Zwykle dotyczy ona osób dorosłych po 45 roku życia. Jednak może trafić nawet na młodszych. Każdy pacjent, u którego w rodzinie występowała cukrzyca ma prawo poprosić o badanie laboratoryjne poziomu glukozy we krwi. To pacjentowi się należy. Nie jest ono drogie bo kosztuje od 3-5 zł. Jednak nie zawsze lekarz chce dać skierowanie na badanie cukru. Jeśli w ciągu 2 kolejnych dni w badaniu na czczo wynik pokaże poziom wyższy niż 125 mg/dl, to lekarz powinien zlecić wykonanie testu obciążenia glukozą. W takim przypadku przy wyniku na poziomie 200 mg/dl diagnozuje się cukrzycę.


Kiedy zagrożenie może dotyczyć także Ciebie? Poniżej wymieniamy główne przyczyny rozwoju cukrzycy typu II. Oto one:

  • Mało się ruszasz
  • Odżywiasz nieregularnie i nieprawidłowo
  • Gdy masz nadwagę lub otyłość (BMI powyżej 25)
  • W rodzinie ktoś chorował już na cukrzycę
  • Jesteś kobietą, która urodziła dziecko cięższe niż 4 kg
  • Przeszłaś cukrzycę ciążową
  • Chorujesz na nadciśnienie
  • Masz problem z prawidłowym poziomem cholesterolu


Badaj poziom cukru 1 raz w roku

Jeśli jesteś w grupie ryzyka badaj poziom cukru co około 1 rok. Nieleczona cukrzyca może zaatakować nerki, układ krążenia, oczy, nerwy. Jeśli ryzyko Ciebie nie dotyczy zacznij badać poziom cukru co 3 lata po 45 roku życia.

 

Jeśli już wiesz, że masz cukrzycę, to niestety nie ma odwrotu. Musisz stawić jej czoła i spróbować zaakceptować, aby normalnie z nią żyć. A da się z nią żyć, czego przykładem jest wiele ludzi, choćby znanych ze szklanego ekranu, którzy wiodą aktywne życie zawodowe.


Zmień dietę

W leczeniu cukrzycy podstawą jest zmiana swojego sposobu odżywiania. Celem tej zmiany jest dążenie do:

  • Unormowania poziomu cukru do około 90-140 mg/dl
  • Obniżenia ciśnienia tętniczego
  • Oraz obniżenia poziomu trójglicerydów


Żywienie w cukrzycy powinno być powiązane z rodzajem leczenia tej choroby (tabletki lub insulina), a także indywidualnymi problemami pacjenta. Cukrzycą typu II dotknięte są zazwyczaj osoby otyłe. W początkowym etapie już samo obniżenie masy ciała skutecznie pozwala z nią walczyć. Z czasem jednak dieta i zwiększony wysiłek fizyczny nie wystarczają i konieczna jest terapia farmakologiczna, co nie oznacza przyzwolenia na rezygnację z diety.


Powiedz słodyczom – do widzenia

Odżywianie w cukrzycy oznacza swego rodzaju stabilizację i dbałość w doborze posiłków. Pierwszą zasadą jest całkowite wyeliminowanie z diety cukrów prostych oraz produktów o wysokim Indeksie Glikemicznym (IG), czyli np.: cukru, cukierków, białego pieczywa, słodkich napojów, wielu owoców, białej mąki, rozgotowanego makaronu. Cukrzyca nie oznacza jednak eliminacji wszystkich węglowodanów.

 

Zawartość węglowodanów złożonych powinna obejmować około 45-50% dziennego zapotrzebowania na energię. Przykładowo osoba, której zapotrzebowanie na energię wynosi 2000 kcal powinna spożywać od 225-250 g węglowodanów złożonych przez cały dzień. Zaleca się spożywanie produktów, którym towarzyszy duża ilość błonnika pokarmowego. Błonnik stabilizuje poposiłkowy wzrost poziomu cukru. Produkty te powinny także charakteryzować się niskim IG. Osoby chore na cukrzycę mogą zatem spożywać węglowodany m.in. z takich produktów jak:

  • Chleb i makaron razowy
  • Grube kasze
  • Otręby, płatki owsiane
  • Makaron ugotowany na półtwardo


Poznaj WW (wymienniki węglowodanowe)

Każdy „doświadczony” cukrzyk zna to pojęcie i musi umieć wyliczać sobie lub poznać wartości wymienników węglowodanowych (WW), aby jego dieta była wyrównana i nie przyczyniała się do niepotrzebnych wzrostów poziomu cukru we krwi.

 

1 wymiennik węglowodanowy, to 10 g węglowodanów zawartych w produkcie. Aby w prosty sposób ustalić ile dany produkt ma wymienników należy ilość węglowodanów podaną na opakowaniu produktów podzielić przez 10. Przykładowo więc otręby pszenne zawierają w 100 g 61,9 g węglowodanów. Oznacza to, że mają one 6,2 WW w 100 g. Zatem w (30 g) porcji otrąb wymienników będzie 1,8 WW.

 

Teraz tylko potrzebna jest Tobie wiedza na temat ilości WW w całodniowej diecie. Wspominana osoba z dziennym zapotrzebowaniem na węglowodany 225-250 g powinna zjeść około 22,5-25 WW. Następnie trzeba je równomiernie rozłożyć w ciągu dnia. Tak z grubsza wygląda pierwsza zasada komponowania sobie diety w cukrzycy typu II. Znając zawartość wymienników w każdym produkcie metodą prób i błędów na pewno poradzisz sobie w ich wyliczaniu i w ten sposób ustabilizujesz swój sposób odżywiania.


Unikaj diet niskowęglowodanowych

Ważne jest, aby wiedzieć, że cukrzyk pomimo konieczności ograniczania cukrów powinien dostarczyć z dietą co najmniej 140 g węglowodanów złożonych. Paradoksalnie więc dieta niskowęglowodanowa jest mu zatem przeciwwskazana. dieta Kwaśniewskiego czy Atkinsa są zdecydowanym wrogiem cukrzyków.

 

Kolejnym ważnym dla Ciebie pojęciem jest wymiennik białkowo-tłuszczowy (WBT). 1 WBT określa 100 kcal z białek i tłuszczów. Obliczanie go w praktyce jest już bardzo trudne, dlatego w ich przypadku skorzystać ze specjalnych tabel, które są ogólnie dostępne w Internecie lub poprosić o nie lekarza lub dietetyka.


Zawartość białek w diecie cukrzyka wynosi od 15-20% ogólnego zapotrzebowania na energię. Natomiast tłuszczu od 30-35% dziennie. Dozwolonymi produktami w zakresie głównych źródeł białka i tłuszczy są produkty o niższej zawartości tłuszczu, np.: pierś z kurczaka, jogurt naturalny 2% tłuszczu, mleko 1,5-2% tłuszczu, maślanka, kwaśne mleko, oleje roślinne, orzechy, nasiona czy migdały.


W początkowej fazie choroby warto skonsultować się z doświadczonym dietetykiem, który poprowadzi Cię przez zawiłe zasady komponowania diety i doboru produktów.  U dietetyków czy lekarzy jest przygotowanych wiele tabel WW i WBT, które ułatwiają dostęp do wiedzy o ich zawartości bez konieczności samodzielnego przeliczania. Tam także otrzymasz szczegółowe informacje o dozwolonych i niedozwolonych dla Ciebie produktach.

Skomplikowane? Wiesz już czym jest bycie chorym na cukrzycę? Nie czekaj aż Cię dopadnie. Lepiej zapobiegać niż leczyć. 


Stosuj 3 główne zasady prawidłowego odżywiania, a zmniejszysz ryzyko jej wystąpienia u Ciebie:


  1. Dbaj o prawidłowe odżywianie.
  2. Odstaw samochód na dalszy parking i zapewni sobie chociaż kilkanaście minut ruchu dziennie.
  3. Rzuć palenie.


Powodzenia!