„Diamenty” - film, który jest hołdem dla kobiet. Kasia Smutniak w roli, którą zapamiętasz
22 sierpnia 2025 r. do polskich kin trafi „Diamenty” - nowy film Ferzana Özpetka, mistrza subtelnych historii o kobietach, ich emocjach i relacjach. W obsadzie m.in. Kasia Smutniak, której rola jest pełna wdzięku, czułości i siły.
22 sierpnia 2025 r. do polskich kin trafi „Diamenty” - nowy film Ferzana Özpetka, mistrza subtelnych historii o kobietach, ich emocjach i relacjach. W obsadzie m.in. Kasia Smutniak, której rola jest pełna wdzięku, czułości i siły. View oEmbed on the source website Pracownia krawiecka, która staje się sercem opowieści Lata 70., Rzym. W niewielkiej, pełnej tkanin pracowni krawieckiej powstają niezwykłe kostiumy filmowe. Prowadzą ją dwie siostry, a obok nich pracują kobiety o różnych charakterach, historiach i marzeniach. To tu rodzą się przyjaźnie i konflikty, miłości i zdrady, śmiech i łzy - wszystko utkane w codziennych rozmowach przy igle i nitce. O sile i wrażliwości, które mamy w sobie „Diamenty” to film, który pokazuje, że każda kobieta - niezależnie od tego, gdzie jest i czym się zajmuje - ma w sobie blask. To opowieść o tym, jak wspólnota i siostrzeństwo pomagają przetrwać trudne chwile i odnaleźć swoje miejsce. Ferzan Özpetek w najlepszym wydaniu Reżyser, znany z niezwykle czułego spojrzenia na kobiece bohaterki, zebrał na planie swoje ulubione aktorki: Luisę Ranieri, Jasmine Trinca, Kasię Smutniak, Elenę Sofię Ricci i Aurorę Giovinazzo. Efekt? Pełna kolorów, humoru i emocji podróż do Włoch sprzed pół wieku, która na długo zostaje w pamięci. Film okazał się ogromnym sukcesem we Włoszech - zobaczyło go ponad 2 miliony widzów. Sprawdź repertuar i zarezerwuj bilety: https://premiera-diamenty.bestfilm.pl/seanse
„Cudowne życie” – historia matki, która nie przyjęła słowa „nie”
Miłość matki to siła, której nie da się zatrzymać. Czasem potrafi dokonać rzeczy, które z pozoru są niemożliwe. Taka właśnie jest Esther – główna bohaterka filmu „Cudowne życie”, który już 18 lipca trafi do kin w całej Polsce.
To film, który zostaje w sercu na długo. Opowieść o kobiecie, która nie zgodziła się na los swojego dziecka, która uwierzyła w niemożliwe i która każdego dnia walczyła – z systemem, z lekarzami, ze światem. Ale nigdy ze swoim synem. View oEmbed on the source website Bo kiedy system mówi „nie”, mama mówi: „jeszcze zobaczycie” Jest rok 1963. Roland, najmłodszy z sześciorga rodzeństwa, przychodzi na świat z poważną wadą – lekarze nie pozostawiają złudzeń: chłopiec nigdy nie będzie chodził. Ale jego mama, Esther, nie zamierza na to pozwolić. Nie wierzy w wyroki, wierzy w swoją intuicję, miłość i alternatywne metody leczenia. Jest cięta, dowcipna, niezłomna. I zrobi wszystko, by jej syn miał cudowne życie. To właśnie ona toruje mu drogę. Daje siłę, wiarę i możliwość, by stać się tym, kim naprawdę jest. Prawdziwa historia, która porusza do łez Film oparty jest na autobiografii Rolanda Pereza, znanego francuskiego prawnika i dziennikarza, który po raz pierwszy zdecydował się opowiedzieć o swoim dzieciństwie i o relacji z matką. Ta historia to jego hołd dla niej – i dla wszystkich kobiet, które codziennie walczą o swoje dzieci. – Moja matka była jak czołg. Ale czuły czołg – wspomina Perez. – To dzięki niej chodzę. To ona nigdy nie przestała wierzyć. Film, który wzrusza i podnosi na duchu W roli Esther występuje hipnotyzująca Leïla Bekhti, a reżyserem filmu jest Ken Scott, znany z emocjonalnych komediodramatów. „Cudowne życie” łączy ciepło, humor i wzruszenie – to film idealny dla kobiet, które potrzebują przypomnienia, że w nich drzemie niewyobrażalna siła. Jeśli jesteś mamą – ten film jest o tobie „Cudowne życie” to nie tylko historia Rolanda i Esther. To opowieść o każdej kobiecie, która nie poddaje się mimo trudności. O każdej mamie, która codziennie robi cuda – często niezauważone, ale bezcenne. Sprawdź repertuar i zarezerwuj bilety: https://cudowne-zycie.bestfilm.pl/seanse
„Materialiści” to najnowszy obraz Celine Song z Dakotą Johnson oraz Pedro Pascalem w rolach głównych
Premiera filmu "Materialiści" w kinach 13 czerwca 2025. W rolach głównych Dakota Johnson, Pedro Pascal i Chris Evans. Dowiedz się więcej o tym filmie.
Główna bohaterka filmu, Lucy (Dakota Johnson), pracuje jako profesjonalna swatka w firmie kojarzącej „odpowiednich” ludzi. Jej klienci to przedstawiciele elit finansowych Nowego Jorku – zarządzający funduszami, bankierzy, prawnicy i inwestorzy. Wszyscy z gotowymi arkuszami kalkulacyjnymi, których komórki trzeba wypełnić odpowiednimi cechami: wzrost, waga, wykształcenie, dochody, wiek, miejsce zamieszkania, stan cywilny. Reszta? Nieistotna. Lucy doskonale odnajduje się w tym świecie, nawet jeśli sama podchodzi do niego z dystansem. Jej siłą nie jest wiara w romantyzm, a logiczne dopasowanie. Kiedy sama staje przed wyborem partnera, nie ufa sercu. Kieruje się tą samą logiką, jakiej wymaga od klientów. Spotyka Harry’ego (Pedro Pascal) – przystojnego, zamożnego i doskonale „skrojonego” na papierze. Idealna inwestycja w przyszłość. Ale ich znajomość zostaje skonfrontowana z pojawieniem się Johna (Chris Evans) – kelnera i aktora z przeszłości Lucy. Nie ma pieniędzy, prestiżu ani kariery, ale ma coś, czego arkusz Excela nie przeliczy – wspomnienia, autentyczność i wspólne emocje. View oEmbed on the source website „Materialiści” nie są filmem o klasycznym trójkącie miłosnym. To rozważanie o tym, kim się stajemy, gdy wchodzimy w relacje, i jak bardzo próbujemy „kontrolować” coś tak nieuchwytnego, jak uczucie. Song nie ocenia – nie wyśmiewa swoich bohaterów, nie demonizuje ich wyborów. Pokazuje świat, w którym język samodoskonalenia i coachingu przenika się z potrzebą miłości. W którym o relacjach mówi się jak o inwestycjach. Gdzie „praca nad sobą” oznacza wzrost wartości rynkowej. Lucy nie wierzy w sentymentalizm. A jednak, gdy spotyka Johna, coś w niej pęka. Spotkanie z kimś z przeszłości wywołuje lawinę emocji – nieoczywistych, niepoliczalnych, niedających się wpisać w schemat. To właśnie wtedy Celine Song trafia najgłębiej – pokazując momenty, w których człowiek zdejmuje zbroję racjonalności. „Materialiści” to film niezwykły – oszczędny w formie, bogaty w znaczenia. Dotyka tematów, o których mówi się szeptem: o samotności mimo pozornej bliskości, o potrzebie miłości w świecie, który uczy nas kalkulować i nie ufać emocjom. O tym, jak trudno być człowiekiem w systemie, który z ludzi robi walutę. To kino mądre, bolesne i bardzo potrzebne. Dla tych, którzy kochają, dla tych, którzy szukają, i dla tych, którzy przestali wierzyć. W kinach od 13 czerwca.
„Ostatnia podróż” – poruszająca opowieść o miłości, pamięci i pogodzeniu się z przemijaniem
"Ostatnia podróż" to film o niezwykłej podróży - nie tylko po Francji, ale przede wszystkim w głąb relacji ojca i syna. W kinach od 25 kwietnia 2025. Poznaj szczegóły.
„Ostatnia podróż” to intymny i poruszający dokument o miłości syna do ojca, a zarazem refleksyjna opowieść o akceptacji tego, co nieuniknione. Reżyser Filip Hammar sportretował w nim swojego 80-letniego ojca, Larsa – nauczyciela francuskiego, który po przejściu na emeryturę zaczął stopniowo wycofywać się z życia. View oEmbed on the source website Z pomocą przyjaciela i współreżysera Fredrika Wikingssona, Filip postanawia na nowo obudzić w ojcu pasję i radość życia. Wspólnie wyruszają do Beaulieu-sur-Mer – nadmorskiego miasteczka we Francji, gdzie przez lata spędzali rodzinne wakacje. Ich środkiem transportu jest stary Renault 4, niegdyś rodzinny samochód, którego maksymalna prędkość nie przekracza 64 km/h. Choć wyprawa nie przebiega zgodnie z planem, staje się niezwykłą podróżą – nie tylko w przestrzeni, ale przede wszystkim w głąb relacji ojca i syna. Lars, choć nie jest już tym samym energicznym mężczyzną, którego Filip pamięta z dzieciństwa, nadal zachowuje błysk w oku, cięty humor i głęboką miłość do Francji. Film jest pełen wzruszających momentów, subtelnego humoru i czułych obserwacji. To również piękny hołd dla nauczycieli – ludzi, którzy pozostają z nami na zawsze poprzez słowa, gesty i inspiracje. Film w Szwecji dokument obejrzało ponad 400 000 widzów, a sam film został zgłoszony jako szwedzki kandydat do Oscara. Emocjonalnej głębi filmu dopełnia ścieżka dźwiękowa autorstwa Christiana Olssona, uzupełniona o utwory ukochanych artystów Larsa – Jacquesa Brela i Georgesa Brassensa. Film w kinach już 25 kwietnia.
Nowy film Hirokazu Kore-edy „Monster” w kinach już od 17 maja. To opowieść o miłości, odrzuceniu i przyjaźni
17 maja 2024 roku do kin wejdzie film „Monster” w reżyserii Hirokazu Kore-edy. Zdobywca Złotej Palmy przedstawia niezwykle poruszającą i szczerą opowieść o nierozumianych dzieciach na łasce świata dorosłych.
W tym artykule: Nowy film Hirokazu Kore-edy „Monster” Niezwykła fuzja dźwięku i obrazu w nowym filmie „Monster” Nowy film Hirokazu Kore-edy „Monster” „Monster” ukazuje trzy perspektywy tej samej, z pozoru prostej, historii. Bójka w szkole, moralnie niepewny nauczyciel i matka walcząca o syna. Kolejne puzzle układane są przez Kore-edę z chirurgiczną precyzją i odsłaniają przed widzem sekrety bohaterów. Opowieść o tym, jak przyjaźń, miłość i odrzucenie tak często istnieją w tym samym ciągu. Emocje filmowe potęgowane są przez najwyższej próby ścieżkę dźwiękową, będącą ostatnią pracą nagrodzonego Oscarem kompozytora Ryuichiego Sakamoto. View oEmbed on the source website Niezwykła fuzja dźwięku i obrazu w nowym filmie „Monster” Współpraca, o której marzyłem od wielu lat, w końcu doszła do skutku – mówi Kore-eda o Ryuichi Sakamoto, który skomponował ścieżkę dźwiękową. Reżyser długo walczył o szansę poproszenia Sakamoto o skomponowanie muzyki, co niestety nigdy się nie udawało. Aż do teraz. Pracując nad swoimi poprzednimi projektami, Kore-eda wyobrażał sobie, jakie instrumenty muzyczne powinny zabrzmieć w danej scenie. Wszystko to odbywało się w oparciu o muzykę, której słuchał w czasie pisania scenariusza. Następnie prosił o skomponowanie muzyki utalentowanych artystów. Kore-eda wysłał do Ryuichiego Sakamoto list z prośbą oraz wstępnie zmontowany materiał filmowy z muzyką Sakamoto w tle. Sakamoto odpisał, że przyjmie zlecenie, choć nie miał wystarczająco dużo energii, aby skomponować cały soundtrack. Powiedział też, że jedna lub dwie melodie już pojawiły się w jego głowie. Ostatecznie na ścieżce dźwiękowej pojawiły się dwa nowe utwory skomponowane przez Ryuichiego Sakamoto specjalnie do tego filmu oraz utwory pochodzące z wcześniejszych albumów, w tym z ostatniego zatytułowanego „12”.
Kultowa historia miłosna ponownie w kinach! „Titanic: 25. rocznica” w kinach od 10 lutego 2023 r.
Odnowione arcydzieło na miarę 11 Oscarów® znów dostarcza silnych wrażeń i pozwala poczuć emocje, które nie dają o sobie zapomnieć jeszcze długo po seansie.
Oto pierwszy film, który zarobił ponad miliard dolarów. Po premierze w 1997 roku stał się najbardziej kasową produkcją wszech czasów. Obecnie, 25 lat po premierze, zajmuje na tej liście trzecie miejsce (za filmami „Avatar” oraz „Avengers: Koniec gry”) z astronomiczną sumą ponad 2,2 miliarda dolarów zysku. A kosztowała niebagatelne jak na tamte czasy 200 milionów dolarów. Droższe od pieniędzy Ale nie tylko budżet zdecydował o ogromnym sukcesie tej już dzisiaj kultowej produkcji. Do kin przyciągały ludzi przede wszystkim emocje i świetnie opowiedziana historia. Fabularny pretekst to zatonięcie tytułowego statku w 1912 roku. „Titanic” opowiada jednak przede wszystkim o płomiennym romansie dwojga kochanków, w których wcielają się Kate Winslet i Leonardo DiCaprio. Ona jest zubożałą arystokratką, którą ma „uratować” ślub z bogaczem. On jest zwykłym chłopakiem, który chciałby zostać artystą i zamierza szukać szczęścia w Ameryce. Zakochują się w sobie w trakcie dziewiczego rejsu „niezatapialnego” statku, więc ich uczucie nie może trwać długo. Długa – wręcz dozgonna – jest jednak pamięć o nim, ponieważ jedno z dwojga przeżywa legendarną katastrofę. I to właśnie z jej perspektywy widzowie poznają tę historię. Obok żaru pierwszej miłości jest to więc także wzruszająca opowieść o pamięci. Aby przekonująco pokazać ją na ekranie, trzeba było znakomitych kostiumów, scenografii, efektów dźwiękowych oraz efektów specjalnych. Do wywołania emocji potrzeba również znakomitej muzyki, piosenki i montażu. A to ledwie siedem z 11 kategorii, w których „Titanic” zdobył Oscary® (w tym także te najistotniejsze – za najlepszy film i reżyserię). Od nagród ważniejsze okazało się jednak uwielbienie widzów, którzy do dzisiaj wspominają młodego emigranta, który – stojąc na dziobie – krzyczy, że jest królem świata czy rękę na zaparowanej szybie samochodu, która stała się filmowym symbolem ekstazy. Wspominają młodych zakochanych, których tragedią przejął się niemal cały świat i doskonałych aktorów, którzy się w nich wcielili, a także spektakularne sceny katastrofy, które po dziś dzień robią wrażenie i dla których zdecydowanie warto jeszcze raz pójść do kina. Romans wszech czasów Imponujący rozmach, efektowne sceny, przełomowe efekty specjalne czy wspaniała muzyka to jednak zaledwie dodatek do tego, co przede wszystkim zostaje po seansie – do uczuć, emocji i wzruszeń. „Titanic” to najbardziej kasowy romans wszech czasów. Tragiczna, ale budująca i poruszająca historia kochanków, których miłość zwycięża śmierć. W końcu po wielu latach Rose (Kate Winslet) snuje tę opowieść jako staruszka, która wciąż z rozrzewnieniem wspomina najwspanialsze uczucie swojego życia. A młody Jack (Leonardo DiCaprio), odchodząc, zapewnia, że nie żałuje ani chwili, którą spędził na pokładzie podczas feralnego rejsu. Oto prawdziwa potęga miłości. A także potęga kina, bo – podobnie jak Jack – widzowie również nie żałują ani chwili poświęconej na seans tego arcydzieła. Teraz dostępnego w zremasterowanej wersji 4K 3D, która pozwala jeszcze głębiej zanurzyć się w tym świecie i jeszcze mocniej przeżyć te emocje. „Titanic: 25. rocznica” w kinach od 10 lutego 2023 r. View oEmbed on the source website
Little Fashion Story: 7 lekcji stylu legendarnej Scarlett O’Hary, które wcale nie przeminęły z wiatrem
Tylko ona w całej historii kina uszyła suknię z zasłon. Tylko ona z taką gracją nosiła słomkowe kapelusze i tylko ona wiedziała, ile uroku jest w romantycznych falbankach! O kim mowa? Oczywiście o Scarlett O’Hara – bohaterce legendarnego filmu Victora Fleminga „Przeminęło z wiatrem”. To z pewnością jedna z najbarwniejszych postaci kina, ale też wspaniała modowa inspiracja! Myślisz, że Scarlett O’Hara to relikt minionej epoki? Poznaj 7 lekcji stylu Scarlett O’Hary, które przydadzą się każdej współczesnej kobiecie!
LEKCJA 1: SUKIENKA, czyli tajna broń w każdej życiowej batalii - Ashley pomyślał, że nigdy nie spotkał się z taką dzielnością jak dzielność Scarlett O’Hary, która wyruszała na podbój świata w aksamitnych zasłonach swej matki i piórach wyrwanych z ogona koguta – czytamy w książce „Przeminęło z wiatrem”, na podstawie której powstał kultowy film Victora Fleminga. Choć na jego realizację wydano miliony dolarów, a liczba sukni zaprojektowanych dla bohaterek filmu przekraczała 5 tys., tylko jedna kreacja zawładnęła wyobraźnią milionów kobiet na całym świecie! To zielona suknia z ciężkich aksamitnych zasłon, w której Scarlet O’Hara postanawia stoczyć ostateczną walkę o życie i byt swojej rodziny. Oto Scarlett O’Hara, grana przez niezapomnianą Vivien Leigh, staje przed wielkim wyzwaniem, być może największym w jej dotychczasowym życiu. Wojna secesyjna doszczętnie zniszczyła jej dom i pozbawiła majątku. By nakarmić głodną rodzinę, ciężko pracuje, zapominając o tym, że kiedyś była panną z bogatego amerykańskiego Południa. Jednak to nie wystarcza. Scarlett O’Hara musi zdecydować się na kolejny krok. Postanawia udać się do Rhetta Butlera (Clark Gable) i zastosować na nim pewien fortel. By misja się powiodła, Scarlet O’Hara potrzebuje odpowiedniego anturażu, a przede wszystkim spektakularnej kreacji. Niestety zubożała dama nie ma ani drogich sukien, ani materiału, z którego mogłaby ją uszyć. W akcie rozpaczy Scarlet O’Hara zrywa z okien ciężkie, aksamitne zasłony i postanawia właśnie z nich uszyć swoją przełomową suknię. W mgnieniu oka zapracowana i wygłodzona dziewczyna zamienia się niczym Kopciuszek w pewną siebie i przebojową kobietę. Ma na sobie suknię uszytą z zielonego aksamitu, z rozszerzanymi rękawami, wysokim kołnierzem i mocno rozkloszowaną, drapowaną spódnicą rozłożoną na popularnej w tamtych czasach krynolinie. Talię podkreśla bogato zdobiony chwost, który również był elementem zasłon. Zasłonowa kreacja przypominająca nieco strój Robin Hooda to tajna broń Scarlett O’Hary i choć Rhett Butler nie da się oszukać, suknia robi swoje – sprawia, że nasza bohaterka znów wierzy w siebie i ostatecznie ratuje ukochane miejsce na ziemi. Czy spektakularna metamorfoza Scarlett O’Hary to zasługa sukni uszytej ze starej zasłony? Oczywiście, to nie jedyna przyczyna, ale moim zdaniem suknia w tej historii (i nie tylko w tej) ma ogromne znaczenie. Jeśli czeka Cię – jak Scarlett O’Harę – trudna walka o coś bardzo ważnego w Twoim życiu, załóż kreację, która zamieni Cię w Kopciuszka! Potraktuj swoją suknię jak kamuflaż, zbroję albo sposób na odwrócenie uwagi przeciwnika! Nie wierzysz, że to działa? Pamiętasz suknię zemsty księżnej Diany? Kobiety od zawsze stosowały trik z suknią, czym wygrywały niejedną życiową rozgrywkę! ZOBACZ TEŻ: Zielona suknia Jennifer Lopez - wszyscy myśleli, że zaraz z niej spadnie, odsłaniając WSZYSTKO! ZIELONE SUKIENKI W STYLU SCARLETT O'HARY - KUP WYKRÓJ I ZRÓB SAMA! LEKCJA 2: Zrób coś z niczego Ta lekcja to tylko mała powtórka. W końcu ponownie chodzi o zieloną suknię Scarlett O’Hary. Okazuje się, że nasza bohaterka już w czasach wojny secesyjnej stosowała filozofię zero waste. Otwierasz swoją szafę i mówisz, że nie masz się w co ubrać? Ciekawe, co powiedziałyby na to nasze mamy i babcie, które nie miały dostępu do żadnej z popularnych sieciówek, a materiałów w sklepach z tkaninami było jak na lekarstwo? Czy wiesz, że w latach 80-tych popularne były w Polsce sukienki szyte z firanek lub tetrowych pieluch? Nie tylko Scarlett O’Hara wiedziała, że dobrze ubrana kobieta to nie tylko znane marki i sporo pieniędzy w portfelu. By mieć styl i ciekawą szafę pełną wspaniałych ubrań, wystarczy odrobina kreatywności i… dobra maszyna do szycia! Otwórz swoją szafę i przejrzyj wszystko, co masz. Zobacz, czy którejś z sukienek czy spodni nie da się przerobić na bardziej modną wersję. Może w ulubionej marynarce wystarczy zmienić guziki, by wyglądała na bardziej trendy? A może stare, wytarte jeansy warto zamienić na wygodne letnie szorty? Szukasz materiału na letnią sukienkę lub spódnicę? Sprawdź, czy wśród Twoich firanek, zasłon czy obrusów nie ma czegoś, co można byłoby przerobić na modne ubranie? Nie masz odpowiedniej wielkości materiału? Ostatnio bardzo modne są patchworkowe sukienki i bluzki w stylu boho. Możesz zrobić je z resztek tkanin, a nawet starych bandamek! Pamiętaj o swojej wielkiej filmowej nauczycielce – Scarlett O’Harze i uwolnij swoją kreatywność! PRZECZYTAJ TAKŻE: Overall, czyli modny kombinezon - strój, który dodaje kobiecości, a przy tym genialne optycznie wydłuża i wyszczupla! Overall to nic innego, jak kombinezon, czyli strój, w którym góra jest zszyta z dołem. A ta dolna część to spodnie - długie, krótsze lub całkiem krótkie. Skąd wzięła się moda na overall i jakie są najmodniejsze rodzaje kombinezonów? Dowiedz się więcej! PERFUMY DO SUKIENEK W KWIATY: 10 pięknych zapachów, które odmienią każdą wiosenną i letnią stylizację! Radosny i dziewczęcy zapach Lancôme La Vie Est Belle Soleil Cristal, zielony niczym wiosenna trawa Marc Jacobs Daisy Spring, a może elegancki, zmysłowy i pełen słońca Tom Ford Soleil Brûlant? Oto 10 damskich zapachów, które wspaniale dopełnią każdą Twoją stylizację z sukienką w kwiaty w roli głównej. Znajdź swoje ulubione perfumy na wiosnę i lato 2021! PASTELOWE TOREBKI to totalny hit sezonu. Gdy je zobaczysz, przepadniesz bez reszty! Klasyczne czarne lub brązowe torebki w tym sezonie odchodzą do lamusa! W modnych dodatkach na wiosnę i lato 2021 królują… PASTELE. Myślisz, że to słodycz absolutna? Niekoniecznie. Zobacz siedem modeli pastelowych torebek, które totalnie odmienią każdą Twoją stylizację! LEKCJA 3: Znajdź swój idealny kolor Głęboka, butelkowa zieleń, intensywna krwista czerwień czy szafirowy błękit – niezależnie jaką suknię miała na sobie Scarlett O’Hara, zawsze była to kreacja w perfekcyjnie dobranym kolorze. Bohaterka legendarnego filmu „Przeminęło z wiatrem” doskonale wiedziała, jakie kolory najbardziej pasują do jej urody, ale też osobowości. Nie eksperymentowała z pastelami, nie nosiła szarości. Stawiała na sprawdzone, dobrze przetestowane odcienie. Oczywiście za kolory kreacji filmowej Scarlett O’Hary odpowiadał sztab stylistów z wielkim projektantem kostiumów Walterem Plunkettem na czele. Nie zmienia to jednak faktu, że ekipa ta zadbała o każdy szczegół kreacji noszonych przez Scarlett O’Harę. Przetestowali setki wersji, by wybrać te najlepsze. Dla nich ważne było nie tylko to, jak Vivienne Leigh prezentuje się w ich kostiumach przed kamerą, ale też czy kreacja ma kolor odpowiedni do sytuacji, która rozgrywa się na pierwszym planie. Zdecydowanie to kolory są najczęściej nośnikiem emocji, dlatego dobieraj kolory swoich kreacji do nastroju, który Ci towarzyszy. Niech kolor Twoich ubrań czy dodatków będzie jak tajny kod, który mówi o Tobie więcej niż słowa i który potrafią odczytać tylko wnikliwi obserwatorzy. Przetestuj niczym Walter Plunkett na planie „Przeminęło z wiatrem” kolory ubrań w swojej szafie i dobierz te, które najbardziej pasują do Twojej osobowości i urody. Nigdy nie kieruj się tylko i wyłącznie najmodniejszymi kolorami sezonu. Inspiruj się nimi i wybieraj tylko "te Twoje". Jeśli wierzysz w moc kolorów, sprawdź jaki kolor ma Twoja aura! Możesz być zaskoczona wynikiem, ale taki test być może ułatwi Ci zadanie w poszukiwaniu najlepszych odcieni do Twojej szafy! ZOBACZ TEŻ: Od stroju wdowy po seksowną suknię zemsty - jak powstała MAŁA CZARNA? LEKCJA 4: Nigdy nie noś tej samej rzeczy dwa razy Cóż, to jedna z najbardziej kontrowersyjnych modowych lekcji Scarlett O’Hary, ale uznałam, że powinnam o niej wspomnieć. Czy zauważyłaś, że filmowa bohaterka „Przeminęło z wiatrem” nigdy nie założyła tej samej kreacji? Walter Plunkett był bardzo płodnym twórcą jeśli chodzi o stylizacje do „Przeminęło z wiatrem” i zadbał o to, by garderoba Vivienne Leigh i innych pierwszoplanowych postaci filmu wypełniona była po brzegi kostiumami, za które produkcja zapłaciła niemałą fortunę. Bez wątpienia Złota Era Hollywood rządziła się swoimi prawami, ale jak tę zasadę z wielkiego srebrnego ekranu przenieść do naszych czasów, w których staramy się żyć w duchu less waiste? Postanowiłam wyciągnąć z tej lekcji coś również dla nas – zwykłych śmiertelników, którzy nie mają milionów na koncie, ani sztabu stylistów dbających o każdy element naszej garderoby. Moim zdaniem nie chodzi o to, by nie zakładać tej samej sukienki kilka razy, ale, by nie wyglądać tak samo! Podejrzewam, że dokładnie o to chodziło projektantowi kostiumów do „Przeminęło z wiatrem”. W końcu w filmie dzieje się tak wiele, że gdyby główni bohaterowie mieli na sobie te same ubrania w kilku scenach, widz mógłby się zagubić. Zatem każda nowa suknia Scarlett O’Hary to nowy kadr filmu, nowy fragment opowieści i nowy rozdział w jej życiu. Myślę, że na ważne wydarzenia w naszym życiu warto wybierać jedną, niepowtarzalną kreację. W każde inne dni lekcję 4 Scarlett O’Hary nieco zmodyfikuj i po prostu postaraj się, by nie wyglądać tak samo jak poprzednio. Sukienkę, którą nosiłaś w ubiegłym sezonie, w tym łącz z innymi dodatkami czy butami. Bluzkę, którą ostatnio założyłaś na spotkanie z koleżanką, załóż ponownie, ale dodaj do niej wzorzystą apaszkę lub modną biżuterię. Ulubione jeansy noś na kilka sposobów, a ukochaną kurtkę podkręć modnymi ozdobami – haftami, agrafkami lub frędzelkami. Buduj swoją szafę kapsułowo, dobierając do poszczególnych ubrań kolejne, które będą pasować do wszystkiego. W ten sposób będziesz mogła tworzyć wiele niepowtarzalnych stylizacji z niewielkiej liczby ubrań! LEKCJA 5: Noś kapelusze Wydaje Ci się, że kapelusz to relikt minionej epoki? Co prawda Scarlett O’Hara żyła w czasach, gdy kobiety nie wychodziły bez kapelusza za drzwi swojego domu, ale prawda jest taka, że nie ma bardziej stylowego dodatku, niż kapelusz! To właśnie kapelusze w „Przeminęło z wiatrem” były kropką nad i w kreacjach tworzonych przez Waltera Plunketta. Nie tylko zdobiły, ale były też wizualnym przekaźnikiem wielu emocji, dopełniając obraz. Ekstrawaganckie kapelusze Scarlett O’Hary stworzyła hollywoodzka modystka Mildred Blount, pierwsza afroamerykańska członkini Motion Pictures Costumers Union, która fascynowała się modą z czasów wojny secesyjnej. Mildred Blount pracowała na potrzeby filmów, ale też współpracowała z wieloma słynnymi aktorkami Hollywood poza planami filmowymi – m.in. z Marian Anderson, Joan Crawford czy Marleną Dietrich. Choć doceniam twórczość Mildred Blount, nie zachęcam Cię do tego, byś nosiła kapelusze w stylu Scarlett O’Hary. Tamta epoka i tamta moda przeminęła z wiatrem, ale kapelusz – choć w zmienionej formie – pozostał. Noś klasyczne fedory do eleganckich, minimalistycznych zestawów. Słomkowe kapelusze typu boater hat łącz ze zwiewnymi romantycznymi sukienkami, a najmodniejszy w tym sezonie „kapelusz wędkarza” zestawiaj z codziennymi, street style’owymi rozwiązaniami. Zaproś kapelusz do swojej szafy jak rasowe stylistki i dziennikarki modowe, a inspiracji jak nosić i z czym łączyć kapelusze, szukaj nie tylko w starych filmach, ale też u wielu instagramowych „kapeluszniczek”. SPEKTAKULARNA SUKNIA NA SZCZEGÓLNE OKAZJE W STYLU SCARLETT O'HARY - KUP WYKRÓJ I USZYJ SAMA! ZOBACZ TEŻ: LITTLE FASHION STORY: "Rzymskie wakacje", czyli jak jedna stylizacja Audrey Hepburn wywróciła świat mody do góry nogami! Wakacje, retro, Rzym – co łączy te trzy słowa? Moim zdaniem nie ma nic bardziej trafnego, niż postać Audrey Hepburn w filmie „Rzymskie Wakacje” i właśnie o nich teraz słów kilka. Poznaj historię legendarnej komedii romantycznej i zainspiruj się stylem Audrey Hepburn! "Pretty Woman", czyli jak czerwona suknia zamieniła filmową prostytutkę w księżniczkę z bajki? Jak zamienić prostytutkę w lakierowanych kozakach i mini w królową szyku i elegancji? Dać jej czerwoną suknię! Gdyby bajka o Kopciuszku rozgrywała się pod koniec XX wieku, z pewnością bracia Grimm postawiliby właśnie na czerwoną sukienkę, bo „Pretty Woman” to nic innego, jak współczesna wersja „Kopciuszka” z tą różnicą, że dzisiejszy książę nie obcina pięt potencjalnym kandydatkom na żonę, a zamiast matki chrzestnej w historii pojawia się… projektantka kostiumów Marilyn Vance. Poznajcie historię legendarnej czerwonej sukni Julii Robert z filmu „Pretty Woman” LEKCJA 6: Idź na całość! Oto jedna z najważniejszych lekcji stylu Scarlett O’Hary – dziewczyny, która doskonale znała siłę kreacji, ale też nie bała się modowych eksperymentów. Strój dodawał jej odwagi, wyprzedzał jej czyny, był zbroją w niejednej bitwie. Scarlett O’Hara umiała podejmować modowe ryzyko – by postawić na swoim, wygrać walkę, zaimponować. Właśnie tak było w przypadku drugiej najbardziej znanej kreacji z „Przeminęło z wiatrem” – czerwonej sukni, w której nasza bohatera pojawia się na przyjęciu Melanie i Ashleya. Scarlett O’Hara wybiera najbardziej seksowny i uwodzicielski odcień szkarłatu, a efekt zmysłowości potęguje wcięcie w talii i bufiaste rękawy, tworząc idealną figurę klepsydry, i jeszcze ten głęboki dekolt… Gdyby tego było mało, suknia zdobiona jest niezliczoną ilością piór i kamieni. Spektakularnie to za mało powiedziane! Jak podają źródła historyczne, Walter Plunkett osobiście przyszywał strusie pióra w kolorze czerwonego wina i ozdoby do sukni. Efekt przeszedł najśmielsze oczekiwania! Czerwona aksamitna suknia Scarlett O’Hary to kolejny dowód na to, że minimalizm nie zawsze działa. Są takie modowe momenty w życiu, gdy warto pójść na całość, by przykuć uwagę, rozpalić zmysły i zostać zapamiętaną na zawsze. Co prawda w dzisiejszych czasach niewiele wielkich okazji, a nawet do opery zdarza nam się chodzić w prostym garniturze, ale tę lekcje stylu możesz na przykład sprytnie przemycić do Twojej sypialni. Bądź jak Scarlett O’Hara i idź na całość! ZOBACZ TAKŻE: 5 NIEZAPOMNIANYCH MODOWYCH MOMENTÓW MARILYN MONROE CZERWONE SUKIENKI SEXY W STYLU SCARLETT O'HARY - KUP WYKRÓJ I ZRÓB SAMA! LEKCJA 7: Nie bój się zmian Walter Plunkett, przygotowując kostiumy do „Przeminęło z wiatrem”, musiał wziąć pod uwagę m.in. fakt, że akcja filmu rozgrywać się będzie na przestrzeni kilku dekad. Dlatego też styl głównej bohaterki ewoluuje, dostosowuje do wiodących mód i potrzeb. Scarlett O’Hara nie boi się zmian, jeśli chodzi o modę. Z niewinnej dziewczynki w śnieżnobiałej, falbaniastej sukni, będącej uosobieniem wyidealizowanego amerykańskiego Południa, zmienia się stopniowo w doświadczoną i świadomą swojego piękna kobietę kuszącą dekoltem i kobiecymi kształtami w wiktoriańskich, dopasowanych kreacjach. Getty Images ROMANTYCZNE SUKIENKI W STYLU MŁODEJ SCARLETT O'HARY - KUP WYKRÓJ I ZRÓB SAMA! Scarlett O’Hara nie przywiązuje się do jednego modowego okresu – podąża za trendami, sprytnie wykorzystuje modowe zmiany na swoją korzyść. Kreuje swoją modową osobowość i dojrzewa, by stać się najlepszą wersją siebie. To ważna modowa lekcja dla nas wszystkich. Moda jest zmianą, więc nie bój się jej. Raz na kilka miesięcy przejrzyj swoją szafę, by zrobić w niej remanent w duchu porządków Marii Kondo. Obejrzyj dokładnie swoje modowe trofea i zadaj sobie kilka pytań: co odchodzi, co zostaje, co idzie do przeróbki? Znajdź czas na analizę tego, w czym chodzisz, jakie ubrania są dla Ciebie ważne, jakie wygodne, co lubisz? Zastanów się też nad tym, jak zmieniło się Twoje ciało? Sukienka, w której wyglądałaś dobrze kilka lat temu, dzisiaj wcale nie musi być dla Ciebie korzystna. Nie bój się zmian, bo choć są oznaką upływającego czasu, budują naszą codzienność.
Powstanie serial na podstawie kultowego "Zorro". Superbohaterem będzie ... kobieta!
Adaptacja kultowego "Zorro" zostanie wyprodukowana na zlecenie stacji telewizyjnej NBC. Serial będzie luźną wersją historii o kultowym superbohaterze. Tym razem główną rolę skradnie mu kobieta. Kto zagra główną rolę?
Powstanie serial na podstawie o Zorro Ostatnią popularną ekranizacją historii o legendarnym bohaterze Zorro (co w języku hiszpańskim oznacza „lis”) był kinowy przebój Martina Campbella z 1998 roku, z Antonio Banderasem i Catherine Zeta-Jones w rolach głównych. Niemal każdy zna historię tajemniczego bohatera w charakterystycznej masce oraz pelerynie i ze szpadą w ręku - obrońcę uciśnionych przez lokalnych polityków i wojskowych. Czym więc producenci nowej wersji latynoskiego Janosika zamierzają nas zaskoczyć? Zobacz też: Gwiazda Netflixa zagra Whitney Houston w jej biografii "I Wanna Dance with Somebody"? Czy jest do niej podobna? Serial "Zorro": Superbohaterem będzie kobieta! Nowy serial będzie luźną adaptacją dobrze znanej historii. To, co już wiadomo o samej produkcji, to fakt, że akcja będzie toczyć się współcześnie, a tytułowa postać będzie skrojona na potrzeby dzisiejszych czasów – będzie więc…kobietą. Główną bohaterką serialu jest Sola Dominguez, undergroundowa artystka, która działa jak aktywistka społeczna, ale używa metod „Zorro” (czyli można się domyślać, że nie zupełnie pokojowych) i walczy w imię biednych, słabych i bezbronnych. Zobacz też: Zapowiada się hit na miarę "Gambita królowej"! Miłość, intrygi i spektakularne kostiumy - "Bridgertonowie" na Netfliksie Za produkcję i scenariusz serialowej adaptacji odpowiedzialny jest Robert Rodriguez (reżyserował m.in. takie hity jak „Desperado” i „Sin City”) oraz jego siostra, Rebecca Rodriguez, która podjęła się również reżyserii serialu. Jedną ze współproducentek będzie znana latynoska aktorka, Sofia Vergara, uwielbiana bohaterka “Modern family”, która ma również zagrać główną rolę!. Zapowiada się więc nie tylko bardzo feministyczna wersja „Zorro”, ale też bardzo kobiecy team, pracujący nad efektem końcowym. Zobacz też: Netflix na styczeń 2021: Premiery i nowości na początek nowego roku!
Netflix - tajne kody, dzięki którym odkryjesz nowe, nieznane filmy!
Zapewne nie wszyscy użytkownicy Netflixa zdają sobie sprawę, że platforma ma ukrytą funkcję, dzięki której można precyzyjniej wyszukiwać filmy. Tajne kody ułatwiają korzystanie z serwisu i dokładnie dostosowują wyniki wyszukiwania do Twoich potrzeb. My już je znamy, a Ty?
Netflix - nowe kategorie filmów Twórcy serwisu Netflix wyróżnili 23 podstawowe kategorie, np. thrillery, dramaty, czy filmy romantyczne. Okazuje się, że nieoficjalnie istnieje ich dużo więcej. Zdarzało Ci się bezskutecznie szukać hiszpańskich filmów o tematyce świątecznej? A może szukałaś mrożących krew w żyłach horrorów z wampirami? Dzięki kodom w łatwy sposób można odszukać propozycje tytułów, które najbardziej Cię ciekawią. Zobacz też: BRIDGERTONOWIE - ten serial to hit Netflixa. Kim są aktorzy grający główne role? Powstaje nowa produkcja twórców filmu "Gambit królowej". Zapowiada się majstersztyk! Tajne kody na Netflixie – jak działają? Nie ma w tym nic skomplikowanego! Wystarczy tylko zapamiętać lub zapisać sobie najciekawsze kody i już połowa sukcesu za Tobą. Sekret tkwi w adresie strony: netflix.com/browse/genre/x. Za ostatnim ukośnikiem, w miejscu „x” należy wpisać liczbę, która odpowiada danej kategorii. Wówczas strona przekieruje Cię do wyszukiwania pożądanych przez Ciebie tytułów. Netflix - spis kodów: Akcja i przygoda: 1365 Komedie akcji: 43040 Filmy akcji science fiction i fantasy: 1568 Thrillery akcji: 43048 Filmy animowane dla dorosłych: 11881 Filmy przygodowe: 7442 Filmy afrykańskie: 3761 Filmy science fiction o obcych: 3327 Filmy dla dzieci ze zwierzętami: 5507 Anime: 7424 Anime – akcja: 2653 Komedie anime: 9302 Dramaty anime: 452 Anime fantasy: 11146 Filmy anime: 3063 Anime – horror: 10695 Anime – science fiction: 2729 Seriale anime: 6721 Artystyczne kino autorskie: 29764 Azjatyckie filmy akcji: 77232 Filmy australijskie: 5230 Horrory klasy B: 8195 Filmy o baseballu: 12339 Filmy o koszykówce: 12762 Filmy belgijskie: 262 Dokumenty biograficzne: 3652 Dramaty biograficzne: 3179 Filmy o boksie: 12443 Filmy brytyjskie: 10757 Brytyjskie seriale i programy: 52117 Filmy kampowe: 1252 Filmy familijne i dla dzieci: 783 Chińskie filmy: 3960 Klasyczne filmy akcji i przygodowe: 46576 Klasyczne komedie: 31694 Klasyki dramatu: 29809 Filmy klasyczne: 31574 Klasyczne musicale: 32392 Klasyki filmów romantycznych: 31273 Klasyczne filmy science fiction i fantasy: 47147 Klasyczne thrillery: 46588 Klasyczne seriale: 46553 Klasyczne filmy wojenne: 48744 Klasyczne westerny: 47465 Filmy z superbohaterami i bohaterami komiksów: 10118 Filmy o country i muzyce western/folk: 1105 Horrory o potworach: 6895 Kryminalne filmy akcji i przygodowe: 9584 Dokumenty o tematyce kryminalnej: 9875 Dramaty kryminalne: 6889 Thrillery kryminalne: 10499 Seriale i programy kryminalne: 26146 Kultowe komedie: 9434 Kultowe horrory: 10944 Kultowe filmy: 7627 Kultowe filmy science fiction i fantasy: 4734 Kultowe programy i seriale: 74652 Czarne komedie: 869 Horrory z motywem oceanu: 45028 Disney: 67673 Dokumenty: 6839 Dramaty: 5763 Dramaty na podstawie literatury: 4961 Dramaty oparte na faktach: 3653 Filmy holenderskie: 10606 Filmy wschodnioeuropejskie: 5254 Edukacyjne dla dzieci: 10659 Epopeje: 52858 Filmy o wierze i duchowości: 26835 Filmy familijne: 51056 Filmy fantasy: 9744 Film noir: 7687 Seriale kulinarne i podróżnicze: 72436 Filmy o futbolu amerykańskim: 12803 Filmy francuskie: 58807 Filmy gangsterskie: 31851 Dramaty o tematyce LGBTQ: 500 Filmy niemieckie: 58886 Dokumenty o tematyce historycznej: 5349 Horrory komediowe: 89585 Horrory: 8711 Niezależne filmy akcji i przygodowe: 11804 Komedie niezależne: 4195 Dramaty niezależne: 384 Kino niezależne: 7077 Thrillery niezależne: 3269 Filmy hinduskie: 10463 Filmy irlandzkie: 58750 Filmy włoskie: 8221 Filmy japońskie: 10398 Filmy o jazzie i easy listening: 10271 Filmy muzyczne dla dzieci: 52843 Seriale dla dzieci: 27346 Filmy koreańskie: 5685 Koreańskie programy i seriale: 67879 Filmy latynoamerykańskie: 1613 Filmy o sztukach walki: 8985 Sztuki walki, boks i wrestling: 6695 Filmy z Bliskiego Wschodu: 5875 Filmy akcji i przygodowe o tematyce wojskowej: 2125 Dokumenty o tematyce militarnej: 4006 Dramaty o tematyce wojskowej: 11 Programy i seriale o tematyce wojskowej: 25804 Miniseriale: 4814 Mockumenty: 26 Filmy o potworach: 947 Filmowe adaptacje książek dla dzieci: 10056 Filmy dla dzieci w wieku 0-2 lat: 6796 Filmy dla dzieci w wieku 3-4 lat: 6218 Filmy dla dzieci w wieku 5-7 lat: 5455 Filmy dla dzieci w wieku 8-10 lat: 561 Filmy dla dzieci w wieku 11-12 lat: 6962 Dokumentalne filmy muzyczne i koncertowe: 90361 Muzyczne: 1701 Musicale: 13335 Filmy sensacyjne: 9994 Filmy z Nowej Zelandii: 63782 Filmy kostiumowe: 12123 Komedie polityczne: 2700 Dokumenty o tematyce politycznej: 7018 Thrillery polityczne: 10504 Thrillery psychologiczne: 5505 Dziwaczne filmy romantyczne: 36103 Reality TV: 9833 Komedie romantyczne: 5475 Dramaty romantyczne: 1255 Popularne filmy romantyczne: 502675 Niezależne filmy romantyczne: 9916 Filmy romantyczne: 8883 Historie satanistyczne: 6998 Filmy satyryczne: 4922 Kino skandynawskie: 9292 Filmy science fiction i fantasy: 1492 Filmy przygodowe science fiction: 6926 Dramaty science fiction: 3916 Horrory science fiction: 1694 Thrillery science fiction: 11014 Dokumenty naukowe i przyrodnicze: 2595 Seriale naukowe i przyrodnicze: 52780 Komedie o głuptasach: 9702 Dramaty o show-biznesie: 5012 Komedia pomyłek: 10256 Krwawe horrory i filmy o seryjnych zabójcach: 8646 Filmy o piłce nożnej: 12549 Dokumenty społeczno-kulturalne: 3675 Dramaty obyczajowe: 3947 Filmy z Azji Południowo-Wschodniej: 9196 Filmy hiszpańskie: 58741 Filmy dokumentalne na temat duchowości: 2760 Sport i fitness: 9327 Komedie o sporcie: 4370 Filmy szpiegowskie akcji i przygodowe: 10702 Thrillery szpiegowskie: 9147 Stand-upy: 11559 Zmysłowe filmy romantyczne: 35800 Zmysłowe thrillery: 972 Horrory o zjawiskach nadprzyrodzonych: 42023 Thrillery o zjawiskach nadprzyrodzonych: 11140 Komedie dla nastolatków: 3519 Dramaty dla nastolatków: 9299 Horrory dla nastolatków: 52147 Programy i seriale dla nastolatków: 60951 Thrillery: 8933 Dokumenty o podróżach i przygodach: 1159 Seriale akcji i przygodowe: 10673 Telewizyjne kreskówki: 11177 Programy komediowe: 10375 Seriale dokumentalne: 10105 Dramaty telewizyjne: 11714 Horrory telewizyjne: 83059 Seriale sensacyjne: 4366 Seriale science fiction i fantasy: 1372 Muzyka miejska i dance: 9472 Horrory o wampirach: 75804 Westerny: 7700 Muzyka światowa: 2856 Horrory o zombie: 75405 ZOBACZ TEŻ: Netflix nowości na styczeń 2021: TO WARTO OBEJRZEĆ! Masz problemy z zaśnięciem? Powstał nowy Netflix for Sleep
Tomasz Dedek: "Wtedy zrozumiałem, co to znaczy być w teatrze". Rozmawiamy o sytuacji artystów w Polsce
"Żyjemy w takich czasach przygnębiających. Można by to było jakoś inaczej rozegrać, gdyby chciano. Wyniszcza się tkankę narodu przez takie działania, a wiadomo, że kultura jest najbardziej na to podatna. Nikt nie będzie mówił, że nie ma pieniędzy na cokolwiek, ale ma na kulturę."
Tomasz Dedek, słynny aktor filmowy i teatralny rozmawia z nami o początkach swojej kariery i o tym, jak wygląda współpraca z młodym pokoleniem aktorów. Opowiada też o życiu artystów w czasie pandemii i swoich obawach dotyczących przyszłości polskiej kultury. Czy teatry przeniosą się do Internetu? Wiktoria Grochowska: Jak to się stało, że się Pan zainteresował aktorstwem? Poczuł Pan powołanie, czy może wręcz przeciwnie – to był przypadek? Tomasz Dedek: Szczerze mówiąc, to było tak dawno temu, że nawet nie pamiętam. Zawsze miałem w sobie potrzebę bycia aktorem – myślałem o tym od najmłodszych lat. Pamiętam jak dawno, dawno temu, w latach 60. oglądałem taki program, w którym występował Jan Kobuszewski z Janem Kosiniakiem, nazywał się „Wielokropek”. W czarno-białym obrazie, to była taka forma kabaretu. Pomyślałem, że bardzo fajnie byłoby robić to, co oni robią. No i jakoś tak się stało. Czy coś się w kinie albo polskim teatrze zmieniło się od czasu Pana debiutu? Jak wyglądały początki, a jak się pracuje teraz? Jeżeli chodzi o film, zmieniła się przede wszystkim technologia. Są inne kamery, nie nagrywamy już na taśmie światłoczułej, materiału nie trzeba wywoływać. Nie trzeba czekać kilka dni, żeby zobaczyć, jaki jest efekt pracy operatora, reżysera, aktora. To wszystko widać natychmiast. Pracuje się z jednej strony o wiele szybciej, ale z drugiej strony można też pozwolić sobie na więcej dubli. Taśma była kiedyś jednym z najdroższych elementów produkcji filmowej. Nie aktorzy, nie reżyser, tylko właśnie taśma. Był taki przelicznik taśmy, że można było do jednej sceny zrobić dwa albo trzy duble, więcej nie. Tak się to liczyło, jeden do trzech. Teraz ilość dubli jest w zasadzie dowolna. Pilnujemy, tylko żeby nie zapełniła się pamięć. Nie zaznałem jednak czasu Teatru Telewizji na żywo, to było jeszcze przed moją pracą. W teatrze niewiele się zmieniło, ale też jest on elementem stałym, takie rzeczy jak on się nie zmieniają. Może tylko trochę, też jeśli chodzi o technikę. Pamiętam, jak kiedyś były na stanie ręczne światła i trzeba było czekać, przy układaniu światła na scenie. Elektrycy notowali, że w tej scenie włączą taki reflektor, a ten przełożą. Teraz wszystko jest skomputeryzowane. Sama praca nie zmieniła się – w teatrze nie ma prawa się zmienić, on rządzi się swoimi prawami. Może zmiany zaszły bardziej jeśli chodzi o względy obyczajowe. Kiedyś w teatrze była bardzo poważna hierarchia, a w tej chwili te sytuacje międzyludzkie są dość mocno rozluźnione. To pewnie wynika z tego, że młodzi, mający wielka popularność uzyskaną przez inne nośniki niż teatr, czują się swobodnie, a może nawet zbyt swobodnie w teatrze. Takie czasy. foto: AKPA Ta kwestia obyczajowa zdaje się bardzo ciekawa. Najczęściej mówi się, że Polacy chodzą do teatru mało, a jak już w nim są, to zachowują się różnie. Jak to wygląda od środka, z perspektywy osoby stojącej na scenie? Polacy mało chodzą do teatru. Ja miałem to szczęście, że przez 20 lat pracy na scenie nie doświadczyłem braku widowni. Oczywiście, że nie wszyscy mogą chodzić na spektakle, bo jedni nie lubią, drudzy nie mają czasu, ale teatr zawsze ma swoją wierną widownię i ci, co przychodzą, są stałymi widzami, którzy zawsze będą wracali. Za czasów Teatru Ateneum 20 lat temu i teraz za czasu Teatru Komedia – zupełnie inny rodzaj repertuaru – była pewna wierna publiczność, która bywa w teatrze regularnie i wypełnia go po brzegi, a nawet ponad. To są jednostki, które potrzebują bycia w tym, co nazywamy przedstawieniem teatralnym. Są Polacy, którzy chodzą do teatru i są Polacy, którzy nie chodzą do teatru – tylko tyle mogę powiedzieć na ten temat. ZOBACZ TEŻ: Borys Szyc w roli playboya w serialu HBO "Warszawianka". Macie podejrzenia, na kim wzorował się Żulczyk? Wracając do kwestii samej pracy, jak się Panu współpracuje z kolejnym pokoleniem aktorów? Zauważa Pan jakieś zmiany, który wpływają na pracę? Ja miałem szczęście i nieszczęście pracować z ludźmi, których to młode pokolenie już zupełnie nie pamięta. Nie wspominając o największych nazwiskach polskiego teatru i kina – te gwiazdy są dziś zapomniane. Jeśli chodzi o młodsze pokolenie, miałem przyjemność być przy debiucie Borysa Szyca, Tomka Kota, Dorocińskiego. Oni byli wtedy dobrze zapowiadającymi się młodymi ludźmi, dość nieśmiało wchodzącymi w tę nową sytuację, którzy teraz znakomicie robią to, co robią. Ich pokolenie jeszcze miało styczność z prawdziwymi gwiazdami teatru i kina. Nowe jest kompletnie oderwane od historii. Trochę inaczej się zachowują, ale nie mam do nich pretensji, bo są stymulowani innymi bodźcami. Poruszają się w Internecie, w całej tej strukturze pozamaterialnej. Mają więcej kontaktu poprzez media niż przez bycie z człowiekiem. Troszeczkę są zagubieni, troszeczkę nie wiedzą, jak się zachować, troszeczkę są buńczuczni, troszeczkę zarozumiali, ciężko im zrozumieć pewne rzeczy, ale ja też nie czuję potrzeby, żeby im cokolwiek tłumaczyć. Myślę, że dojdą do tego wcześniej, czy później, a jak nie dojdą to ich strata. Problem z młodym pokoleniem aktorów, tak zwanych serialowych, do których ja też się zaliczam jako aktor serialowy, polega na tym, że oni pracują bardzo często w swoich grupach, gdzie każdy uważa, że jest fantastyczny, czego nie kwestionuje. Jednak prawdziwa konfrontacja następuje, kiedy przychodzi starszy aktor, który ma o wiele więcej doświadczenia, o wiele więcej umie – wtedy ci młodzi się uczą i zaczynają rozumieć, że ten zawód nie polega tylko na tym, by mówić o swoich fantastycznych dokonaniach. Sprawdzają się właśnie w konfrontacjach ze starszym pokoleniem. Do tego dochodzą też zmiany w zawodzie reżysera – trochę mniej wymaga. Z drugiej strony pojawia się też kwestia producentów, którzy potrzebują świeżego nazwiska. foto: AKPA Co Pan rozumie przez powiedzenie, że to szczęście albo nieszczęście współpracować z tymi największymi gwiazdami? Szczęście, bo może młodzi dzisiaj szybciej by zrozumieli ten zawód i w ogóle ten świat, który jest troszeczkę wyimaginowany, do którego trzeba mieć trochę dystansu. Nieszczęście jest takie, że wchodzą w niego z zamkniętymi oczami i bez refleksji podchodzą do tego, co dzieje się wokół. Nie twierdze, że to ich wina – taka jest struktura naszych dziejów. ZOBACZ TEŻ: Krystyna Janda w ogniu krytyki: " Nie brzydzą pieniądze od „paskudnej władzy”? "Jeszcze jej mało?!" Jaką w takim razie Pan wróży przyszłość swojemu zawodowi i przyszłości kultury w Polsce, biorąc pod uwagę to, jak aktualnie sytuacja wygląda? Jak przyjął Pan wiadomość o kolejnym zamknięciu? Jak mogłem przyjąć? Szczerze mówiąc, należałoby tu użyć wielu niecenzuralnych wyrazów, ale tego nie będziemy robić. Być może przeniesiemy się w inne rejony, które są nam, starszym aktorom obce, a młodym bliższe. Może będziemy robić coś w Internecie, jeśli to dłużej potrwa? Stworzymy coś obok telewizji, która kiedyś była telewizją publiczną. Może nastanie nowy czas telewizji internetowych? Czasy są kiepskie, co tu dużo mówić. Jeśli chodzi o przyszłość, to raczej nic się nie zmieni, póki odpowiedzialni za nas będą ludzie niewrażliwi. W tej chwili, minister Gliński podejmuje decyzje bez fałszywej maski zatroskania na twarzy i dla udawanej przyzwoitości, zamiast tego z cynicznym uśmieszkiem. Nie wróżę na razie polskiej kulturze zbyt wielu sukcesów. Jak skomentowałby Pan ostatnią sytuację dotyczącą dotacji rządowych dla artystów? Media szumnie się o tym rozpisywały. To był taki gorący kartofel. Żadnego algorytmu z pewnością nie było. Dla przyzwoitości rozdzielono pieniądze, których pewnie i tak nikt nie dostanie, a jak dostanie, to ten, kto ma dostać. To jest jakiś wielki humbug. foto: AKPA ZOBACZ TEŻ: Janusz Gajos: „Mały człowiek podzielił nasz kraj”. Czy chodzi o Jarosława Kaczyńskiego? Co oznacza w takim razie zamknięcie placówek kultury, zawieszenie przedstawień, czy wstrzymanie produkcji filmowych dla artystów w ogóle? Odcięcie od środków to jedna sprawa, ale czy też nie jest to w pewnym sensie odcięcie od możliwości samorealizacji, od pasji? Możemy się umówić, że jest to kwestia stanu wyższej konieczności, że to nam pomoże przeżyć fizycznie, ale to nie do końca tak jest. Inne decyzje, które są wprowadzane w życie, wcale nie działają na rzecz poprawy sytuacji. Co tu dużo gadać. Są kraje, które rozwiązały to inaczej niż my, może byli bogatsi, może byli mądrzejsi. Pasja? Nie chce być złym prorokiem, ale obserwujemy przewartościowywanie wszystkiego na modłę władzy, co zaczyna przypominać cenzurę. Myśli Pan, że sektor kultury właśnie dlatego został wyłączony jako jeden z pierwszych? Niech mi Pani powie, ile ludzi jest codziennie w muzeum? Na pewno nie tyle, żeby było głównym ogniskiem wirusa. Prawda? Jeszcze rozumiem teatr. Graliśmy dla ½ widowni. Na 500 miejsc, było 250 osób. Ostatnio mieliśmy pomysł, żeby grać dla ¼ - normalnie w najgorszych snach człowiek, by o tym nie pomyślał, ale mieliśmy taką wolę. To jest co czwarte miejsce, w bardzo dużej przestrzeni, wszyscy są w maskach… Ja byłem jeszcze dzień przed zamknięciem w Teatrze Polskim na Małej Scenie na „Oni” Witkacego, z resztą bardzo znamienna sztuka, jak na nasze czasy. Siedzieliśmy w 35 osób. Powiem Pani, że wtedy zrozumiałem, co to znaczy być w teatrze i mieć kontakt z prawdziwym żywym słowem, w jaką interakcję można wchodzić, ile to daje w tych marnych czasach. To zdecydowanie podnosi na duchu. Sama przed zamknięciem byłam w operze, gdzie była ¼ widowni i jakkolwiek zgadzam się z Panem w kwestii samego przeżycia, to muszę jednak powiedzieć, że te puste miejsca wokół były przygnębiające. Tak, bo żyjemy w takich czasach przygnębiających. Można by to było jakoś inaczej rozegrać, gdyby chciano. Wyniszcza się tkankę narodu przez takie działania, a wiadomo, że kultura jest najbardziej na to podatna. Nikt nie będzie mówił, że nie ma pieniędzy na cokolwiek, ale ma na kulturę. To idzie lawinowo, poprzez edukację, która jest częścią tego, co nazywamy kulturą. Ostatnie działania, zaplanowane od samego porządku, były tylko na to, by wymienić podręczniki na nowe z nowymi wartościami. Pandemia świetnie usprawiedliwia wyłączenie sektora kultury. Gdy ostatnio przyznano dotacje dla kultury, pojawiły się komentarze, o tym który z piosenkarzy dostaje miliony, a pielęgniarki z pewnością to zrozumieją. Te dotacje to był czysto propagandowy strzał, z którego niemal natychmiast się wycofano. Chodziło tylko o to, by podgrzać atmosferę, co z resztą się udało. Czy w obliczu kolejnych upadających placówek kultury, ludzie nie będą chcieli oddolnie jej promować? Nie wiem, są rzeczy ważne i ważniejsze. Nie wiem, na jakiej szali położyć to, co dzieje się z kulturą, a to, co się dzieje na przykład po ostatnim orzeczeniu w sprawie sędziego Tulei. Nie wiem kogo najpierw bronić, ale myślę, że ludzie kultury, powinni wstawić się za nim. Jaka jest więc rola artystów w tym, co dzieje się teraz w Polsce? Działania proobywatelskie powinny wziąć górę. Zawsze pojawia się dyskomfort, na przykład z pracą dla telewizji publicznej – ja mam taki dyskomfort. Nie wiem jeszcze do końca jak to określić, ale słyszę wewnętrzny głos, który pyta, czy aby na pewno jest to fajne? Z drugiej strony trudno nam odebrać prawa do wykonywania zawodu. To duży dylemat. ZOBACZ TEŻ: Krzysztof Kowalewski: „Mi wszystko życie wynagrodziło moją żoną”