Brian Laundrie nie żyje. Opublikowano wyniki sekcji zwłok narzeczonego Gabby Petito
Już wiadomo, co było powodem śmierci Briana Laundriego. Wyniki sekcji zwłok narzeczonego blogerki Gabby Petito i głównego podejrzanego w sprawie jej zabójstwa, nie pozostawiają wątpliwości. Poznajcie szczegóły.
W tym artykule: Sprawa zabójstwa Gabby Petito Brian Laundrie - wyniki sekcji zwłok O sprawie zabójstwa Gabby Petito pisały media na całym świecie. W tym momencie wiemy już, że zarówno blogerka, jak i jej partner, Brian Laundrie nie żyją. Do wiadomości publicznej podano właśnie wyniki sekcji zwłok Briana Laundriego. Czy w końcu dowiemy się, co zaszło pomiędzy nim, a blogerką? Sprawa zabójstwa Gabby Petito W czerwcu tego roku amerykańska blogerka Gabby Petito wybrała się z narzeczonym, Brianem Laundrie’em w podróż po Stanach Zjednoczonych. Para zdjęcia z kolejnych etapów podróży zamieszczała w mediach społecznościowych. 26 sierpnia na Instagramie Gabby pojawiło się ostatnie zdjęcie. Niedługo później w Parku Narodowym Grand Teton w Wyoming odnaleziono ciało młodej kobiety. Należało ono właśnie do Gabby Petito, której zaginięcie zgłosiła rodzina. Sekcja zwłok wykazała, że 22-latka została uduszona, a śmierć miała miejsce nawet cztery tygodnie przed odkryciem zwłok. W międzyczasie jeszcze przed ujawnieniem, że Gabby Petito nie żyje, jej towarzysz podróży - Brian Laundrie wrócił do rodzinnego miasta i wynajął adwokata. Brian Laundrie - wyniki sekcji zwłok 20 października w Myakkahatchee Creek na Florydzie odnaleziono zwłoki narzeczonego Gabby Petito. Wcześniej nieopodal parku znaleziono także samochód mężczyzny. Szczątki znajdowały się w obszarze, do którego był utrudniony dostęp. Park nie był otwarty dla osób postronnych. Miejsce, w którym znaleziono zwłoki było wcześniej zalane wodą – podano w oficjalnym komunikacie. Teraz adwokat rodziny Steve Bertolino ogłosił, że dokonano sekcji zwłok i ujawniono prawdopodobną przyczynę śmierci Briana: W sprawie morderstwa Gabby Petito głównym podejrzanym był właśnie Brian Laundrie. W tym momencie można więc założyć, że nigdy nie poznamy dokładnych przyczyn śmierci pary.
Mężczyzna, który pobił Sylwię Wysocką wciąż jest na wolności. "Kto tu jest winny, a kto poszkodowany?" - pyta retorycznie aktorka
Aktorka udzieliła wywiadu, w którym wyznała, że jej były partner, który skatował ją tak, że do dziś wymaga rehabilitacji, nie poniósł kary za swój czyn. Kobieta winą za to obarcza nieudolny system.
Sylwia Wysocka w kwietniu tego roku została skatowana przez byłego partnera. Aktorka w ciężkim stanie — ze złamanym w trzech miejscach kręgosłupem, ręką i kością piszczelową — trafiła do szpitala. Wciąż jest rehabilitowana i powoli wraca do zdrowia. Niestety, oprawca aktorki wciąż jest na wolności. Sylwia Wysocka brutalnie pobita. Ma złamany kręgosłup w kilku miejscach. Co stało się aktorce "Plebanii"? Sylwia Wysocka – znana głównie z serialu „Plebania” – została brutalnie pobita i trafiła do szpitala. To mogło skończyć się tragicznie! Co stało się polskiej aktorce i jak doszło do pobicia? Sprawa Sylwii Wysockiej: mężczyzna, który ją pobił, nie został ukarany Sylwia Wysocka w rozmowie z magazynem "Na Żywo" potwierdziła, że jej były mąż nie został ukarany za swój czyn. Aktorka wini za to wykazujące się opieszałością organa ścigania: Sylwia Wysocka przyznała, że sytuacja jest w jej odczuciu absurdalna. Aktorka wysnuła również tezę, że kobiety, które są ofiarami przemocy psychicznej lub fizycznej, nie ufają organom prawa i dlatego wolą cierpieć w samotności: Chcesz zgłosić przemoc w rodzinie? Zwróć się do Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia": 800 120 002 Sylwia Wysocka opuściła szpital po brutalnym pobiciu. Jaki jest stan aktorki? Sylwia Wysocka kilka tygodni temu została brutalnie pobita. Aktorka trafiła do szpitala z pękniętym kręgosłupem i innymi licznymi obrażeniami. 58-letnia gwiazda wróciła już do domu i komentuje swój stan zdrowia.
Karolina Piasecka, była żona polityka PiS-u o życiu u boku męża-tyrana: "Myślałam, że małżeństwo jest moim krzyżem i próbowałam go dźwigać"
Rafał P. wreszcie, po latach sądowej batalii, trafił do więzienia. Jego była żona w programie "Dzień Dobry TVN" opowiedziała o tym, dlaczego przez ponad 10 lat żyła u jego boku. To absolutnie szokujące wyznanie.
Dramatyczną historią Karoliny Piaseckiej żyła cała Polska. Nad kobietą przez lata znęcał się mąż, wówczas radny Prawa i Sprawiedliwości, Rafał P. Wiemy to z nagrań, które udostępniła, by oprawca poniósł konsekwencje stosowanie przemocy w rodzinie. Były mąż Karoliny Piaseckiej został skazany w 2019 roku na dwa lata bezwzględnego więzienia, ale ze względu na składane przez siebie apelacje, dopiero pod koniec października tego roku trafił do więzienia. Karolina Piasecka, była żona polityka PiS-u o koszmarze, który przeszła u boku męża, Rafała P. Rafał P. wszczynał awantury, znęcał się nad rodziną i groził żonie śmiercią. Regularnie bił i maltretował Karolinę, a także stosował wobec niej przemoc ekonomiczną. Dopiero w 2017 roku, po 10 latach trwania koszaru, Karolina Piasecka opublikowała w sieci szokujące nagrania. W tle słychać było, jak mąż jej grozi, wyzywa i stosuje przemoc fizyczną. Dlaczego Karolina Piasecka tak długo pozostawała w związku z przemocowcem? W rozmowie z Ewą Drzyzgą i Agnieszką Woźniak-Starak przyznała, że przy mężu trzymały ją katolickie wartości: Niestety, jak przyznała Karolina Piasecka, sama wiara nie pomogła: Przełomowym okazał się moment, gdy mąż podczas kłótni wyrzucił Karolinę i córki z domu. Kobieta założyła wówczas niebieską kartę. Rafał P., jak przyznała Karolina, "nigdy nie przepraszał za swoje czyny", ale podczas spotkań w GOPS-ie zachowywał się jak wzorowy mąż i ojciec. Były to tylko pozory, by jego kariera polityczna nie ucierpiała: Na szczęście, Karolina Piasecka znalazła w sobie siłę, by odejść od męża. Ten, w toku postępowania utzrymywał, że jest niewinny. Sąd, mimo jego apelacji, utrzymał wyrok. Mężczyna wyjdzie na wolność w 2024 roku.
Co się stanie z kobietami w Afganistanie? Jakie piekło czeka je pod rządami talibów?[OKIEM EKSPERTA]
Jaki los czeka Afganki? Czy "nowe państwo" talibów będzie przypominać rzeczywistość jak z "Opowieści podręcznej"? Skąd w Afganistanie wzięli się talibowie i na czym polega prawo szariatu? Na te, jak i wiele innych pytań na temat dramatycznych wydarzeń w Afganistanie odpowiada nasza ekspertka w temacie zabójstw „honorowych” w krajach muzułmańskich i europejskich, dziennikarka i wykładowczyni na UW, Julia Berg.
W tym artykule: Talibowie: kim są i dlaczego przejęli władzę w Afganistanie? Prawo Szariatu: prawo mężczyzn, którzy nienawidzą kobiet Afganistan pod rządami talibów: "nowe państwo" jak z kart "Opowieści podręcznej" Co grozi kobietom w Afganistanie: chłosta za śmiech, ukamieniowanie za cudzołóstwo, poślubienie gwałciciela Talibowie: kim są i dlaczego przejęli władzę w Afganistanie? Katarzyna Mizera, kobieta.pl: Zacznijmy od tego kim są Talibowie i dlaczego po 20 latach odzyskali władzę w kraju? Julia Berg: Talibowie to w dosłownym tłumaczeniu: „ludzie którzy szukają wiedzy”. Byli to uczniowie tzw. medres, czyli islamskich szkół religijnych, którzy stanowili jedną z frakcji walczących w wojnie domowej po wycofaniu się Związku Radzieckiego z Afganistanu. Talibowie początkowo byli nawet postrzegani jako wybawiciele w kraju. Ich główną ideą było wprowadzenie w państwie zasad szariatu i życia w zgodzie z postanowieniami Koranu. Z czasem, wykorzystując ciężką sytuację w kraju oraz panujące w Afganistanie konflikty zaczęli zdobywać coraz większą siłę militarną i polityczną. W 1996 r., w ciągu zaledwie dwóch lat od oficjalnego powstania, talibom udało się przejąć znaczną część kraju i zdobyć stolicę. Symbolem kontrolowania przez nich całego kraju była m.in. zmiana nazwy państwa na Islamski Emirat Afganistanu. Talibowie wprowadzali drakońskie prawo, w zasadzie aż do wydarzeń, które miały na celu zlikwidowanie Al-Kaidy - międzynarodowej siatki terrorystycznej powiązanej z reżimem talibów w Afganistanie. Czy ich ponowne pojawienie się w Kabulu ma związek z wycofaniem się wojsk amerykańskich? J.B.: Można powiedzieć, że talibowie cały czas byli i tak naprawdę „wyczekali” moment, w którym wycofały się wojska amerykańskie, aby ponownie „odrodzić się” i zająć Afganistan. Inwazja wojsk amerykańskich na Afganistan (2001/2002 r.) doprowadziła w pewnym sensie do kresu rządów talibów, aczkolwiek pomimo znacznych wysiłków USA i pozostałych państw, które udzieliły wsparcia operacji, nie doszło do ich całkowitej klęski. Pomimo działalności sił amerykańskich i ISAF (wojsk operacyjnych wystawianych przez państwa członkowskie należące do NATO) talibowie starali się za wszelką cenę przetrwać obecność amerykańskich wojsk ukrywając się w górzystych terenach Afganistanu. Stamtąd rozpoczęli walkę partyzancką i działania terrorystyczne oraz nabór kolejnych ochotników. Co gorsza, talibowie zaczęli przywiązywać większą rolę do technik walki oraz zmienili metody prowadzenia działań skupiając się m.in. na zastraszaniu ludności cywilnej i licznych zamachach samobójczych. Do dziennikarki BBC, Yaldy Hakim, w programie na żywo zadzwonił rzecznik talibów. Zapytała go o przyszłość kobiet W trakcie programu BBC na żywo, który prowadziła Yalda Hakim, zadzwonił na jej telefon rzecznik talibów, Suhail Shaheen. Dziennikarka zareagowała błyskawicznie i zapytała go o plany wobec afgańskich kobiet. To, co powiedział Shaheen daje do myślenia. Czego możemy się spodziewać po przejęciu władzy przez talibów? Jak wyglądały ich rządy w latach 90.? J.B.: Dojście talibów do władzy w latach 90. spowodowało nie tylko dramat kobiet i dzieci, ale i mężczyzn – zwłaszcza przeciwników politycznych spotykał często równie ciężki, dramatyczny los. Można powiedzieć, że jest to tragedia całego afgańskiego narodu. Talibowie, gdy doszli do władzy na masową skalę niszczyli dotychczasowe zdobycze afgańskiej kultury m.in. palili książki z bibliotek, plądrowali muzea, niszczyli zabytki, atakowali sklepy. W okresie ich reżimu cierpiały całe miasta. Pozamykano wiele instytucji, sklepów, zbankrutowało wiele firm, fabryk, odcięto dostawy prądu czy bieżącej wody. Wprowadzone przez nich rządy miały zmienić państwo w najbardziej teokratyczny kraj świata, co zresztą udało im się stosunkowo szybko – podobnie, jak w obecnej sytuacji, gdzie w zasadzie w ciągu kilku tygodni zdobyli większość kraju wraz ze stolicą. Przeciwnicy polityczni talibów bez względu na płeć represjonowani byli na ogromną skalę – w latach 90. miejscem publicznych egzekucji stał się stadion piłkarski w Kabulu, gdzie gromadzono ludzi, aby mogli obserwować, to co dzieje się z przeciwnikami talibów. Funkcję szubienic pełniły tam bramki piłkarskie, na których wieszano kobiety i mężczyzn. Wobec reszty obywateli stosowano zasady, według których za kradzież karano najczęściej amputacją dłoni bądź stopy, pijaństwo chłostą, a cudzołóstwo kamienowaniem. Obecne doniesienia, które spływają z Afganistanu są zatrważające i aż ciężko uwierzyć, że ten najgorszy scenariusz znów może się spełnić. Prawo Szariatu: prawo mężczyzn, którzy nienawidzą kobiet Czym jest prawo Szariatu i gdzie obowiązuje? J.B: Szariat to inaczej prawo muzułmańskie, które nakłada na wyznawców islamu obowiązek przestrzegania szeregu przepisów wynikających z najważniejszych źródeł prawa – Koranu (świętej księgi muzułmanów, swego rodzaju „kodeksu” muzułmańskiego), sunny (zbioru opowieści dotyczących życia Mahometa i jego opinii na temat życia w wierze), hadisów (źródła wiadomości o zwyczajach panujących w islamie m.in. sprawach małżeńskich, przyzwoitości w ubiorze, szacunku do rodziców itd.) oraz idżmy (opinii uczonych muzułmańskich w określonych kwestiach). Podstawowe założenie wynikające z prawa szariatu dotyczy braku rozdziału między życiem religijnym, a świeckim. Przestrzeganie prawa szariatu to tak naprawdę ścisłe przestrzeganie zasad islamu i „poddanie się woli Boga”, czyli stosowanie się do bożej woli. To z kolei zakłada tzw. husn as-sann, czyli zaufanie, że Bóg wie co dla człowieka najlepsze i w związku z tym zakłada to konieczność przestrzegania tekstów koranicznych. Szariat przewiduje wiele kontrowersyjnych założeń, na które składa się chociażby niższa pozycja kobiet względem mężczyzn, czy stosowanie kar cielesnych np. za cudzołóstwo. Zdecydowanie najbardziej brutalnym przejawem interpretowania prawa szariatu był reżim talibów w Afganistanie, aczkolwiek sądy religijne sprawują także władzę m.in. w Iranie, Arabii Saudyjskiej, w pewnym stopniu również w Libii czy Sudanie. "Mamy akcję zgłaszania takich dziw*k jak ty. Talibowie znajdą cię i zabiją", takie wiadomości dostaje polska dziennikarka w Afganistanie "Przez okno widzę dym z okolic kabulskiego lotniska", tak brzmi jeden z ostatnich wpisów na Twitterze dziennikarki, Jagody Grondeckiej, która nie ustaje w relacji dramatycznych wydarzeń w Afganistanie. Jej działania nie wszystkim się podobają. Reporterka opublikowała anonimowy mail, który otrzymała w ostatnich dniach. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/58/2024/09/dfcd5992745efcc06cdb9dddc1a1181a612640ae-867f841.jpeg" width="300" height="300" alt=""Mamy akcję zgłaszania takich dziw*k jak ty. Talibowie znajdą cię i zabiją", takie wiadomości dostaje polska dziennikarka w Afganistanie" title=""Mamy akcję zgłaszania takich dziw*k jak ty. Talibowie znajdą cię i zabiją", takie wiadomości dostaje polska dziennikarka w Afganistanie" /> Afganistan pod rządami talibów: "nowe państwo" jak z kart "Opowieści podręcznej" W obliczu dramatycznych wydarzeń komentatorzy powtarzają najczęściej, że najgorszy los czeka kobiety i dziewczynki. Czy po przejęciu władzy przez ekstremistów możemy spodziewać się rzeczywistości jak z „Opowieści podręcznej”? J.B.: Organizując „nowe państwo” w latach 90. talibowie rzeczywiście najwięcej uwagi poświęcili kobietom. Przez ich rządy oraz wprowadzane kolejne dekrety kobiety w zasadzie zniknęły z życia publicznego w Afganistanie. Talibowie uważają, że kobiety nie powinny uczestniczyć w życiu publicznym, rozwijać się, pracować i kształcić, ich miejsce jest w domu, w którym mogą przebywać, zajmować się dziećmi i służyć mężczyznom należącym do rodziny. Umacnianie pozycji talibów w latach 90. przynosiło kolejne ograniczenia dla kobiet, którym zabroniono wychodzić z domu, poruszać się po ulicach bez męskiego opiekuna, a za odpowiednie ubranie dla kobiet uznano wyłącznie burkę, czyli najbardziej zasłaniające okrycie dla kobiet muzułmańskich, które sięga od głowy aż do stóp, a jedynie na wysokości oczu przyczepiona jest siatka, przez którą kobieta cokolwiek widzi. Co bardzo ważne, ograniczenia w poruszaniu się kobiet miały de facto spowodować, że zostaną one trwale usunięte z całego „widocznego”, publicznego życia. Zabroniono im się uczyć i pracować, bo według talibów szkoła to pierwszy krok do prostytucji kobiet. Tych ograniczeń było zresztą bardzo wiele i dotyczyły w zasadzie większości aspektów życia kobiet – nie wolno im było się malować, nosić butów na obcasie, bywało, że zabronione było zakładanie kolorowych ubrań nawet pod burką. Kobiety były surowo karane za śmiech w miejscu publicznym, słuchanie muzyki, czy jakikolwiek zachowanie, którym dałyby wyraz „zachodniego” stylu życia. Uznawano, że kobiety nie mogą pracować razem z mężczyznami, bo jest to obraźliwe, grzeszne, tak samo jak przebywanie kobiet w towarzystwie mężczyzn, bo może ich prowokować. Oprócz tych wszystkich nakazów i zakazów niezwykle rozwinęła się także przemoc wobec kobiet. Co grozi kobietom w Afganistanie: chłosta za śmiech, ukamieniowanie za cudzołóstwo, poślubienie gwałciciela Co grozi kobietom nie przestrzegającym prawa ustanowionego przez Talibów i jak mogą je naruszyć? J.B.: Kobiety nieprzestrzegające prawa ustanowionego przez talibów w latach 90. musiały zmierzyć się z tragicznymi konsekwencjami naruszającymi podstawowe prawa i godność każdego człowieka. Mowa tu nie tylko o odsunięciu od życia publicznego, izolowania kobiet od mężczyzn w myśl praktyki purdah polegającej nie tylko na noszeniu burek i osłanianiu ciała, ale na wyraźnym podziale sfer życia na prywatną i publiczną, do której dla kobiet nie ma po prostu wstępu, ale także o najgorszych praktykach zezwalających na przemoc i brutalne morderstwa dokonywane często publicznie i przy udziale tłumów. Kolejną kwestią jest też upośledzenie prawne kobiet – konieczność wydawania ich za oprawców, którzy je zgwałcili, czy nakaz wydawania młodych kobiet, a w zasadzie małych dziewczynek za mąż, za o wiele starszych, często pochodzących z tej samej rodziny mężczyzn hołdujących endogamicznym związkom. Kobiety linczowano, bito bądź kamienowano na śmierć za różnego rodzaju przewinienia – wyjście bez mężczyzny, nieodpowiedni ubiór, śmiech w miejscu publicznym, próbę zrobienia zdjęcia aparatem fotograficznym czy chęć skorzystania z taksówki. Wiele było przypadków m.in. ucięcia kciuka czy ręki kobiecie, która pomalowała paznokcie u rąk, czy publicznego ukamienowania kobiety, która uprawiała seks przedmałżeński (wideo z egzekucji trafiło następnie do Internetu, zresztą wiele późniejszych aktów barbarzyńskich ze strony talibów trafiało do Internetu jako „przestroga” dla grzesznych kobiet). Talibowie wprowadzili również prawo zgodnie z którym kobiety, które doświadczyły przestępstwa zgwałcenia miały poślubić swojego oprawcę, ponieważ była to jedyna droga do zmycia hańby na honorze rodziny. Drugą możliwością było oczywiście zabójstwo „honorowe” dokonywane przez rodzinę albo ukamienowanie przez najbliższą społeczność – często sąsiadów, czy znajomych. Czy Afganki mogą liczyć na pomoc mężczyzn ze swoich rodzin: mężów, braci, ojców? J.B.: Jeśli chodzi o pomoc ze strony mężczyzn, to nie można pozwolić sobie tu na generalizowanie. Oczywistym jest, że wielu mężczyzn rozumie potrzebę walki o równouprawnienie kobiet i konieczności stworzenia im takich samych możliwości, jak mężczyznom. Wielu mężczyzn wspiera kampanie na rzecz równości płci i absolutnie sprzeciwia się przemocy stosowanej względem kobiet. Niemniej jednak pamiętać trzeba, że w Afganistanie, tak jak w wielu innych krajach, w których Muzułmanie stanowią większą część kraju, istnieje silne przywiązanie do wartości plemiennych, patriarchalnych, opartych na tradycyjnym rozumieniu rodziny i honoru mężczyzny. W wielu społeczeństwach niezachodnich, w tym także w Afganistanie, istnieje konkretna wizja kobiet w utrzymaniu honoru rodziny, który ma tu swój wymiar kolektywny. Należy on do rodziny, społeczności, plemienia, grupy etnicznej i jest dobrem wspólnym wszystkich członków, którzy należą do danej grupy. Oznacza on reputację, którą posiada męski członek rodziny, który musi sprawować kontrolę nad kobietami – a przede wszystkim nad ich seksualną wstrzemięźliwością i czystością. Jeśli kobieta, swoim zachowaniem naruszy ów kodeks tj. zachowa się w sposób niezgodny z normami wyznawanymi przez społeczność, do której należy, istnieje duże prawdopodobieństwo, że zostaną wobec niej wysunięte bardzo poważne konsekwencje – przemoc, niekiedy zaś dochodzi nawet do zabójstw „honorowych”. Mogą to być różnego rodzaju sytuacje – brak zgody na aranżowane małżeństwo (wciąż powszechna praktyka wśród społeczności muzułmańskich), próba ucieczki czy chęć rozstania z mężem stosującym przemoc, chęć uzyskania rozwodu, zbyt „zachodni” styl życia, czy bycie zgwałconą. Nie chcę powiedzieć tu, że Afgańczycy ślepo mordują kobiety, które nie są im posłuszne, ale należy pamiętać, że honor w kulturze niezachodniej jest co do zasady męską prerogatywą, a jego utrata w społecznościach hołdujących patriarchalnej wizji świata z konkretną rolą kobiet i mężczyzn w utrzymaniu ciągłości rodziny, rodzi bardzo poważne konsekwencje – także dla samego mężczyzny, który nie wymusi „posłuchu” na swojej kobiecie (matce, siostrze, kuzynce, żonie, córce). Wielu mężczyzn jednak stara się przełamywać te schematy i wspiera kobiety, jednak nie wolno zapominać o tym, że sytuacja wielu kobiet – zwłaszcza tych zamieszkujących wiejskie obszary, w których przywiązanie do wartości plemiennych i patriarchalnych jest bardzo silne, jest bardzo ciężka. NASZA EKSPERTKA: Julia Berg - prawniczka, dziennikarka, wykładowczyni akademicka na Uniwersytecie Warszawskim i doktorantka. Specjalizuje się w temacie zabójstw „honorowych” występujących w krajach muzułmańskich i przestępstwach motywowanych kulturowo.
Do dziennikarki BBC, Yaldy Hakim, w programie na żywo zadzwonił rzecznik talibów. Zapytała go o przyszłość kobiet
W trakcie programu BBC na żywo, który prowadziła Yalda Hakim, zadzwonił na jej telefon rzecznik talibów, Suhail Shaheen. Dziennikarka zareagowała błyskawicznie i zapytała go o plany wobec afgańskich kobiet. To, co powiedział Shaheen daje do myślenia.
W tym artykule: Do dziennikarki BBC, Yaldy Hakim, w programie na żywo zadzwonił rzecznik talibów. Zapytała go o przyszłość kobiet Kim jest Yalda Hakim? Do dziennikarki BBC, Yaldy Hakim, w programie na żywo zadzwonił rzecznik talibów. Zapytała go o przyszłość kobiet Yalda Hakim prowadziła program na żywo w stacji BBC, gdy nagle zadzwonił jej telefon. Dziennikarka zareagowała błyskawicznie i włączyła głośnik, by widzowie mogli słyszeć rozmowę z rzecznikiem talibów, Suhailem Shaheenem. Jej pytania dotyczyły planów talibów wobec afgańskich kobiet. Hakim pytała go m.in. czy kobiety będą miały dostęp do edukacji i czy będą mogły pracować. Odpowiedź rzecznika talibów była zaskakująca. "Linia polityczna jest taka, że kobiety mają mieć dostęp do edukacji i do pracy", wytłumaczył. Dodał jednak, że kobiety powinny nosić hidżaby. Zapytany o to, czy wobec nieposłuszeństwa stosowane będą kary cielesne, odpowiedział niepokojąco wymijająco: "Nie mogę tego teraz stwierdzić. To zależy od sądów". Co obudziło wątpliwości co do szczerości wypowiedzi rzecznika talibów. Shaheen zapewnił też, że "mieszkańcy Afganistanu są bezpieczni, a sami talibowie czekają na pokojowe przekazanie władzy". View oEmbed on the source website Komentatorzy sytuacji w Afganistanie zgodnie potwierdzają, że najbardziej prawdopodobnym scenariuszem będzie powtórka z przejęcia władzy w Afganistanie przez talibów w latach 90., kiedy to kobietom zostały ograniczone prawa, a na ludności stosowane były surowe kary: od amputacji po kamieniowanie za najmniejsze nieposłuszeństwa. "Mamy akcję zgłaszania takich dziw*k jak ty. Talibowie znajdą cię i zabiją", takie wiadomości dostaje polska dziennikarka w Afganistanie "Przez okno widzę dym z okolic kabulskiego lotniska", tak brzmi jeden z ostatnich wpisów na Twitterze dziennikarki, Jagody Grondeckiej, która nie ustaje w relacji dramatycznych wydarzeń w Afganistanie. Jej działania nie wszystkim się podobają. Reporterka opublikowała anonimowy mail, który otrzymała w ostatnich dniach. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/58/2024/09/dfcd5992745efcc06cdb9dddc1a1181a612640ae-867f841.jpeg" width="300" height="300" alt=""Mamy akcję zgłaszania takich dziw*k jak ty. Talibowie znajdą cię i zabiją", takie wiadomości dostaje polska dziennikarka w Afganistanie" title=""Mamy akcję zgłaszania takich dziw*k jak ty. Talibowie znajdą cię i zabiją", takie wiadomości dostaje polska dziennikarka w Afganistanie" /> Kim jest Yalda Hakim? Cały wywiad dziennikarki BBC z rzecznikiem talibów trwał prawie pół godziny (w całości można go zobaczyć tu: https://www.bbc.com/news/av/world-asia-58220305). Yalda Hakim za błyskawiczną reakcję i odważny wywiad zbiera wielkie pochwały od środowiska dziennikarskiego, podkreślając, że na taki moment czeka każdy dziennikarz. Yalda Hakim zapracowała na niego wieloletnią pracą jako reporterka stacji BBC i korespondentka z Afganistanu. Co ciekawe, rodzina Hakim w latach 80. uciekła z Afganistanu przed talibami. Malala Yousafzai – dziewczynka z książką, która nie bała się Talibów
"Mamy akcję zgłaszania takich dziw*k jak ty. Talibowie znajdą cię i zabiją", takie wiadomości dostaje polska dziennikarka w Afganistanie
"Przez okno widzę dym z okolic kabulskiego lotniska", tak brzmi jeden z ostatnich wpisów na Twitterze dziennikarki, Jagody Grondeckiej, która nie ustaje w relacji dramatycznych wydarzeń w Afganistanie. Jej działania nie wszystkim się podobają. Reporterka opublikowała anonimowy mail, który otrzymała w ostatnich dniach.
W tym artykule: Jagoda Grondecka, polska dziennikarka pokazuje chaos w Kabulu "Mamy akcję zgłaszania takich dziw*k jak ty. Talibowie znajdą cię i zabiją", takie wiadomości dostaje polska dziennikarka w Afganistanie Jagoda Grondecka, polska dziennikarka pokazuje chaos w Kabulu "Żadne słowa nie oddadzą tego, co czują Afgańczycy", napisała w social mediach polska dziennikarka, Jagoda Grondecka, która relacjonuje tragiczne wydarzenia z Kabulu, po tym jak Talibowie wkroczyli do miasta. To ona pokazuje światu, co dzieje się na miejscu z ludnością cywilną - ich lęk, rozpacz i strach o przyszłość. W social mediach dzieli się zdjęciami i nagraniami, które mrożą krew w żyłach: chaos, rodziny uciekające z dobytkiem życia zawiniętym w koce, zablokowane ulice, matki z płaczącymi na rękach dziećmi, tłumy szturmujące lotniska i mężczyzn uczepionych kół samolotu. Te wydarzenia otwierają kolejny haniebny rozdział w historii świata, który nie może pozostać niewidzialny dla reszty świata. A pozostałby bez takich dziennikarzy jak Jagoda Grondecka. View oEmbed on the source website Malala Yousafzai – dziewczynka z książką, która nie bała się Talibów To również Jagoda Grondecka nagłośniła sprawę potrzeby pomocy w postaci wiz dla afgańskich współpracowników polskiego rządu, którzy po przejęciu władzy przez Talibów znaleźli się w ogromnym niebezpieczeństwie. "Polska wystawiła im wizy humanitarne, ale muszą udać się po nie do Indii", powiedziała dziennikarka w Polsat News, demaskując nieudolne działania rządu. Czy jej odwaga komuś przeszkadza? Wygląda na to, że tak. "Tato zabił mamę”, „Tu zostałam zgwałcona”, „Zgwałcił, nie siedzi”. Kto jest autorem tych przerażających wyznań? Kim są Plakaciary? "Mamy akcję zgłaszania takich dziw*k jak ty. Talibowie znajdą cię i zabiją", takie wiadomości dostaje polska dziennikarka w Afganistanie Polska dziennikarka opublikowała na Instagramie wiadomość, jaką otrzymała od anonimowego adresata. Ten hejterski, obrzydliwy mail, który nie ma na celu nic innego niż zastraszenie i poniżenie, to tylko symbol tego, z czym przyjdzie się zmierzyć kobietom w Afganistanie rządzonym przez Talibów i ich surowe prawo. Internauci są zszokowani i wyrażają podziw dla pracy i odwagi dziennikarki, która z narażeniem życia relacjonuje codzienność Afgańczyków w obliczu niebezpieczeństwa. 14-latka zgwałcona przez kuzyna. Kobiety w akcje solidarności stworzyły hashtag #tezniekrzyczałam. Aktywistka Maja Staśko oskarża rząd i sąd Kilka dni temu media obiegła historia 14-letniej dziewczyny zgwałconej przez 26-letniego kuzyna. Sąd we Wrocławiu właśnie orzekł niewinność mężczyzny, motywując swoją decyzję tym, że nastolatka „nie krzyczała”, więc akt seksualny nie może być uznany za gwałt. Kobiety w geście solidarności ze zgwałconą czternastolatką publikują na Instagramie zdjęcia opatrzone hasztagiem #teżniekrzyczałam.
Sylwia Wysocka zdradziła szczegóły brutalnego pobicia. Aktorka wyznała, że była w przemocowym związku
Sylwia Wysocka została na początku maja brutalnie pobita. Aktorka trafiła wtedy do szpitala z licznymi obrażeniami. Teraz gwiazda wydała oświadczenie w sprawie napaści. Okazało się, że sprawcą pobicia Sylwii Wysockiej był jej były partner.
Sylwia Wysocka brutalnie pobita Sylwia Wysocka to aktorka filmowa i teatralna. Gwiazda najbardziej znana jest z roli Barbary w serialu „Plebania”. Aktorka wystąpiła również w takich produkcjach jak „Blondynka”, „Na wspólnej”, „Ojciec Mateusz” czy „Barwy szczęścia”. Gwiazda na początku maja została napadnięta i brutalnie pobita. Aktorka trafiła do szpitala ze złamanymi kręgami w odcinku piersiowym, pękniętym kręgosłupem, złamaną ręka, licznymi krwiakami, uszkodzeniem w okolicy biustu i złamaną kością piszczelową. Sylwii Wysockiej skradziono również telefon, kartę kredytową oraz dokumenty. Aktorka zdążyła już wrócić do domu, jednak nie ukrywa, że jej stan zdrowia jest bardzo poważny. Sylwia Wysocka zdradza szczegóły pobicia Po wyjściu ze szpitala, Sylwia Wysocka postanowiła sprostować nieprawdziwe informacje na temat jej pobicia. Aktorka swoje oświadczenie w sprawie napaści przesłała redakcji „Na żywo”. Sylwia Wysocka opuściła szpital po brutalnym pobiciu. Jaki jest stan aktorki? Sylwia Wysocka kilka tygodni temu została brutalnie pobita. Aktorka trafiła do szpitala z pękniętym kręgosłupem i innymi licznymi obrażeniami. 58-letnia gwiazda wróciła już do domu i komentuje swój stan zdrowia. Sylwia Wysocka żyła w przemocowym związku Aktorka wyznała, że dalej nie ma dostępu do swoich rzeczy osobistych, które zostały w mieszkaniu należącym do jej byłego partnera. Gwiazda twierdzi, że czeka aż mężczyzna wróci z wakacji nad morzem. Sprawca zdążył za to złożyć już zeznania, w których przedstawił inną wersję wydarzeń niż Wysocka. Gwiazda twierdzi, że partner już wcześniej bywał wobec niej agresywny. Podczas jednej z obdukcji lekarz założył nawet mężczyźnie Niebieską Kartę, jednak aktorka ją odwołała. Aktorka przyznała, że tym razem nie zamierza odpuścić i gdy tylko dojdzie do siebie, będzie walczyć o sprawiedliwość.
Uber uruchomił aplikację tylko dla kobiet. Powód? Niepokojące statystyki przemocy wobec kobiet
Nowa wersja aplikacji Uber – Uber Ellas jest na razie testowana tylko na terenie Meksyku. Powodem jej powstania są niepokojące dane, z których wynika, że w 2020 roku w wyniku zabójstwa zginęło tam średnio 10 kobiet dziennie.
Uber uruchomił aplikację tylko dla kobiet. Powód? Niepokojące statystyki ws przemocy wobec kobiet Uber Ellas to innowacyjna funkcja znanej aplikacji Uber. Pomoże ona filtrować zgłoszenia zamówień przyjazdów tak, by przejazd taksówką u kobiety mogła zamówić tylko druga kobieta. Skąd taki pomysł? W Meksyku kobiety zmagają się z dwoma największymi problemami: nierównościami na rynku pracy oraz brakiem poczucia bezpieczeństwa. Za tymi hasłami stoją twarde dane. Statystyki dotyczące przemocy wobec kobiet i morderstw są szokujące. Według danych w minionym 2020 roku w Meksyku średnio 10 kobiet dziennie zostało zamordowanych. Nie są też rzadkością porwania kobiet wracających do domu „taksówką” czy kobiet prowadzących auto. Uber postanowił więc stworzyć alternatywną wersję w aplikacji, która pozwoliłaby kobietom poczuć się bezpieczniej. Zobacz też: Niebieska karta: to pierwszy krok na ochronę twojej rodziny przed przemocą domową. Nie bój się z niej skorzystać Ta kampania pokazała, jak naprawdę wygląda piekło kobiet: "Nawet 500 kobiet rocznie ginie w wyniku przemocy domowej" Sylwia Spurek i jej partner przeciwko przemocy wobec kobiet: „Kobiety od dziecka uczy się, że mają być miłe i posłuszne” Jak informuje portal F5, Gretta González, dyrektorka generalna meksykańskiego Ubera, ma nadzieję, „że nowa inicjatywa firmy zachęci więcej kobiet do przejęcia sterów nad własną sytuacją finansową i zaoferuje odpowiednie warunki do wejścia na rynek pracy. Firma zapowiedziała również współpracę z instytucjami finansowymi, aby przedstawić atrakcyjne rozwiązania kobietom zainteresowanym nabyciem pojazdu”. Jak się okazało po testach aplikacji niemal 90 % kobiet testujących wtedy nową wersję wyraziło zadowolenie i chęć korzystania z niej w przyszłości. Tym samym jest już ona dostępna we wszystkich meksykańskich miastach, w których działa Uber. Co ciekawe, meksykański Uber nie poprzestał tylko na tych działaniach, ale rozpoczął również współpracę z krajową siecią ośrodków dla kobiet padających ofiarami przemocy. Dzięki tej kooperacji przedstawiciele organizacji będą mogli śledzić przejazdy ofiar przemocy zmuszonych do opuszczenia domu.
Sylwia Spurek i jej partner przeciwko przemocy wobec kobiet: „Kobiety od dziecka uczy się, że mają być miłe i posłuszne”
Przemoc wobec kobiet to wciąż temat niedostatecznie nagłośniony w polskim społeczeństwie. W związku z tym doktorka Sylwia Spurek, obecnie posłanka do Parlamentu Europejskiego i wiceprzewodnicząca Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia FEMM postanowiła zaangażować się w międzynarodową kampanię społeczną „16 Dni Przeciw Przemocy Wobec Kobiet”, która rozpoczęła się 25 listopada 2020. Doktorka Sylwia Spurek zaprosiła do wsparcia kampanii swojego partnera dr Marcina Anaszewicza. Przeczytajcie rozmowę!
STOP przemocy wobec Kobiet! „16 Dni Przeciw Przemocy Wobec Kobiet” to coroczna kampania zainicjowana w 1991 roku i trwająca od 25. listopada (Dzień przeciw przemocy wobec Kobiet) do 10 grudnia (Dzień Praw Człowieka). Dobór tych dat ma symbolizować, że prawa kobiet to prawa człowieka. 25 listopada rozpoczęła się kolejna kampania "16 Dni Przeciw Przemocy Wobec Kobiet", w którą zaangażowała się organizowana doktorka Sylwia Spurek. Posłanka zaprosiła do udziału w niej swojego partnera – dr Marcina Anaszewicza. Celem kampanii jest pokazanie, że problem przemocy wobec kobiet, w tym przemocy w rodzinie, to nie jest problem kobiet, ale mężczyzn, bo to oni są najczęściej sprawcami przemocy. Celem posłanki jest zachęcenie innych mężczyzn do aktywnego włączenia się w działania na rzecz praw kobiet. W ramach tegorocznej kampanii na stronie internetowej www.trzymamstronekobiet.pl trwa zbiórka podpisów po listem do Ursuli von der Leyen, Przewodniczącej Komisji Europejskiej, w którym posłanka z tysiącami Polek i Polaków wzywa KE do podjęcia zdecydowanych działań, w tym do przyspieszenia ratyfikacji Konwencji Antyprzemocowej przez Unię Europejską i poszerzenia katalogu przestępstw UE o przemoc wobec kobiet. Zobacz też: Dominika Kulczyk przeciw przemocy wobec kobiet - pokazała zdjęcie pobitej Michelle Obamy Photo: Karolina Harz Doktorka Sylwia Spurek i jej partner dr Marcin Anaszewicz przeciwko przemocy wobec kobiet Kobieta.pl: Jak kampania 16 Dni Przeciwko Przemocy Wobec Kobiet łączy się z feminizmem? Sylwia Spurek: Feminizm zakłada, że każdy i każda ma prawo realizować swoje cele i marzenia bez względu na płeć, że nie musimy wpisywać się w role, które przypisuje nam społeczeństwo. Kampania „16 Dni Przeciwko Przemocy Wobec Kobiet” ​została wymyślone prawie 30 lat temu po to, aby nagłośnić cały czas nierozwiązany problem przemocy, której doświadczają kobiety z tego powodu, że są kobietami. Marcin Anaszewicz: Kampania „16 Dni Przeciwko Przemocy Wobec Kobiet” to także okazja, żeby mężczyźni zabrali odważny głos w tej sprawie. Od wielu lat na całym świecie mężczyźni, którzy trzymają stronę kobiet i nie zgadzają się na przemoc ze strony mężczyzn wobec kobiet, noszą symboliczne białe wstążki. SS: Jako prawniczka dodam, że z godnie z międzynarodowymi dokumentami przemoc wobec kobiet, przemoc w rodzinie i przemoc seksualna to najbardziej drastyczne formy dyskryminacji ze względu na płeć. MA: Feminizm to bunt przeciwko wszelkiej dyskryminacji, przeciwko kontrolowaniu jednych przez drugich, przeciwko przemocy silniejszych wobec słabszych. Oto także chodzi w problemie przemocy wobec kobiet. Sprawcy, najczęściej mężczyźni, uważają, że mają prawo sprawować kontrolę i władzę nad kobietami oraz że mogą to robić również w sposób przemocowy. Zobacz też: Przemoc ekonomiczna wobec kobiet - jak rozpoznać, że jesteś jej ofiarą? View oEmbed on the source website Prawa kobiet - prawdziwi mężczyźni nie walczą z kobietami, ale je wspierają! Skąd takie przekonanie? Dlaczego mężczyźni myślą, że mogą tak postępować? MA: Problemem jest kształtowana przez całe tysiąclecia kultura, w której kobiety i mężczyźni mają sztucznie przypisane role. Mijają całe lata, a w społeczeństwach, państwach, nadal powszechne jest przekonanie, że mężczyzna może sprawować kontrolę, a kobieta ma obowiązek podporządkować się mężczyźnie. Politycy i kościół budują kulturę, w której rodzina jest świętością, dla dobra której kobieta jako jednostka ma się podporządkować męskiej narracji. Taka kultura daje przyzwolenie na przemoc i tworzy przekonanie, że dla dobra rodziny i dzieci czy dla ratowania związku, kobieta powinna być gotowa na ponoszenie takich kosztów. SS: Zamiast pozwalać nam realizować nasz własny sposób i pomysł na życie, przypisuje się nam określone cechy i role. To uderza w kobiety, bo uczone są, że mają być miłe, opiekuńcze i posłuszne oraz koncentrować się na rodzinie, a nie na swojej karierze zawodowej, czyli że same nie mają wyboru. Co więcej, szkodzi to także mężczyznom, którym w praktyce odmawiamy prawa do realizowania się w roli ojców. Zobaczcie, ilu mężczyzn skorzystało z urlopu rodzicielskiego, który przecież przysługuje im na takich samych zasadach jak kobietom. To tylko jeden procent mężczyzn. Pewnie wygodnie byłoby nam przyjąć, że mężczyźni nie chcą być ojcami na pełen etat, jednak to bardzo płytkie założenie. Kiedy pełniłam funkcję Zastępczyni Rzecznika Praw Obywatelskich, przygotowaliśmy raport, z którego wynika, że jest wręcz przeciwnie. Mężczyźni chcą spełniać się jako ojcowie, ale nie mają takiej możliwość, bo rodzina, koledzy z pracy, szefowie i szefowe nie traktują poważnie ich planów rodzicielskich. MA: W ten sposób tworzymy patologiczną kulturę, w której mężczyźni rzadko angażują się w role rodzicielskie, nie wspierając kobiet w godzeniu ich ról rodzinnych i zawodowych. A niektórzy, mając poczucie władzy, wymuszają ją w swoich domach, także w sposób przemocowy. Zobacz też: "Nie należy oczekiwać, że on się zmieni" - jak uciec z toksycznej relacji? Photo: Karolina Harz Dobrze, ale jak można to zmienić? SS: Zacznijmy od dobrego prawa. Lista spraw jest bardzo długa: przemoc wobec kobiet, brak dostępu do legalnej i bezpiecznej aborcji, brak godnej opieki okołoporodowej, głodowe emerytury na starość, niewydolny system alimentacyjny. To wszystko są wyzwania, które stoją przed współczesnym feminizmem. To wszystko są sprawy, które wymagają dobrego prawa, zarówno w Polsce, jak i w Unii Europejskiej. Takie prawo musi być tworzone w duchu feminizmu i praw człowieka. Musimy zacząć dostrzegać, że równość płci i prawa kobiet to nie tylko kwestie słuszności, ale również, że to się opłaca. Społeczeństwa, których fundamentem jest równość, są szczęśliwsze i bogatsze. Jeżeli chcemy, aby Polska stała się bardziej innowacyjna, jeżeli chcemy pobudzić rozwój gospodarczy, to musimy przestać ograniczać życie kobiet, które statystycznie są lepiej wykształcone niż mężczyźni i stanowią ponad połowę naszego społeczeństwa. MA: Potrzebujemy też zmiany postrzegania praw kobiet. Politycy i polityczki muszą przestać nazywać feminizm ideologią. Feminizm to postawa, której fundamentem są prawa człowieka. Feminizm to nie tylko kwestia kobiet, to kwestia równości i wolności od wszelkich form dyskryminacji, bez względu na płeć, orientację seksualną, pochodzenie, niepełnosprawność czy gatunek. Jeżeli chcemy zmienić polską kulturę, która przyzwala na przemoc wobec kobiet, musi zmienić się polska szkoła. Musi być otwarta, demokratyczna i równościowa. Musi uczyć, czym jest równość i jakie mamy prawa, jak powinny być chronione i co możemy robić, gdy są one łamane. Zobacz też: Koronawirus w Polsce. Czy COVID sprawi, że kobiety wrócą do "garów"? "Kobiety są ofiarami przemocy, a mężczyźni jej sprawcami" Na czym skupiacie się w tegorocznej kampanii „16 dni Dni Przeciwko Przemocy Wobec Kobiet”? SS: Pokazujemy, że feminizm nie jest sprawą wyłącznie kobiet. Z tego powodu zaprosiłam do kampanii mojego wieloletniego partnera, Marcina, z którym wspólnie działamy politycznie i społecznie na rzecz praw kobiet i praw zwierząt. Udział Marcina w kampanii ma dawać wyraźny sygnał, że mężczyźni, feminiści, mogą odegrać bardzo dużą rolę w zwalczaniu przemocy wobec kobiet, a ponadto, że takich mężczyzn jest o wiele więcej niż mężczyzn, którzy nienawidzą kobiet. Pokazujemy, że tylko aktywne działania dają efekt w postaci wyeliminowania przemocy wobec kobiet. A brak działań, ignorowanie przez mężczyzn przemocy, to jej faktyczna akceptacja i wsparcie dla jej sprawców. MA: Chciałbym pokazać, że problem przemocy wobec kobiet nie jest problemem kobiet. Kobiety są najczęściej ofiarami przemocy, ale to mężczyźni są najczęściej jej sprawcami. Jest mi wstyd, że moja płeć powoduje cierpienie, krzywdę i chciałbym to zmienić. Ważne jest, aby mężczyźni, feminiści, zrobili w tym roku coś więcej niż zazwyczaj, bo choć przypięcie białej wstążki, zdjęcie z kartą i ważnym hashtagiem to bardzo ważne symbole, są one niewystarczające. Pokażmy, że wiemy, na czym polega przemoc, pokażmy, że wiemy, jaką rolę odgrywają mężczyźni, pokażmy, że znamy rozwiązania. Nagrywajcie w tym roku filmiki, piszcie posty, wrzucajcie tweety, opowiedzcie o przemocy. Zachęćcie innych do podpisania naszego apelu do Komisji Europejskiej w tej sprawie. SS: Jeżeli czujecie, że brakuje Wam wiedzy w tym zakresie, wejdźcie na stronę www.trzymamstronekobiet.pl i przeczytajcie nasz apel do Przewodniczącej Komisji Europejskiej Ursuli von der Leyen. Poznajcie przyczyny przemocy, zobaczcie, jak społeczeństwo i państwo mogą wspierać kobiety. Pokażmy w tym roku, że mężczyzn i kobiet, feministek i feministów, jest więcej niż tych, którzy krzywdzą kobiety. MA:​ Tak rozumiemy nasz feminizm. Zobacz też: Alexandria Ocasio-Cortez: nazwał ją „pi***oną suką” - po jej wystąpieniu pożałował tych słów
Dominika Kulczyk publikuje zdjęcia pobitych kobiet m.in. Michelle Obamy. Te zdjęcia przerażają
Dominika Kulczyk opublikowała zdjęcia zmaltretowanych kobiet. Spod warstwy zadrapań i siniaków dają się rozpoznać znajome rysy twarzy. Po dłuższej chwili rozpoznajemy w nich znane postaci m.in. Michelle Obamę, Hillary Clinton. Trudno znaleźć odwagę, by spojrzeć tym kobietom prosto w oczy.
Dominika Kulczyk pokazała zdjęcia pobitych kobiet m.in. Michelle Obamy. Te zdjęcia przerażają 25 listopada został ogłoszony Międzynarodowym Dniem Eliminacji Przemocy Wobec Kobiet, co stało się powodem do analizy tego przerażającego zjawiska. Nowe dane na temat przemocy wobec kobiet szokują, zwłaszcza w czasie pandemii, kiedy podczas lockdownu nie rzadko ofiara zostawała zamknięta w czterech ścianach ze swoim oprawcą. Skalę tego zjawiska uświadomił i potrzebę walki o godność kobiety podkreślił w swoim ostatnim wpisie na Twitterze, papież Franciszek. Zobacz też: Papież Franciszek zaapelował: "musimy zrobić więcej dla godności każdej kobiety". Czy mówił o Polsce? Temat podjęła również Dominika Kulczyk, która opublikowała na swoim Instagramie zdjęcia zmaltretowanych kobiet. Spod siniaków i zadrapań ukazują nam się jednak nie anonimowe twarze, ale rysy znanych postaci: gwiazd i polityczek, wśród nich poznajemy Michelle Obamę, Angelę Merkel czy Hillary Clinton. Zdjęcia są tak poruszające, że trudno ich bohaterkom spojrzeć prosto w oczy. Dominika Kulczyk sprzeciwia się anonimowości ofiar przemocy Dominika Kulczyk we wpisie pod zdjęciem wytłumaczyła dlaczego opublikowała te naturalistyczne zdjęcia ofiar przemocy. Wyjaśniła w nim, że zdjęcia należą do cyklu włoskiego artysty aleXsandro Palombo pt. "Just Because I Am a Woman” ("Tylko dlatego, że jestem kobietą") i stanowią sprzeciw wobec anonimowości ofiar przemocy. 'Artysta tłumaczy, że chce w ten sposób "zilustrować dramat, który dotyka miliony kobiet na całym świecie, by potępić, podnieść świadomość i uzyskać odzew ze strony instytucji i polityków".