Józef Moscati – święty lekarz Kościoła katolickiego. Zapoczątkował medycynę holistyczną i leczył nieuleczalnie chorych
Józef Moscati to święty, który podczas swojej działalności jako lekarz troszczył się o zdrowie fizyczne, ale również stan duchowy pacjentów. Włoski medyk cieszył się uznaniem wśród chorych i służby zdrowia, dlatego niejednokrotnie przemawiał na międzynarodowych, medycznych kongresach. Józef ufał, że podczas pracy wspiera go Boski Lekarz.
W tym artykule: Kim był święty Józef Moscati? Kogo i czego patronem jest św. Józef? Skrócony życiorys Józefa z Benewent Jak i kiedy zmarł Giuseppe Moscati? Dokonania świętego Józefa Moscati Dzień św. Józefa z Włoch Józef Moscati na dziełach sztuki Kim był święty Józef Moscati? Józef Moscati (Giuseppe Moscati) znany jest jako wybitny lekarz, naukowiec i miłosierny święty Kościoła katolickiego. Mężczyzna urodził się w Benevento we włoskiej, zamożnej rodzinie. Chłopiec był szóstym z dziewięciorga rodzeństwa, jego matką była Rosa De Luca, a ojcem Francesco Moscati – poważany urzędnik. Pobożny młodzieniec studiował medycynę na Uniwersytecie w Neapolu, gdzie później pracował jako profesor i naukowiec. Moscati nie tylko spełniał się w roli lekarza, ale również naukowca. Odkrycia, które dawały szansę na poprawę zdrowia lub życia, błyskawicznie wdrażał w swoją praktykę lekarską i np. jako pierwszy zastosował insulinę na terenie Neapolu, aby pomóc cukrzykom. Nazwisko Moscati charakteryzuje cenionego lekarza poświęcającego całe swoje życie służbie chorym i biednym. Józef znany był z niezwykłego zaangażowania w pomoc potrzebującym, niezależnie od ich pochodzenia, czy też statusu społecznego. Jego podejście do medycyny łączyło troskę o ciało i duszę pacjenta, co czyniło go pionierem w podejściu do leczenia w sposób holistyczny. Jako głęboko wierzący katolik, Moscati integrował swoją wiarę z praktyką medyczną. Modlitwa była ważnym elementem jego życia, a jego praktyka lekarska nierozerwalnie łączyła się z zasadami moralnymi katolicyzmu. Józef Moscati codziennie brał udział w nabożeństwach i przystępował do komunii. View oEmbed on the source website Kogo i czego patronem jest św. Józef? Józef Moscati został uznany za patrona patologów, czyli dziedziny medycyny zajmującej się badaniem zmian chorobowych w organizmach ludzkich, zarówno na poziomie komórkowym, tkanek, jak i narządów. Ponadto św. Józef patronuje: lekarzom, opiekunom chorych, pracownikom służby zdrowia, ratownikom medycznym, służbie ludzkiej. Skrócony życiorys Józefa z Benewent Józef Moscati, znany również jako Giuseppe Moscati, urodził się 25 lipca 1880 roku w mieście Benewent (Włochy). W 1897 po śmierci ojca, rozpoczął studia na uniwersytecie w Neapolu. W 1903 roku Józef ukończył medycynę z pracą dotyczącą urogenezy wątrobowej i rozpoczął zawód jako lekarz w szpitalu. 4 kwietnia 1906 roku podczas wybuchu Wezuwiusza ofiarnie ratował życie poszkodowanych. W 1911 roku Moscati otrzymał funkcję prymariusza szpitala S. Maria del Popolo i z zaangażowaniem poświęcał się podczas walki z cholerą. W 1911 roku lekarz brał udział w międzynarodowym kongresie lekarskim w Budapeszcie. W 1919 Józef otrzymał nominację na ordynatora III Sali Nieuleczalnie Chorych. W 1922 roku święty uzyskał tytuł docenta nauk ogólnoklinicznych i objął stanowisko wykładowcy medycyny. W 1923 roku aktywnie uczestniczył w Międzynarodowym Kongresie Fizjologii w Edynburgu. Józef Moscati zmarł 12 kwietnia 1927 roku. Jak i kiedy zmarł Giuseppe Moscati? Śmierć Giuseppe Moscati wywołała poruszenie wśród wszystkich pacjentów świętego, ale również pośród lekarzy zafascynowanych jego pracą. Naukowiec zmarł niespodziewanie 12 kwietnia 1927 roku w Neapolu. W tym dniu: najpierw wziął udział w mszy świętej, przyjął sakrament komunii, następnie z pokorą leczył pacjentów w szpitalu, wrócił do domu, zjadł obiad i ponownie otworzył swoje drzwi dla chorych. Gdy źle się poczuł, usiadł na fotelu w gabinecie i zmarł. Józef Moscati zaraz po śmierci został pochowany na Cmentarzu Poggioreale – jednym z głównych cmentarzy Neapolu. Po trzech latach jego ciało przewieziono do kościoła Gesu’ Nuovo, czyli świątyni szczególnie bliskiej świętemu, w której uczył się od Boga, jak leczyć chorych. Przeczytaj również: Jan Kapistran nazywał siebie „świętym żołnierzem” i głosił płomienne kazania Jan Kapistran spośród wszystkich zakonników został wybrany kaznodzieją zakonu. Kapłan przez 40 lat głosił kazania po całej Europie, które rozpalały pragnienia pokoju, pokuty, miłosierdzia, a przede wszystkim zbliżenia do Boga. Świętemu przypisuje się duchowy triumf w walce przeciwko Turkom i w obronie Belgradu. Dokonania świętego Józefa Moscati Moscati został beatyfikowany w 1975 roku przez papieża Pawła VI, a następnie kanonizowany przez Jana Pawła II 25 października 1987 roku. Podczas wynoszenia świętego na ołtarze papież Polak powiedział: Lekarz stał się inspiracją dla całego środowiska medycznego. Józef Moscati uczył, jak leczyć chorych w sposób całościowy – holistyczny. Święty zwracał uwagę, że cierpieć może nie tylko ciało, ale również dusza: Warto podkreślić, że święty podczas pierwszej wojny światowej zaopiekował się około 3000 żołnierzami. Moscati za życia napisał aż 32 pracy naukowe z dziedziny chemii fizjologicznej. Dzień św. Józefa z Włoch Wspomnienie św. Józefa Moscatiego obchodzone jest 27 kwietnia w Kościele katolickim. To szczególny dzień dla nieuleczalnie chorych, w którym wierni proszą o liczne łaski dla potrzebujących i powroty do zdrowia. Modlitwa do świętego Józefa Moscatiego Święty Józefie Moscati, prawdziwy wzorze chrześcijańskich lekarzy, w ramach wykonywania swojego zawodu lekarza, zawsze dbałeś zarówno o duszę i ciało każdego pacjenta. Spójrz na nas, którzy odwołujemy się do Twojego niebiańskiego wstawiennictwa, byśmy mogli uzyskać dla nas zarówno fizyczne, jak i duchowe zdrowie oraz wszelkie potrzebne nam łaski. Uśmierz ból cierpiącym, daj pocieszenie chorym, pociesz cierpiących i daj nadzieję przygnębionym. Niech młodzi – odnajdą w Tobie wzór, pracujący – niech biorą z Ciebie przykład, starzejący się – niech odnajdują w Tobie pocieszenie, a umierający – nadzieję zbawienia wiecznego. Bądź dla nas wzorem pracowitości, uczciwości i miłości, abyśmy mogli spełniać nasze chrześcijańskie obowiązki i chwalić Boga, naszego Ojca. Amen. Józef Moscati na dziełach sztuki Święty Józef przedstawiany jest najczęściej jako lekarz lub w oficjalnym, eleganckim stroju np. garniturze. Moscati wyróżniał się krótkim wąsem i charakterystycznymi – okrągłymi okularami. Do głównych atrybutów świętego z Benewent można zaliczyć: chore dzieci, fartuch lekarski, płaszcz laboratoryjny, słuchawki lekarskie. Sprawdź też: Św. Wincenty a Paulo – patron dzieł miłosierdzia. Prezbiter odszukał powołanie w drugim człowieku Św. Wincenty a Paulo miał zaledwie 19 lat, gdy został kapłanem. Na swojej duchowej drodze spotkał różne trudności. Dopiero po pewnym czasie przewartościował swoje życie i odstawił karierę, aby służyć innym. Ks. Arkadiusz Nocoń napisał w swoim felietonie, że Wincenty „dałby się zjeść biednym”. W 1617 roku kapłan wygłosił kazanie o sumiennej spowiedzi generalnej, dając początek Zgromadzeniu Misji.
Św. Magdalena Zofia Barat – założycielka Zgromadzenia Najświętszego Serca Jezusa. Poświęciła życie dla Boga i ludzi
Św. Magdalena Zofia Barat od małej dziewczynki czuła potrzebę służenia drugiemu człowiekowi z miłością do Jezusa. Zakonnica znana jako założycielka żeńskiego zakonu, sukcesywnie otwierała kolejne domy dla swoich sióstr, ale również: szkoły, przytułki, pensjonaty dla najuboższych. Chrześcijańskie dzieło francuskiej świętej Kościoła katolickiego rozpowszechniło się na całą Europę, Afrykę i obie Ameryki.
W tym artykule: Życiorys Magdaleny Zofii Barat Kogo i czego patronką jest św. Magdalena? Jak i kiedy zmarła święta zakonnica? Dokonania świętej Magdaleny Barat Dzień Magdaleny Barat w Polsce Ikonografia chrześcijańska – św. Magdalena Zofia Barat Życiorys Magdaleny Zofii Barat Magdalena Zofia Barat urodziła się 12 grudnia 1779 roku w mieście Joigny (Francja). Dziewczynka należała do wcześniaków, ponieważ pojawiła się na świecie zbyt szybko z powodu stresu jej matki związanego z pożarem u sąsiadów. Magdalena błyskawicznie została ochrzczona, zyskując tym samym kolejnego pobożnego opiekuna. Ojcem chrzestnym dziewczynki stał się jej starszy brat Louis, później znany jako gorliwy jezuita. Gdy Magdalena skończyła 10 lat, przystąpiła do Pierwszej Komunii Świętej. W roku 1795 młoda kobieta wyruszyła ze swoim bratem do Francji. Tam chrześcijanka potajemnie uczyła dzieci wiary i pomagała bratu w działalności duszpasterskiej, a w zamian Louis uczył siostrę języków, historii, czy też przyrody. Zofia była delikatna, wdzięczna, odważna i zafascynowana nauką. 1800 to ważny rok w życiu św. Magdaleny Zofii Barat. To wtedy do Francji przybył duchowny (Josepha Varin) ze zgromadzenia Serca Pana Jezusa z Tournely, zachęcając Louisa do wstąpienia w progi zakonu i inspirując Magdalenę do założenia podobnej – żeńskiej wspólnoty. W ten sposób w 1800 roku powstało Zgromadzenie Najświętszego Serca Jezusa dla kobiet, w którym przez 56 lat funkcję przełożonej pełniła św. Magdalena. Pierwszy dom pod nadzorem świętej powstał w Amiens, a kolejne w Grenoble i w Belley. W roku 1817 roku zakonnica napisała nowe reguły zgromadzenia, które w formie konstytucji zatwierdził Leon XII. View oEmbed on the source website Kogo i czego patronką jest św. Magdalena? Św. Magdalena Zofia Barat powszechnie została uznana za patronkę Zgromadzenia Najświętszego Serca Jezusa. Ponadto francuska zakonnica czuwa nad dziećmi, młodzieżą szkolną i potrzebującymi. Jak i kiedy zmarła święta zakonnica? Święta Magdalena zmarła 25 maja 1865 roku, czyli w święto Wniebowstąpienia, w Paryżu. Otoczona siostrami zakonnymi i pogrążona w modlitwie, pożegnała życie ziemskie z powodu podeszłego wieku. Św. Magdalena Zofia Barat przeżyła 86 lat. Modlitwa św. Magdaleny do Matki Boskiej Bolesnej brzmiała: "Maryjo, Matko boleści i miłości, przeniknięte najgłębszą wdzięcznością za niezliczone łaski. jakimi obdarzyłaś to małe zgromadzenie, uroczyście wyznajemy, że zawdzięcza ono wszystko Twojej macierzyńskiej opiece i zasługom Twego przebitego Serca. Dokończ swoje dzieło... Miłość dała Ci krzyż, niechaj krzyż da nam miłość. Lecz niech nigdy nie istnieje dla oblubienic Serca Jezusa inny krzyż, niż Krzyż Jezusa. Obyśmy nosiły w sobie Krzyż Jezusa Chrystusa, cierpienia Jego Męki, pamięć Jego ran. Spraw, byśmy poranione i umęczone jak On, pokochały krzyż dla Jego miłości". Święta spoczywa przy domu generalnym w Rzymie. Dokonania świętej Magdaleny Barat Magdalena Zofia Barat została beatyfikowana 24 maja 1908 roku przez Piusa X, a kanonizowana dokładnie 17 lat później (24 maja 1925 rok) z rąk papieża Piusa XI. Święta znana jest przede wszystkim jako założycielka Sacré Coeur, czyli Zgromadzenia Najświętszego Serca Jezusa. Sukces chrześcijańskiego przedsięwzięcia przekładał się na liczby podawane jeszcze za życia Magdaleny Barat: 3500 sióstr zakonnych, 88 domów zakonnych w 15 krajach, 3700 dziewcząt pod opieką zgromadzenia, około 5700 biednych dzieci, które otrzymały pomoc u sióstr zakonnych, 14 tysięcy pism autorstwa założycielki zakonu. Sprawdź też: Św. Agata Sycylijska – chrześcijanka, której odcięto piersi. Droga do Boga przez tortury Św. Agata Sycylijska poświęciła własne ciało i życie, aby zachować śluby czystości oraz wartości chrześcijańskie. Młoda kobieta zginęła jako oddana Bogu dziewica, mimo że nieustannie na swojej drodze napotykała przeszkody, które miały złamać jej wiarę. Tradycja Kościoła podaje, że gdy święta zmarła, wybuchła Etna, a miasto cudownie ocalało dzięki welonowi św. Agaty. Dzień Magdaleny Barat w Polsce Wspomnienie świętej zakonnicy obchodzone jest 25 maja w Kościele katolickim. W tym dniu organizowane są liczne akcje charytatywne, a duchowni apelują o pomoc potrzebującym. Dzień Magdaleny Barat uroczyście obchodzą domy polskiej prowincji Zgromadzenia Najświętszego Serca Jezusa (Sacré Coeur) m.in. w: Poznaniu, Tarnowie, Warszawie, Sosnowcu. Modlitwa do św. Magdaleny z Joigny Boskie Serce Jezusa, źródło wszelkiej łaski i świętości, za przyczyną i przez zasługi świętej Magdaleny Zofii, prosimy Cię, wysłuchaj nas. Ty znasz pragnienia, potrzeby, cierpienia tych, którzy Twej pomocy wzywają. O serce Najmiłosiemiejsze, w imię pokornej Służebnicy Twojej, użycz nam łaski, o którą Cię błagamy. Uświęć dusze nasze, chroń nas od wszelkiego złego, błogosław naszym sprawom doczesnym i nie dozwól, aby one kiedykolwiek stały się dla nas przeszkodą, w dążeniu do wiecznych. Zapal nas swoją miłością, ucz naśladowania cnót Twoich, abyśmy chwaląc Cię tu na ziemi, wraz ze Świętymi mogli wielbić i błogosławić Cię w wieczności. Amen. Ikonografia chrześcijańska – św. Magdalena Zofia Barat W ikonografii chrześcijańskiej św. Magdalena Barat przedstawiana jest jako zakonnica Zgromadzenia Najświętszego Serca Jezusa. Artyści najczęściej ukazują świętą podczas rozmowy z Bogiem, gdy w jednej dłoni trzyma krucyfiks a w drugiej modlitewnik. Przeczytaj również: Św. Brygida Szwedzka żyła w przyjaźni z Jezusem i Maryją. Poznaj „Tajemnice szczęścia” – zyskaj dary Św. Brygida Szwedzka już jako mała dziewczynka wiele czasu spędzała na modlitwie. Gdy miała 7 lat, Najświętsza Panienka złożyła na jej głowie tajemniczą koronę, a w wieku 10 lat objawił się przed nią Jezus, któremu powiedziała: „Tylko Ciebie pragnę kochać nade wszystko”. Brygida była nie tylko mistyczką i założycielką zakonu, ale również kobietą aktywnie działającą w sferze społecznej oraz politycznej.
Św. Jan Chryzostom – wybitny i nieustępliwy kaznodzieja. Dlaczego „Złotousty”?
Św. Jan Chryzostom otrzymał przydomek „Złotousty” ze względu na wyjątkowe zdolności oratorskie, elokwencję i skuteczność w przekazywaniu wiadomości religijnych oraz moralnych. Jego imię pochodzi z greckiego i oznacza połączenie dwóch słów „złoto” oraz „usta”. Biskup Konstantynopola wyróżniał się bezkompromisowością, nie był obojętny w stosunku do nadużyć cesarzy, za co skazał siebie na prześladowanie.
W tym artykule: Życiorys świętego Jana Chryzostoma Kogo i czego patronem jest św. Jan Chryzostom? Jak i kiedy zginął święty Jan? Dokonania świętego Jana Złotoustego Dzień św. Jana w Polsce Ikonografia chrześcijańska – Św. Jan Chryzostom Życiorys świętego Jana Chryzostoma Jan urodził się około 347 – 350 roku w Antiochii Syryjskiej (Turcja). Chłopiec pochodził z bogatej i szanowanej rodziny. Jego ojciec był oficerem, ale zmarł niedługo po urodzeniu swojego syna. Pełną opiekę nad Janem objęła matka, dzięki której został uczniem Libaniosa – znanego filozofa i Ammiana Marcellina – historyka. Jan Chryzostom przyjął chrzest święty w wieku 20 lat. Od tego czasu poczuł pragnienie ascetycznego życia, dlatego w 371 roku opuścił swoje rodzinne miasto i udał się na pustynie. Życie pustelnicze negatywnie wpłynęło na zdrowie mężczyzny, dlatego powrócił do Antiochii. Jan najpierw pełnił funkcję lektora, następnie diakona, a w wieku 36 lat (377 rok) przyjął święcenia kapłańskie. Kapłan głosił liczne przemówienia w kościołach i szybko został ogłoszony wybitnym kaznodzieją. Jan Chryzostom przyciągał do siebie tłumy wiernych, a także niezdecydowanych zachęcając do życia zgodnie z wartościami chrześcijańskimi. Złotousty bronił cierpiących i potrzebujących oraz zdecydowanie sprzeciwiał się wszelkim nadużyciom. Kapłan wznosił schronienia dla biednego ludu i krytykował przepych najbogatszych w mieście. View oEmbed on the source website W 397 Chryzostom otrzymał tytuł biskupa Konstantynopola, a już 6 lat później został wysłany na banicję, ponieważ władzy nie podobały się słowa kierowane przeciwko rodzinie cesarskiej. Mimo wygnania, nieugięty Jan nadal głosił swoje przekonania – przesyłając listy do Konstantynopola. Cesarzowa Eudoksja i cesarz Arkadiusz wiedzieli, że muszą wygnać biskupa do miejsca, w którym powstrzymają jego działalność jako skutecznego kaznodziei. W ten sposób św. Jan Chryzostom miał zostać zesłany na wybrzeże Morza Czarnego do Pontu. Kogo i czego patronem jest św. Jan Chryzostom? Jan Złotousty został wybrany na patrona Konstantynopola. Święty czuwa nad duchownymi wygłaszającymi kazania i studentami teologii. Ponadto doktor Kościoła to orędownik w sytuacjach bez wyjścia i patron wygnańców. Jak i kiedy zginął święty Jan? Jan Chryzostom umarł 14 września 407 roku w mieście Comana. Po otrzymaniu rozkazu pobytu na wybrzeżu Morza Czarnego, wyruszył w daleką podróż. Tradycja Kościoła głosi, że nie dotarł do miejsca docelowego, a zmarł z przemęczenia i braku odpowiedniego ekwipunku. Podobno jego ostatnie słowa przed śmiercią brzmiały: „Chwała Bogu za wszystko”. Po śmierci św. Jana jego ciało umieszczono w kościele Świętych Apostołów w Konstantynopolu. Następnie relikwie zostały przeniesione do Bazyliki św. Piotra w Rzymie, aby od 2004 roku ostatecznie powrócić do Konstantynopola, ale tym razem do katedry św. Jerzego. Dokonania świętego Jana Złotoustego Święty Jan Chryzostom był jednym z najwybitniejszych kaznodziejów i teologów wczesnego chrześcijaństwa. Jego życie przepełnione dynamicznymi kazaniami, reformami duszpasterskimi, walką z herezjami w oczach wiernych stało się wzorem świętości. W 1568 roku Jan został ogłoszony doktorem Kościoła przez papieża Piusa V. Złotousty zasłynął z: Kaznodziejstwa – Jan znany był z doskonałych umiejętności przemawiania. Jego kazania wyróżniały się miłością, mądrością, chrześcijańską etyką, ale również ostrą krytyką w stosunku do m.in. złych praktyk społecznych, nadmiernego przepychu, wykorzystywania biednych. Przemówienia Złotoustego miały ogromny wpływ na wiernych i stanowiły inspirację dla świata świeckiego, duchownego oraz władzy. Reforma duszpasterska – Chryzostom jako biskup Konstantynopola, wprowadzał reformy duszpasterskie, które miały na celu poprawę życia duchowego i moralnego wiernych. Kapłan zachęcał do prostego życia, umiarkowania, a także troski o potrzebujących. Pisma teologiczne – Złotousty pozostawił po sobie bogate dziedzictwo pism teologicznych, w tym komentarze do Pisma Świętego, homilie, listy oraz traktaty na tematy teologiczne i moralne. Jego dzieła nieustannie stanowią podstawę studiów teologicznych i ważne źródło chrześcijańskiej myśli. Walka z herezjami – Jan Chryzostom był zaangażowany w walkę z różnymi herezjami. To odważny i bezkompromisowy biskup tworzył kazania, które często zawierały ostrzeżenia przed fałszywymi naukami oraz obronę ortodoksyjnej wiary chrześcijańskiej. Pomoc ubogim i chorym – doktor Kościoła kładł duży nacisk na pomoc potrzebującym i cierpiącym. W swoich przemówieniach zachęcał bogatych do hojności wobec ubogich, a także do troski o chorych oraz potrzebujących. Sprawdź też: Jozafat Kuncewicz – święty, który poświęcił swoje życie na rzecz pojednania i jedności chrześcijan Jozafat Kuncewicz, gdy jako dziecko przebywał w cerkwi, zrozumiał ofiarę krzyżową i to wtedy doświadczył wewnętrznego pragnienia poświęcenia życia dla Jezusa. Chłopiec zauważył iskrę spadającą z krzyża, a później poczuł jak przekuwa ona jego serce. Biskup Jozafat troszczył się o wszystkich wiernych, potrzebujących i duchowieństwo unickie oraz nieustannie dążył do dialogu pojednania. Najpopularniejsze dzieła św. Jana Chryzostoma Święty Chryzostom pozostawił po sobie dzieła, które nadal wpływają na kształtowanie chrześcijaństwa, wśród nich można wyliczyć wiele pism teologicznych, kazań i listów. Najpopularniejsze to: „21 homilii o posągach do ludu Antiochii”, „Boska Liturgia św. Jana Złotoustego”, „Dialog O kapłaństwie”, „Homilie na List św. Pawła do Rzymian”. „Przeciw duchownym mieszkającym wspólnie z dziewicami". Dzień św. Jana w Polsce Wspomnienie świętego Jana Chryzostoma obchodzone jest 13 września w Kościele katolickim, a także czterokrotnie w Kościele prawosławnym zgodnie z kalendarzem gregoriańskim: 9 lutego, 12 lutego, 27 września, 26 listopada. W tym dniach duchowni podczas nabożeństw przypominają słowa świętego doktora Kościoła i nawołują do pomocy drugiemu człowiekowi, a także praktykowania cnót chrześcijańskich. Modlitwa do św. Jana Chryzostoma Boże, mocy ufających Tobie, Ty sprawiłeś, że święty Jan Chryzostom wsławił się wymową i męstwem w znoszeniu prześladowań, oświeć nas jego nauką i umocnij przykładem nieugiętej cierpliwości. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. Ikonografia chrześcijańska – Św. Jan Chryzostom W ikonografii chrześcijańskiej św. Jan Chryzostom przedstawiany jest jako dojrzały mężczyzna z krótką brodą i często z widoczną łysiną na głowie. Złotousty ubrany w szaty biskupa rytu bizantyjskiego trzyma w ręku księgę lub zwój, głosi kolejne błyskotliwe kazanie lub podnosi rękę w geście błogosławieństwa. Do głównych atrybutów biskupa Konstantynopola można zaliczyć również: krzyż, pióro, osiołka. Jeśli w ikonografii występuje trzech kapłanów m.in. św. Bazyli Wielki i św. Grzegorz Teolog, to wśród nich znajduje się również św. Jan Chryzostom. Przeczytaj również: Św. Antoni Pustelnik – ojciec pustyni. Przyciągnął na pustkowie 6000 naśladowców Św. Antoni Pustelnik znany jest również jako Antoni Wielki. Opat porzucił bogate i beztroskie życie, aby z pokorą udać się na pustynię. Antoni pragnął samotności, jednak przyciągnął tysiące eremitów. Wielokrotnie nękany przez szatana doświadczał boskiego wsparcia i nieustannie trwał w swojej pobożnej codzienności. Święty jest uznany za głównego przedstawiciela anachoretyzmu, czyli ruchu religijnego opartego na życiu w samotności i w otoczeniu praktyk ascetycznych, kompletacji, modlitwy, umartwiania.
Święty Fabian – papież wybrany przez gołębice, czyli Ducha Świętego. Jak pełnił swoją funkcję?
Święty Fabian na każdym kroku podkreślał siłę chrześcijaństwa, mimo prześladowania wyznawców Jezusa. To za jego przewodnictwem miały miejsce pierwsze emigracje z Rzymu i wybory o bezpiecznym życiu na pustyni. Pontyfikat świętego trwał 14 lat i nie tylko umocnił Kościół, ale również usprawnił jego zarządzanie.
W tym artykule: Krótki życiorys świętego Fabiana Kogo i czego patronem jest św. Fabian? Jak i kiedy zginął święty Fabian? Dzień św. Fabiana z Rzymu Ikonografia chrześcijańska – święty Fabian Krótki życiorys świętego Fabiana Nieznana jest dokładna data i miejsce urodzenia świętego Fabiana, wiadomo jednak, że pochodził z Rzymu. O kapłanie zrobiło się głośno podczas wyborów następcy papieża Antera. Wśród kandydatów na nowego zwierzchnika Kościoła katolickiego pojawiło się wielu znanych i szanowanych osób, jednak 10 stycznia 236 roku to Fabian z Rzymu został wybrany na kolejnego następcę świętego Piotra. Tradycja Kościoła podaje, że podczas zgromadzenia biskupów nad głową Fabiana pojawiła się gołębica (Duch Święty), która w oczach wszystkich oznaczała znak z nieba – najlepszy z możliwych wyborów. View oEmbed on the source website O działalności biskupa Rzymu w latach 236 – 250 można dowiedzieć się więcej z księgi Liber Pontificalis, zawierającej informacje o pierwszych papieżach Kościoła. Święty Fabian: podzielił Wieczne Miasto na diakonie i siedem dystryktów; wyznaczył 7 subdiakonów, a później zlecił zapisywanie wiadomości o męczennikach; zatroszczył się o cmentarze i budowę kolejnych miejsc pochówku; zarządzał palenie starego oleju, a święcenie nowego w Wielki Czwartek; usuwał biskupów głoszących herezje; pochował papieża Poncjana i antypapieża Hipolita w Rzymie; zwołał synod biskupi, na którym podejmowane były najistotniejsze decyzje dotyczące wiary chrześcijańskiej w burzliwym okresie prześladowania wyznawców Jezusa Chrystusa. Kogo i czego patronem jest św. Fabian? Papież Fabian powszechnie uznawany jest za patrona garncarzy i wszystkich rzemieślników. Święty nieustannie dba o karność kościelną. Jak i kiedy zginął święty Fabian? Święty Kościoła katolickiego i cerkwi prawosławnej żył za panowania cesarza Trajana Decjusza i okrutnego prześladowania chrześcijan. Papież zginął śmiercią męczeńską 20 stycznia 250 roku w Rzymie. Nie wiadomo, jak dokładnie przebiegała męka biskupa, jednak pewne jest, że św. Fabian zmarł na arenie. Chrześcijanie pochowali swojego duchownego przywódcę w katakumbach świętego Kaliksta i dopiero w 1915 roku archeolodzy odkryli sarkofag św. Fabiana w bazylice św. Sebastiana z napisem datowanym na X wiek. Dzień św. Fabiana z Rzymu Wspomnienie świętego Fabiana obchodzone jest 20 stycznia w Kościele katolickim i 18 sierpnia w Kościele prawosławnym. To dzień zadumy nad pontyfikatem papieża, czyli męczennika poświęcającego swoje życie w imię Kościoła i chrześcijańskiej społeczności. Krótka modlitwa do św. Fabiana Panie Boże, który jesteś chwałą kapłanów, spraw, abyśmy dzięki modlitwom św. Fabiana męczennika mogli utwierdzać się w wierze i czynić posługi. Amen. Modlitwa o wstawiennictwo św. Fabiana Boże, Ty jesteś chwałą Twoich kapłanów, spraw, abyśmy za wstawiennictwem świętego Fabiana, papieża i męczennika, umacniali się w wierze, którą wyznawał, i godnie Tobie służyli. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. Ikonografia chrześcijańska – święty Fabian W ikonografii chrześcijańskie św. Fabian przedstawiany jest jako dojrzały mężczyzna w stroju biskupa lub papieża. Nierzadko świętego wyróżnia kapa i tiara, a także gołębica w pobliżu jego głowy. Artyści przedstawiają papieża z księgą oraz palmą męczennika lub z innym głównym atrybutem: miecz, zwój, krzyż, anioł z narzędziami cierpienia. Przeczytaj również: Św. Agata Sycylijska – chrześcijanka, której odcięto piersi. Droga do Boga przez tortury Św. Agata Sycylijska poświęciła własne ciało i życie, aby zachować śluby czystości oraz wartości chrześcijańskie. Młoda kobieta zginęła jako oddana Bogu dziewica, mimo że nieustannie na swojej drodze napotykała przeszkody, które miały złamać jej wiarę. Tradycja Kościoła podaje, że gdy święta zmarła, wybuchła Etna, a miasto cudownie ocalało dzięki welonowi św. Agaty.
Piotr Damiani – święty biskup, który walczył o odnowę Kościoła i głosił teorię o dwóch kluczach
Piotr Damiani zasłynął jako pobożny i mądry człowiek, dlatego pełnił funkcję nie tylko gorliwego opata, ale również doradcy i kierownika. Święty stał się przyjacielem wiernych, osób duchownych, a także najwyższych władców. Jego cenne rady zdecydowanie wpłynęły na rozwój Kościoła i budowanie pozytywnych relacji międzyludzkich.
W tym artykule: Kim był święty Piotr Damiani? Kogo i czego patronem jest św. Piotr? Skrócony życiorys Piotra z Rawenna Jak i kiedy zmarł Piotr Damiani? Dzień św. Piotra w Polsce Ikonografia chrześcijańska – św. Piotr Damiani Kim był święty Piotr Damiani? Święty Piotr Damiani urodził się około 1007 roku w prowincji Ravenna we Włoszech. Chłopiec pochodził z prostej, wielodzietnej rodziny i przyszedł na świat jako niechciane dziecko. Jego biologiczna matka porzuciła syna, gdy był niemowlakiem. Po śmierci rodzicielki, Piotrem zajął się Damian – starszy brat. Początkowo Damiani studiował prawo i praktykował jako nauczyciel, ale później zdecydował się na życie duchowe, dlatego najpierw udał się na pustkowie, a później wstąpił do klasztoru benedyktynów-eremitów w Fonte Avellana. Pobożny mężczyzna głęboko zaangażował się w działania monastyczne, praktykując ascetyzm i kontemplację. Chrześcijanin najpierw został eremitą, następnie konsekwentnym i wymagającym opatem w Fonte Avellana. Gdy w zakonie przybyło mnichów, Piotr otwierał nowe opactwa i ośrodki pustelnicze. Piotr Damiani jako teolog znany jest z traktatów np. „De Divina Omnipotentia", czy też „Liber Gomorrhianus", skupiających się na walce z deprawacją wśród duchowieństwa i potrzebie świętości życia. Duchowny był jednym z pierwszych uczonych, który zwrócił szczególną uwagę na znaczenie łaski Bożej i jej rolę w kontekście zbawienia. Życie Piotra zaowocowało twórczością literacką na temat duchowości, modlitwy, zakonu. Święty pozostawił po sobie liczne: utwory poetyckie, listy, kazania, życiorysy. View oEmbed on the source website Damiani głosił teorię dwuwładzy, podkreślając różność, ale także równość władzy świeckiej i duchowej. Za przykład podawał dwa klucze powierzone św. Piotrowi przez Chrystusa, z czego jeden oznaczał rząd duchowy, a drugi świecki – oba pasowały do Królestwa. Święty odegrał kluczową rolę w życiu politycznym swojej epoki. Piotr angażował się w rozwiązywanie konfliktów w Kościele i podejmował wysiłki na rzecz reformy kościelnej (np. walczył z nadużyciami, pełnił funkcję legata papieskiego na synodach). Damiani został mianowany kardynałem -biskupem Ostii, mimo że do ostatniej chwili bronił się przed podjęciem tej funkcji, a także otrzymał miano przewodniczącego Kolegium Kardynalskiego w Kościele rzymskokatolickim. Kogo i czego patronem jest św. Piotr? Święty Piotr Damiani nieoficjalnie uważany jest za patrona teologów i duchownych. Doktor Kościoła broni czystości, a także moralności. Święty stał się orędownikiem podczas bólu głowy oraz kolejnym opiekunem zakonu benedyktyńskiego. Skrócony życiorys Piotra z Rawenna Piotr Damiani urodził się w 1007 roku w mieście Rawenna (Włochy). Młodzieniec uzyskał stopień mistrza sztuk wyzwolonych i spełniał się jako nauczyciel. W 1035 roku Piotr został eremitą w Fonte Avellana, a w 1043 roku otrzymał tytuł opata eremu kamedulskiego. W 1057 roku duchowny uzyskał miano biskupa Ostii i kardynała z rąk papieża Stefana IX. W 1063 roku Damiani stał się mediatorem sporu między Hugonem – opatem klasztoru benedyktyńskiego w Cluny a biskupem Mâcon. W 1067 roku zrezygnował ze stanowiska biskupa i powrócił do ascetycznego życia mniszego. Jednak nadal wspierał cennymi radami władców, a także duchowieństwo. W roku 1069 roku opat namówił cesarza Henryka IV, aby nie opuszczał swojej żony. W 1071 roku Piotr Damiani współuczestniczył w konsekracji kościoła benedyktynów na Monte Cassino jako legat papieski. W 1072 roku święty przyczynił się do podporządkowania papieżowi archidiecezji w Rawennie. Piotr Damiani zmarł 22 lutego 1072 roku we włoskim miasteczku Faenza. Sprawdź też: Św. Antoni Pustelnik – ojciec pustyni. Przyciągnął na pustkowie 6000 naśladowców Św. Antoni Pustelnik znany jest również jako Antoni Wielki. Opat porzucił bogate i beztroskie życie, aby z pokorą udać się na pustynię. Antoni pragnął samotności, jednak przyciągnął tysiące eremitów. Wielokrotnie nękany przez szatana doświadczał boskiego wsparcia i nieustannie trwał w swojej pobożnej codzienności. Święty jest uznany za głównego przedstawiciela anachoretyzmu, czyli ruchu religijnego opartego na życiu w samotności i w otoczeniu praktyk ascetycznych, kompletacji, modlitwy, umartwiania. Jak i kiedy zmarł Piotr Damiani? Wiadomo, że święty Piotr zmarł 22 lutego 1072 roku w mieście Faenza, a jego relikwie nieustannie spoczywają w katedrze wyniesionej właśnie w tej części kraju. W 1071 roku opat wyruszył do Rawenny z misją pojednania papieża z biskupem. W drodze powrotnej niespodziewanie i ciężko zachorował. Piotr został przeniesiony do Fonte Avellana, gdzie ostatecznie pożegnał się z życiem na ziemi. Wyniesienie na ołtarze włoskiego eremity miało miejsce w 1828 roku przez papieża Leona XII i w tym samym czasie święty otrzymał tytuł doktora Kościoła. Dzień św. Piotra w Polsce Wspomnienie świętego z Rawenna obchodzone jest 21 lutego w Kościele katolickim. W tym dniu wierni modlą się o mądrość w dążeniach do świętości. To czas refleksji i gorliwych przemyśleń nad wartościami chrześcijańskimi. Krótka modlitwa do świętego Piotra Damiani Wszechmogący Boże, pomóż nam podążać za nauką i przykładem św. Piotra Damiana, abyśmy przedkładając Chrystusa ponad wszystko, mogli zawsze pracować w służbie Twojego Kościoła i osiągnęli radość wiecznego światła. Amen. Ikonografia chrześcijańska – św. Piotr Damiani W ikonografii chrześcijańskiej św. Piotr Damiani przedstawiany jest na różnorodne sposoby. Czasami przybiera postać mnicha w benedyktyńskim habicie, a innym razem kardynała lub biskupa w mitrze. Duchowny najczęściej ukazywany jest z piórem i zwojem w ręku. Do głównych atrybutów świętego można zaliczyć: krzyż, czaszkę, ozdobną kapę (cappa magna), anioła z kapeluszem kardynalskim. Przeczytaj również: Święci Kościoła katolickiego, o których słuch nie zaginął. Czy każdy może zostać „wyniesionym na ołtarze”? Święci Kościoła katolickiego stanowią niezwykłe źródło inspiracji i duchowej siły dla wiernych z całego świata. Proces kanonizacji nie należy do najłatwiejszych, ale jest idealnym przykładem na to, że każdy może zasłużyć na miano świętego. „Wyniesieni na ołtarze" cieszą się czcią, a w miejscu spoczynku ich relikwii nieustanie gromadzą się wierni.
Biskup – najwyższy święceniami członek hierarchii kościelnej. Czym się zajmuje?
Biskup to tytuł w strukturze Kościoła, który od wieków wywołuje skojarzenia związane z władzą, zarządzaniem, poważaniem, życiem religijnym i społecznym. Kapłan, wybrany przez wyższe władze kościelne, cieszy się autorytetem oraz mianem „zastępcy i wysłannika Chrystusa”. Warto pamiętać, że urząd biskupi oznacza nie tylko przywileje, ale również dodatkowe obowiązki.
W tym artykule: Kim jest biskup? Tytuły biskupie w Kościele katolickim Główne obowiązki biskupa Kto i komu przyznaje tytuł biskupa? Kiedy biskup przestaje pełnić swoją funkcję? Kim jest biskup? Biskup w hierarchii Kościoła oznacza duchownego wyższej rangi, czyli kapłana nie tylko po święceniach diakonatu i prezbiteratu, ale przede wszystkim po święceniach biskupich. To funkcja kościelna, która występuje w wielu tradycjach chrześcijańskich. Pieczę nad parafią sprawuje proboszcz, natomiast biskup pełni funkcję zarządczą i duchową nad określoną diecezją – regionem kościelnym, który może składać się z wielu parafii. To najwyższy święceniami członek hierarchii kościelnej odpowiedzialny za kierowanie życiem religijnym i administracyjnym w obrębie swojej diecezji, co obejmuje np. nadzór nad kapłanami, diakonami i innymi pracownikami kościelnymi. Biskupi posiadają również wyłączność na sprawowanie niektórych sakramentów np. święcenia kapłańskie. Tytuły biskupie w Kościele katolickim W Kościele katolickim istnieją różnorodne tytuły biskupie, które pozwalają na odpowiednie zaopiekowanie się wiernymi i kościołem diecezjalnym: Biskup diecezjalny – główny biskup (ordynariusz) w diecezji, który zarządza jednostką administracyjną, odpowiada za życie duchowe wiernych, reprezentuje diecezje. Biskup tytularny – biskup, który otrzymał tytuł historycznej i już nieistniejącej diecezji. Często to on pełni funkcje pomocnicze w Kościele katolickim np. praca w kurii rzymskiej lub działalność misyjna. Biskup koadiutor – biskup mianowany, aby wspierać biskupa diecezjalnego, posiadający prawo następstwa po rezygnacji, przejściu na emeryturę lub śmierci ordynariusza. Biskup pomocniczy – duchowny mianowany do pomocy biskupowi diecezjalnemu w zarządzaniu diecezją. To urząd, który nie posiada automatycznego prawa następstwa i zazwyczaj skupia się na konkretnych zadaniach lub regionach diecezji. Biskup senior – tytuł nadawany biskupom na emeryturze. Kapłan nie kieruje już diecezją, ale nadal może pełnić niektóre funkcje np. sprawowanie sakramentów lub działalność duszpasterska. Sprawdź też: Prałat przeszedł do historii? Tytuł honorowy w Kościele przyznany zasłużonym duchownym Prałat to jeden z kilku tytułów, jakie może otrzymać kapłan za swoje zasługi dla Kościoła katolickiego. Tytuł oznacza nie tylko wyróżnienie, ale również obowiązki, które mogą być różnorodne w zależności od formy prałatury. W 2014 roku papież Franciszek dokonał znaczącej zmiany w przyznawaniu godności kościelnych. Teraz o prałacie dyskutuje się w kontekście przeszłości. Główne obowiązki biskupa Zadania należące do biskupa w Kościele katolickim mogą różnić się w zależności od konkretnej diecezji. Biskup nie tylko zarządza okręgiem kościelnym, ale również pełni rolę duchownego przewodnika. Do jego głównych obowiązków można zaliczyć: Zarządzanie diecezją m.in. w sprawach administracyjnych, finansowych, duszpasterskich oraz nadzór nad instytucjami kościelnymi (parafie, szkoły katolickie, akcje charytatywne). Nauczanie, czyli głoszenie wiary katolickiej i zapewnienie, że nauka w diecezji jest zgodna z doktryną Kościoła. Wyświęcanie diakonów, prezbiterów (księży) i biskupów. Reprezentowanie diecezji w kontaktach z innymi diecezjami, Kościołem powszechnym oraz w dialogu ekumenicznym, a także międzyreligijnym. Promowanie działalności charytatywnej i społecznej, zarówno poprzez bezpośrednią pomoc potrzebującym, jak i tworząc oraz nadzorując odpowiednie instytucje kościelne. Chronienie wiernych przed herezjami, co może obejmować dyscyplinowanie członków duchowieństwa, nauczających lub propagujących poglądy sprzeczne z doktryną Kościoła. Przewodniczenie w ważnych wydarzeniach liturgicznych i świętach kościelnych oraz konsekrowanie świątyń, czy też ołtarzy. Uczestnictwo w synodach biskupów i innych zgromadzeniach, gdzie odbywają się dyskusje, a także padają ważne decyzje dotyczące Kościoła. Kto i komu przyznaje tytuł biskupa? Tytuł biskupa w Kościele katolickim przyznawany jest przez papieża, ponieważ to on posiada najwyższą władzę legislacyjną, wykonawczą i sądowniczą w strukturze Kościoła. Proces nominacji zaczyna się zazwyczaj na poziomie lokalnym, gdzie kandydaci są identyfikowani i oceniani przez innych biskupów diecezjalnych, a także nuncjusza apostolskiego (ambasadora Watykanu) w danym kraju. Po zebraniu rekomendacji i przeprowadzeniu ewentualnych dodatkowych badań, propozycje są przekazywane do Kongregacji ds. Biskupów w Watykanie. Członkowie komisji dokonują dalszej oceny i formułują ostateczną dokumentację dla papieża. Głowa Kościoła po rozważeniu rekomendacji, podejmuje ostateczną decyzję o nominacji i przyznaje tytuł biskupa wybranemu kandydatowi. Następnie nominowany otrzymuje sakrę biskupią (święcenia biskupie) – konieczną do objęcia funkcji biskupa w Kościele katolickim. Przeczytaj również: Kleryk – student w seminarium. Już wkrótce może zostać duchownym, ale niekoniecznie Kleryk inaczej nazywany alumnem, zamieszkuje polskie seminaria. To osoba przygotowująca się do roli duchownego zarówno w Kościele katolickim, jak i protestanckim. Kandydaci do kapłaństwa, pełniąc rolę kleryków, przekonują się o tym, jak wygląda życie w stanie duchownym. To na tym etapie mężczyźni mogą podjąć jedną z ważniejszych decyzji w swoim życiu – kapłaństwo lub powrót do swoich domów jako osoby świeckie. Kiedy biskup przestaje pełnić swoją funkcję? Zgodnie z prawem kanonicznym: biskupi są proszeni o złożenie rezygnacji z pełnionej funkcji po osiągnięciu 75 roku życia. Decyzja o przyjęciu rezygnacji należy do papieża i to on decyduje, czy kapłan dłużej pozostanie na swoim stanowisku. Najwyższy święceniami członek hierarchii kościelnej może sam zrezygnować z urzędu z powodów zdrowotnych lub innych ważnych przyczyn. Rezygnacja musi zostać zaakceptowana przez zwierzchnika Kościoła katolickiego, aby stała się bezdyskusyjna. Zdarzają się przenosiny biskupa do innej diecezji lub mianowanie na odmienne stanowisko w strukturze Kościoła. W rzadkich przypadkach kapłan zostaje usunięty z urzędu przez papieża z powodu np. poważnych naruszeń prawa kanonicznego, zaniedbań w pełnieniu obowiązków.
Święty Pantaleon otrzymał przydomek „Wielki lekarz”. Poznaj skutecznego orędownika w niebie
Święty Pantaleon znany jest w tradycji Kościoła jako ceniony lekarz, który łączy bezinteresowne pomaganie innym z modlitwą. Uczony z pomocą Boga dokonywał cudów i nadal za jego wstawiennictwem dzieją się niezwykłe zdarzenia. Jeden z Czternastu Świętych Wspomożycieli wspiera wiernych nie tylko w chorobie.
W tym artykule: Krótki życiorys świętego Pantaleona Kogo i czego patronem jest św. Pantaleon? Jak i kiedy zginął święty Pantaleon? Dzień św. Pantaleona w Polsce Ikonografia chrześcijańska – święty Pantaleon Krótki życiorys świętego Pantaleona Pantaleon urodził się III wieku w mieście Nikomedia (Azja Mniejsza) w chrześcijańsko (matka) – pogańskiej (ojciec) rodzinie. Opiekun chłopca starannie zaplanował jego przyszłość: syn miał zdobyć wysokie wykształcenie, a następnie objąć jedno ze stanowisk na dworze cesarza. W ten sposób młodzieniec został lekarzem u władcy Galeriusza Maksymiana i odnosił ogromne sukcesy w medycynie. Uczony na dworze żył w dostatku, chwilowo zapominając o Bogu. Dopiero gdy otrzymał chrzest od kapłana Hermola, mężczyzna doświadczył duchowej przemiany i postanowił spełniać się w roli lekarza w imię Boga, świadcząc bezpłatne usługi najbardziej potrzebującym. Do młodego medyka przychodzili nieuleczalnie chorzy. W żywocie świętego znana jest legenda o pewnym niewidomym, dla którego z medycznego punktu widzenia nie było już ratunku: Pantaleon był tak skuteczny, że niektórzy uznali go za cudotwórcę. View oEmbed on the source website Kogo i czego patronem jest św. Pantaleon? Pantaleon został uznany za patrona wszystkich lekarzy wiernych swojemu sumieniu i pielęgniarek oraz orędownika chorych. Ponadto święty czuwa nad: matkami, nianiami, kawalerami, osobami samotnymi, chorymi na zeza, aptekarzami, chirurgami, położnymi. Jak i kiedy zginął święty Pantaleon? Święty Pantaleon żył za czasów cesarza Dioklecjana i prześladowania chrześcijan. Lekarz również został poddany próbie, której konsekwencje były oczywiste. Wyznawca Jezusa Chrystusa nie wyrzekł się wiary, dlatego po zamknięciu w więzieniu poniósł karę śmierci. Święty Pantaleon zmarł 27 lipca 305 roku w Nikomedii. Lekarz najpierw był okrutnie torturowany, a następnie pozbawiony życia przez ścięcie. Relikwie jednego z Czternastu Świętych Wspomożycieli spoczywają m.in. we Włoszech i we Francji. Natomiast w 1616 roku do Madrytu przywieziono cudowną krew świętego – 27 lipca każdego roku zmienia stan skupienia i ze stałej substancji przemienia się w ciecz. Dzień św. Pantaleona w Polsce Wspomnienie świętego Pantaleona obchodzone jest 27 lipca w Kościele katolickim i 9 sierpnia w Kościele prawosławnym. W tym dniu pracownicy służby medycznej proszą o mądrość w podejmowaniu słusznych decyzji, a chorzy o dar uzdrowienia. Sprawdź też: Św. Dionizy – kroczył w tłumie bez głowy. Jak zginął pierwszy biskup Francji? Św. Dionizy otrzymał szansę ewangelizacji terenów galicyjskich i skutecznie prowadził swoją działalność, drażniąc kapłanów pogańskich. Znany jako „biskup bez głowy” został wyniesiony na ołtarze za odwagę w głoszeniu słowa Bożego. O jednym z Czternastu Wspomożycieli można dowiedzieć się więcej z „Historii Franków” autorstwa św. Grzegorza z Tours, a także z pism Euzebiusza z Cezarei. Krótka modlitwa do św. Pantaleona Wszechmogący i miłosierny Boże, z Twoją pomocą święty Pantaleon, lekarz, aż do śmierci walczył w obronie wiary, spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy z miłości ku Tobie znosili wszelkie przeciwności i ze wszystkich sił dążyli do Ciebie, bo Ty jesteś prawdziwym życiem. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. Modlitwa do św. Pantaleona – patrona lekarzy O błogosławiony i błogosławiony Święty Pantaleonie, męczennik z miłości do Boga i lekarz z miłości do bliźniego że tyle dobrego zrobiłeś będąc na ziemi uzdrawianie chorób i dolegliwości który przyszedł do ciebie i poprosił o twoją pomoc, Dziś z wiarą i nadzieją wzywam Twego chwalebnego imienia. ponieważ wiem, że Bóg dał ci dar być naszym cennym i potężnym mediatorem, a przez Ciebie z Wyżyn, udziela licznych cudów i czyni cuda na rzecz chorych. Dobry święty Pantaleonie, wychwalany za liczne cuda, których dokonałeś, ty, który jesteś potężnym obrońcą chorych i dobroczynny patronie lekarzy, módlcie się o całkowite uzdrowienie *imię* który tak bardzo potrzebuje teraz zdrowia, pobłogosław ręce swoich lekarzy i sprawić, by podawane przez nich leki były skuteczne, któremu nie brakuje najlepszej opieki z dala od *imię* bólu i cierpienia, dodaj otuchy, energii i nadziei abyś się nie zachwiał i nie uwierzył w swoje uzdrowienie. Święty Pantaleonie, za Twoje zasługi, za wielkie serce i hojność Proszę o kierowanie moich próśb do Boga i wysłuchać ich tak szybko, jak to możliwe. Niech tak będzie. Wszechmogący Boże, który dajesz nam zdrowie i jesteś naszą siłą nie opuszczaj nas tym razem nie spuszczaj wzroku z tego twojego sługi, który cię potrzebuje, nie pozwól, aby choroba wyniszczała Twój organizm i za wstawiennictwem cudownego lekarza Pantaleona, pociesza ciało i duszę *imię* który teraz cierpi na ciężką chorobę. Wszechmogący Ojcze, który z miłością troszczy się o nas ześlij swoją uzdrawiającą moc, aby przywrócić *imię* do zdrowia. Panie, za wstawiennictwem młodego świętego Pantaleona, za obronę Twego honoru i nie porzucenie wiary padł pod okrutnymi ciosami prześladowców, prosimy o pomoc *imię* aby szybko odzyskała witalność i niech wszystkie choroby opuszczą twoje ciało, abym mógł Cię chwalić i błogosławić na zawsze. Prosimy o to przez Twojego Syna Jezusa, które jest zdrowiem i Światłem świata. Niech tak będzie. Ikonografia chrześcijańska – święty Pantaleon W ikonografii chrześcijańskiej święty Pantaleon z Nikomedii przedstawiany jest jako młody mężczyzna w szacie koloru zielonego. Symboliczny odcień oznacza śmierć męczeńską. Do głównych atrybutów uzdrowiciela można zaliczyć: gwoździe, szkatułkę z lekarstwami, pędzel do namaszczania chorych, sztylet w głowie męczennika. Przeczytaj również: Święty Nikodem – faryzeusz poszukujący prawdy. Nazwany przez Jana Apostoła „dostojnikiem żydowskim" Święty Nikodem to postać biblijna ściśle związana z Jezusem Chrystusem. Dostojnik cieszył się zaufaniem społecznym, majątkiem i znaczącymi wpływami. O jego życiu można dowiedzieć się z Ewangelii św. Jana Apostoła. Faryzeusz przyjął chrzest z rąk św. Piotra i św. Jana, dając świadectwo wiary.
Święty Jeremiasz nie był szczęśliwy, mimo że otrzymał dar i przez 40 lat głosił proroctwa
Święty Jeremiasz znany jest jako prorok w okresie rządów ostatnich pięciu królów Judy. Mężczyzna otrzymał misję objawienia woli Bożej wobec ludzi. Jeremiasz nie był człowiekiem pewnym siebie i niejednokrotnie powątpiewał w prawdziwość nabytego daru z nieba. Prorok żył w niestabilnych czasach, między innymi dlatego niechętnie przyjął powołanie.
W tym artykule: Życiorys świętego Jeremiasza Kogo i czego patronem jest św. Jeremiasz? Jak i kiedy zginął prorok Jeremiasz? Dokonania Jeremiasza z Anatot Ikonografia chrześcijańska – święty Jeremiasz Życiorys świętego Jeremiasza Imię Jeremiasz oznacza „Niech Jahwe podniesie z upadku”. Chłopiec urodził się w mieście Anatot, około godziny drogi od Jerozolimy. Jeremiasz pochodził z kapłańskiej rodziny, ale sam nigdy nie objął podobnego stanowiska. Wierni poznają świętego już jako dorosłego, uduchowionego proroka. Mężczyzna był człowiekiem o wielu talentach i wykazywał ponadprzeciętne zdolności artystyczne jako: pisarz, poeta, aktor, artysta komediowy. Jeremiasz twierdził, że jego życie na ziemi było zmarnowane. Mężczyzna miał niski status społeczny, nie posiadał żony i dzieci, żył w ciężkich czasach (wojna, niestabilna władza, podzielony Izrael) i odnosił liczne porażki. 627 p.n.e. to rok, od którego datuje się proroctwa Jeremiasza. Święty swoją działalność prowadził za panowania pięciu królów Judy (Jozjasza, Joachaza, Jojakima, Jojakina, Sedecjasza). Najgłośniej o proroku zrobiło się po śmierci Jozjasza, za panowania jego synów Joachaza i Jojakima. Wtedy Jeremiasz przestrzegał przed bałwochwalstwem i synkretyzmem, czyli teorią łączącą różne – sprzeczne podejścia. W tym czasie proroctwa Jeremiasza budziły skrajne emocje. Szczególnie królom Judy nie podobały się wyznania świętego, dlatego wizjoner został oskarżony o zdradę, karany cieleśnie np. chłostany, pozbawiany prawa wejścia do świątyni, zmuszany do ucieczki. Ponadto niszczono jego twórczość zapisywaną na zwojach. Chwilowy spokój w życiu świętego Jeremiasza zapanował, gdy na tronie zasiadł król Sedecjasz, czyli człowiek pobożny, ale pozbawiony siły decyzyjnej. Jeremiasz dążył do jedności i uratowania żydowskiego państwa oraz religii za pomocą uległości w stosunku do Babilończyków. Po pewnym czasie jego poglądy zostały ponownie uznane za podstępne i nieuczciwe, co spowodowało, że został strącony do lochu. View oEmbed on the source website Kogo i czego patronem jest św. Jeremiasz? Nieoficjalnie św. Jeremiasz został uznany za patrona proroków i prorokowania. Święty czuwa nad ziemią izraelską, uchodźcami, a także pisarzami. Jak i kiedy zginął prorok Jeremiasz? Gdy Jerozolima była oblężona przez Babilończyków, święty Jeremiasz przebywał w więzieniu. Został nawet skazany na śmierć przez utopienie w błocie, jednak cudem uratował go obcokrajowiec i ponownie trafił do celi. Po upadku miasta król Babilonii z dynastii chaldejskiej (Nabuchodonozor) ułaskawił Jeremiasza i prorok otrzymał szansę pobytu w Babilonie tzw. „niewola babilońska". Prorok Jeremiasz – ku zdziwieniu wszystkich – postanowił pozostać w Judzie i zająć się życiem religijnym pozostałej, nielicznej ludności. W kolejnych latach w Judzie wybuchła wojna domowa. Mieszkańcy w obawie przed Babilończykami wyruszyli do Egiptu, zabierając ze sobą Jeremiasza i jego skrybę. Tradycja Kościoła podaje, że święty zginął śmiercią męczeńską przez ukamieniowanie w egipskim Tafnes z rąk swoich rodaków. Jeremiasz zmarł „pogrążony w beznadziei, opłakując religijny i państwowy upadek swojego ludu”. Dokonania Jeremiasza z Anatot Jeremiasz znany jest przede wszystkim jako autor księgi biblijnej św. Jeremiasza oraz twórca Lamentacji i Ksiąg Królewskich. W działaniach literackich proroka wspierał Baruch ben Neriah – niezastąpiony skryba i uczeń. Święty nie tylko przekazywał słowo Boże, ale również dokumentował historię i lirykę, co czyni go jednym z najbardziej wszechstronnych pisarzy Biblii. Głównym dziełem świętego jest Księga Jeremiasza, w której zapisał swoje proroctwa np.: ostrzegał Izraelitów o zbliżającym się nieszczęściu za grzechy i nieposłuszeństwo; zapowiadał niewolę babilońską jako karę dla narodu izraelskiego; przepowiedział, że po okresie niewoli babilońskiej Izraelici powrócą na swoje ziemie; ogłosił proroctwo o nadejściu Nowego Przymierza – głębszego i bardziej duchowego niż poprzednie zawarte z Izraelitami; przepowiedział odbudowę Jerozolimy i świątyni po okresie niewoli; głosił proroctwo o przyjściu Mesjasza. Wspomnienie świętego Jeremiasza obchodzone jest 1 maja w Kościele katolickim. Sprawdź też: Św. Brygida Szwedzka żyła w przyjaźni z Jezusem i Maryją. Poznaj „Tajemnice szczęścia” – zyskaj dary Św. Brygida Szwedzka już jako mała dziewczynka wiele czasu spędzała na modlitwie. Gdy miała 7 lat, Najświętsza Panienka złożyła na jej głowie tajemniczą koronę, a w wieku 10 lat objawił się przed nią Jezus, któremu powiedziała: „Tylko Ciebie pragnę kochać nade wszystko”. Brygida była nie tylko mistyczką i założycielką zakonu, ale również kobietą aktywnie działającą w sferze społecznej oraz politycznej. Modlitwa świętego z księgi Jeremiasza Nadziejo Izraela, Panie! Wszyscy, którzy Cię opuszczają, będą zawstydzeni. Ci, którzy oddalają się od Ciebie, będą zapisani na ziemi, bo opuścili źródło żywej wody, . Uzdrów mnie, Panie, bym się stał zdrowym; ratuj mnie, bym doznał ratunku. Ty bowiem jesteś moją chlubą. Oto oni, którzy mi mówią: «Gdzie jest słowo Boże? Niechże się wypełni!» Ale ja nie nalegałem na Ciebie o nieszczęście, ani nie pragnąłem dnia zagłady. Ty wiesz: to, co wyszło z moich ust, jest zupełnie jawne przed Tobą. Nie bądź dla mnie postrachem, Ty, moja ucieczko w dniu nieszczęścia! Ikonografia chrześcijańska – święty Jeremiasz W ikonografii chrześcijańskiej św. Jeremiasz przedstawiany jest jako starszy mężczyzna z długą, siwą brodą i włosami o tym samym odcieniu. Mężczyzna najczęściej ukazywany jest w długich szatach ze zwojem w ręku. Artyści często prezentują świętego jako zamyślonego proroka w pozycji siedzącej z głową podpartą o dłonie. Przeczytaj również: Alojzy Gonzaga – jeden z najmłodszych świętych. Sprzeciwił się ojcu, aby ruszyć za głosem powołania Alojzy Gonzaga to święty Kościoła katolickiego, którego krótkie życie okazało się przepełnione miłością do Boga i drugiego człowieka. Ojciec młodzieńca pragnął, aby syn zrobił karierę na królewskim dworze lub stał się znany z rycerskich czynów. Jednak Alojzy od dziecka żył jak święty, stając się wzorem dla młodzieży w pielęgnowaniu cnót chrześcijańskich.
Św. Agata Sycylijska – chrześcijanka, której odcięto piersi. Droga do Boga przez tortury
Św. Agata Sycylijska poświęciła własne ciało i życie, aby zachować śluby czystości oraz wartości chrześcijańskie. Młoda kobieta zginęła jako oddana Bogu dziewica, mimo że nieustannie na swojej drodze napotykała przeszkody, które miały złamać jej wiarę. Tradycja Kościoła podaje, że gdy święta zmarła, wybuchła Etna, a miasto cudownie ocalało dzięki welonowi św. Agaty.
W tym artykule: Życiorys świętej Agaty Sycylijskiej Kogo i czego patronką jest św. Agata? Jak i kiedy zginęła święta Agata Sycylijska? Dzień św. Agaty z Katanii Relikwie świętej Agaty Ikonografia chrześcijańska – św. Agata Sycylijska Życiorys świętej Agaty Sycylijskiej Agata urodziła się około 235 roku w mieście Katania (Włochy). Sycylijka pochodziła z bogatego, ale pogańskiego rodu rzymskiego. Mimo to już jako mała dziewczynka uwierzyła w Boga, głośno wyznała swoją wiarę chrześcijańską i złożyła śluby dziewictwa. Agata pragnęła dla siebie życia przepełnionego dobrem, modlitwą, odwagą. Młoda kobieta zachwycała urodą i inteligencją, dlatego nie mógł przejść obok niej obojętnie Kwincjanusz – namiestnik rzymski zarządzający Sycylią, który zaproponował Agacie małżeństwo. Kobieta stanowczo odmówiła, pamiętając o wcześniej złożonych ślubach, co wzbudziło gniew senatora. Mężczyzna dążył do tego, aby chrześcijanka za wszelką cenę porzuciła wiarę w Boga i przestała cieszyć się dziewictwem. Agata na rozkaz Kwincjanusza została oddana pod opiekę Afrodyzji (kobiety lekkich obyczajów) do domu rozpusty, jednak z boską pomocą udało jej się zachować czystość i przekonania religijne. W tym również czasie doszło do wielkiego prześladowania chrześcijan za panowania cesarza Decjusza. Odrzucony Kwincjanusz z zemsty pomógł doprowadzić Agatę przed sąd i przyczynił się do skazania młodej kobiety na tortury. View oEmbed on the source website Kogo i czego patronką jest św. Agata? Święta Agata Sycylijska znana jest przede wszystkim jako patronka Katanii i Sycylii. Okrutnie torturowana dziewica stała się opiekunką kobiet karmiących i orędowniczką walczących z rakiem piersi. Męczennica wzywana jest podczas klęsk żywiołowych, pożarów, erupcji wulkanów, trzęsień ziemi, zarazy. Św. Agata czuwa również nad męczennikami i ofiarami tortur oraz gwałtów, a ponadto jest patronką: sztuki, artystów, piekarzy, tkaczy, górników, brązowników, kominiarzy, pielęgniarek, złotników, samotnych kobiet świeckich. Jak i kiedy zginęła święta Agata Sycylijska? Męczeństwo świętej opisują akta z V wieku. Agata zginęła 5 lutego 251 roku n.e. w Katanii. Dziewica najpierw została uwięziona, a następnie okrutnie torturowana – szarpano kleszczami i przypiekano ogniem jej ciało. Odrzucony Kwincjanusz żądał, aby pozbawić skazaną kobiecości, dlatego wykonujący wyrok odcięli chrześcijance obie piersi. Istnieją dwie wersje, które podają, co było potem. W pierwszym podaniu podczas tortur zatrzęsła się ziemia. Oprawca odebrał zjawisko jako karę z nieba i rozkazał zaprzestać długotrwałego znęcania się nad kobietą, realizując natychmiastowy wyrok przez śmierć na rozżarzonym węglu. W ten sposób ostatecznie pozbawiono św. Agatę życia. W drugiej wersji po odcięciu kobiecie piersi, rzucono ją na rozżarzony węgiel oraz ostre skorupy i dopiero w tym czasie nastąpiło trzęsienie ziemi. Przerażony namiestnik uciekł z miejsca tortur, natomiast świętą ponownie uwięziono w więzieniu, gdzie zmarła. Podobno pożegnała świat słowami: Dzień św. Agaty z Katanii Wspomnienie świętej Agaty Sycylijskiej obchodzone jest 5 lutego w Kościele katolickim i 18 lutego w Kościele prawosławnym. W tym dniu w niektórych rejonach kraju, zgodnie z tradycją święcona jest woda, sól i pieczywo wypiekane z mieszanki zbóż. Wierni ufają, że to produkty, które chronią nie tylko przed pożarami, ale również piorunami. Znane są przysłowia: „Chleb i sól św. Agaty od ognia strzeże chaty”, „Gdzie św. Agata, bezpieczna tam chata”. Podobno także zwierzęta nakarmione poświęconym jedzeniem stają się wolne od wszelkiej zarazy. 5 lutego w Katanii relikwie świętej uczestniczą w procesji po całym mieście. W tym samym dniu San Marino obchodzi święto państwowe z okazji wspomnienia świętej z Sycylii. Modlitwa do świętej Agaty Wszechmogący Boże, niech nam wyprosi Twoje miłosierdzie święta Agata, dziewica i męczennica, która podobała się Tobie, dzięki męczeństwu i poświęconej Tobie czystości. Przez zasługi świętej Agaty, naszej patronki, błagamy Cię Boże, umacniaj nas, abyśmy nie zrażali się nigdy trudnościami i bólem, lecz by nasza miłość hartowana w cierpieniu jak w ogniu rozgrzewała serca innych i wiodła nas do Ciebie. Sprawdź też: Św. Maria Goretti – dwunastoletnia męczennica heroicznie broniąca czystości. Czy wybaczyła swojemu mordercy? Św. Maria Goretti to dziewczynka, która żyła krótko, ale wystarczająco długo, aby dołączyć do grona świętych. Męczennica wybrała śmierć w obronie swojej czystości i miłości do Boga. Maria uczy miłosierdzia, a także przebaczenia. To dzięki niej grzeszny Alessandro Serenelli (zabójca) przeżył nawrócenie i wstąpił do zakonu kapucynów w Maceracie. Modlitwa o wstawiennictwo do Agaty Sycylijskiej Wszechmogący Boże, Ty w osobie świętej Agaty, dziewicy i męczennicy, dałeś nam wzór miłowania Ciebie całym sercem; spraw, abyśmy mogli się cieszyć jej wstawiennictwem i swoją pracą wielbić Ciebie, a bliźnim naszym przynosić zdrowie i radość. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. Relikwie świętej Agaty Chrześcijanie pochowali ciało Agaty Sycylijskiej poza granicami miasta. Obecnie wyniesiona na ołtarze spoczywa w katedrze św. Agaty na Sycylii. Kult męczennicy natychmiast rozpowszechnił się na teren całych Włoch. Po śmierci dziewicy powstały liczne świątynie ku czci świętej, które wystawili m.in.: papież Symmachus, św. Grzegorz Wielki, papież Grzegorz II. Relikwie Agaty Sycylijskiej znajdują się również w katedrze w Weronie. Ikonografia chrześcijańska – św. Agata Sycylijska W ikonografii chrześcijańskiej św. Agata Sycylijska przedstawiana jest jako młoda i piękna kobieta w długiej sukni. Na najbardziej charakterystycznych obrazach z wizerunkiem świętej, męczennica trzyma w ręku kleszcze – narzędzie tortu lub misę, na której leżą jej odcięte piersi. Ponadto do głównych atrybutów Agaty Sycylijskiej można zaliczyć: chleb, welon, koronę, krzyż, nóż, nożyczki, pochodnię, palmę męczeńską, kość słoniową, rozżarzone węgle, wybuchający wulkan (Etnę). Przeczytaj również: Św. Tekla porzuciła ziemską miłość, aby towarzyszyć apostołowi. Skazana na śmierć – ocalała Święta Tekla nierzadko nazywana jest pierwszą męczennicą, tak jak św. Szczepan nazywany jest pierwszym męczennikiem. Kobieta wyróżniała się cechami przyciągającymi wielu mężczyzn. Chrześcijanka była nie tylko pobożna, ale także piękna i mądra. Na jej drodze do świętości stawał niejeden poganin. Czy uległa? O świętej Tekli można dowiedzieć się więcej np. z apokryfu „Dzieje Pawła i Tekli”.
Święty Julian Szpitalnik zabił rodziców. Dlaczego został wyniesiony na ołtarze?
Święty Julian Szpitalnik (Julian Gościnny) znany jest ze średniowiecznej opowieści o kupcu flamandzkim z III – IV wieku. Mężczyzna pod wpływem emocji dokonał okropnego czynu, dlatego pokutował całe życie: stosował ascetyczne praktyki, oferował bezgraniczną gościnność, nieustannie wspomagał ubogich i potrzebujących. Ostatecznie Julian został poddany kontroli przez samego Jezusa Chrystusa.
W tym artykule: Życiorys świętego Juliana Szpitalnika Kogo i czego patronem jest św. Julian Gościnny? Jak i kiedy zginął święty Julian? Dzień św. Juliana Szpitalnika w Polsce Ikonografia chrześcijańska – święty Julian Życiorys świętego Juliana Szpitalnika Tradycja Kościoła opowiada przewrotną historię o życiu świętego Juliana. Młodzieniec pochodził ze szlacheckiej rodziny i zajmował się kupiectwem. Pewnego dnia na polowaniu objawił się przed nim jeleń, przewidując przyszłość. Zwierzę ostrzegło Juliana, że wkrótce zabije swoich rodziców. Miłośnik polowania pragnął oszukać przepowiednie i postanowił wyprowadzić się z domu, ustatkować, założyć rodzinę. Podczas kolejnego łowiectwa, gdy mężczyzna przebywał w lesie, w odwiedziny do jego domu przyjechali rodzice. Żona Juliana posłała im miejsce na swoim własnym łóżku. Szpitalnik wyróżniał się porywczym i bezwzględnym charakterem. Gdy wrócił z polowania i zobaczył, że w jego sypialni przytula się dwoje ludzi, od razu posądził żonę o zdradę. Nie zawahał się ani sekundy, chwycił za miecz i zamordował domniemanego kochanka i „żonę” (rodziców). Sytuacja wywołała rozpacz w Julianie. Mężczyzna nie wiedział, co miał zrobić z własnym życiem, dlatego oddał się modlitwie, samotnym wędrówkom, praktykom pokutnym i pomocy biednym oraz potrzebującym. Prawdopodobnie ostatecznie zamieszkał nad rzeką Potenzą (Włochy), gdzie za darmo przewoził trędowatych i najuboższych. Legenda głosi, że pewnego dnia jeden z jego pasażerów prawie wypadł z łodzi, Julian Gościnny złapał jego trędowate ciało i tym samym ocalił życie niewinnego człowieka. Wielu twierdzi, że to sam Jezus Chrystus podróżował z Julianem sprawdzając, czy serce przewoźnika zostało całkowicie nawrócone. Prawdziwy żal i pragnienie pokuty to czynniki, które sprawiły, że Julian Gościnny stał się świętym w oczach innych. Sprawdź też: Święty Jan Chrzciciel – pierwszy czczony w całym Kościele. Jezus powiedział: „nie powstał większy od Jana Chrzciciela” Święty Jan Chrzciciel nieustannie zachwyca bezkompromisowością i odwagą. To jego imię z hebrajskiego oznacza „Bóg jest łaskawy”. Niektórzy uważali, że to właśnie krewny Jezusa był Mesjaszem, na co Jan jednoznacznie odpowiadał: „Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie: ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów". W Polsce ku czci proroka wzniesiono 338 kościołów. Kogo i czego patronem jest św. Julian Gościnny? Julian został uznany za patrona miasteczka i gminy Macerata we Włoszech. Święty opiekuje się przewoźnikami, rycerzami, podróżującymi, wioślarzami, myśliwymi i hotelarzami. O nawróconym wspomina się również w kontekście dobrego ducha grzeszników, żałujących za swoje złe uczynki. Ponadto św. Julian Gościnny to patron: skrzypków, pasterzy, hodowców, karczmarzy, cyrkowców, klaunów, kuglarzy, lutników, poszukujących noclegu, osób bezdzietnych. Jak i kiedy zginął święty Julian? Niewiele wiadomo o śmierci świętego Juliana. Prawdopodobnie mężczyzna zmarł wraz ze swoją żoną w 304 roku. Tradycja Kościoła podaje, że małżeństwo zginęło śmiercią męczeńską, a ciało świętego pochowane w Maceracie zostało przeniesione do Belgii (740 roku), aby ochronić je przed grabieżą miasta. We włoskim miasteczku pozostały wyłącznie relikwie Juliana Szpitalnika – lewe ramię. Miejsce, w którym zostało ukryte ciało w Belgii, na długo stanowiło tajemnicę. Dopiero 6 stycznia 1442 roku pewien szlachcic przed śmiercią wyznał biskupowi Mikołajowi Aste, gdzie spoczywa święty i ciało natychmiastowo przewieziono do katedry w Maceracie. Dzień św. Juliana Szpitalnika w Polsce Wspomnienie świętego Juliana obchodzone jest 9 stycznia w Kościele katolickim. W tym dniu grzeszący modlą się o odkupienie win, a zagubieni o odnalezienie ścieżki prowadzącej do świętości. Dzień świętego Juliana oznacza czas refleksji, spowiedzi i zmiany życia na bliższe Bogu. Modlitwa do św. Juliana Gościnnego Święty Julianie Szpitalniku, Patronie tych, którzy znaleźli się na życiowym rozdrożu, wysłuchaj naszych modlitw, gdy szukamy Twojego wstawiennictwa. Zmiłuj się nad nami, gdy stajemy przed trudnymi wyborami, pomóż nam rozeznać drogę, która prowadzi do Bożego Miłosierdzia. Naucz nas, jakie znaczenie ma prawdziwe nawrócenie, jak miłość i łaska mogą przemienić najciemniejsze serce. Święty Julianie, któryś oddał swoje życie służąc potrzebującym, pomóż nam zrozumieć, jak darowanie i miłosierdzie mogą uzdrawiać rany. Wspieraj nas w naszych wysiłkach, abyśmy mogli podążać Twoimi śladami, niosąc nadzieję i miłość tym, którzy jej najbardziej potrzebują. Prosimy Cię, święty Julianie, módl się za nami, abyśmy zawsze mogli być wierni drodze miłosierdzia i pojednania. Amen. Ikonografia chrześcijańska – święty Julian W ikonografii chrześcijańskiej św. Julian przedstawiany jest jako młody mężczyzna w stroju rycerskim i szatą zawieszoną na ramionach oraz biodrach. Głównym atrybutem świętego jest miecz, którym dokonał zabójstwa rodziców. Artyści ukazują Juliana Szpitalnika również z: krukiem, sokołem, jeleniem. Przeczytaj również: Święty Karol de Foucauld – powracający do wiary. Zakonnik, który wybrał życie na pustyni Święty Karol de Foucauld żył zgodnie z ideą pustelnika, powierzając całe swoje życie Bogu i miłości do bliźniego. Duchowny napisał: „Pytacie, jakie jest moje życie? To życie mnicha misjonarza, oparte na trzech zasadach: naśladować ukryte życie Jezusa w Nazarecie, adorować Najświętszy Sakrament, przebywać pośród ludów najbardziej opuszczonych". Brat Karol nie zawsze był blisko wiary chrześcijańskiej.