Poród nie zawsze może odbyć się w sposób naturalny. Kiedy mama ma kłopoty ze zdrowiem lub maleństwo nie radzi sobie z samodzielnym przyjściem na świat, z pomocą może przyjść lekarz, który przeprowadzi cesarskie cięcie. Nie jest to skomplikowana operacja, a jedynie dość prosty zabieg chirurgiczny. Ale jak każda ingerencja skalpelem wiąże się z pewnym ryzykiem - dla kobiety, którą czeka nieprzyjemny proces gojenia rany i maleństwa - dla którego nagłe spotkanie ze światem może być szokiem.

Przygotowania do spotkania

Gdy cesarskie cięcie jest zaplanowane, możesz się do niego przygotować. Jak przed każdą operacją nie powinnaś przez co najmniej 6 godzin jeść ani pić. Tuż przed samym zabiegiem pielęgniarka poda ci kroplówkę z glukozą lub płynem wieloelktrolitowym. Dzięki temu po zabiegu nie będziesz aż tak osłabiona, niewielką utratą krwi w czasie zabiegu. Potem siostra założy ci cewnik do pęcherza moczowego. Zabieg ten nie jest przyjemny, ale zakładanie cewnika nie boli. Następnie znajdziesz się na sali operacyjnej. Anestezjolog wybierze dla ciebie znieczulenie. W zależności od okoliczności może być ono zewnątrzoponowe - wówczas zachowasz pełną świadomość i zobaczysz dziecko zaraz po porodzie lub pełne - wtedy "zaśniesz" na czas operacji, która potrwa ok. 30-40 minut. W obu przypadkach możesz być pewna, że nie będziesz czuła bólu. Kiedy będziesz już dobrze przygotowana do zabiegu, lekarze rozpoczną cesarskie cięcie.

Pomocna dłoń ginekologa

Lekarz zacznie od nacięcia skóry i tkanek podskórnych - będzie miało ok. 15- 20 cm długości. W ten sposób dotrze do macicy, potem wykona na niej cięcie. Zrobi to w poprzek brzucha, tuż nad spojeniem łonowym - blizna będzie wtedy mniej widoczna. Uwaga! W przypadku, gdy cesarkę trzeba zrobić natychmiast, czasem brakuje czasu na malutkie, niewidoczne nacięcie i lekarz rozcina brzuch wzdłuż, by łatwiej wydostać maleństwo. Potem lekarz odetnie pępowinę. Jeśli będziesz przytomna, pokaże ci maluszka. Później znów na chwilę będziecie musieli się rozstać. Dziecko trafi pod opiekę pielęgniarki, a ty lekarza. Teraz musi zająć się łożyskiem - wyjmuje je, oczyszcza macicę (by zapobiec ewentualnym krwotokom) i zaszywa. Koniec! Wracasz na salę pooperacyjną. A tam już czekać będzie na ciebie maleństwo.

Nareszcie w ramionach mamy

Teraz, kiedy jesteście razem, czas na pierwsze karmienie. Po znieczuleniu zewnątrzoponowym możesz podać dziecku pierś już w godzinę po porodzie. Jeśli w czasie zabiegu miałaś pełne znieczulenie, chwilę poczekacie -pierwsze karmienie odbędzie się dopiero po 24 godzinach. Teraz czeka cię kilka niezbyt przyjemnych dni (ok. 6-8) będzie się wtedy goiła rana. Na szczęście ten nieprzyjemny czas będzie osładzał ci maluch. Powrót do całkowitej formy potrwa ok. 6-8 tygodni. W tym czasie powinnaś odpoczywać. Nie wolno ci dźwigać, intensywnie ćwiczyć. Nie musisz natomiast powstrzymać się od seksu. Zanim pomyślisz o następnej ciąży twój organizm będzie potrzebował chwilę, aby przygotować się na kolejnego maluszka.

Kiedy cesarka to konieczność?

  • łożysko centralnie przodujące - łożysko zamyka ujście kanału szyjki macicy i dziecko nie mogłoby się przedostać;
  • łożysko przedwcześnie oklejone - łożysko oddziela się od mięśnia macicy w trakcie ciąży, a to grozi krwawieniem i obumarciem płodu;
  • położenie poprzeczne płodu - bark lub rączka układają się nad spojeniem łonowym, dziecko klinuje się podczas porodu;
  • ciąża mnoga - wtedy, gdy pierwsze z bliźniąt ułożone jest pośladkowo, to mogłoby doprowadzić do zatrzymania porodu na wysokości główki;
  • jeżeli ciąża była trudna, stan mamy jest nienajlepszy i poród drogami natury mógłby być dla niej zbyt wyczerpujący, lekarz może zdecydować się na przeprowadzenie cesarskiego cięcia.

Czasem decyzja o cesarskim cięciu zapada podczas porodu, gdy nieoczekiwanie akcja porodowa komplikuje się: spada tętno płodu, poród nie postępuje, mimo że odeszły wody płodowe, u kobiety pojawiają się drgawki i wzrasta niebezpiecznie ciśnienie. Wówczas nie można zdać się na naturę, trzeba natychmiast interweniować przeprowadzając operację.

Cięcie na życzenie?

W prywatnej klinice położniczej możesz poprosić o przeprowadzenie cesarskiego cięcia na życzenie. W państwowym szpitalu bierze się pod uwagę jedynie względy medyczne (przynajmniej oficjalnie). Opinie lekarzy, czy należy wykonywać cesarskie cięcie na życzenie są podzielone. Większość ginekologów uważa jednak, że to zabieg, który powinno się wykonywać tylko w sytuacji, gdy naturalny poród jest niemożliwy.