Zaburzenia odżywiania

Kiedy w latach 90-tych pokazy mody i okładki czasopism opanowały chude modelki, nastała wszechobecna moda na szczupłość.  Z czasem zaczęto zauważać, że to pragnienie może mieć swój tragiczny koniec i zaczęto mówić o tym głośno używając hasła: „anoreksja”. Dzisiaj zdecydowanie więcej niż o anoreksji, mówi się o wzroście otyłości, niezależnie od miejsca na naszym globie. Czy anoreksja i otyłość to dwa zupełnie inne światy? Czym są tak naprawdę zaburzenia odżywiania i po czy poznać, że coś niepokojącego dzieje się z nami lub bliską nam osobą.

Zaburzenia odżywiania (jak każde inne zaburzenia) są jakimś utrwalonym dysfunkcjonalnym wzorcem zachowania, związane są z ogromnym lękiem i dużymi zniekształceniami poznawczymi. Anoreksja jest zaburzeniem odżywiania to otyłość jest mówiąc ogólnie skutkiem jakiegoś działania/sytuacji, a nie zaburzeniem samym w sobie. To nie znaczy też, że każda osoba bardzo szczupła lub mająca nadwagę ma zaburzenia odżywiania.

Zaburzenia odżywiania są poważnymi zaburzeniami, które nieleczone mogą prowadzić do utraty zdrowia lub życia, wszystkie są wyniszczające i wyczerpujące organizm. Każdemu z nas zdarza się zjeść kawałek czekolady na poprawę humoru, innym razem odmówić kolacji, bo dbamy o linię, czy zobaczyć w lustrze kilka fałdek. Jeśli jednak sytuacje te powtarzają się nagminnie i zaczynają wpływać na nasze życie lub wręcz przejmować nad nim kontrolę, determinują nasze samopoczucie i aktywności, warto poszukać pomocy u specjalisty. Im wcześniej złapane, tym większa szansa na poprawę stanu zdrowia zarówno psychicznego jak i fizycznego.

W naszej galerii ekspert z Ośrodka CENTRUM wyjaśnia podstawowe zaburzenia odżywiania: anoreksja, bulimia i zaburzenia odżywiania inaczej określone.