Kobieta.pl
type: channel
link: https://www.kobieta.pl
date: 2024-09-21T11:55:00.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: To zdjęcie wstrząsnęło całym światem. Martyna Wojciechowska zdradza jak potoczyły się losy małego chłopca z Nigerii
items: Tomek Michniewicz i Basia Rajkowska pomagają Afryce: Zimbabwe to nie tylko "słonik", ale też kobiety, które rodzą w baraku i nie mają za co wykarmić dzieci
items: Zanzibar - tam, gdzie pieprz rośnie
items: Etnobazar – cały świat w jednym miejscu
items: Kenia - safari to znaczy podróż
items: Jakie są najpiękniejsze miejsca na świecie zdaniem Martyny Wojciechowskiej
items: Kenia- wyprawa na safari
items: Afryka dla początkujących
items: Kenia – mzungu na Czarnym Lądzie
items: Angola

To zdjęcie wstrząsnęło całym światem. Martyna Wojciechowska zdradza jak potoczyły się losy małego chłopca z Nigerii
type: item
date: 2021-01-23T10:30:38.000Z
subject: Gwiazdy
subject: Ludzie
subject: Styl życia
subject: Afryka
subject: fundacje
subject: historie z życia
subject: magia
subject: Martyna Wojciechowska
subject: podróżnicy
description: Zaledwie 5 lat temu do sieci trafiło zdjęcie, które wstrząsnęło całym światem. Fotografia przedstawiająca zaledwie 3 – letniego, wygłodzonego chłopca z Nigerii w prostolinijny sposób uświadomiła nam prymitywność tego pozornie dalekiego kraju. Dziś Martyna Wojciechowska wraca do historii z 2016 roku – jak potoczyły się losy cudem odratowanego dziecka?
encoded: Martyna Wojciechowska pokazała zdjęcie chłopca, o którym mówił cały świat Zatrważające zacofanie krajów Afryki wydaje się być niemożliwe w obliczu postępów naukowych innych krajów świata. Często traktujemy sytuację prymitywnych państw jako odległe historie, o których jedynie słyszy się gdzieś tam w telewizji, wykazując ewentualnie odrobinę skruchy. Martyna Wojciechowska od lat angażuje się społecznie w sytuację ludzi Afryki. Ostatnio przypomniała fanom o zdjęciu, które w 2016 roku wywołało szok na całym świecie. 3 – letni chłopczyk z Nigerii został wygnany z domu z powodu podejrzenia o czary. Jak potoczyła się jego historia? W 2016 roku zdjęcie małego Nigeryjczyka obiegło cały świat. Chłopiec został wygnany z domu za podejrzenie o czary, które miały być powodem klęski nieurodzaju w jego osadzie. Przez 8 miesięcy samotnie błąkał się po ulicach. Nie otrzymał żadnej pomocy. Duńska działaczka charytatywna, Anja Ringgren Loven, jako jedyna przejęła się losem dziecka – przyjęła go do swojej fundacji, dzięki której mógł zaznać choć odrobinę „normalności”. Zdjęcie, na którym poi chłopca wodą wywołało, tak wówczas potrzebną, międzynarodową dyskusję społeczną. Jak dziś ma się już nie taki mały Nigeryjczyk? Zobacz też: Martyna Wojciechowska zdradziła, jak czule zwraca się do męża, Przemka Kossakowskiego Martyna Wojciechowska zdradza, co stało się z chłopcem Zabobony i wierzenia wydają się nam być tak odległe i abstrakcyjne, że niewielu z nas zdaje sobie sprawę z ich ciągłej obecności w niektórych społecznościach. Martyna Wojciechowska od lat podróżuje po całym świecie zajmując się historiami ludzi, które wstrząsają pierwszym światem. Jakiś czas temu podróżniczka opowiadała nam o życiu Kabuli, albinoski, której odcięto rękę w wieku 13 lat. Dziś Kabula sprawdza swoje siły jako piosenkarka! W Afryce wierzy się, że amulety wykonane z ciała albinosów mają magiczną moc. Sytuacja dziecka z Nigerii była podobna – on także został skazany na śmierć z powodu wierzeń w czary. W ostatnim c…

unnamed-file-c174853.jpeg
width: 1080
height: 1350

Tomek Michniewicz i Basia Rajkowska pomagają Afryce: Zimbabwe to nie tylko "słonik", ale też kobiety, które rodzą w baraku i nie mają za co wykarmić dzieci
type: item
date: 2021-01-22T14:33:26.000Z
creator: Aleksandra Nagel
subject: Ludzie
subject: Podróże
subject: Styl życia
subject: Afryka
subject: głód
subject: pomoc dzieciom
subject: pomoc kobietom
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
description: - Turystyka to teatr wyobraźni. Cały ten przemysł karmi się sprzedawaniem wyobrażeń - mówi znany polski podróżnik Tomasz Michniewicz, który Zimbabwe nazywa drugim domem. Dla niego podróż do Afryki to nie tylko spotkanie ze słoniem czy niebezpieczeństwem dżungli, ale przede wszystkim z drugim człowiekiem - wyniszczonym, głodnym, często bez matki i ojca. Choć Tomasz Michniewicz ostatnio mocno jest zaangażowany w tworzenie Radia 357, nie zapomina o ludziach z biednego afrykańskiego kraju, którzy żyją na skraju katastrofy humanitarnej. Wraz z Basią Rajkowską - dyrektor Krajowego Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce - prowadzą program dożywiania dla 999 dzieci w Zimbabwe. Poznajcie historię ich spotkania i dowiedzcie się więcej o miejscu, które - choć biedne - nosi w sobie prawdę i piękno!
encoded: Tomek Michniewicz i Basia Rajkowska poznali się całkiem niedawno, podczas jednej z wypraw Tomka do Zimbabwe w Afryce. To dzięki temu spotkaniu powstał program dożywiania dzieci koordynowany przez SOS Wioski Dziecięce. Jak mówią Basia i Tomek, dożywianie 999 dzieci w tak biednym i doświadczonym złem kraju, jest jak ratowanie jednej rozgwiazdy spośród milionów wyrzuconych na brzeg, ale - jak mówi Tomek Michniewicz - "jeśli nie możemy nic robić, lepiej zrobić cokolwiek"! Aleksandra Nagel - Kobieta.pl: Wyruszyliście do Zimbabwe. Ty – doświadczony podróżnik, Basia – na początku tej afrykańskiej przygody. Jak zaczęła się Wasza wspólna podróż? Tomek Michniewicz: Dla Basi to była pierwsza tego typu wyprawa, ale dla mnie to było jak powrót do domu. Może zacznijmy od scenografii. Zimbabwe - kraj, w którym najpewniej dojdzie do katastrofy humanitarnej. W ciągu 2-4 lat oczy całego świata zwrócą się w stronę Zimbabwe, czyli dawnej Rodezji Południowej, kraj rządzony przez wojskowy reżim, który od 1980 roku rozkradł wszystko, co mógł rozkraść. Jest taka wschodnia prowincja, która była nazywana spichlerzem Afryki. Była tam produkowana żywność dla całego Zimbabwe i innych krajów. Dziś, gdy przejeżdżasz prze te tereny, widzisz ugór, pustkę. Wszystko zostało zniszczone i rozkradzione. W Zimbabwe bezrobocie jest na poziomie 95 proc. Masz szczęście, jeśli pracujesz i możesz zarabiać - około 80 dolarów miesięcznie. Mówimy raczej o przeżywaniu niż o życiu według standardów naszego świata. Basia, która czytała moje książki, szukała dla SOS nowego kierunku. Zapisała się na moją wyprawę do Zimbabwe, ale ja nie wiedziałem, że to ona. Przeczytaj też: Dziewczynki w Somalii są najbardziej narażone na skutki kryzysu humanitarnego Niewidzialne rany bolą najbardziej Nie lubią, nie akceptują, nienawidzą siebie = przerażające badania na temat polskich dzieci Wyprawy do Afryki: "Co to za facet ten Michniewicz?" Jak wyglądają takie wyprawy? Przed pandemią organizowałem je 2 razy w roku. Zabierałem tam …

unnamed-file-71a11e5.jpg
width: 640
height: 800

Zanzibar - tam, gdzie pieprz rośnie
type: item
date: 2014-12-13T11:06:00.000Z
subject: Podróże
subject: Styl życia
subject: Afryka
description: Jeśli chcesz zobaczyć Afrykę, dotknąć jej i posmakować, a na ten kontynent możesz pojechać tylko raz, koniecznie wybierz Zanzibar. Ta wyspa – jak soczewka – skupia wszystko, co na Czarnym Lądzie najpiękniejsze: bajkowe plaże, niezwykła przyroda, piękni ludzie. I poczucie, że tu wszechświat jest przyjazny i bliski.
encoded: Karibu Zanzibar! – witamy na Zanzibarze – miejscowy urzędnik uśmiecha się od ucha do ucha, z namaszczeniem wbijając do paszportu pieczęć. Chociaż wschodnioafrykański archipelag Zanzibar to terytorium Tanzanii, ma zagwarantowaną autonomię: własny parlament, rząd, prezydenta, konieczne są też odrębne formalności wizowe. Przed chwilą dotarłam tu boeingiem 787, słynnym dreamlinerem: komfortowo, nowocześnie i prosto do celu, bez międzylądowania i przesiadki. Dzięki temu podróż trwała kilka godzin krócej. Zgodnie z tym, co mówił kapitan, w dreamlinerach ciśnienie nie spada tak bardzo, a wilgotność jest wyższa niż w innych typach samolotów. Mimo to po wyjściu na płytę lotniska ledwo udaje mi się zaczerpnąć tchu. Zwrotnikowe powietrze owija mnie jak mokre prześcieradło. Gęste od upału i pełne zapachów rozgrzanego drewna, nieokreślonej słodyczy, stoi bez ruchu. Rozglądam się – nikt się nie spieszy, nie denerwuje. Jest przedpołudnie, ale wygląda, jakby trwała sjesta. Życie toczy się leniwie. Jestem więc w Afryce. Pochwała różnorodności Prowadząca z lotniska droga Nyerere po kilku kilometrach skręca ostro w prawo i zmienia się w portowe nabrzeże. Czas tu się zatrzymał – od setek lat nic się nie zmieniło: ani pył unoszący się na żwirowych ulicach, ani budynki, ani ludzie. Okolice portu to wielkie targowisko. Jeszcze sto lat temu handlowano na nim niewolnikami, dziś rozłożyły się stragany pełne ryb i owoców. W workach, beczkach i słojach – setki przypraw, bo wyspa to ich ojczyzna. Na tle śpiewnego gwaru w suahili słychać pokrzykiwania handlarzy w kilku językach świata: – Przyjacielu! Wejdź do mojego sklepu! Mam coś specjalnego! Zobacz! W tłumie dominują kobiety. Nie wiem, czy więcej jest muzułmanek w długich czarnych hidżabach, czy kobiet owiniętych w tradycyjny afrykański strój o tysiącu wzorów i kolorów. Kanga służy nie tylko za okrycie – jak w nosidle wiele kobiet trzyma w nich niemowlęta. Starsze dzieci drepcą na bosaka, uczepione matczynych spódnic. 99 proc. mieszkańców Zan…

unnamed-file-7122f14.jpeg
width: 610
height: 405

Etnobazar – cały świat w jednym miejscu
type: item
date: 2014-05-29T12:42:00.000Z
creator: redakcjakl
subject: Porady
subject: Styl życia
subject: Afryka
subject: prezenty
description: Autentyczność w świecie podróbek. Niepowtarzalność tam, gdzie króluje sztanca. Atmosfera tradycyjnego bazaru z jego oryginalną ofertą, zamiast anonimowości hipermarketu. Gorące serce świata z wielością faktur, kolorów, zapachów i smaków charakterystycznych dla odmiennych ludzkich kultur. Oto, czym ma być serwis EtnoBazar.pl. Miejscem dla ludzi, którzy kochają różnorodność.
encoded: Platforma sprzedażowa Etnobazar.pl, skupia wielu sprzedawców w jednym miejscu. Użytkownikowi pozwala w łatwy sposób wybierać spośród tysięcy przedmiotów, pochodzących zarówno z najodleglejszych zakątków świata, jak i stworzonych przez polskich rękodzielników. Na dzień dzisiejszy EtnoBazar.pl oferuje przedmioty w kilkudziesięciu kategoriach: od szeroko pojętego wyposażenia wnętrz, przez modę i biżuterię, zapachy i aromaty, aż po antyki. W zamyśle właścicieli miały to być rzeczy etniczne, rękodzieło z całego świata, jednak formuła serwisu nie wprowadza nadmiernych ograniczeń dotyczących asortymentu. Ważne, by były to rzeczy „z duszą‘‘. „Etno” oznacza dla nas autentyczność, twórczość dbającą o zachowanie tradycji i kultury mieszkańców ziem, z których się wywodzi. Afrykańską, amerykańską, azjatycką oraz europejską. Cenimy bowiem nie tylko to, co pochodzi z daleka, lecz także to, co nam bliskie: polską sztukę inspirowaną folklorem, meble i dodatki w stylu włoskiej Toskanii, smaki i zapachy francuskiej Prowansji, przedmioty powstałe w duchu rustykalnej Brytanii - mówi Justyna Wydra, specjalista ds. promocji portalu. Wydzieloną częścią serwisu dział EtnoSpa.pl z naturalnymi i orientalnymi kosmetykami. Największą popularnością cieszą się olejki, na czele z niezwykle popularnym olejem arganowym, naturalne mydła - marsylskie, mydła z czarnuszki, mydła z Aleppo (Syria), arabskie perfumy, kosmetyki ajurwedyjskie (sprowadzane z Indii), naturalne glinki, maseczki, odżywki do włosów i wiele innych, bardzo ciekawych produktów. Naszym hitem są kremy arganowe i mydła marsylskie – wymienia Justyna Wydra. W fazie projektu jest także dział poświęcony kuchniom świata oraz żywności ekologicznej. Już niebawem w serwisie pojawią się kolejne funkcjonalności jak: możliwość negocjowania ceny towaru, moduł ułatwiający wybór elementów wyposażenia wnętrz oraz Twój stylista – graficzna wyszukiwarka części garderoby i dodatków odzieżowych. Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej.…

unnamed-file-85fa717.jpeg
width: 800
height: 800

Kenia - safari to znaczy podróż
type: item
date: 2013-10-28T13:19:00.000Z
subject: Podróże
subject: Styl życia
subject: Afryka
subject: Kenia
subject: safari
description: Wspomnienia z Afryki: ogromne przestrzenie sawanny, gorąca ziemia i słońce, które na czerwono barwi horyzont. Ciepła woda oceanu i rozkoszne lenistwo na plażach z białym piaskiem. I zwierzęta znane z zoo. Ale wyprawa do Kenii może być czymś jeszcze: lekcją pokory wobec świata dzikiej przyrody i prostą lekcją szczęścia w masajskiej wiosce.
encoded: Najbardziej lubię podróżować nocą. O świcie budzę się w innym świecie, a noc i tysiące kilometrów dzielą mnie od codzienności i problemów, które zostawiam daleko w Polsce. Zanim przebudzę się w hotelu w sercu Afryki, spędzam 5 godzin w pociągu z Gorzowa Wielkopolskiego do Warszawy, 11 godzin w samolocie do Mombasy i jeszcze kilkanaście minut na promie. Dwa niewielkie statki: czerwony i zielony, kursują na zmianę, wożąc setki pojazdów i tysiące ludzi – tylko w ten sposób można wydostać się z miasta na południe kraju. Na pokład wjeżdżają auta, wlewa się tłum: kobiety z dziećmi w kangach, z koszami na głowach, mężczyźni w barwnych koszulach, setki twarzy. Chusty, parasolki, naręcza owoców i gwar, od którego kręci się w głowie. Jestem tak zmęczona, że na promie zasypiam. Jeszcze tylko uświadamiam sobie, że płynę promem czerwonym, tym samym, na którym Carolla, bohaterka „Białej Masajki”, spotkała Masaja Lemaliana. Dla tego człowieka w jednej chwili rzuciła europejskie życie. Poniekąd to właśnie przez nią jestem właśnie tu. Zaczarowana jej opowieścią, obrazami Afryki, przestrzenią i słońcem postanowiłam wyruszyć do Kenii, dotknąć czerwonej ziemi i poczuć jej ciepło. Gdy docieram do hotelu, na chwilę biegnę na plażę, żeby przywitać się z Oceanem Indyjskim. Jest późny wieczór, spod nóg co chwila uciekają zwinne kraby – są ich setki. Wreszcie w wielkim łóżku pod moskitierą zapadam w błogi sen. Budzę się wczesnym rankiem i od razu wychodzę na taras. Raz jeszcze witam Afrykę i ocean. Tak, jestem w innym świecie. Tropikalna roślinność, barwne kwiaty, ogromne palmy. Wśród ich liści buszują małpki. Jedna już stoi na progu mojego pokoju, jakby chciała zapukać, powiedzieć: „Witaj w Kenii”. Wrażenie niesamowite – dzikie zwierzęta tak blisko i zupełnie swobodne. Zaakceptowały ludzi jak naturalny, nieszkodliwy element otoczenia. Wychodząc z pokoju, spotykam serdecznie uśmiechniętych ludzi, słyszę powitalne „jambo” (cześć), potem wszechobecne „hakuna matata” (nie ma problemu) albo „pol…

unnamed-file-97e1c75.jpeg
width: 610
height: 405

Jakie są najpiękniejsze miejsca na świecie zdaniem Martyny Wojciechowskiej
type: item
date: 2012-11-28T07:53:00.000Z
subject: Podróże
subject: Styl życia
subject: Afryka
subject: Martyna Wojciechowska
subject: polska
description: Ludzie często pytają mnie o ulubione miejsca na świecie i dziwią się, kiedy odpowiadam, że najbardziej lubię Polskę. I nie jest to wymuszony patriotyzm. Naprawdę uwielbiam nasz kraj! Nie wyobrażam sobie życia gdziekolwiek indziej.
encoded: Latem najczęściej wypoczywam z córką nad morzem we Władysławowie albo w Krynicy Morskiej, zimą natomiast przenosimy się do cudnej chatki moich przyjaciół, która położona jest w Szczyrku, i uczymy się jeździć na nartach. Właściwie wygląda to tak, że ja uczę Marysię. Poza naszym krajem najbardziej kocham Afrykę. Swoje serce zostawiłam w RPA, konkretnie w Kapsztadzie. To przepiękne miasto położone nad Zatoką Stołowa, na północ od Przylądka Dobrej Nadziei. W Cape Town uwielbiam cały jego miks kulturowy. W tym wielojęzycznym mieście mieszkają chrześcijanie, muzułmanie, żydzi i hindusi... RPA cenie również za niesamowite wino!

unnamed-file-013da0e.jpeg
width: 610
height: 405

Kenia- wyprawa na safari
type: item
date: 2010-01-01T13:00:00.000Z
subject: Podróże
subject: Styl życia
subject: Afryka
subject: Kenia
subject: safari
description: Wyjątkowy kraj. Przyjaźni ludzie, niezwykła kultura. Jedyne takie niebo i powietrze. Ale przede wszystkim zwierzęta. Mnóstwo dzikich zwierząt. O bezkrwawym polowaniu i niezwykłej urodzie Afryki opowiada nasza redakcyjna koleżanka Mirka Kopoczek.
encoded: Kilka godzin lotu i ląduję w Mombasie. Nie mogę uwierzyć – jestem w Kenii. Spełnia się moje największe marzenie. Odkąd pamiętam, fascynowały mnie zdjęcia dzikich zwierząt spacerujących w słońcu i rdzawym pyle, zaledwie kilka metrów od obiektywu, na wyciągnięcie ręki fotografa. Ja też pragnęłam być tak blisko. Jechać samochodem po tej samej drodze, którą idą zebry, żyrafy, lwy… W końcu postanowiłam: Już dość odkładania marzeń na potem! Jestem w raju Miesiąc później siedzę w autobusie, który wiezie mnie z lotniska do hotelu nad Oceanem Indyjskim. Nazajutrz zaczyna się tygodniowa wyprawa do parków narodowych Kenii. O świcie, razem z czwórką innych polskich turystów, wsiadam do białego busa. Prowadzi go sympatyczny Kenijczyk Joseph, nasz kierowca i przewodnik w jednej osobie. Po trzech godzinach jazdy po bezdrożach (bo tak należy nazywać drogi w Kenii) docieramy do parku Amboseli. Na jego granicy witają nas zebry. Mam wrażenie, że się do mnie uśmiechają. Ale dlaczego są czarno-różowe? Po chwili uzmysławiam sobie, że tarzały się w ziemi, która w Kenii jest czerwona. Zwalniamy, drogą kroczy stado dumnych żyraf. Są nieufne, zaczynają uciekać w kierunku pobliskich drzew. Nawet biegnąc, wyglądają dostojnie, jak na zwolnionym filmie. Wkrótce ich długie szyje zlewają się z konarami. Płochliwe są też afrykańskie strusie. Samice mają szarobure upierzenie, samce czarne i lśniące. Dzięki temu pary sprawiedliwie dzielą się obowiązkami: ona pilnuje gniazda w ciągu dnia, a on nocą. Kraina słoni Zatrzymujemy się. Sądzimy, że Joseph chce, byśmy przyjrzeli się rozbrykanym małpom. Ale on wyciąga rękę w przeciwnym kierunku. A tam… stado słoni! Są nie dalej niż 15 m od auta, jeden stoi jeszcze bliżej. Podziwiamy wspaniałe kły, gdy ten odwraca się i rusza wprost na nas. Kierowca zapala silnik, cofamy się. Schodzimy z drogi olbrzymowi, który po chwili przecina drogę tuż przed maską. Ciarki przebiegają nam po plecach. Joseph nie ma litości. Opowiada o atakach zwierząt na auta. – Ale nie zdarz…

unnamed-file-94a972d.jpeg
width: 500
height: 366

Afryka dla początkujących
type: item
date: 2008-10-09T07:41:00.000Z
subject: Podróże
subject: Styl życia
subject: Afryka
subject: Kenia
subject: maroko
description: Afryka jest jednym z najbardziej inspirujących miejsc na Ziemi. Wynika to m.in. z olbrzymiej różnorodności jaka cechuje ten kontynent. Z jednej strony fascynuje nas spaloną słońcem Saharą a z drugiej oszałamia wiecznie zielonymi lasami równikowymi.
encoded: Od czego jednak zacząć zwiedzanie tego wielkiego kontynentu? Oto nasze propozycje: Zambia Mimo faktu, że jest jednym z najbiedniejszych państw na świecie oferuje niezwykłe atrakcje przyrodnicze, a wśród nich Wodospady Wiktorii, safari w parkach narodowych South Luangwa, Lower Zambezi i Kafue. Warto również zwrócić uwagę na fakt, że jest ono uznawane za jedno z najbardziej bezpiecznych i przyjaznych państw w Afryce. Republika Południowej Afryki Ten najbardziej wysunięty na południe kraj Afryki jest czterokrotnie większy od Polski. Miejsca, które z pewnością warto tam zobaczyć to m.in. parki narodowe Kruger i Mapungunwe, miasta takie jak: Kapsztad, Sun City, Pretoria i Johannesburg. Zapewnie zafascynują nas również wybrzeża północnego Natalu, czerwone krajobrazy pustyni Kalahari oraz przepiękne łąki krainy Namaqua. Wspinaczom polecamy Góry Smocze. Tanzania Kraj ten oferuje nam niepowtarzalną okazję obserwowania jednych z najbardziej spektakularnych migracji zwierząt na świecie. Aby zostać świadkiem tego niesamowitego zjawiska należy odwiedzić bezkresne równiny Narodowego Parku Serengeti. Ponadto, warto zobaczyć parki narodowe Ruaha i Tagangire oraz jeziora: Tanganika, Wiktorii i Manyara. Natomiast miłośników wspinaczki z pewnością skuszą ośnieżone szczyty Kilimandżaro. Kenia Będąc w tym przepięknym kraju nie można przede wszystkim zapomnieć o zwiedzeniu co najmniej jednego z rezerwatów Masai: Mara lub Amboseli. Oprócz tego, warte zobaczenia są parki narodowe Tsavo, Tamburu i Sibiloi oraz miasto Mombasa. Dla niektórych dodatkową atrakcją będzie zapewne dworek Karen Bixen, autorki „Pożegnania z Afryką”. Maroko Znana z hollywoodzkiej produkcji Casablanka jest tylko jedną z wielu atrakcji tego kraju. Oprócz niej wypada również zwiedzić tzw. mediny (stare miasta) Marrakeszu, Fezu Meknesu czy Rabatu. Ponadto, bez wątpienia zachwycą nas przepiękne wodospady Uzud, plaże w Agadirze i As-Sawirze oraz góry wapienne Ar-Rif. Najbardziej wytrwałym proponujemy wspinaczkę na szczyt T…

unnamed-file-7c0194d.jpeg
width: 500
height: 366

Kenia – mzungu na Czarnym Lądzie
type: item
date: 2007-11-16T13:47:11.000Z
subject: Podróże
subject: Styl życia
subject: Afryka
subject: wakacje
description: Dla większości turystów główny cel przyjazdu do Kenii to safari. Ten kraj to nie tylko parki narodowe pełne zwierząt, ale także nowoczesne Nairobi i plaże nad Oceanem Indyjskim. Dla czytelniczek mamy niespodziankę – wycieczkę na kenijskie safari. Szczegóły w magazynie „Claudia”.
encoded: Jambo! Karibu Kenia! – wita nas na lotnisku czarnoskóry John. – To przewodnik, rodowity Kikuj, choć po dżinsowej kurtce nie da się tego poznać – żartuje Monika Witkowska, uczestniczka wycieczki. – W ten sposób pierwszą lekcję suahili mamy już za sobą. „Jambo” to „dzień dobry”, „karibu” – witamy. Odkrywamy również, co znaczy „mzungu” – biały przybysz, turysta. Wylądowaliśmy w Nairobi, zaczynamy więc od zwiedzenia tego prawie 3-milionowego miasta. Do najpiękniejszych metropolii zaliczyć go nie można, ale centrum z nowoczesną zabudową nawet nam się podoba. Kiedy narzekamy na upał, John radzi: – Idźcie na lodowisko! – Wcale nie żartuje, bo choć Nairobi położone jest zaledwie 130 km od równika, rzeczywiście ma lodowisko! Safari na piątkę My jednak wolimy zobaczyć na peryferiach miasta, zamieniony na muzeum, dom Karen Blixen, autorki książki „Pożegnanie z Afryką”. Mając w pamięci sceny z nakręconego na jej podstawie filmu pod tym samym tytułem, nie możemy się doczekać wyruszenia na safari. Ambicją każdego mzungu jest ujrzenie tzw. wielkiej piątki – czyli słonia, lwa, bawołu, nosorożca i lamparta. Na dobry początek zaliczamy słonie: jedziemy do Parku Narodowego Aberdare, słynącego z tych wielkich zwierząt. Nawet nie musimy ich szukać, bo nocujemy w zajeździe tuż koło solnej lizawki, do której słonie codziennie przychodzą. Jedyne, co nam pozostaje, to zasiąść w wygodnych fotelach, popijać pyszną kenijską kawę (nota bene jeden z jej rodzajów nosi nazwę „Ka ren Blixen”) i przez przeszkloną ścianę gapić się na scenki ze słoniami w rolach głównych – jak na przyrodniczym filmie! Oto spotykają się dwa słonie idące z przeciwka. Co robią? Witają się, splatając trąbami. Nadchodzi słonica z młodym, który trzyma trąbą ogon wielkiej mamy. Zapominam o całym świecie: pracy, internecie, telefonach (i tak nie ma zasięgu) – liczy się tylko otaczająca mnie równikowa przyroda. Organizacja safari Zdajmy się na wyspecjalizowane w tym firmy. Mają odpowiednio przygotowane samochody terenowe i świ…

unnamed-file-b7bc0f7.jpeg
width: 454
height: 300

Angola
type: item
date: 2007-10-11T12:36:57.000Z
subject: Podróże
subject: Styl życia
subject: Afryka
description: To w okolicy Serra da Leba - malowniczej serpentyny, która prowadzi z płaskowyżu ponad 2 000 m w dół, na pustynię Namib, pierwsi Portugalczycy, którzy założyli port w Namibe (Mocamedes), wdrapywali się na płaskowyż w poszukiwaniu ziem uprawnych.
encoded: I znaleźli istny raj: przyjemny górski klimat bez męczących upałów, niesamowitą przyrodę, obfite opady w porze deszczowej, wiele rzek z malowniczymi wodospadami i bardzo żyzne gleby. W Lubago powstał czwarty z Luzofońskich Chrystusów Królów, ogromna wieża-pomnik Jezusa rozkładającego ramiona na wzniesieniu ponad miastem. Jak wcześniej w Rio de Janeiro, Lizbonie i na Goa w Indiach. Z daleka widzimy tańczących ludzi z pasterskiego plemienia Cubali. Tutejsze kobiety nie noszą europejskich strojów (ani brazylijskich, bo w większych miastach taka właśnie panuje moda). Przepasują się jedynie kolorowymi kawałkami materiałów, a piersi obwiązują powrozami zrobionymi z wnętrzności krów. Na nogach noszą ozdoby z żółtej miedzi - im ich więcej, tym kobieta bogatsza. We włosy wcierają kwaśne mleko, zdobią je czerwoną gliną i dużą ilością paciorków. Mężczyźni są znacznie mniej efektowni, chociaż ich upiłowane górne jedynki robią wrażenie. Z początku nie wiemy, czy nie zakłócimy jakieś ważnej uroczystości plemiennej, ale uczestnicy tańców zapraszają nas przyjaznymi gestami. Podchodzimy więc i wsłuchujemy się w pierwotny rytm, w takt których wszyscy dokoła podskakują. Czujemy, jak drży ziemia - od bębnów i od podskoków. Okazuje się, że trafiliśmy na ceremonię obrzezania 10-letnich chłopców. Wystrojeni w pióropusze z czarnych piór nie wyglądają na najszczęśliwszych. Na ich twarzach rysuje się ból… Tubylcy częstują nas winem palmowym, pozwalają zrobić kilka zdjęć. Tak Anna Kuderewska, która mieszka w Angoli od 2001 r. pracując dla organizacji międzynarodowych, zachęca nas do wizyty w tym pięknym kraju, który Polakom zazwyczaj kojarzy się z wojną domową i skrajną nędzą.

unnamed-file-a83e4d8.jpeg
width: 600
height: 400