnieje? Samo pojęcie UFO odnosi się do niezidentyfikowanych obiektów latających, zazwyczaj przedstawianych jako spodki. Powszechnie jednak przyjęło się, że dotyczy ono nie tylko statków kosmicznych, ale i obcych form życia, czyli kosmitów. Równanie Drake'a, czyli formuła matematyczna, która szacuje możliwość i liczbę potencjalnych rozwiniętych cywilizacji w kosmosie i planet, na których mogą być warunki do powstania życia, wskazuje na to, że jest to wysoce prawdopodobne. Ponadto naukowcy odkryli jeszcze w naszym układzie słonecznym to, że na Marsie czy księżycach Saturna i Jowisza są warunki, które mogłyby sprzyjać powstawaniu prostych, żywych organizmów. Ciekawy jest także Paradoks Ferniego, który tłumaczy, dlaczego do tej pory mogliśmy nie wykryć obcych form życia, a jednak mogą one istnieć. Zagadnienie mówi o tym, że możliwe, że kosmici są na przykład zbyt daleko od nas, by współczesna technologia mogła je znaleźć. Porusza także temat tego, że niekoniecznie życie na innych planetach jest zbliżone do naszej postaci, czyli "obcy" wcale nie są równie inteligentni, co ludzie i nie tworzą cywilizacji, zatem nie mogą się z nami skontaktować albo nas odwiedzać. Uważa się także, że inteligentni kosmici mogą celowo unikać wykrycia przez nas z jakichś swoich powodów. Całkiem możliwe, że nigdy nie dowiemy się, czy gdzieś poza Ziemią istnieją jakieś obce formy życia. Zgodnie z teoriami naukowymi i rachunkiem prawdopodobieństwa życie istnieje w innych zakątkach kosmosu, ale wybiega postacią poza nasze wyobrażenie i może zwyczajnie być zbyt daleko, byśmy do niego dotarli.
Tajemnica Sfinksa - jego wiek do dziś budzi wątpliwości. Za wizerunkiem wyrzeźbionej twarzy kryje więcej, niż jedną postać
Tajemnica Sfinksa obejmuje wiek tej ogromnej rzeźby, a także to, czyj wizerunek przedstawia jej twarz i czy pod posągiem znajdują się ukryte labirynty lub korytarze. Czy zawsze wyglądał tak, jak teraz? Czytaj dalej i dowiedz się więcej na temat tego ogromnego monumentu.
W tym artykule: Tajemnica Sfinksa - jak stary jest Sfinks? Czyją twarz przedstawia Sfinks? Labirynty pod wielkim Sfinksem Olbrzymiej wielkości posąg Sfinksa w Egipcie od lat wzbudza ciekawość badaczy, naukowców i wykładowców, a także zwykłych ludzi i turystów. Po dziś dzień nie określono oficjalnej daty jego powstania, a specjaliści spierają się ze sobą na ten temat. Czytaj dalej i dowiedz się o sekretach i zadziwiających teoriach, które skrywa ta ogromna rzeźba. Tajemnica Sfinksa - jak stary jest Sfinks? Wiek Sfinksa jest od lat obiektem wielu dyskusji i różnych teorii. Profesorowie i archeolodzy z różnych zakątków świata mają sprzeczne zdania na ten temat, ale do dziś nie udało się ustalić, ile lat ma ta spektakularna rzeźba. Ustalono, że kamień, z którego została zbudowana ma ponad 800 tysięcy lat, ale nie ma pewności co do tego, kiedy została w nim wykuta. Sfinks nie miał oryginalnie ludzkiej twarzy? Badacze Robert Bauval i Graham Hancock są zdania, że Sfinks powstał 12 tys. lat temu. Swoją teorię opierają o zniszczenia budulca, który według nich, mógł ulec takiej erozji tylko podczas silnych deszczy, które to w Egipcie miały miejsce pod koniec epoki lodowcowej. Ich zdaniem wówczas Sfinks patrzyłby na konstelację Lwa, kiedy to trwała astrologiczna era tego znaku zodiaku. Niektórzy twierdzą, że ta rzeźba pierwotnie miała głowę właśnie wspomnianego zwierzęcia, a to sprawiałoby, że teoria Bauvala i Hancocka ma wiele sensu. Inni są zdania, że owszem, Sfinks początkowo nie miał twarzy ludzkiej, a według nich miał przypominać szakala lub wilka, co oznaczałoby, że został stworzony na cześć boga Anubisa. Za tą teorią przemawia wyjątkowo mała głowa rzeźby, która nie pasuje proporcją do całej reszty. Oznacza to, że Sfinks zmieniał się na przestrzeni lat, a to znacznie utrudnia ustalenie czasu jego powstania i jest powodem wielu różnych teorii. Inne spekulacje na temat wieku Sfinksa Zdaniem geologa Roberta Schocha pierwotny Sfinks musiał powstać co najmniej 5000 lat przed naszą erą, a jego najnowsze badania wskazują, że mogło to być i 10000 lat p.n.e., gdyż wówczas klimat na terenie Egiptu był znacznie odmienny od tego, który znamy teraz. Były to czasy deszczów, które spowodowały erozję kamienia tej rzeźby. Odpowiada też na zarzuty osób, które twierdzą, że głowa Sfinksa przypomina głowę władcy Egiptu z ery dynastycznej (po zjednoczeniu Egiptu Górnego oraz Dolnego zawładnęły nim pierwsze dwie dynastie władców około 3000r. p.n.e.). Wspomina też, że pierwotnie posąg miał głowę zwierzęcą, a dopiero potem przekuto ją na ludzką. Niektórzy uważają, że Sfinks pierwotnie był po prostu lwem lub lwicą, a to rodzi tajemniczą teorię, według której został stworzony przez nieznaną nam kulturę. Pliniusz Starszy, który tworzył jeszcze w czasach starożytnych, w swoim dziele "Historia Naturalna" napisał, że okoliczni mieszkańcy uważają Sfinksa za bóstwo i wierzą, że pochowano w nim króla. Według tego autora jednak było inaczej, a posąg został wykuty w litej skale i początkowo jego twarz była czerwona. Oczywiście współcześnie nie zobaczymy tego koloru, ponieważ barwnik nie przetrwał wieków zasypywania przez piasek i odkopywania, a także warunków pogodowych. Czyją twarz przedstawia Sfinks? Według starożytnej tablicy Totmesa IV, którego ludzie odkryli koło XIV wieku p.n.e. nieco zniszczonego już Sfinksa, twarz przedstawia władcę Chefrena w postaci wcielenia Atuma, czyli stwórcy świata i bogów. Choć przyjmuje się to za prawdę, nie ma na to konkretnych dowodów i ta teoria pozostaje spekulacją. Niektórzy archeologowie uważają natomiast, że rzeźba może przedstawiać samego Faraona Totmesa, ponieważ przypomina ona rysy twarzy jego dobrze zachowanej mumii. Według egiptologa Ernesta Wallisa Budge oraz archeologa Gastona Maspero Sfinks powstał na długo przed panowaniem Chefrena, a on miał odpowiadać jedynie za wykopaliska. Inna teza mówi o tym, że twarz Sfinksa przedstawia Cheopsa, jednego z egipskich faraonów, a za wyrzeźbienie jego twarzy ma odpowiadać syn, Dżedefre, który bardzo podziwiał ojca i miał zlecić oddanie jego rysów na posągu. Labirynty pod wielkim Sfinksem Według niektórych naukowców pod Sfinksem biegną ukryte korytarze, które tworzą duży labirynt pomiędzy komnatami. Mają one też pod ziemią łączyć ogromną rzeźbę z piramidami. Według jasnowidza Edgara Cayce'a i jego spiskowej teorii w tych podziemnych kondygnacjach znajdują się zapisy na temat historii Atlantydy. W różnych legendach i mitach przewijają się wzmianki o tych korytarzach, a znani egiptolodzy i archeolodzy także wierzą w możliwość ich istnienia. Na poparcie ich tezy wskazują badania georadarem, które wykryły pod Sfinksem jakiegoś rodzaju puste obszary. Niestety na ten moment egipski rząd nie zgadza się na wykopaliska pod tą rzeźbą, ponieważ mogłyby one uszkodzić ogromny posąg.