Robert Czerwik, projektant znany w Polsce i za granicą szczerze o współczesnym świecie mody: „To też za*****l” [WIDEO]
Gościem czwartego odcinka cyklu "Fajny Facet" Sandry Hajduk-Popińskiej był Robert Czerwik - polski projektant mody, który odnosi sukcesy na światowych wybiegach. Jego suknie noszą gwiazdy w Polsce i za granicą, a także modelki na okładkach prestiżowych magazynów. Jak podchodzi do współczesnej mody i dlaczego mówi o sobie, że jest „rzemieślnikiem”? Zobaczcie wideo!
W tym artykule: Jak Robert Czerwik trafił do świata mody? Robert Czerwik o tworzeniu mody: „To też za*****l”. Dlaczego nazywa siebie „rzemieślnikiem”? Robert Czerwik pochodzi z Częstochowy - to tam wychował się i ukończył pierwszą szkołę artystyczną. Kształcił się także na wydziale mody Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, jak również we francuskiej akademii ESACT. Jego przygoda z projektowaniem rozpoczęła się od inspiracji Arkadiusem... Jak Robert Czerwik trafił do świata mody? Jak wspomina Robert Czerwik w wywiadzie z Sandrą Hajduk-Popińską, do legendarnego polskiego projektanta odezwał się tylko po to, by podziękować za inspirację do wyboru zawodu. Takim sposobem Robert Czerwik w wieku nastoletnim znalazł się w epicentrum ówczesnej polskiej mody: Pani na drugi dzień mi na tego maila odpisuje i prosi o adres korespondencyjny. Wysyła mi zaproszenie na pokaz „United States of Mind” w Warszawie w Metropolitan i potem zaczęła się historia pt. „Jak poprosić matkę, żeby pozwoliła mi jechać na pokaz do Warszawy?”. Dziś Robert Czerwik jest już w zupełnie innym miejscu swojej kariery. Jego kreacje noszą ikony, możemy podziwiać je na kolejnych Fashion Weekach (Mediolan, Paryż, Berlin), a także okładkach prestiżowych magazynów (np. słynny Harper's Bazaar). Robert Czerwik podczas finału swojego pokazu, Milan Fashion Week. Robert Czerwik o tworzeniu mody: „To też za*****l”. Dlaczego nazywa siebie „rzemieślnikiem”? Robert Czerwik, choć osiągnął ogromny sukces, nie chciał i nie chce stać w blasku fleszy: Rozpoznawalność nigdy nie była moją ambicją. […] Śmieję się, że w pewnych kwestiach jestem ze starej szkoły. Wolę kiedy rzeczy mówią za mnie niż ja o nich. […] Bardzo często widzimy w show-biznesie, że najpierw dużo gada o niczym, później coś się zaczyna dziać i nagle wymyśla się sukcesy - mówi w rozmowie z Sandrą Hajduk-Popińśką. Projektant ma też ugruntowane zdanie na temat współczesnej mody i show-biznesu. Kiedyś miałem taką rozmowę z Dorotą Wellman. Podczas tej rozmowy uznałem, że mam ochotę trochę spuścić powietrze z tego świata mody. Moda ma to do siebie, że od lat jest nabzdyczona, naburmuszona i taka trochę nadmuchana. […] Zapomnieliśmy, jaka jest w ogóle podstawowa cecha mody – że jest użytkowa, dla człowieka. [...] Jestem zmęczony mówieniem o modzie w ten sposób. Mam świadomość tej użytkowości, nie mam problemu z tym, że jestem usłużny dla swoich klientów, klientek. Dla mnie w pracy najważniejsza jest kobieta. Tworzę modę damską, muszę ją sprzedać - przyznaje Robert Czerwik. Mam wrażenie, że przez to, że ten świat mody jest taki ładny, piękny, wypomadowany, to projektanci sami sobie odbierają tę cechę rzemieślniczą, a moda tanieje w odbiorze - dodaje projektant. A co Robert Czerwik myśli o polskim show-biznesie, dlaczego trzyma się na uboczu i mówi, że "z innymi projektantami wódki nie pije"? Zobaczcie wideo! Wywiad z projektantem znajdziecie na górze artykułu, a także w serwisie YouTube i Spotify w formie podcastu. POPRZEDNIE ODCINKI "FAJNEGO FACETA": Łukasz Urbański, stylista fryzur gwiazd show-biznesu o kulisach swojej pracy i 'aferze' "Top Model": "Ludzie pisali do mnie: tacy jak ty powinni zdechnąć" Yanek - najpopularniejszy polski ratownik medyczny: "Ktoś do miejsca, gdzie jest potrzebna merytoryka, wprowadził ideologię i swoje religijne przekonania" Gościem drugiego odcinka naszego cyklu "Fajny Facet" był Yanek, czyli Janek Świtała - najpopularniejszy ratownik medyczny w Polsce. Chciałam, by opowiedział nam o tym, co go - i jego środowisko - najbardziej boli, co go uczy, a co uszlachetnia. Czy boi się śmierci? I czy ma pomysł na reformę ochrony zdrowia? Mateusz Hładki o kulisach pracy w telewizji. Czy chciałby prowadzić "Dzień Dobry TVN"? [WIDEO] "Fajny Facet" to nazwa naszego nowego cyklu rozmów wideo, które mam przyjemność prowadzić. Każdy odcinek to inny mężczyzna i jego unikatowy, jedyny w swoim rodzaju świat. Świat marzeń, sukcesów, porażek i błędów. O tym wszystkim w pierwszym odcinku rozmawiałam z dziennikarzem telewizyjnym i moim kolegą z "Dzień Dobry TVN", Mateuszem Hładkim. Jaki prywatnie jest Mateusz Hładki i dlaczego zrezygnował ze ścianek?
To nie są zwykłe torebki. To są małe dzieła sztuki! Monika Cisło i Patryk Łobos, założyciele Lobos - marki, która podbija świat mody [WYWIAD]
W torebkach Lobos zakochał się świat mody. Są misternie wykonane, łączą w sobie minimalizm z artyzmem, wyróżnia je doskonała jakość. Za ich tworzenie odpowiedzialne jest rodzeństwo - Monika Cisło i Patryk Łobos, z którymi rozmawiamy o tym, jak pracuje się z kim tak bardzo bliskim, ile czasu potrzeba, by stworzyć torebkę idealną i jak udało im się podbić serca tysięcy kobiet.
Xymena Borowiecka, kobieta.pl: Można śmiało powiedzieć, że rodzinne firmy nie są niczym nadzwyczajnym, ale marka modowa założona przez rodzeństwo - i to przez brata i siostrę - wzbudza ciekawość. Moniko, zapytam najpierw Ciebie – dlaczego postawiłaś na prowadzenie biznesu z bratem? Monika Cisło: Od zawsze byliśmy zgranym rodzeństwem i wiele rzeczy robiliśmy razem. Chodziliśmy razem do szkoły, na studia, a później wyjechaliśmy do Mediolanu. Widząc, jak dobrze się dogadujemy i uzupełniamy nawzajem - zarówno charakterem, jaki i umiejętnościami - założyliśmy, że wspólny biznes w naszym wypadku to świetny pomysł. Później nasze ścieżki na chwilę się rozeszły. Patryk przeprowadził się do Niemiec, żeby pracować dla marki Hugo Boss, a ja zostałam w Mediolanie. To tylko umocniło naszą chęć powrotu i wspólnego prowadzenia firmy. Każde z nas ma inny wachlarz umiejętności, dzięki czemu to się świetnie sprawdza. I to samo pytanie kieruję do Patryka – co takiego miała w sobie Twoja siostra, że zdecydowałeś się na współpracę z nią? Kto kogo namówił do stworzenia Lobos? Patryk Łobos: Monika jest duszą kreatywną, ale jednocześnie bardzo zorganizowaną osobą, dzięki temu praca z nią jest bardzo ciekawa. Tak, jak mówi Monika - od zawsze wiedzieliśmy, że chcemy wspólnie coś stworzyć i kiedy nadarzyła się taka okazja, to oboje wróciliśmy do Polski. Wiedzieliśmy, że to jest dobry moment. Mieliśmy już trochę doświadczenia i jeszcze nie wyzbyliśmy się entuzjazmu charakterystycznego dla młodych przedsiębiorców. Można powiedzieć, że nikogo nie trzeba było namawiać. Ufacie sobie bardziej (a może po prostu w inny sposób) ze względu na łączące was relacje? Bycie rodzeństwem utrudnia czy ułatwia współpracę? Monika: Całkowicie sobie ufamy. Wszystkie sprawy omawiamy wspólnie - te dobre, i te złe. A dzięki temu, że jesteśmy rodzeństwem możemy sobie powiedzieć wszystko. Według nas to zdecydowanie ułatwia współpracę, ale może to charakterystyka tylko naszych relacji. Każde rodzeństwo jest inne. Monika Cisło i Patryk Łobos Na czym polega wasza współpraca? Jaki jest podział obowiązków? Patryk Łobos: Każde z nas jest dobre w czymś innym. Oczywiście pomagamy sobie i robimy burzę mózgów w różnych spornych tematach, ale podział jest taki: Monika zajmuje się projektowaniem i organizacją produkcji, ja finansami i zarządzaniem. Marketing robimy razem, a ostatnio zaczęliśmy współpracę z agencją od reklam i PR. Ile jest prawdy w stwierdzeniu, że Monika jest sercem, a Patryk mózgiem Lobos? Monika Cisło: Ja jestem osobą bardziej emocjonalną, a Patryk umie klarownie spojrzeć na każdą sytuację, więc zdecydowanie można tak powiedzieć! Stale podróżujecie pomiędzy Polską a Włochami. Wiem, że wybór nie był przypadkowy – to właśnie tam znajdziemy najwyższej jakości materiały do produkcji torebek. Ale to chyba nie był jedyny powód, żeby w pewnym sensie ulokować uczucia w Mediolanie… Patryk: Przez pandemię niestety dużo mniej podróżujemy, ale nasze serca zostały w Mediolanie. Od zawsze lubiliśmy Włochów - za ich kulturę, styl i podejście do życia. Odkąd zdecydowaliśmy się na studia w Mediolanie, stał się on naszym drugim domem. Uwielbiamy tam wracać, a dzięki naszej pracy mamy wiele powodów. A właściwie… Dlaczego akurat torebki? Stworzenie perfekcyjnej torebki wydaje się trudniejsze niż uszycie sukienki czy skrojenie marynarki. Monika: Tak naprawdę na początku mieliśmy pomysł na stworzenie perfekcyjnych płaszczy z wełny i skóry, ale okazały się bardzo drogie w produkcji. Natomiast płaszcze miały odpinane skórzane kieszenie, które tak się spodobały naszym znajomym, że z czasem przerodziły się w torebki. I tak to się wszystko zaczęło. Dostrzegam w Waszych projektach niebywałą miłość detali i ponadczasowego piękna. Do tego dodajmy możliwość personalizacji Waszych torebek i mamy przedmiot, który będzie służył nam przez wiele lat. Ekologia? Less waste? A może po prostu dobrze znana zasada: less is more? Monika: Zdecydowanie hołdujemy zasadzie: less is more. Świetnie wykonana torebka daje wiele możliwości - jest ponadczasowa i można ją nosić przez lata - to jest nasze hasło. Stawiamy na połączenie polskiego rzemiosła z doskonałymi okuciami i skórami pochodzącymi z Włoch. Korzystamy wyłącznie ze skór najwyższej i ekologicznej jakości, którą potwierdza niemiecki certyfikat Blue Angel. Opatrzone nim elementy powstają w taki sposób, by nie wpływać negatywnie na planetę na etapie produkcji, recyklingu i utylizacji. Każda torebka jest projektowana przez nas zespół. Następnie powstaje dokładna dokumentacja techniczna i odszywany jest prototyp. Zazwyczaj nie kończy się na jednym. Dopiero gdy jesteśmy zadowoleni z efektu, torebka trafia do produkcji. Wszystkie jej etapy odbywają się w Polsce. Dodatkowo tak jak wspomniałaś, nasze torebki można spersonalizować i nosić na różne sposoby, dzięki odpinanym elementom, ozdobnym łańcuchom czy dwustronności danych modeli. Natalia Jagiełło - zakochana w eko-modzie założycielka marki La Sérénité: "Jeśli klientka stwierdzi, że rzecz z naszej kolekcji nie jest jej potrzebna, to przekaże ją dalej, a nie wyrzuci. I to ma sens!" Na początku tego roku na polskim rynku fashion zadebiutowała marka La Sérénité. Jej założycielka, Natalia Jagiełło opowiedziała nam, dlaczego stawia na ekologiczną modę w stylu slow, jak ewoluował styl Polek i skąd wziął się pomysł na nazwę brandu, która wielu kojarzy się z przyjemnością... Ile czasu mija stworzenia/narysowania projektu do stworzenia prototypu, a później samej torebki? Jak liczny jest zespół kreatywny? Monika: Większością zajmuję się ja, bo jestem perfekcjonistką i lubię, jak wszystko jest przemyślanie i starannie wykonane. Trudno powiedzieć, jak długo - to zależy od modelu. Są takie, które powstają miesiąc, ale bywają też takie, nad którymi pracuję rok, ciągle coś zmieniając. Modele, które są w sprzedaży są na bieżąco udoskonalane - bierzemy pod uwagę feedback od naszych klientek, bo to one są najważniejsze. Torebki z metką Lobos to małe dzieła sztuki. Ściany waszych butików, na których zawieszone są torebki, przypominają artystyczne instalacje. Co więcej, wasze limitowane kolekcje świadczą o tym, że to właśnie sztuka jest dla was szczególnie inspirująca. Najpierw powstała seria torebek z grafikami Anny Halarewicz, teraz do współpracy zaprosiliście Ora Studio. Odnoszę wrażenie, że właśnie to czyni waszą markę unikatową. Zgodzicie się ze mną? Monika: Nie możemy się nie zgodzić, bo właśnie na to stawiamy. Na przenikanie się sztuki z modą. Ilustracje umieszczone na torebkach nadają im niezwykłej wartości i sprawiają, że mamy do czynienia z małymi dziełami sztuki. Torebki Lobos coraz chętniej noszą polskie gwiazdy – Maja Bohosiewicz, Lara Gesser i – na co warto zwrócić uwagę – popularne stylistki – Zosia Ślotała czy Malwina Wędzikowska. To dla was wyróżnienie? Symbol tego, że osiągnęliście sukces? Monika: Oczywiście jesteśmy z tego dumni i czujemy się wyróżnieni, ale największym symbolem tego, że osiągnęliśmy sukces jest to, że coraz częściej spotykamy na ulicy dziewczyny, które nam zaufały i noszą nasze torebki. Czujecie się spełnieni? Szczęśliwi, bo robicie, to co sprawia wam przyjemność, a jednocześnie jest waszą pracą? Patryk: Tak, zdecydowanie. Stworzenie własnej marki jest czymś niezwykle satysfakcjonującym, a fakt, że możemy to robić razem, wspierać się nawzajem i osiągać kolejne sukcesy jest naszym motorem napędowym i daje nam odwagę do działania. A jak wyobrażacie sobie rozwój marki? O czym marzycie i na czym zależy wam najbardziej? Patryk: Mamy nadzieję, że przyszły rok da nam możliwość na poszerzenie rozpoznawalności naszej marki w Polsce, ale i poza jej granicami. W najbliższym czasie skupimy się na otwarciu naszego nowego autorskiego butiku, ale na razie nie zdradzimy szczegółów (uśmiech). Planujemy też kolejne ekscytujące współprace, które wzbogacą nasze artystyczne portfolio. Marzeń mamy wiele, ale żeby się spełniły, to nie możemy ich jeszcze zdradzić! :)
Sukces polskiego projektanta - Roisin Murphy na koncercie w sukience autorstwa Roberta Czerwika
Podczas wczorajszego koncertu w Newcastle Roisin Murphy pojawiła się w kreacji od polskiego projektanta, Roberta Czerwika. "To jest tak normalna babka, bez cienia zadęcia" mówi na Instagramie.
Robert Czerwik to projektant, którego projekty od lat chętnie noszą największe polskie gwiazdy takie jak Joanna Krupa, Edyta Górniak, Grażyna Wolszczak czy Dorota Gardias. Nie było więc wielkim zaskoczeniem gdy podczas koncertu w Newcastle Roisin Murphy pojawiła się w sukience od utalentowanego polskiego projektanta. Czerwona sukienka typu haute couture zachwyca swoim nietuzinkowym kształtem i wydaje się być idealnym wyborem dla alternatywnej wokalistki, która słynie z awangardowych i niekonwencjonalnych looków. Artysta podzielił się na Instagramie zdjęciem wokalistki, na które z gratulacjami odpowiedziało kilka gwiazd m.in. Grażyna Wolszczak i Agata Młynarska. Na swoim profilu na Instagramie sytuację skomentował autor przepięknej sukienki. "Co się dzieje, Czerwik wraca z Paryża, wchodzi do roboty, coś tam klika w telefonie, a tu Rosin Murphy zakłada Twoją sukienkę?! Po prostu jaram się na maksa!" - mówi na InstaStory projektant. Zainspiruj się Roisin Murphy
Anna Baj, założycielka, projektantka i dusza marki SaintBy o miłości do mody i wielu wymiarach piękna: "Idealnych kobiet nie ma na ulicach!" [WYWIAD]
Anna Baj. Kobieta silna i zdeterminowana, a jednocześnie wrażliwa i niesamowicie ujmująca. Rozmawiając z nią, byłam pewna, że wiele osób po przeczytaniu tego wywiadu pomyśli sobie, że w życiu naprawdę warto walczyć, a inspiracje można znaleźć wszędzie. Ona wie, gdzie jej szukać i jak zbudować markę, którą pokochają miliony kobiet.
Markę SaintBy z pewnością kojarzycie z gwiazdami, które pozują do instagramowych zdjęć w pięknych, zwiewnych sukienkach. Ubrania z jej metką chętnie noszą Marta Żmuda-Trzebiatowska, Izabela Janachowska, Katarzyna Cichopek, czy Joanna Koroniewska. Dla jej założycielki nie jest to jednak wyznacznikiem sukcesu. Anna Baj od 2018 roku tworzy ubrania dla kobiet, by te mogły czuć się w nich po prostu wyjątkowo, niezależnie od tego, czy wpisują się "w kanon". Jak sama przyznaje, nie ma "kobiety SaintBy", więc projektuje dla każdej z nas: "Moje kolekcje są tak skonstruowane, żeby każda kobieta mogła znaleźć modele, w których poczuje się komfortowo, a jednocześnie wyjątkowo. I wcale nie musi mieć figury modelki". Ale rozmawiałyśmy nie tylko o tym. Ania opowiedziała mi również swoją historię, a ja słuchając jej, utwierdzałam się w przekonaniu, że to jedna z tych kobiet, które nazywamy Girl Boss. Xymena Borowiecka, kobieta.pl: Okres pandemii to intensywny czas dla Ciebie i Twojej marki. Wbrew temu, co mogłoby się wydawać, byłaś i jesteś bardzo zapracowaną osobą. Poza stałymi kolekcjami, na początku zeszłego roku do sprzedaży trafiła kolekcja basic. Anna Baj, założycielka marki SaintBy: Tak, dokładnie. Ale co ciekawe - kolekcja basic nie została stworzona po to, by dopasować się do tamtej sytuacji. Wszystko było zaplanowane wcześniej. Faktycznie weszła do sprzedaży akurat przed pierwszym lockdownem – w marcu 2020, ale działanie było absolutnie zamierzone. Kiedy my mieliśmy wszystko dopięte na ostatni guzik, inne marki na szybko doszywały bluzy i t-shirty. Zupełnie niezaplanowane posunięcie okazało się strzałem w dziesiątkę. Mały sukces we wręcz krytycznym dla wielu momencie. Tak, ale nie ukrywam, że sytuacja była naprawdę bardzo trudna. W zeszłym roku nikt z nas jeszcze nie wiedział, jak postępować. Dopiero teraz wszystko zaczyna powoli wracać do normy. Duży wzrost widać zwłaszcza w przypadku sprzedaży internetowej. Na początku rozwoju marki skupialiśmy się na współpracy z butikami multibrandowymi, natomiast pandemia w pewnym sensie pozwoliła nam skupić się na tym, by dopracować stronę internetową. Udało się tego dokonać, wystartowała i obecnie naprawdę prężnie się rozwija. Dodatkowo w tym roku zaczęliśmy sprzedawać markę SaintBy na dwóch brytyjskich platformach Wolf&Bagder oraz Atterley, a także podpisaliśmy umowę o współpracę z dystrybutorem z Australii. SaintBy to marka, którą wręcz kochają gwiazdy – Izabela Janachowska, Joanna Koroniewska, Zosia Ślotała, Marta Żmuda-Trzebiatowska… Kiedy ją tworzyłaś, to myślałaś, że tak właśnie będzie? Zupełnie nie, wtedy nawet się nad tym nie zastanawiałam. Marzyłam o tym, żeby stworzyć kolekcję ubrań, która będzie po prostu podobała się kobietom, w której będą się czuć pięknie i komfortowo. Jest mi bardzo miło, że znane i lubiane kobiety noszą moje projekty, ale nie to było moim celem. Zawsze lubiłam modę. Jak byłam małą dziewczynką, to moim ulubionym zajęciem było przymierzanie ubrań mojej mamy, tworzenie własnych „stylizacji”. Uwielbiałam to! Niestety, musiałam na chwilę zostawić swoje marzenia, a później zmierzyć się z tym, co przyniosło życie. Praca w korporacji, a później…? Najpierw była praca w korporacji, a później prowadziłam butik w jednym z warszawskich centrów handlowych. Nie było łatwo, bo problemy związane z biznesem zbiegły się z zawirowaniami w moim życiu prywatnym. Był taki moment, że straciłam niemalże wszystko. Po pięciu bardzo trudnych latach, pomimo przeciwności losu pomyślałam sobie: właściwie czemu nie miałabym stworzyć własnej marki? Przecież to umiem, znam ten świat. I nagle wydarzyło się coś, co Cię do tego przekonało? Jednego wydarzenia nie było, bo dojrzewałam do tej decyzji. Pierwsze pół roku działalności SaintBy to był specyficzny czas. Stworzyłam kilka rzeczy i obserwowałam rozwój sytuacji. Kiedy zaczęły się sprzedawać, dotarło do mnie, że to, co tworzę, podoba się nie tylko mnie, ale innym również. Z perspektywy czasu wiem, że założenie własnej marki to była najlepsza decyzja w moim życiu. Pierwszy raz poczułam wtedy, że jestem na swoim miejscu. Pamiętasz swój pierwszy projekt? Tak! To była długa sukienka-hiszpanka. Wciąż doszywamy ten fason i świetnie się sprzedaje! Sukienka wciąż na topie, ale jestem pewna, że wiele się od tamtego czasu zmieniło. Dojrzewasz razem ze swoją marką? Gdybyś porównała moje projekty z tamtego okresu do obecnych, to zauważyłabyś, jak bardzo się zmieniłam. Ja dojrzewam i moja marka razem ze mną. Czujesz się mądrzejsza? Tak, ale jest jeszcze jedna bardzo ważna rzecz poza mądrością i doświadczeniem. Prowadząc biznes, trzeba mieć dużo pokory. Nie miałam żadnego poważnego kryzysu w trakcie prowadzenia własnej marki. Przeszłam go przed jej założeniem. Nauczył mnie tego, że do biznesu trzeba podchodzić mądrze, odpowiedzialnie i ostrożnie. Łatwo jest tworzyć markę, mając nielimitowane zasoby finansowe. Dużo trudniej jest to osiągnąć, mając bardzo ograniczony kapitał. Jednocześnie warto kierować się intuicją. Mnie moja nie zawodzi. Wiem, co moje klientki lubią, co nie znaczy, że wciąż mnie nie zaskakują. Nie masz swojej „kobiety SaintBy”? Nie mam i nie chce mieć. Zależy mi na tym, żeby moje klientki po prostu lubiły siebie, swoją kobiecość. Żeby projekty SaintBy nosiły z przyjemnością. Niezależnie od tego, kim są. Chcesz poprzez ubranie sprawiać, żeby czuły się dobrze w swoim ciele, a dobrze czujemy się w tym, co „dobrze się nosi”. Tak, zgadzam się. Nie bez powodu stawiam na bardzo jakościowe „szycie” i świetne materiały. Kosztuje mnie to wiele wysiłku, w tym także emocjonalnego, gdyż nie potrafię wypuścić rzeczy, która nie spełnia moich jakościowych oczekiwań... Jeśli nie czuję, że to jest to, to nie mam ochoty i zamiaru prezentować tego światu. Chcę z czystym sumieniem mówić, że jestem dumna ze swoich zrealizowanych projektów. Jesteś fantastycznym przykładem #GirlBoss. Bardzo dużo czasu poświęcam swojej marce. Ja wręcz nią żyje. Za każdym razem nie mogę doczekać się tego momentu, kiedy pierwszy raz zobaczę coś, co do niedawna było tylko koncepcją. Uwielbiam ten etap tworzenia nowych projektów. To co Cię motywuje, żeby tworzyć? Skąd czerpiesz inspiracje? Mam w sobie mnóstwo motywacji. Czerpię też z tego, co się dzieje na zewnątrz, a poza tym chyba zawsze byłam estetką. Inspirują mnie Włochy. Kocham włoski styl, ten niesamowity klimat, który tam panuje. Mam nadzieję, że tam kiedyś zamieszkam (śmiech). A co Cię czyni artystyczną duszą? Wrażliwość i właśnie to, że jestem estetką. Mam to wrodzone. Lubię otaczać się ładnymi rzeczami. Nie inspiruje mnie las, czy natura. Wychowałam się w miejscu, które było właśnie takie spokojne. A mnie stale ciągnęło do miasta, do miejsc, gdzie jest sztuka, zupełnie inna energia. I moda? Zainteresowanie modą zaczęło się dużo wcześniej. Moja mama, mimo że nie było na to zbyt wiele funduszy, mocno przykładała wagę do tego, jak jesteśmy ubrani. Miało być czysto, schludnie i miało do siebie pasować. Mama nauczyła mnie, że ubiór jest nie tylko ubiorem, ale również wyrazem szacunku do drugiego człowieka. Twoje pochodzenie i Twoja historia zdeterminowały życiowe wybory. Pochodzę z pracowitej rodziny. Mój tata zmarł kiedy miałam jedenaście lat. Moja mama została z dwójką dzieci i moje dzieciństwo przestało przypominać sielankę. Mama zajmowała się biznesem, który przejęła po tacie. Na początku nie miała wiedzy, by go prowadzić. Została postawiona przed faktem dokonanym, ale nie poddała się. Poradziła sobie bardzo dobrze, stała się silniejsza niż kiedykolwiek. Ja również jestem silną osobowością, a patrząc przez pryzmat swoich doświadczeń, nauczyłam się szczególnie doceniać tych, którzy osiągnęli coś, zaczynając od zera. Doskonale wiem, ile to jest pracy. W krytycznych momentach, które nadeszły później byłaś silniejsza? Tak. Zawsze bardzo pomagała mi mama i przyjaciele. W Polsce nie jest łatwo prowadzić markę premium. Nie, ale ja się cieszę, że wybrałam tę trudniejszą drogę. Marka jest jeszcze młoda, rozwija się, ale ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chciałam i chcę być. Wkładam naprawdę wiele energii i pracy w SaintBy z nadzieją, że to zaowocuje. Jednocześnie, nie chcę się tym zachwycać, bo próżność w biznesie nie popłaca. Doceniam swoje sukcesy, ale nie osiadam na laurach. I podążasz za tym, co dzieje się na rynku fashion. Staram się, żeby ubrania z metką SaintBy były uniwersalne. Takie przyszły czasy. Nie chcemy kupować sukienki na raz, chcemy mieć w szafie coś, co jest świetnej jakości. Coś, co założymy na wiele okazji, zmieniając jedynie dodatki. Nie wypuszczam wielu rzeczy, ale moje projekty są dopracowane w najmniejszych szczegółach. Bardzo rzadko robię też wyprzedaże. Wolę mniej uszyć i mniej sprzedać niż przeceniać. Nadprodukcja jest również wbrew odpowiedzialnej modzie. Chciałabym, żeby moja marka była niszowa, niemasowa. Masz takie kolory, których nigdy nie zobaczymy w Twoich kolekcjach? Pomarańcz! (śmiech) I taka neonowa zieleń. Ty się w tym źle czujesz i nie chcesz tego robić? Tak! Robię rzeczy zgodne ze sobą. Coś może nie do końca pasować do mojej figury, ale musi być w moim stylu, w moich kolorach, stworzone z moich ulubionych tkanin. Chyba najlepszym potwierdzeniem Twoich słów są ostatnia kampania SaintBy i zapisane stories na instagramowym profilu marki SaintBy Girls. Różne sylwetki, typy urody, czy wiek, a każda z kobiet wygląda niesamowicie. Stale pracujemy nad tym, żeby nie zamykać się w sztywnych ramach jeśli chodzi o kanon piękna. Faktycznie w naszej kampanii wystąpiły modelki, które nie reprezentują tylko jednego typu urody. Poza tym idealnych kobiet nie ma na ulicach. Moje kolekcje są tak skonstruowane, żeby każda kobieta mogła znaleźć modele, w których poczuje się komfortowo, a jednocześnie wyjątkowo. I wcale nie musi mieć figury modelki. I nie musi być gwiazdą. Zauważyłam, że ubrania - zwłaszcza sukienki - SaintBy kupują też dziewczyny, które na co dzień nie ubierają się u projektantów. Po prostu chcą mieć w szafie jedną, czy dwie rzeczy wysokiej jakości, które założą na wiele okazji. Mamy czasem takie telefony: „W tym miesiącu kupię to, a na kolejną rzecz muszę/chcę odłożyć’ - to jest fajne, budujące. Cieszę się, że docieramy do wielu, absolutnie różnych kobiet. Jesteś szczęśliwa w tym miejscu, w którym jesteś? Czujesz się spełniona? Bardzo. Nigdy wcześniej nie miałam takiego przekonania, że jestem w odpowiednim miejscu. Teraz robię to, co kocham. To jest mój czas.
Wielki finał Fashion Designer Awards 2019: najlepsi młodzi polscy projektanci wybrani
To oficjalnie najbardziej prestiżowy i najdłużej odbywający się konkurs dla młodych projektantów w Polsce. Fashion Designer Awards 2019 wyłonił laureata, Adriana Krupę, którego kolekcję warto zobaczyć!
Wielki finał 10. edycji Fashion Designer Awards Pod koniec maja w hali Global Expo, odbył się jubileuszowy 10. finał prestiżowego konkursu autorstwa Joanny Sokołowskiej-Pronobis. Autorskie kolekcje inspirowane tematem „Be Italian Be Glamour” zaprezentowało dziesięciu utalentowanych projektantów. Klimat włoskiego glamour czuć było w każdej kolekcji, scenografii i świetnych animacjach, które towarzyszyły pokazom. 10.jubileuszową edycję Fashion Designer Awards wygrał Adrian Krupa - student łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych. Jego autorska kolekcja wykracza daleko poza ramy współczesnego myślenia o modzie. Geometryczne konstrukcje, asymetria i oryginalne brokatowe dzianiny oraz oryginalne dodatki to iście teatralne kostiumy prosto z karnawału w Wenecji. Bezkompromisowy młody projektant inspiruje się też styl Davida Bowie, nie stroni od błysku i bardzo mocnych kolorów. Ta wizjonerska kolekcja urzekła jurorów 10. edycji FDA. Zwycięzca 10 edycji otrzymał imponującą pulę nagród m.in.: staż w atelier włoskiej projektantki Francesci Liberatore, 20 tys. złotych, pełne stypendium w Viamoda, wyjazd do Mediolanu na targi White Milano z batonikiem Duplo , wyjazd na targi Premier Vision do Paryża z Cisowianką Perlage, udział w 2. Edycji International Young Designers Contest w Kijowie, obsługa sesji lookbookowej lub wizerunkowej przez Partnerów beuty FDA - markę MATRIX i AA Wings of Colors , specjalna sesja na łamach miesięcznika Avanti, stanowisko w strefie mody podczas Green Festival Olsztynie od cojestgrane24.pl. Kolejni wygrani to kolekcja Magdaleny Czamary, która otrzymała staż w atelier Bizuu i promocje medialną na kobieta.pl oraz Manueli Koreckiej, która wygrała staż w atelier Gosi Baczyńskiej oraz staż w dziale charakteryzacji TVN oraz nagrodę Showroom Talents. Joanna Sokołowska-Pronobis przygotowała jeszcze jedną nagrodę – staż w atelier Georges’a Chakry – projektantka z Bejruty, który był honorowym przewodniczącym jury 1. Edycji FDA. Światowej sławy projektant wysłał specjalne video gratulacje na jubileusz FDA . Goście gali zobaczyli premierową kolekcję laureatki zeszłorocznej edycji Celiny Wesołowskiej. W zacnym gronie jurorów znaleźli się m.in: Agnieszka Maciejak, Gosia Baczyńska, Dawid Woliński, duet Bizuu, duet MMC Studio , Joanna Horodyńska, Dorota Williams, Tamara Gonzalez Perea, Mikołaj Komar, Izabela Łapińska, Agnieszka Więdłocha. Agnieszka Dygant, Marieta Żukowska, Kasia Wosiek, redaktor prowadząca kobieta.pl Weronika Płocha, Marta Kulczycka, Andrzej Foder i Joanna Sokołowska-Pronobis. Dopisali też znani goście - na widowni oglądając pokazy młodych polskich adeptów sztuki projektowania ubioru, znaleźli się m.in. Barbara Kurdej-Szatan, Anna Korcz, Monika Zamachowska, Ada Fijał, Rafał Maślak, Tomasz Ciachorowski, Agata Biernat, Anna Nowak, Dorota Goldpoint, Viola Piekut, Gabi Drzewiecka, Joanna Klimas i Anna Męczyńska.
5 najlepszych kolekcji biżuterii polskich marek
Delikatna biżuteria jest hitem od dobrych kilku sezonów. Jeśli lubicie złote naszyjniki czy subtelne kolczyki musicie poznać te polskie marki. Nowe kolekcje biżuterii made in Poland zachwycają!
Biżuteria polskich marek Jeśli szukacie oryginalnej biżuterii na co dzień, warto przyjrzeć się nowym kolekcjom polskich marek. Wiele z nich ma w ofercie delikatne, subtelne wzory, w większości bardzo jakościowe. Niektóre, tak jak Jagg. bazuje na oryginalnych kamieniach i historycznych medalionów, inne, jak Wishbone czy Rosa Chains, proponują wyjątkowo delikatną, subtelną biżuterię. Wybrałyśmy nasze ulubione propozycje z nowych kolekcji polskich projektantów, które zdecydowanie sprawdzą się na co dzień. Macie ochotę na nowy naszyjnik? A może szukacie idealnego pierściona? Poznajcie te marki, warto!
Ikony polskiego designu: Agata Kulik-Pomorska i Paweł Pomorski
Agata Kulik-Pomorska i Paweł Pomorski poznali się jeszcze na studiach, a dziś stoją za studiem Malafor. Kim jest ta „power couple” polskiego designu?
Agata Kulik i Paweł Pomorski Agata i Paweł to dwójka absolwentów gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych, których połączyła miłość nie tylko do siebie nawzajem, ale również pasja do projektowania nieoczywistych form powstających w zgodzie z naturą. Ich współpraca zaczęła się zaraz po studiach, kiedy to Agata Kulik dostała możliwość wystawiania swoich prac w warszawskiej Królikarni. Ta niesamowita szansa była efektem nagrody, jaką młodej absolwentce wręczył Prezydent RP, za najlepszy dyplom uczelni artystycznej. Podczas wystawy dwójka adeptów designu, zaprezentowała publiczności swoje nietuzinkowe podejście do projektu. Najlepiej widać to w „Drabinie”, która według mnie jest lekkim pstryczkiem w nos dla sceptyków i skierowaniem się do iście marzycielskiej postawy. Drabina ta jest, bowiem nieco inna niż jej, dobrze nam znana, siostra. Uwagę niewątpliwie zwraca siedzisko w formie mini fotela z oparciem, które umieszczone jest na szczycie konstrukcji. Za pomocą tego małego krzesła możemy rozkoszować się widokiem na świat z innej perspektywy i jak sama projektanta mówi: „zrealizować w praktyce powiedzenie punkt widzenia zależy od punktu siedzenia”. Studio Malafor Ta niesamowita para swoje studio założyła w 2004 roku i od samego początku w swoich projektach stawiała na nietuzinkowe podejście do przedmiotu oraz recykling i ekologię. Zaczynajmy jednak od rozwikłania ciekawej nazwy studia: „Malafor”. Słowo to jest skrótem od wyrażenia, którym posługiwał się profesor z Akademii w Gdańsku, Pan Adam Haupt: małe laboratorium formy. Jak mówią sami artyści ich celem jest: I niewątpliwie, małymi krokami, osiągają swoje założenie. Studio Malafor: funkcjonalność+ estetyka+ ekologia Na sukces Malafor nie trzeba był długo czekać. Już rok po założeniu tego „małego laboratorium” na rynku ukazał się projekt „Pniaki”. Pniak, to nic innego niż stołek wykonany z kawałka dębowego drewna, który wcześniej został umieszczony w błyszczącej stalowej otulinie. Projekt jest zdecydowanie funkcjonalny, prosty w wyrazie (kto by pomyślał że zwykły kawałek drewna może być początkiem artystycznego konceptu!) i ekologiczny. Obecnie stołki-pniaki możemy dostać w wielu różnych wariantach: obite w błyszczącą blachę, lekko lub bardziej nadpalone, czy w wersji naturalnej. Jednak seria, która najbardziej skradła moje, i nie tylko moje, serce to kolekcja „Recykling”, w której skład wchodzi Sofa Blow, stołek oraz fotel. Wszystkie siedziska zostały wykonane z dmuchanych papierowych worków, które mocuje się na metalowych rurkach, co czyni je ucieleśnieniem motywu przewodniego serii: ekologii. Kolekcja ta, jak podkreślają projektanci, była wynikiem poszukiwania nowego zastosowania dla powszechnie znanego materiału, jakim jest papier. W meblach ten naturalny surowiec, przestaje służyć jako medium do pisania, natomiast staje się wygodnym siedziskiem na którym możemy wypocząć, a jego podstawowa funkcja stanowi tu jedynie dodatek. Nieprzekonanych do tego typu rozwiązania, zdziwić może fakt, że taka nadmuchiwana sofa potrafi wytrzymać aż dwie tony nacisku! Produkt jest niezwykle praktyczny, ponieważ po spuszczeniu powietrza z worków, konstrukcja siedziska składa się na płasko. Mebel te, to nie tylko połączenie funkcjonalności i zabawy formą, ale przede wszystkim myślenie o naszej planecie, bowiem sofy i fotele są wykonane w całości z materiałów podlegających recyklingowi! Dzięki nietuzinkowemu podejściu do zadań stojących przed projektantem, ten kreatywny duet doceniono w Polsce oraz na świecie. Artyści mogą pochwalić się indywidualną wystawą w Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu, która odbyła się w 2012 roku. Ponadto na swoim koncie mają najbardziej prestiżową, w dziedzinie projektowania przemysłowego, nagrodę: Red Dot Award. „Oscar designu” powędrował do nich właśnie za projekt „Blow Sofa” z kolekcji Recykling. Polski design Mam nadzieję, że ten krótki cykl artykułów „Ikony polskiego designu” uświadomił Wam, że w gronie osób wspierających i promujących design dominują kobiety. Polskie projektantki, jak i projektanci, współpracują z największymi światowymi firmami oraz zostają doceniani na międzynarodowej arenie. Dzięki rosnącej popularności i wiedzy na temat designu, do przestrzeni miejskiej trafiają obiekty nie tylko o użytkowej, ale również artystycznej randze. Dobry design w miejscach publicznych jak i zainteresowanie, jakim cieszą się wystawy dotyczące rzemiosła artystycznego, chociażby ostatnia w Krakowie „Z drugiej strony rzeczy. Polski dizajn po 1989 roku”, pokazują jak bardzo zmienia się świadomość społeczeństwa i uwrażliwienie na ciekawe historie związane z polską sztuką.
Ikony polskiego designu: Maja Ganszyniec
Maja Ganszyniec to polka, która od 2014 roku projektuje dla IKEA oraz stoi na czele Studia Ganszyniec. Kim jest ta 37-letnia dizajnerka i czym kieruje się w swoich projektach?
Polski design Na podstawie dwóch ostatnich materiałów cyklu „Ikony polskiego designu”, zdawać by się mogło, że dobrze zaprojektowana rzecz musi być droga. Wygórowana cena, czyni mebel towarem luksusowym niedostępnym dla przeciętnego odbiorcy. Nie ma co ukrywać, że dobry design ma swoją cenę i nic nie wskazuje na to, żeby ta kiedykolwiek spadła. Jednak dobry design w połączeniu z masową produkcją, pozwala na zminimalizowanie kosztów, przez co i zmniejszenie ceny wyjściowej. Gdzie jednak szukać takich towarów? Odpowiedź jest dość prosta i myślę, że nie powinna nikogo zaskoczyć, należy udać się do IKEA. Dziś popatrzymy na tego giganta na rynku meblarskim, przy którym opisywane przeze mnie Vzór czy Noti, mają nikłe szanse i prezentują się jak rzemieślnicze ruchy Arts& Crafts. Maja Ganszyniec: polski design z zagraniczną podstawą Maja to absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie w ramach nauki, zdecydowała się na wyjazd na zagraniczną wymianę. Wybór padł na miejsce, przez wielu uważane, za centrum współczesnego designu, mianowicie Mediolan. Studia w tym włoskim mieście połączyła z praktykami w jednej z najbardziej prestiżowych galerii: Atelier Mendini. Po powrocie do Polski ukończyła studia w Krakowie, ale szybko wyjechała z kraju do kolejnej znamienitej placówki: Royal College of Art w Londynie. Projektantka sama podkreśla, że to właśnie tam nauczyła się najwięcej. Pobyt w Wielkiej Brytanii był kluczowy w jej artystycznej edukacji. Wyjazd ten, bowiem nadał kierunek jej artystycznej drodze i przyniósł odpowiedź na kluczowe pytanie: w jaki sposób podchodzić do projektu? Dzięki swoim osiągnięciom dostała nawet propozycję pracy na uczelni, którą jednak odrzuciła po to by móc wrócić do ojczyzny. Polska projektantka dla IKEA Jeśli nie słyszeliście o Mai Ganszyniec, z pewnością widzieliście jej projekty, w uwielbianym przez wielu sklepie IKEA. Ostatnio tą możliwość, mieliśmy w marcu tego roku, kiedy to ta szwedzka firma, wypuściła na rynek limitowaną kolekcję HJÄRTELIG dostępną w sklepach przez 9 tygodni. W serii tej projektanci: Andreas Fredriksson i Ganszyniec, główny akcent postawili na naturalność. Artyści chcieli stworzyć kolekcję mebli i akcesoriów, która byłaby w stanie zaaranżować oazę spokoju dla obcujących z nimi ludzi. Nie powinien dziwić więc fakt, że szczególną uwagę dizajnerzy poświęcili sypialni, gdzie właśnie większość z nas ucieka po chwilę wytchnienia. W skład kolekcji wchodziły nie tylko meble, ale również dodatki do jogi, jak torba i mata, czy zapachowe świece. Kolektyw Kompott Nie była to jednak pierwsza współpraca Ganszyniec ze szwedzką firmą. Wszystko zaczęło się w 2014 roku, kiedy wraz z dwójką innych projektantów: Pawłem Jasiewiczem oraz Krystianem Kowalskim, założyła studio Kompott. Celem kreatywnego trio był tworzenie ultra praktycznych mebli, które oprócz funkcjonalności będą odznaczały się niebanalną formą. Wynikiem ich współpracy było m.in.: zaprojektowanie sekretarzyka dla kolekcji IKEA PS 2014. Ten kompaktowy mebel mógł być traktowany zarówno jako dodatkowe miejsce do przechowywania, czy przestrzeń do pracy. Studio Ganszyniec Obecnie Maja Ganszyniec stoi na czele Studia Ganszyniec, gdzie razem z trzema innymi projektantami, tworzy produkty w zgodzie z zasadą „konstrukcja, ergonomia i praktyczność”. Studio ściśle współpracuje z firmą IKEA, tworząc takie kolekcje jak: Användbar z 2016 czy IKEA PS z 2017 roku. Maja podkreśla natomiast, że największą satysfakcję czerpie obecnie z projektowania tapicerowanych mebli, do których należy fotel i sofa UME. Siedziska są inspirowane japońską filozofią wabi-sabi, która skupia się wokół naturalnej niedoskonałości i organicznej formy. Mebel ten, na pierwszy rzut oka wydaje się być niesymetryczny i niejako poskładany z trzech kawałków materiału. W projekcie widzimy tak typowe podejście projektantki do produktu, mianowicie połączenie wygody oraz niebanalnego wyrazu. Kończąc należy dodać, że chociaż sama projektantka termin „polski design” poddaje pod dyskusję, argumentując swoje stanowisko „brakiem artystycznego języka polskiego designu”, trudno się nie zgodzić, że Ganszyniec należy do teamu „biało-czerwonych” z którego możemy być dumni.
Ikony polskiego designu: Roman Modzelewski
Organiczna forma fotela, przypominająca niektórym skórkę z obranej pomarańczy, a mnie osobiście baseballową rękawicę, fascynuje pasjonatów dobrego designu od blisko 60 lat. Dzisiaj przyjrzymy się kultowemu RM58, zaprojektowanemu w Polsce Ludowej przez Romana Modzelewskiego.
Polski design Pokazując polski design za granicą, budujemy obraz naszego państwa jako nowoczesnego i pełnego kreatywnych ludzi. Artystów, z tego niby-szarego kraju bloku Europy Wschodniej, coraz częściej docenia się na międzynarodowej arenie. "Biało-czerwoni" zdobywają nie tylko najważniejsze nagrody w dziedzinie designu, jak Red Dot Design Award (w tym roku powędrowała do ośmiu polskich firm), ale przede wszystkim na oferowane przez nich produkty jest rynek zbytu. Sprzedaż zaprojektowanych, małych lub większych dzieł sztuki, wydaje się być prozaiczną czynnością, ale na XXI-wiecznym rynku przetrwają tylko ci, który rzeczywiście mają do zaoferowania ciekawe i innowacyjne projekty. Roman Modzelewski: RM58 Co jednak dzieje się, kiedy przysłowiowym „hitem” staje się fotel zaprojektowany kilkadziesiąt lat temu? Mebel ultranowoczesny, wykonany z plastiku, (co w obecnym szale na ekologiczne rozwiązania może nie być argumentem za), nie przypominający poprzedzających go polskich projektów. O czym mowa? O fotelu RM58 zaprojektowanym przez Romana Modzelewskiego w 1958 roku. Meblem zachwycony był podobno sam Le Corbusier, który chciał odkupić prototyp i zacząć jego produkcję na masową skalę. Nad modelem siedziska z czasów PRL-u, przed sześciu laty pochyliła się firma Vzór. Efektem ich starań i flirtu z przeszłością było wypuszczenie w 2012 roku na rynek lekko odświeżonej wersji RM58. Wracając do postawionego pytania, co dzieje się gdy współcześni projektanci odświeżają mebel z lat 50-tych? Zachodzi wtedy dość ryzykowny precedens, który nie zawsze musi skończyć się sukcesem i może zostać nazwany zwyczajnym „odgrzewaniem kotleta”. Jednak Vzór wyszedł z całości obronną ręką. Michał Woch i Jakub Sobiepanek, stojący za firmą, sami przyznali, że ich celem jest: W większej mierze ich sukces, związany z rewitalizacją fotela, jest oczywiście spowodowany absolutnie genialnym projektem Modzelewskiego. Roman Modzelewski: artysta wyprzedzający swoją epokę Roman Modzelewski, związany przez lata z warszawskim ASP, fascynował się technicznymi nowościami. Wynikiem jego zainteresowania było powstanie wielu projektów bazujących na powyginanych sklejkach i tworzywach sztucznych, z którymi później był najbardziej kojarzony. Prototyp fotela wykonano z laminatu poliestrowo–szklanego, który został wynaleziony pod koniec lat 50-tych. Była to pierwsza tego typu realizacja, która niestety, ze względu na uwarunkowania polityczne, nie okazała się wielkim sukcesem. RM58 w nowszej odsłonie Marzenia Modzelewskiego o produkcji masowej, spełnił 54 lata po zaprojektowaniu fotela duet artystów współtworzących Vzór. Nowy projekt jest prawie identyczny co jego starsza siostra, wprowadzono do niego zaledwie kilka zmian. Obecnie RM58 wykonywany jest z polietylenu i lakierowany na wysoki połysk. Jednak dla tych z nas, którzy nie odważyliby się na pełen połysk przygotowano wersję matową, a dla lubiących wygodę, fotel można obić w jeden z 68 przygotowanych materiałów. Na zakończenie należy również wspomnieć, ze biały egzemplarz RM58 znalazł się w zbiorach Victoria and Albert Museum w Londynie, potwierdzając tym samym niepowtarzalność dzieła.
"Nigdy nie wiesz, póki nie spróbujesz." Para, która rewolucjonizuje rowerową modę [WYWIAD]
O niszę na modowym rynku niełatwo. Karolinie i Adrianowi udało się ją jednak znaleźć i wypełnić swoim pomysłem. Dziś podbijają rynek oryginalnymi ubraniami na rower. Poznajcie parę stojącą za marką plispliz.
plispliz to moda na rower, czyli plisowane spódnico-spodenki. To mało standardowy, właściwie niszowy produkt. Skąd wpadliście na ten pomysł? Wszystko zaczęło się od problemu. I mojej rowerowej zajawki. Kilka lat temu byłam na stażu w Amsterdamie. Od tamtego czasu po mieście jeżdżę tylko i wyłącznie na rowerze, zresztą tym, który kupiłam w Holandii (śmiech). I właśnie tutaj, w Polsce, odkryłam, że co sezon mam problem z połączeniem jazdy na rowerze z tym, co na siebie zakładam. Miałam mnóstwo sukienek i spódnic, które najzwyczajniej podwiewały mi się na rowerze. Pomyślałam sobie, że to zupełnie niepotrzebny stres, bo rower powinien przecież dawać poczucie wolności i swobody. Będąc w domu rodzinnym, we Wrocławiu, wygrzebałam z szafy mojej mamy super szerokie spodenki, jeszcze z lat jej młodości. Wyglądały trochę jak spódnica, trochę jak spodnie. Zaczęłam w nich jeździć na rowerze i zobaczyłam, że świetnie sprawdzają się na rowerze, a do tego są super bazą do stylizacji. I tak zaczęłam rozmawiać z Adrianem, moim partnerem… I rozumiem, że z tych rozmów zrodził się pomysł na plispliz? Dokładnie. Zaczęliśmy robić research i okazało się, że wiele dziewczyn ma podobny problem. Albo przebierają się w pracy, albo jadą na rowerze w jeansach mimo, że na dworzu jest 30 stopni. Stwierdziliśmy, czemu by nie spróbować? Wzięliśmy te stare spodenki mojej mamy i zaczęliśmy je przerabiać. Efektem są właśnie nasze plisowane spódnico-spodenki. Okazało się nawet, że kiedyś, w latach 80-tych, taki twór istniał. Klienci zwracają nam czasem uwagę, że pamiętają takie spódnico-spodenki z dzieciństwa. Wygląda jak spódnica, a jak jedziesz na rowerze to czujesz się jak w spodenkach. Rozumiem, że żadne z Was nie miało doświadczenia z projektowaniem ubioru? Adrian kiedyś projektował koszulki, ale nadrukować coś na gotową koszulkę to żaden problem. Do wszystkiego doszliśmy metodą prób i błędów. Po setkach prób plisowania różnych materiałów, wiemy już co działa, a co nie. Tym, co jest dla nas najfajniejszym elementem są nadruki: każdy jest naszego autorskiego projektu. Dzięki temu jak wygląda u nas produkcja, możemy zrobić nawet jedną sztukę danego nadruku i zaprojektować wzór na specjalne zamówienie. To pozwala nam oferować niepowtarzalne i limitowane produkty. Które do tego świetnie sprawdzają się w „sportowych sytuacjach”. Nasze spodenki uszyte są ze sportowego poliestru, który jest używany w ubraniach kolarskich. Odprowadza wilgoć, a gdy nawet się zmoczy to bardzo szybko schnie. Jak to jest zawodowo pracować ze swoim partnerem? Bywa różnie… (śmiech). Gdy jest jakiś problem, to trudno nie wejść na personalny level. A spięcia są. To nieuniknione w każdej relacji. I prywatnej i zawodowej. Szczególnie, że mieszkamy w kawalerce. Trudno jest trzasnąć drzwiami i gdzieś się zamknąć, bo tych drzwi po prostu dosłownie nie ma (śmiech). Cała sytuacja przerosła jednak nasze najśmielsze oczekiwania i to jak fajnie nam się ten projekt rozwija wynagradza wszystkie docinki i trudności. Jak wspominacie wejście w branżę, która jest Wam zupełnie obca? Nie macie żadnego wykształcenia, nie skończyliście wzornictwa, nie znacie się na tkaninach... to było pozytywne wyzwanie czy droga przez mękę? Nie będę ukrywać, momentami było naprawdę ciężko. Dla nas – ludzi z doświadczeniem pracy w korporacji – odnalezienie się w świecie, gdzie dzwonisz do Pana z hurtowni trzy razy zanim w ogóle coś załatwisz, a na Twojego maila nikt nie odpisuje, było trudne. Mam wrażenie, że ta branża jest nieco staromodna. A może po prostu specyficzna? To nie jest tak, że napiszesz maila do jakiejś drukarni, dostaniesz odpowiedź i wszystko załatwione. Najlepiej, jakbyś przyjechała na spotkanie, na spokojnie porozmawiała, z cierpliwością wysłuchała tłumaczeń. Ale przyzwyczailiśmy się do tego, zaakceptowaliśmy i dziś jest ok. Miejsce, w którym dziś jesteście, jest chyba najlepszą kompensacją wszystkich trudów. Zdecydowanie! Spotykają nas naprawdę przemiłe chwile. Zdarza się, że ludzie sami z siebie piszą do nas maile, że kupili jedną parę i już kupują następne. Ostatnio napisała do mnie Pani z Węgier, że strasznie się cieszy, bo udało jej się złożyć zamówienie, mimo, że nasza strona jest tylko w języku polskim. Nie wiem, jakim cudem nas znalazła i jak udało jej się dokonać zakupu w obcym języku. Taki personalny feedback, który dostajemy podczas targów czy przez maile, jest super miły. I utwierdza nas w przekonaniu, że nie byłam jedyną osobą, która miała problem z ubraniami na rower. To chyba też dobry czas na taki produkt. Wraca estetyka lat 50., a z nią moda na plisy. Tak, plisy zrobiły się bardzo modne, co na pewno działa na naszą korzyść. Zdarza się też, że dziewczyny kupują nasze spodnie z powodów, których w ogóle nie przewidzieliśmy, na przykład młode mamy, dla których bycie w spódnicach/sukienkach jest niewygodne. A jak na Wasz niestandardowy produkt zareagowała rodzina i przyjaciele? Byli zaskoczeni? Zaskoczenie było, choć prawda jest taka, że zakup mamy sprzed lat był tak naprawdę początkiem całej historii. Myślę, że rodzice nam kibicują. Chyba nie spodziewali się takiego pozytywnego feedbacku i tak dużego zainteresowania. Podobnie jak my. Ale jak to zwykle bywa nie dowiesz się dopóki nie spróbujesz. Bardzo dziękuję za rozmowę. I mocno trzymam kciuki za Waszą rowerową markę!