Katarzyna Kołeczek - gwiazda serialu TVN "Mamy to!": "Jesteśmy przebodźcowanymi matkami"
Jak być dobrą mamą w XXI wieku? Dlaczego - mimo tuzinów przeczytanych książek - wciąż jest w nas wiele niepewności i czy da się pogodzić wychowanie dziecka z rozwojem kariery zawodowej? Na wiele tych pytań znajdziecie odpowiedź, czytając rozmowę z Katarzyną Kołeczek - aktorką i współtwórczynią serialu "Mamy to!" w TVN. Poznajcie bliżej kobietę, która niczego nie żałuje, nigdy nie ma dosyć i która kilka lat temu zagrała w jednym filmie z Collinem Firthem i Renee Zellweger!
Gdy po studiach aktorskich wyjechała do Londynu, jej kariera nabrała tempa. Polska aktorka zagrała w kilku topowych produkcjach i spotkała się na jednym planie z Collinem Firthem i Renee Zellweger, z ktorymi zagrała w "Bridget Jones 3". Katarzyna Kołeczek - bo o niej mowa - zostawiła to wszystko dla jednej wyjątkowej chwili w swoim życiu: NARODZIN CÓRKI. Jak macierzyństwo zmieniło jej życie i czy żałuje, że nie została w Londynie? Przeczytajcie wywiad! Aleksandra Nagel – Kobieta.pl: Jesteś współpomysłodawczynią serialu „Mamy to”, który dedykowany jest młodym rodzicom. Skąd taki pomysł i dlaczego akurat teraz zrodził się on w Twojej głowie? Katarzyna Kołeczek: To serial, który powstał ze szczerej potrzeby serca. Gdy zostałam mamą, sama szukałam takich seriali. Nie ukrywam, że byłam trochę zagubioną mamą. Nie miałam zbyt wielu koleżanek, które miały małe dzieci i mogłyby mnie z tym macierzyństwem oswoić. Stąd poszukiwanie wsparcia w serialach. Obejrzałam „The Letdown” czy „Working Mums” na Netflixie. Potem trafiłam na „Rodziców” na HBO. W pewnym momencie uświadomiłam sobie, że nie ma w Polsce serialu dla rodziców. Razem z moją koleżanką Laurą Breszką zaczęłyśmy budować tę historię. Skoczyłyśmy na głęboką wodę. Co serial „Mamy to” może dać polskim rodzicom? Polscy rodzice w naszym serialu mogą się przejrzeć jak w lustrze. Gdy rozmawiam z widzami „Mamy to”, czy też z moimi znajomymi, którzy mają małe dzieci, wszyscy mówią: „To jest o nas!”. Taki był cel, żeby on był bliski, żeby to był serial od rodziców dla rodziców. To miał być fajny, ciepły serial, zarówno dla mamy, która właśnie karmi piersią, jak i dla taty na wieczór. Chociaż jest to serial uniwersalny, każdy tu znajdzie coś dla siebie. Czy będziecie kontynuować tę serialową przygodę? Wszystko zależy od słupków oglądalności (śmiech). Miałyśmy wielkie szczęście, że trafiłyśmy pod skrzydła Doroty Kośmickiej-Gacke, która tchnęła w ten projekt życie. To ona jest matką tego serialu. Co będzie dalej, zależy od widzów. Photo: Sesja serialu "Mamy to!" / Iza Grzybowska Gdy dowiedziałaś się, że zostaniesz mamą, przyznajesz, że było w Tobie wiele niepewności. Bardzo często się z tym spotykam, sama jestem mamą dwójki dzieci. W nas, matkach jest sporo wątpliwości, strachu, braku zaufania do siebie samych. A przecież koniec końców bycie matką jest czymś zupełnie naturalnym, instynktownym niemalże. Skąd bierze się ten lęk i niepewność? Myślę, że to może wynikać z przebodźcowania. Co masz na myśli? Jesteśmy przebodźcowani jako społeczeństwo, ale też jako kobiety. Uwielbiamy podglądać życie innych, porównywać się do innych. Bardzo łatwo wpaść w pułapkę przebodźcowania choćby wiedzą na temat macierzyństwa. To w sumie ciekawe spostrzeżenie… Na przykład ja zauważyłam u siebie, że im więcej poradników dla rodziców czytam, tym większy jest we mnie niepokój. Im więcej czytałam książek przed porodem, tym większy był we mnie lęk. W pewnym momencie musiałam odłożyć te książki, bo naprawdę nie potrafiłam normalnie funkcjonować. Pomyślałam sobie: „Kurczę, to przecież musi się udać”. Wzięłam głęboki oddech, pobyłam sama ze sobą i stopniowo odzyskałam balans. Myślę, że to jest bardzo ważne, by mieć dystans, uciekać od nadmiaru bodźców, ale też od nadmiaru wiedzy. Nie wszystko musimy wiedzieć, nie wszystko jest nam potrzebne. Zamiast zadawać sobie w nieskończoność pytania typu: „Czy ja jestem gotowa, czy ja udźwignę ciężar, czy będę dobrą matką?”, po prostu to zróbmy. Pamiętam rozmowę z moją zmarłą już babcią, którą pytałam o to wszystko, a ona odpowiadała, że to po prostu to się działo. I mieliśmy nie jedno dziecko, i nie dwoje, a całą gromadę! Może dzieci nie miały tak wspaniałych warunków życia jak dzisiaj, ale mimo wszystko to jakoś funkcjonowało, a dzieci dorastały i stawały się kolejnym pokoleniem. My mamy za to dzisiaj w sobie wiele wiedzy, wiele strachu i wielką potrzebę bycia idealną mamą. To prawda. To również jest pewnego rodzaju misja mojego serialu „Mamy to” - byśmy dali sobie szansę na popełnianie błędów. Nie musimy być perfekcyjnymi rodzicami. Najważniejsze, byśmy byli przy dziecku, otaczali je otuliną miłości, żeby ono rosło i rozkwitało w tym szczęściu i miłości. Nie musimy mieć na wszystko złotego środka. Ja też bywam nieidealną mamą. Moja córeczka Marianka ma trzy lata i ma różne wybuchy złości, buntu. Czasami nie wiem, jak na to zareagować. Czasem pierwszą reakcją jest jakiś gniew, ale też uczę się panować nad sobą, uczę się siebie i uczę się jej. Właściwie uczymy się tej naszej relacji – jak to zrobić, żeby siebie nawzajem nie krzywdzić. Grasz w Polsce, ale też wiele łączy Cię z Londynem. pomieszkiwałaś tam kilka lat. Czy jest jakaś różnica między wychowywaniem dziecka w Polsce i na Wyspach? Nie wiem do końca, jak wygląda wychowywanie dzieci w takiej klasycznej, brytyjskiej rodzinie, ale wydaje mi się, że tam jest więcej luzu. Brytyjskie mamy zachęcają dzieci do samodzielnego odkrywania świata, nie trzymają ich kurczowo za rękę. Mówisz o tzw. „parasolowych rodzicach”? Tak, nadopiekuńczy rodzice to nic dobrego. Pozwólmy dziecku doświadczać i poznawać świat po swojemu. Bądźmy przy dziecku, gdy czuje się zagrożone i tego potrzebuje, ale nie stójmy nad nim. Dajmy mu trochę oddechu. A jak Brytyjczycy traktują kobietę w ciąży? Tu jest spora różnica. Doświadczyłam jej na własnej skórze. Będąc w ciąży, grałam w brytyjskim serialu. Cała produkcja traktowała mnie jak królową! Chuchali, dmuchali. Gdy potrzebowałam transportu, kupili mi nawet miejsce w samolocie w klasie biznes. Na Wyspach kobieta w ciąży otoczona jest wyjątkową troską i opieką, czego w Polsce nie doświadczyłam. W naszym kraju kobieta w ciąży stoi w kolejce do pobrania krwi, jak każdy inny pacjent. Nikt ci miejsca nie ustąpi, zazwyczaj spotyka cię znieczulica. Zauważyłam, że niektóre kobiety w ciąży noszą takie przypinki i to mi się bardzo podoba, one mówią: „Hej, jestem w ciąży, czasami trudno mi jest stać tak długo jak tobie w tej kolejce czy w autobusie”. Może to coś pomoże… Jesteś mamą, ale wspominasz, że początkowo czułaś się bardzo niepewnie. Co powiedziałabyś kobiecie, która mówi, że nie chce i nigdy nie będzie mieć dzieci? Mam wiele koleżanek, które są w moim wieku, przed 40. i nie chcą mieć dzieci, bo na przykład nie spotkały w swoim życiu odpowiedniego partnera, albo chcą zrobić karierę i nie chcą z tego rezygnować. Mają bardzo jasny cel w życiu. Są i takie kobiety, które nie czują instynktu macierzyńskiego i im wystarczy posiadanie kota albo psa. Absolutnie uważam, że trzeba to uszanować. Nie ma jednego modelu na szczęśliwe życie. Jednak, jeśli pytasz mnie, czy kobiety powinny hamować się przed posiadaniem dziecka tylko ze względu na ten lęk przed macierzyństwem, to jest bardziej złożony temat. Myślę, że ogólnie warto w życiu walczyć ze swoimi lękami, aczkolwiek doskonale rozumiem, że ten lęk może sparaliżować. Nie oszukujmy się, dziecko wywraca życie do góry nogami i potwierdzi to niemal każda mama. Widzę to też na przykładzie mojego życia. Macierzyństwo totalnie je odmieniło – z aktywnej aktorki, dzielącej życie między Warszawę a Londyn, mieszkającej właściwie w małej walizce, stałam się domatorką i zaczęłam wić gniazdo i wiję je do tej pory. Cieszę się z tego. Zmieniłam się też jako człowiek. Musiałam również zrezygnować z niektórych rzeczy. Kilka spektakularnych wydarzeń mnie ominęło. Kilka ról w Londynie, być może znaczących w mojej karierze, mi uciekło… I to były konkretne propozycje. Takie, dzięki którym mogłam przejść się po czerwonym dywanie obok największych sław Hollywood. Te propozycje były już konkretne… Nie żałujesz? Nie, nie, nie. Nie żałuję. Poza tym nic straconego, cały czas myślę, że wrócę do Londynu. Przez długi czas tam był całkowity lockdown, ale powoli życie wraca do normalności. Bardzo chciałabym tam pracować. Praca w Londynie jest czymś, co daje mi niesamowitą energię, brakuje mi tego podejścia brytyjskiego, jeśli chodzi o pracę w filmie czy serialu. Jest różnica jeśli chodzi o ten rynek między Polską a Wielką Brytanią? Zdecydowanie. Na Wyspach ten rynek jest o wiele większy. Gdy nie powiedzie ci się na jednym castingu, to zaraz jest kolejny, i kolejny, i kolejny, a tymczasem w Polsce tych castingów jest jak na lekarstwo. Ja naprawdę tych castingów mam w ciągu roku do policzenia na palcach jednej dłoni. Wszystko dlatego, że niewiele jest produkcji… Tak, a do tego dochodzi presja, że ten jeden jedyny casting musi przynieść wymierny efekt. Jeżeli człowiek na coś tak się napina, to prawdopodobnie to się nie uda. W Londynie ten biznes jest ogromny, jeśli nie robi się akurat filmu czy serialu, to można robić pracę głosem, realizuje się reklamy, cały czas coś się dzieje, oczywiście w Polsce ten przemysł także się rozrasta, ale wciąż to trudny rynek, trudno jest się przebić. Poza tym, w Londynie nie do końca patrzą na twoje CV. Jak to możliwe? Nie ma znaczenia twoje dotychczasowe portfolio? W dużej mierze tak. Po prostu idziesz na casting i albo grasz dobrze i cię zatrudniają, albo nie. Tymczasem w Polsce jednak bardzo ważna jest popularność. Jak komuś uda się już wspiąć wyżej, to nie chce pozwolić sobie na oddech. Rozumiem, że tam jest większa otwartość na nowe twarze, nowe głosy, nowych ludzi? Tam bardzo ceni się indywidualność – coś, czego na ten moment brakuje mi w Polsce. U nas w kraju generalnie są pewne typy i te typy się powtarzają. Podobnie jest w polskich szkołach aktorskich. Kończyłam Akademię Teatralną w Warszawie. Co roku kończyły ją podobne typy. Rok przede mną była koleżanka, do której byłam podobna. Rocznik za mną też była dziewczyna, która też była bardzo podobna. My byliśmy przyjmowani typami do szkoły. Wszyscy zawsze mówili, że z Warszawy to wychodzą amanci, a z Krakowa wychodzą charakterystyczni, a z Łodzi to wychodzą jeszcze inni (śmiech). Choć obecnie to się zmienia. W Londynie za to bardzo zwraca się uwagę na indywidualność. Na to, co każdy kulturowo wnosi. Bardzo często jest tak, że rola napisana jest na dziewczynę z Europy Wschodniej i dopiero w momencie castingu produkcja decyduje, jaka to ma być konkretne narodowość. Czyli w Londynie wiele dzieje się jeszcze podczas produkcji? Scenariusz cały czas jest jeszcze do zmiany? Tak, bardzo często tak jest. Czy Anglicy lubią Polaków? Myślę, że tak, choć spotkałam się kilka razy z nieco ksenofobicznymi historiami, ale to się bardzo zmienia. Ogólnie lubią nas, bo lubimy chodzić po pracy na piwo (śmiech). Ok. To nas łączy! (śmiech) Ja akurat lubię piwo, więc po planie szłam z całą ekipą na pinta. Anglicy lubią się socjalizować, a ja wykorzystywałam te spotkania jako ćwiczenie językowe. Generalnie lubią Polaków i bardzo nas szanują. Zawsze powtarzają, że „jako painter i decorator najlepsi są Polacy”. Bardzo cenią Polaków jako fachowców w zawodach rzemieślniczych, ale również na wyższych stanowiskach. Generalnie spotykały mnie same miłe rzeczy. Czyli nie doświadczyłaś ksenofonii wobec Polaków na Wyspach? Niewiele było takich sytuacji. Najbardziej odczułam to podczas głosowania za Brexitem. Pomieszkiwałam wtedy u mojego kolegi w południowym Londynie, w pięknej dzielnicy. Do metra musiałam przejść kilka przecznic. Pamiętam, że jechałam na jakiś casting i w każdym oknie było wywieszone „Vote for Brexit”. Byłam w dużym szoku. Jakby oni krzyczeli: „Chcemy się od was uwolnić”. Być może odebrałam to wtedy zbyt mocno, ale mnie to naprawdę uderzyło. Nie wiedziałam, że tam są takie nastroje, że aż tyle osób chce wyjść z Unii Europejskiej. Być może to była kwestia tej dzielnicy, bo generalnie Londyn był przeciwny Brexitowi, aczkolwiek znam wiele osób, które głosowały za. To zapytam o jeszcze jedno wspomnienie z pracy w Londynie. Czy to prawda, że spotkałaś się na jednym planie filmowym z Collinem Firthem i Renee Zellweger? To było spotkanie na planie prawdziwej, wysokobudżetowej, hollywoodzkiej produkcji. Zaledwie jeden dzień zdjęciowy, ale uwierz mi, że wcale nie tak łatwo jest tam się dostać. Siedziałam ramię w ramię na make upie z Collinem Firthem i muszę przyznać, że miałam motyle w brzuchu. Wcale ci się nie dziwię, co najmniej połowa kobiet na tej planecie czułaby się podobnie! (śmiech) Wiesz, to nie była wielka rola, zaledwie epizod. Grałam dziewczynę z zespołu, którego bronił w sądzie Mark Darcy, ale to było jak sen. Miałam szansę spotkać się i rozmawiać z hollywoodzkimi gwiazdami pierwszej ligi. Pod koniec dnia rozmawiałyśmy z Renee Zellweger, która powiedziała nam, że byłyśmy super i że bardzo nam kibicuje. Wspaniałe przeżycie… I rozmawiałaś ze wspaniałym Markiem Darcy’m na make-upie. Kto do kogo zagadał pierwszy? Ja – przedstawiłam się, a on zapytał: „Ty jesteś z Polski? Zawsze chciałem pojechać do Krakowa, ale jeszcze tam nie byłem”. Odpowiedziałam mu, że powinien odwiedzić Kraków i że na pewno by mu się spodobało. To był taki typowy small talk, ale dla mnie to było coś wielkiego. Spotkać jednego dnia dwóch laureatów Oscarów i uścisnąć ich dłonie - to nie było moje największe marzenie aktorskie, ale na pewno było to fascynujące spotkanie, zwłaszcza dla zwykłej dziewczyny z Polski. Miałam takie poczucie, że kurczę, wszystko jest możliwe. Photo: archiwum prywatne Zatem zadam to pytanie, czy oni „gwiazdorzą”? Nie, absolutnie nie. Mam wrażenie, że im większa gwiazda, tym mniej „gwiazdorzenia”. Renee Zellweger przyszła na ten screening przedpremierowy w stroju do joggingu. Powiedziała, że ona teraz biega dużo, dba o kondycję, ale przybiegła nam podziękować i uściskać wszystkich. Podobnie było z Collinem Firthem, nie było żadnej ochrony, która strzegłaby go i nie pozwalała zbliżyć się do niego. Miałam okazję poznać też Michele Fairley, która grała Lady Stark w „Grze o Tron”. W sumie to właściwie dzięki niej zaczęła się moja przygoda aktorska na Wyspach. Spotkałam ją w moim pierwszym filmie, który robiłam w Irlandii Północnej. To ona zagadała do mnie na przyjęciu kończącym zdjęcia, zapytała: „Ej Polka, chcesz się napić piwa?”. (śmiech) Pamiętam, że paliła papierosy mentolowe, a ja właśnie rzucałam, ale wytrzymałam. Nie dałam się namówić. Taka gwiazda proponuje Ci papierosa, a Ty mówisz nie? Trzeba mieć silną wolę… Miałam taki moment, że się zawzięłam. Potem niestety wróciłam, ale wielu lat w ogóle nie palę. Jestem tzw. palaczem towarzyskim. Michele Farley na tyle mnie polubiła, że to palenie nie było istotne. To ona przedstawiła mnie swojemu agentowi. Od tego się zaczęło. Pamiętam ten dzień, gdy przyleciałam do Londynu i ona mówi: „Nie uwierzysz, dostałam dzisiaj telefon w sprawie roli – będę grać Lady Stark w Grze o Tron”. Pamiętam, że poszłyśmy wtedy do pubu i wzniosłyśmy toast za Lady Stark! Zastanawia mnie, jak to działa. Jesteś początkującą aktorką w Londynie. Podchodzi do Ciebie aktorka ze sporym dorobkiem i proponuje pomoc. Poleca agentowi. Być może myślę stereotypowo, ale czy w kinematografii jest miejsce na wzajemne wspieranie się, trzymanie kciuków za koleżankę czy kolegę, cieszenie się z sukcesów innych? Ja po prostu mam szczęście do ludzi. Wiele osób, które pojawiło się na mojej życiowej drodze, pchnęło tę moją aktorską karierę do przodu. To jest chyba zwyczajnie szczęście. Wróćmy jeszcze na moment do macierzyństwa. Łatwo być aktorką i mamą jednocześnie? Ciężkie pytanie, bo z jednej strony na pewno łatwiej niż w zawodach, w których musisz pracować od 8 do 16, ale z drugiej strony praca aktorki w dużej mierze polega na szukaniu pracy (śmiech). Nawet jeśli nie jestem w pracy, to coś przygotowuję, szykuję się na casting, coś tworzę, albo nagrywam self-tape’y. To jest wieczne szukanie i oczekiwanie. Z tego powodu czasami nie jestem najlepszą wersją samej siebie, a tymczasem jestem pod jednym dachem z małym człowiekiem, który wymaga mojego zaangażowania i wsparcia. To bywa trudne. Wiem coś o tym doskonale… Ale mam w sobie sporo uporu i na tyle dużą miłość do tego zawodu, że jestem w stanie to połączyć – aktorstwo i macierzyństwo. Grałam na festiwalu „Women’s Voices”. Jego pomysłodawczynią była Paulina Przybysz, a udział w min brały Kayah, Kasia Nosowska, Mary Spolsky – pojawiło się tam wiele wspaniałych kobiet, a ja byłam ich supportem teatralnym. Gdy ruszyłyśmy w trasę, Maniusia miała trzy miesiące. Jeździłam za dziewczynami z „Women’s Voices” samochodem. Mania z moją mamą z tyłu. Scenografia w bagażniku. Przemierzyłyśmy całą Polskę! Czyli znalazłaś w sobie tę energię, by to wszystko połączyć. Niepewność macierzyńska szybko minęła! Pewnie, gdyby nie moja mama, nigdy bym tego nie zrobiła. To uratowało sytuację. Jestem wdzięczna losowi, że mam mamę, która mi pomaga i mnie wspiera we wszystkim. Pomocna mama blisko – to coś niesamowicie cennego, prawda? Wiele kobiet może o takiej sytuacji tylko pomarzyć. Wiele czuje się w tym macierzyństwie bardzo samotna. Być może stąd bierze się w nas tyle niepewności i poszukiwania odpowiedzi w książkach, internecie… Wiele mam tak ma. Ogólnie mamy wciąż za mało wsparcia od innych kobiet, tych najbliższych często również. Mówiłaś, że chciałabyś wrócić do Londynu, ale pytanie, jak chcesz to rozplanować dzisiaj. Trzyletnia Marianka, życie w Polsce, pandemia wciąż w cieniu… Na pewno chciałabym wrócić do Londynu. Zobaczymy, na ile pozwoli mi pandemia i Brexit. To są dwie ogromne przeszkody. Na razie nastawiam się na pracę w Polsce. Poza tym, stałam się domatorką, bardzo lubię nasze mieszkanie z niewielkim ogródkiem i ktoś musi kosić trawę (śmiech). Mania chodzi do przedszkola i świetnie się tam odnajduje. Mam kilka tajnych pomysłów, ale generalnie nie czekam aż ktoś coś mi zaproponuje, sama działam. Właśnie to zauważyłam! Jesteś osobą, która nie czeka aż ktoś do niej przyjdzie z pomysłem na super rolę czy fajną akcję, tylko bierzesz sprawy w swoje ręce! Zawsze tak miałaś, czy Londyn Cię tego nauczył? To zawsze było we mnie, ale Londyn dał mi odwagę – tamten rynek, fakt, że zagrałam w wielkimi nazwiskami w jednym filmie czy serialu, dodał mi pewności siebie. Gdy wracałam do Polski, miałam wrażenie, że zderzyłam się ze ścianą, ale nie dołowałam się zbyt długo. Zaczęłam inwestować w siebie. Zaczęłam grać w Klubie Komediowym i z Asią Pawluśkiewicz i reżyserką Agatą Puszcz stworzyłyśmy monodram „Co modna pani wiedzieć powinna?”. To z nim byłam w tournée z „Women’s Voices”. Co to za sztuka? Wspaniała sprawa – polska odpowiedź na Bridget Jones! Monodram o polskiej 30-latce, która jest zagubiona i niepewna. Wzoruje się na tym, co ogląda w mediach i serialach. Uwielbia „Seks w Wielkim Mieście”. Próbuje wcielić w życie sceny z seriali, ale jej nie wychodzi. Im bardziej chce, tym jest gorzej… To było niesamowite doświadczenie grać „Modną Panią…”w całej Polsce, nawet w remizach strażackich gdzieś na końcu świata, w szczerym polu… Pracujemy z Asią Pawluśkiewicz nad dalszą częścią przygód „Modnej Pani…”. Pandemia przystopowała nasze plany, ale myślę, że niebawem znów ruszymy. Nie mogę powiedzieć więcej… Generalnie nie czekam na gwiazdę z nieba, biorę sprawy w swoje ręce. Kasia, powiedz jak Ty to robisz?! Wiele kobiet nie potrafi zrobić chociażby jednego kroku na przód w swoim życiu. Nie potrafią wyjść z tej swojej strefy komfortu – niefajnej pracy, niefajnego małżeństwa, niefajnej relacji z koleżanką. Boją się zmian, a Ty skaczesz od projektu do projektu i od pomysłu do pomysłu, nie boisz się tego… Wiesz, ja też musiałam do tego dojść. Zderzyć się kilka razy ze ścianą i wylać kilka tysięcy łez w poduszkę, wykrzyczeć swój ból. Stosuję też metodę małych kroczków i robię tzw. visual boards. Gdy widzisz swój cel, małym kroczkami do niego się zbliżasz. Ludzie dzielą się na dwie grupy – takich, którzy nie mówią głośno o swoich marzeniach i takich, którzy głośno o nich krzyczą. Ja należę bardziej do tej drugiej grupy. Gdy wypowiesz coś głośno, to to się wydarzy. Wierzę w to. Czasami lubię podejść do lustra i powiedzieć sama do siebie: „To się stanie”, albo spojrzeć sobie głęboko w oczy i powiedzieć: „Ej, całkiem daleko zaszłaś”. W sumie wiele wspaniałych rzeczy się wydarzyło, wiele wspaniałych osób spotkałaś… Oczywiście zawsze może być lepiej, ale od tego przecież mamy przyszłość. Czasami nawet przypadkowe spotkanie z kimś na ulicy potrafi zmienić życie. Ale trzeba być na to otwartym… Dokładnie tak. Spójrz, robi się wiosna, trzeba wyjść do świata, pooddychać przyrodą. Przyjrzeć się sobie i zapytać samej siebie: „Czego ja naprawdę chce?”. Kamila Kołeczek - kim jest? Katarzyna Kołeczek - aktorka teatralna, filmowa i serialowa. Kasia jest absolwentką Akademii Teatralnej w Warszawie, którą ukończyła w 2008 roku. Jest aktorką Teatru Polonia, Och Teatru, Teatru Warsawy i Klubu Komediowego. Kasia ma swoim koncie wiele ról teatralnych i filmowych. Bywalcy teatrów mogli ja oglądać w takich sztukach jak „ Żeglarz” (Teatr Polski w Warszawie), „Mayday” i „Mayday 2” (Och Teatr), „Co modna pani wiedzieć powinna” (Klub Komediowy), „Miłość szuka mieszkania” (Teatr Warsawy). Szerszej publiczności znana jest z Teatru Telewizji (m.in. „Nocną porą” oraz „Tajny klient”), a także ról serialowych („Na Wspólnej”, „Chyłka – Rewizja”, „Miasto długów”, „Barwy szczęścia” czy „Brzydula 2”). Fani filmu mogą kojarzyć ją zaś z takich produkcji jak „Kolej na miłość”, „Narzeczony na niby” czy „Listy do M. 3”. Katarzyna Kołeczek – Bake Off Katarzyna Kołeczek była także jedną z prowadzących 3. i 4. edycji programu "Bake Off - Ale Ciacho" na TVP 2. Aktorka zastąpiła w nim Dorotę Czaję, a program współprowadziła z Marceliną Zawadzką. Katarzyna Kołeczek – Bridget Jones Niewiele osób wie, że Kasia przez wiele lat dzieliła swoje życie między Warszawę a Londyn. Dzięki swojej pasji, talentowi, wytrwałości i samozaparciu wystąpiła w kilku zagranicznych produkcjach. Międzynarodowi widzowie mogli oglądać ją m.in. w serialach „Ojciec Brown” i „Press”, gdzie zagrała stałe role. Kasia ma na swojej liście także udział w filmie „Bridget Jones 3” („Bridget Jones’s Baby”), w którym pojawiała się u boku Renée Zellweger i Colina Firtha. Polska aktorka wcieliła się w nim w członkinię wywrotowego girlsbandu Poonani, który sprawił Markowi Darcy’emu sporo problemów natury prawnej. Katarzyna Kołeczek – Instagram Kasia Kołeczek jest bardzo aktywną użytkowniczką mediów społecznościowych. Fani mogą obserwować ją zarówno na Instagramie (@koleczek), jak i na Facebooku (@Kasia Kołeczek). Katarzyna Kołeczek – mąż Kasia nie jest mężatką. Jej narzeczonym jest Przemysław Rudzki – były redaktor naczelny „Przeglądu Sportowego”, obecnie jeden z czołowych dziennikarzy Newonce.sport, komentator Canal+ Sport, autor powieści „Gracz” oraz „Futbol i cała reszta”. W 2018 roku parze urodziła się córka Marianna. Katarzyna Kołeczek – Klub Komediowy Kasia jest też członkinią zespołu aktorskiego warszawskiego Klubu Komediowego. Widzowie Klubu mogli ją oglądać w takich spektaklach cykl „Fabularny przewodnik po” czy „Co Modna Pani wiedzieć powinna”. Jako improwizatorka spełnia się w formacie „Musical Improwizowany”.
Te seriale oglądamy najchętniej podczas kwarantanny. Nr 1 może was zdziwić
Pandemia pozamykała nas wszystkich w domach. W ścisłej czołówce rozrywek, które pozwalają nam przejść przez ten ciężki czas są oczywiście niezawodne seriale. „Gra o tron” czy „Ojciec Mateusz” – zdziwisz się, który z tych seriali ma największą oglądalność w Polsce.
Według statystyk opracowanych przez Wavemaker w Europie Środkowo-Wschodniej największą popularnością cieszą się seriale rodzime – kryminalne, obyczajowe, rodzinne sagi, soap operas. W 2019 roku w rankingu najpopularniejszych polskich seriali pod względem najwyższej widowni pierwsze miejsce należało do „M jak miłość”. W pierwszej piątce znajduje się również „Na dobre i na złe”, „Barwy szczęścia”, „Ojciec Mateusz” i wyjątek: ukraiński serial „Zniewolona”. Najpopularniejsze seriale w sieci podczas kwarantanny Zupełnie inaczej ranking prezentuje się wśród internautów. Wirtualne media opublikowały listę, według której w Polsce, Czechach, Słowacji, Rumunii i na Węgrzech w 2019 roku największą popularność osiągnęła hitowa produkcja HBO „Gra o tron”. W walce o pierwsze miejsce wygrała z równie uwielbianym serialem Netfliksa - „Stranger Things”. W ścisłej czołówce najbardziej lubianych seriali w Polsce znajdują się również „The Walking Dead” (produkcji AMC) oraz Riverdale, który również znajdziemy na platformie streamingowej Netflix. Tę zaskakującą rozbieżność tłumaczą badania według, których do widowni telewizji należą głównie kobiety w przedziale wiekowym 50+. Natomiast w sieci seriale ściąga, streaminguje grupa wiekowa pomiędzy wiekiem 16-35 lat. Twórcy analizy już zapowiedzieli że 2020 rok zapisze się na rynku wideo rekordową popularnością zarówno produkcji serialowych w telewizji, jak i w sieci.
Emilia Clarke przyznała, że była zmuszana do rozbieranych scen w "Grze o tron". Jej słowa szokują
Emilia Clarke, czyli serialowa Daenerys Targaryen w "Grze o tron" wyznała, że zmuszano ją do rozbieranych scen. "Teraz jestem o wiele bardziej doświadczona, wiem, co jest dla mnie wygodne i co mogę robić." - mówi Emilia Clarke.
Emilia Clarke była zmuszana do rozbieranych scen Emilia Clarke, doskonale znana fanom z roli Daenerys Targaryen w serialu "Gra o tron" przyznała, że była zmuszana do rozbieranych scen. W rozmowie z Daksem Shepardem w podcaście "Armchair Expert", wyznała, że wywierano na niej presję, by rozbierała się na planie. Aktorka wspomina, że kiedy odmówiła, usłyszała zdanie: "Zawiedziesz swoich fanów". Clarke wspominając pracę nad pierwszym sezonem "Gry o tron", gdzie było bardzo dużo rozbieranych scen przyznała, że była tym wszystkim przytłoczona. "Podjęłam się tej pracy, przysłali mi scenariusz, czytałam go i myślę: "oho, jest haczyk!. Ale wiesz, byłam świeżo po szkole teatralnej, podeszłam do tego, jak do pracy - jeśli jest to w scenariuszu, to najwyraźniej jest to potrzebne, tak ma być i tak będzie... Wszystko będzie fajnie." - tłumaczyła sobie Emilia. Emilia Clarke: "nie jestem warta, by czegokolwiek wymagać" Aktorka przyznaje, że początki na planie były dla niej trudne i miała poczucie, że "nie jest warta, by czegokolwiek wymagać". "Nigdy wcześniej nie byłam na takim planie filmowym, byłam na planie filmowym może dwa razy, ale tu jestem na planie filmowym całkowicie naga, ci wszyscy ludzie wokół, nie wiem, co ja mam zrobić, nie wiem, czego się ode mnie oczekuje (...) i nie wiem, czego ja sama chcę." - wyznała Clarke. Aktorka wypierała te negatywne uczucia, a potem płakała z tego powodu w łazience i wracała na plan zdjęciowy. Przełom nastąpił, kiedy Emilia Clarke pracowała na planie z Jasonem Momoą, czyli serialowym Khalem Drogo. Wtedy uświadomiła sobie, że powinna ustalać własne zasady. "To było trudne. Właśnie dlatego sceny z nim były cudowne, wiesz - mówił mi: "nie kochanie, to nie jest w porządku". Takie wsparcie dodawało jej sił. Emilia Clarke: aktorka, która nie boi się mówić o rzeczach ważnych Jakiś czas temu Emilia Clarke w jednym z wywiadów udzielonych „The New Yorker" wyjawiła, że przed kilkoma laty wykryto u niej tętniaka mózgu. Aktorka przeszła aż trzy operacje. Zdaniem lekarzy miała ogromne szczęście, bo tylko dwie trzecie takich zabiegów kończy się pomyślnie. Powrót do zdrowia i pełni formy okazał się trudny. Te doświadczenia jednak, jak sama Emilia Clarke przyznaje, nie poszły na marne. Aktorka zdecydowała się założyć fundację SameYou, która pomaga młodym ludziom o podobnych doświadczeniach.
Ranking ulubionych seriali Polaków: zdziwicie się!
Agencja Wavemaker, badająca rynek VOD, przeprowadziła ankietę wśród Polaków dotyczącą ich ulubionych seriali. Wyniki są zaskakujące!
Jakie seriale oglądają Polacy? Aż 15 milionów Polaków ogląda seriale online, głównie są to kobiety. Oczywiste jest, że każda z tych osób ma swoich ulubieńców. Wavemaker przeprowadził ankietę i przedstawił jak te preferencje wyglądają w naszym kraju. Największą popularnością cieszą się seriale amerykańskie. Polacy w 71% oglądają je z lektorem, 25% decyduje się na napisy, a 4% ogląda seriale w oryginalnej wersji. Na drugim miejscu pod względem pochodzenia serialu, popularnością cieszą się nasze rodzime produkcje. Na trzecim miejscu uplasowały się seriale wyprodukowane przez Brytyjczyków. Długość odcinków ma znaczenie Agencji „Wavemaker” udało ustalić się, jaka długość seriali jest przez nas preferowana. 40 minutowe produkcje wpasowują się w gusta 40% oglądających. 25% woli, gdy seriale trwają odrobinę dłużej, od 45 do 60 minut. Tylko 3% lubi, gdy seriale trwają dłużej niż godzinę. Reszta ankietowanych woli, kiedy seriale są krótsze. Najbardziej popularna długość pozwala na wczucie się w klimat oglądanej produkcji za każdym razem. Daje to możliwość reżyserowi, aby obok przewijającej się akcji przedstawić kunszt artystyczny i skutecznie wciągać widzów w wyimaginowany świat. HBO ulubionym producentem Ankietowani najchętniej wybierają produkcje HBO, Netflixa lub TVNu. Tuż pod podium znalazły się seriale robione przez Polsat, a dalej są te tworzone przez Universal, Fox, AXN, TVP i BBC. Oznacza to, że Polacy równie chętnie wybierają produkcje zagraniczne jak nasze, polskie. Popularność serialów online jest tym większa, że 45% z ankietowanych osób uprawia tzw. binge - watching. Oznacza to oglądanie kilku odcinków danego serialu przy jednym posiedzeniu. Jest to dobry sposób na nadrobienie wcześniej opuszczonych odcinków tak, aby być na bieżąco. Jakie seriale Polacy lubią oglądać najbardziej? Sprawdźcie naszą galerię!
Aktorka „Gry o tron” karmi piersią na planie. Internautki są zachwycone
Gemma Whelan, czyli serialowa Yara Greyjoy, jedna z najmocniejszych kobiecych postaci w filmie pokazała na Instagramie zdjęcie, na którym w pełnej stylizacji na planie serialu „Gra o tron” karmi swoja córeczkę piersią, czym wywołała powszechny zachwyt. To zdjęcie zapadnie wam w pamięć!
Ostatni sezon serialu "Gra o tron" po 2 latach od emisji 7. serii wreszcie wszedł na ekrany dyskredytując wszelkie inne produkcje. Producenci zapowiadają, że sceny finałowej walki będą dużo bardziej imponujące i pamiętne, niż wszystko, dotychczas widziano. Losy bohaterów sagi możemy śledzić w każdy poniedziałek na HBO. „Gra o tron” 8 sezon W ostatnich dniach jednak głośno zrobiło się wcale nie ze względu na fabułę serialu "Gra o tron", ale na pewną ciekawą zakulisową sytuację uwiecznioną na instagramie. Jedna z aktorek, Gemma Whelan wcielająca się w postać władczej Yary Greyjoy z Żelaznych Wysp, czyli siostra Theona Greyjoya opublikowała zdjęcie, na którym ucharakteryzowana na odgrywaną postać, z mocno ubrudzoną na potrzeby sceny twarzą chowa się w garderobie by na krótką przerwę na karmienie swej kilkumiesięcznej córeczki. Dziewczynka przyszła na świat w 2017 roku, a zdjęcie zrobiono podczas kręcenia jednej z pierwszych scen pierwszego odcinka 8. serii serialu. Karmienie piersią w pracy Pod zdjęciem aktorka napisała: „Miłego odcinka! Yara ma dla was ważne wieści!” Pod postem zaroiło się od i lajków komentarzy (tych pierwszych post zebrał ponad 90 tysięcy w ciągu 2 dni), w tym także tych od przestraszonych fanów, którzy odebrali zdjęcie jako spoiler alert, co oczywiście nie jest zgodne z prawdą. Jednym z pierwszych był ten zamieszczony przez HBO: „Agresywna wojowniczka, kochająca mama”, który dobrze oddaje istotę zdjęcia. W pozostałych w większości kobiety nie kryły zachwytu na tym, jak zgrabnie aktorka łączy te dwie sprzeczne role i dziękowały za „wzmacniający”, „piękny” wpis oraz promowanie idei łączenia wychowania i karmienia piersią z pozostaniem aktywną zawodowo. Jessica Simpson skrytykowana na Instagramie. Poszło o karmienie piersią W jednym z wywiadów Gemma Whelan przyznała także, że córeczka towarzyszyła jej na planie przez cały czas w trakcie realizacji zdjęć i aktorka niejednokrotnie musiała nakarmić ją pozostając w pełnym rynsztunku, czyli nie ściągając zbroi. Dodała tez dowcipnie, że dziewczynka jest jedną z niewielu osób, które znają zakończenie sagi „Gra o Tron”. "Dziś może je wyjawić każdemu"– zażartowała. Czy pokazywanie karmienia piersią przez osoby publiczne i promowanie łączenia kariery zawodowej z wychowaniem dziecka ma szansę zmienić społeczny odbiór obu zjawisk?
Jak się skończy „Gra o Tron”? Opracowano algorytm, który pozwala przewidzieć zakończenie serialu
Na ostatni sezon serialu „Gra o Tron” trzeba było czekać aż 2 lata. Studenci z Niemiec nie mogli znieść napięcia i wymyślili sposób, żeby wcześniej poznać losy bohaterów kultowej sagi „Gra o tron”. Ich szacunki pokrywają się z waszymi typami?
Gra o tron - jak skończy się ostatni sezon serialu? O ostatnim sezonie serialu "Gra o tron" mówi się coraz głośniej. W sieci pojawi się w tej kwestii tyle informacji, że nawet ci, którzy nie zaliczają się do grona pasjonatów sagi siłą rzeczy nie mogą pozostać obojętni i całkowicie się wobec tej produkcji zdystansować. Za to fani gotowi są naprawdę na wiele, by dowiedzieć się, jak potoczą się losy bohaterów serialu w finałowym sezonie. Te informacje są oczywiście przez producentów pilnie strzeżone mimo że w ramach promocji serialu i zwiększenia zainteresowania nim aktorzy raz na jakiś czas uchylają rąbka tajemnicy co do losów odgrywanych przez siebie postaci czy zakulisowych sytuacji. Emilia Clarke o swojej ciężkiej chorobie: „Byłam bliska śmierci” Gra o tron - kto przeżyje w ostatnim sezonie serialu? Ale studenci informatyki z Uniwersytetu technicznego w Monachium postanowili nie czekać. Od emisji poprzedniego sezonu minęły 2 lata - zdecydowanie za długo jak dla prawdziwych fanów. Postanowili skończyć z wystawianiem własnej cierpliwości na próbę i stworzyli aplikację, która na postawie zamieszczanych w internecie informacji o serialu przewiduje, które postacie mają największe szanse na przeżycie. Na czym to dokładnie polega? Wskaźnik przeżycia konkretnych bohaterów kultowej produkcji obliczany jest na podstawie analizy długowieczności, którą stosuje się w klasycznych badaniach określając długość życia pacjentów po zastosowaniu terapii medycznych. A więc choć analizie poddawane są fikcyjne dane, mechanizm sztucznej inteligencji traktuje je w ten sam sposób, co gdyby dotyczyły świata rzeczywistego. Gra o Tron 8 sezon - co się wydarzy Jak można się domyślić, według studentów z Monachium największe szanse na przeżycie na Daenerys Targaryen, czyli Matka Smoków (ponad 99% prawdopodobieństwa na przeżycie). Na drugim miejscu plasuje się Tyrion Lannister (97,5%), a następnie, z podobnymi lokatami Lord Varys, Samwell Tarly i Jamie Lannister (ok. 96%). A co z resztą? Dużo gorzej rysują się losy Gregora Clegane’a i Bronna - ten ostatni według apki ma jedynie 6% na przeżycie. Niedobrze wyglądają także losy innych naszych ulubieńców: Sansa ma jedynie 26,7% szans, że wyjdzie ze swych przygód ósmego sezonu Gry o Tron cało, Bran - 42%, a Sandor Clegane - Ogar 52%. Jak oceniacie? Algorytm, który pozwala przewidzieć zakończenie serialu Gra o Tron podaje słuszne szacunki? Którego bohatera serialu byłoby wam najbardziej szkoda?
Emmy 2018 rozdane: zobacz najlepsze seriale, które musisz obejrzeć
Rozdano nagrody Emmy Awards 2018. Sprawdź, kto zdobył te prestiżowe nagrody w najważniejszych kategoriach.
Emmy 2018 rozdane Za nami 70. jubileuszowa ceremonia wręczenia nagród Emmy Awards 2018. Podczas gali odbywającej się w Los Angeles poznaliśmy najlepsze seriale i najlepszych serialowych aktorów. Mówi się, że tegoroczna impreza była walką pomiędzy stacją HBO i platformą Netflix. W tym roku po raz pierwszy w historii najwięcej nominacji miała platforma streamingowa. Finalnie zarówno HBO, jak i Netflix zdobyły po 23 statuetki. Amerykańskie nagrody Emmy 2018 są co roku przyznawane za najlepsze produkcje telewizyjne. To obok Oscarów (nagrody filmowe), Grammy Awards (nagrody muzyczne) i Tony Award (nagrody teatralne) - najważniejsze nagrody. Galę rozdania nagród Emmy 2018 poprowadzili amerykańscy satyrycy Michael Che i Colin Jost. Emmy 2018: zwycięzcy Najlepszym serialem dramatycznym została produkcja HBO "Gra o tron", która pokonała seriale: "Opowieść podręcznej", "The Crown", "Zawód: Amerykanin", czy "Stranger Things". Najlepszą aktorką dramatyczną okrzyknięto Claire Foy za rolę w serialu "The Crown", zaś najlepszym aktorem został Matthew Rhys za serial "Zawód: Amerykanin". Najlepszym serialem komediowym okazał się "The Marvelous Mrs. Maisel", produkcji Amazon. Amy Sherman-Palladino zdobyła podwójną nagrodę - za scenariusz i reżyserię tego serialu. Najlepszą aktorką komediową okrzyknięto Rachel Brosnahn za rolę w serialu "The Marvelous Mrs. Maisel", zaś nagrodę dla najlepszego aktora komediowego otrzymał Bill Hader za rolę w serialu "Barry". Zobaczcie listę nagrodzonych w najważniejszych kategoriach: Emmy 2018 - Najlepszy serial dramatyczny: • Zawód: Amerykanin • The Crown • Gra o tron View oEmbed on the source website • Opowieść podręcznej • Stranger Things • Tacy jesteśmy • Westworld Emmy 2018 - Najlepsza aktorka w serialu dramatycznym: • Tatiana Maslany – Orphan Black • Claire Foy – The Crown View oEmbed on the source website • Elisabeth Moss – Opowieść podręcznej • Evan Rachel Wood – Westworld • Keri Russell – Zawód: Amerykanin • Sandra Oh – Obsesja Eve Emmy 2018 - Najlepszy aktor w serialu dramatycznym: • Sterling K. Brown – Tacy jesteśmy • Jason Bateman – Ozark • Milo Ventimiglia – Tacy jesteśmy • Ed Harris – Westworld • Matthew Rhys – Zawód: Amerykanin View oEmbed on the source website • Jeffrey Wright – Westworld Emmy 2018 - Najlepszy serial komediowy: • Atlanta • Czarno to widzę • Dolina Krzemowa • Unbreakable Kimmy Schmidt • The Marvelous Mrs. Maisel View oEmbed on the source website • GLOW • Curb Your Enthusiasm Emmy 2018 - Najlepsza aktorka w serialu komediowym: • Pamela Adlon – Better Things • Lily Tomlin – Grace & Frankie • Allison Janney – Mamuśka • Rachel Brosnahan – Marvelous Mrs. Maisel • Tracee Ellis Ross – Czarno to widzę • Issa Rae – Niepewne Emmy 2018 - Najlepszy aktor w serialu komediowym: • Donald Glover – Atlanta • Anthony Anderson – Czarno to widzę • William H. Macy – Shameless: Niepokorni • Bil Hader – Barry View oEmbed on the source website • Ted Danson – Dobre miejsce • Larry David – Curb Your Enthusiasm Emmy 2018 - Najlepszy miniserial: • Alienista • The Assassination of Gianni Versace (American Crime Story: Zabójstwo Gianniego Versace) View oEmbed on the source website • Geniusz: Picasso • Godless • Patrick Melrose Emmy 2018 - Najlepsza aktorka w miniserialu lub filmie telewizyjnym: • Jessica Biel – The Sinner • Laura Dern – The Tale • Michelle – Dockery Godless • Edie Falco – Law & Order True Crime: The Menendez Murders • Regina King – Seven Seconds • Sarah Paulson – American Horror Story: Kult Emmy 2018 - Najlepszy aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym: • Antonio Banderas – Geniusz: Picasso • Darren Criss – Zabójstwo Versace: American Crime Story • Benedict Cumberbatch – Patrick Melrose • Jeff Daniels – The Looming Tower • John Legend – Jesus Christ Superstar • Jesse Plemons – Czarne lustro: USS Callister
Jaki będzie najlepszy serial 2018 roku? Znamy nominacje!
Ogłoszono nominacje do nagród Emmy 2018! Najwięcej, bo aż 22 otrzymała "Gra o tron", osiągając historyczny rekord. Kto jeszcze ma szansę na statuetkę?
Emmy 2018: rekordowa liczba nominacji dla "Gry o tron" Nominacje do Emmy 2018, najważniejszych amerykańskich nagród telewizyjnych, właśnie ujrzały światło dzienne. Najwięcej otrzymała "Gra o tron", która została nominowana aż w 22 kategoriach, ustanawiając tym samym nowy rekord. Tak dużej ilości wyróżnień nie udało się zdobyć dotąd żadnej innej produkcji w historii. I choć serial zniknął z ekranów na ponad rok czasu, wszystko wskazuje na to, że ma szanse na rekordową liczbę nagród. O tym, do kogo trafią w tym roku statuetki przekonamy się jednak dopiero jesienią. Gala rozdania nagród Emmy 2018 odbędzie się 17 września w Microsoft Theater w Los Angeles. Emmy 2018: kto jeszcze otrzymał nominacje? Choć rekord należy do wyprodukowanej przez HBO "Gry o tron", w tym roku po raz pierwszy w historii palma pierwszeństwa pod względem nominacji przypadła Netflixowi. Platforma zebrała 112 wyróżnień, podczas gdy dotychczasowy faworyt, HBO - 108. Natomiast serialowej rekordzistce, "Grze o tron", depczą też po piętach dwie inne produkcje: show "Saturday Night Live" (NBC) oraz serial "Westworld" (Netflix), które otrzymały po 21 nominacji. Kolejne miejsca pod względem ilości nominacji zajęły seriale "Zabójstwo Versace: American Crime Story" z 18 wyróżnieniami i "Atlanta", która ma najwięcej nominacji (16) wśród komedii. Zgodnie z przypuszczeniami szansę na statuetkę mają też "Opowieść podręcznej" i "Stranger Things", a wśród aktorów m.in. Ed Harris (Westworld), Elisabeth Moss (Opowieść podręcznej), Peter Dinklage (Gra o tron), Millie Bobby Brown (Stranger Things) czy Allison Janney (Mamuśka). Emmy 2018: wszystkie nominacje Najlepszy serial dramatyczny: "Gra o tron " "Opowieść podręcznej" "Stranger Things" "Zawód: Amerykanin" "Tacy jesteśmy" "Westworld" Najlepsza aktorka w serialu dramatycznym: Claire Foy "The Crown" Tatiana Maslany "Orphan Black" Elisabeth Moss "Opowieść podręcznej" Sandra Oh "Obsesja Eve" Keri Russell "Zawód: Amerykanin" Evan Rachel Wood "Westworld" Najlepszy aktor w serialu dramatycznym: Jason Bateman "Ozark" Sterling K. Brown "Tacy jesteśmy" Ed Harris "Westworld" Matthew Rhys "Zawód: Amerykanin" Milo Ventimiglia "Tacy jesteśmy" Jeffrey Wright "Westworld" Najlepsza reżyseria w serialu dramatycznym: Alan Taylor "Gra o tron" odc. "Beyond The Wall" Jeremy Podeswa "Gra o tron" odc. "The Dragon And The Wolf" Daniel Sackheim "Ozark" odc. "Tonight We Improvise" Jason Bateman "Ozark" odc. "The Toll" Bracia Duffer "Stranger Things" odc. "The Gate" Stephen Daldry "The Crown" odc. "Paterfamilias" Kari Skogland "Opowieść podręcznej" odc. "After" Najlepszy scenariusz serialu dramatycznego: "Gra o tron" odc. "The Dragon And The Wolf" "Obsesja Eve" odc. "Nice Face" "Stranger Things" odc. "The Gate" "Zawód: Amerykanin" odc. "Start" "The Crown" odc. "Mystery Man" "Opowieść podręcznej" odc. "June" Najlepszy aktor drugoplanowy: Nikolaj Coster-Waldau "Gra o tron" Peter Dinklage "Gra o tron" Joseph Fiennes "Opowieść podręcznej" David Harbour "Stranger Things" Mandy Patinkin "Homeland" Matt Smith "The Crown" Najlepsza aktorka drugoplanowa: Alexis Bledel "Opowieść podręcznej" Millie Bobby Brown "Stranger Things" Ann Dowd "Opowieść podręcznej" Lena Headey "Gra o tron" Vanessa Kirby "The Crown" Thandie Newton "Westworld" Yvonne Strahovski "Opowieść podręcznej" Najlepszy serial komediowy: "Atlanta" "Barry" "Czarno to widzę" "Pohamuj entuzjazm" "Glow" "The Marvelous Mrs. Maisel" "Dolina Krzemowa" "Unbreakable Kimmy Schmidt" Najlepsza aktorka w serialu komediowym: Pamela Adlon "Lepsze życie" Rachel Brosnahan "The Marvelous Mrs. Maisel" Tracee Ellis Ross "Czarno to widzę" Allison Janney "Mamuśka" Lily Tomlin "Grace i Frankie" Issa Rae "Niepewne" Najlepszy aktor w serialu komediowym: Anthony Anderson "Czarno to widzę" Ted Danson "Dobre miejsce" Larry David "Pohamuj entuzjazm" Donald Glover "Atlanta" Bill Hader "Barry" William H. Macy "Shameless - Niepokorni" Najlepsza aktorka drugoplanowa w serialu komediowym: Zazie Beetz "Atlanta" Laurie Metcalf "Roseanne" Betty Gilpin "Glow" Aidy Bryant "Saturday Night Live" Leslie Jones "Saturday Night Live" Kate McKinnon "Saturday Night Live" Alex Borstein "The Marvelous Mrs. Maisel" Megan Mullally "Will i Grace" Najlepszy aktor drugoplanowy w serialu komediowym: Brian Tyree Henry "Atlanta" Henry Winkler "Barry" Louie Anderson "Baskets" Alec Baldwin "Saturday Night Live" Kenan Thompson "Saturday Night Live" Tony Shalhoub "Prawo i porządek: Prawdziwa zbrodnia - Mord Menendezów" Tituss Burgess "Unbreakable Kimmy Schmidt" Najlepszy miniserial: "Alienista" "Zabójstwo Versace: American Crime Story" "Picasso: Geniusz" "Godless" "Patrick Melrose" Najlepsza aktorka w miniserialu lub filmie telewizyjnym: Laura Dern "Opowieść" Jessica Biel "Grzesznica" Michelle Dockery "Godless" Edie Falco "Prawo i porządek: Prawdziwa zbrodnia - Mord Menendezów" Regina King "Seven Seconds" Sarah Paulson "American Horror Story: Kult" Najlepszy aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym: Antonio Banderas "Geniusz: Picasso" Darren Criss "Zabójstwo Versace: American Crime Story" Benedict Cumberbatch "Patrick Melrose" Jeff Daniels "The Looming Tower" John Legend “Jesus Christ Superstar" Jesse Plemons "Black Mirror: USS Callister" Najlepsza reżyseria miniserialu lub filmu telewizyjnego: Scott Frank - "Godless" David Leveaux, Alex Rudzinski "Jesus Christ Superstar" Barry Levinson - "Paterno" Edward Berger - "Patrick Melrose" Ryan Murphy - "Zabójstwo Versace: American Crime Story" odc. The Man Who Would Be Vogue Craig Zisk - "The Looming Tower" odc. 9/11 David Lynch - "Twin Peaks Najlepsza aktorka drugoplanowa w miniserialu lub filmie telewizyjnym: Sara Bareilles "Jesus Christ Superstar" Penélope Cruz "Zabójstwo Versace: American Crime Story" Judith Light "Zabójstwo Versace: American Crime Story" Adina Porter "American Horror Story: Kult" Merritt Wever "Godless" Letitia Wright "Black Mirror: Black Museum" Najlepszy aktor drugoplanowy w miniserialu lub filmie telewizyjnym: Jeff Daniels "Godless" Brandon Victor Dixon "Jesus Christ Superstar" John Leguizamo "Waco" Ricky Martin "Zabójstwo Versace: American Crime Story" Edgar Ramírez "Zabójstwo Versace: American Crime Story" Michael Stuhlbarg "The Looming Tower" Finn Wittrock "Zabójstwo Versace: American Crime Story" Najlepszy film telewizyjny: "451 stopni Fahrenheita" "Flint" "Paterno" "Opowieść" "Czarne lustro: USS Callister"
Najgorzej ubrany facet Hollywood. Nie zgadniesz kto to!
Amerykański Magazyn GQ opublikował właśnie ranking najgorzej ubranych mężczyzn w Hollywood. Nie zgadniesz kto zajął pierwsze miejsce!
Najgorzej ubrany facet Hollywood Życie w świetle reflektorów z pewnością nie należy do najprostszych. Gwiazdy narażone są na ciągłą ocenę ich wyglądu, ubioru, zachowania. Zdarzają się pochlebstwa, nierzadko jednak są to słowa krytyki. Amerykański magazyn GQ opublikował właśnie ranking najgorzej ubranych facetów Hollywood. Gazeta wytypowała również najlepiej ubranych mężczyzn. Jak sądzicie, kto wygrał?
Aktorka z "Gry o tron" opisała, jak była MOLESTOWANA
Kolejna aktorka oskarża Harveya Weinsteina o molestowanie seksualne - to Lena Headey znana z roli Cersei w "Grze o tron".
Aktorka z "Gry o tron" o molestowaniu seksualnym Po burzy, jaką wywołały wyznania kilku aktorek, w tym Gwyneth Paltrow, Angeliny Jolie i Lea Seydoux, o molestowaniu seksualnym przez Harveya Weinsteina, głos zabierają kolejne kobiety z branży filmowej. Teraz to Lena Headey zdecydowała się przerwać milczenie. Lena Headey wciela się w rolę Cersei Lannister w serialu "Gra o tron", a Harveya Weinsteina poznała na Festiwalu Filmowym w Wenecji. Gwiazda napisała na Twitterze obszerny post, w którym przyznała, że Weinstein w obraźliwy sposób komentował jej wygląd i składał dwuznaczne propozycje. Naruszył też jej nietykalność cielesną. Na tym incydencie jednak się nie skończyło. Kilka lat później Lena Headey spotkała Weinsteina w Los Angeles, by rozmawiać o pracy i scenariuszu. Po tym, jak Weinstein zaprosił aktorkę na śniadanie do hotelu, a ona zastrzegła, że do niczego między nimi nie dojdzie, miał złapać ją za ramię i polecić, by nikomu nie mówiła o spotkaniu z nim. Aktorka wyznała też, jak bardzo przeżyła ten atak na siebie, jak czuła się upokorzona i płakała z bezsilności. View oEmbed on the source website