| Komentarze: |
|
|
| Zaloguj się aby dodać komentarz. |
|
| kilcik | 2009-10-09 16:56 |
| przepięknie napisany wiersz...zmuszający do zadumy ...pozdrawiam |
|
| Kryha | 2009-10-09 13:45 |
| Zainspirowana Twoim wierszem napisałam swój, jako komentarz do Twego |
|
| blumchen | 2009-10-09 13:56 |
| Oj pięknie. Naprawdę pięknie... |
|
| Nalka31 | 2009-10-09 15:01 |
| choć inny od tego co napisała Kryha, mnie się też podoba. melancholii i zadumy też czasem potrzeba przechadzając się po ścieżkach cmentarza. |
|
| Siła Poezji | 2009-10-09 13:25 |
| Wiersz piękny i głęboki w wymowie. Konstruktywnie krytykując brakuje mi znaków przestankowych. Ale może to właśnie ich brak buduje to niesamowite napięcie? Wspaniały wiersz. |
|
| Alodia | 2009-10-09 17:06 |
| Wiersz wciąga do upiornego tańca ze śmiercią... |
|
| ula2ula | 2009-10-09 16:57 |
| czekając na nieśmiertelność Wiersz w podniesionym tonie piękny + |
|
| australijka | 2009-10-10 14:39 |
| nic dodac nic ujac - cudowny wiersz |
|
| dracena | 2009-10-09 13:53 |
| Piękny wiersz, niebawem 1 listopada - zaduma nad przemijaniem, co czeka nas na drugim brzegu? |
|
| justyn55 | 2009-10-09 13:24 |
| ..cmentarne dęby w obrazie zadumy ...i liście na nagrobkach....wiersz zmusił mnie do wspomnień... |
|
| peace57 | 2009-10-09 14:03 |
| Zachwyciłęm się, piękne słowa... |
|
| Czatinka | 2009-10-09 14:16 |
| Ładny wiersz choć to smutny moment . U Ciebie porównanie , a u mnie . Ja rozpoznaję miejsce osoby mi bliskiej po czterech wysokich po niebo świerkach , rosną wzdłuż alejki zaraz przy płycie z brzegu , niepowtarzalne miejsce . :) |
|
| Bella Jagódka | 2009-10-09 14:28 |
| piękne rymy, dobry wiersz...niepotrzebnie tylko tytuł "krzyczy" wielkimi literkami. Kłaniam się Twojemu pisaniu... dobrze to robisz |
|
| aanka | 2009-10-09 15:23 |
| wiersz z gatunku tych co to się czyta jednym tchem - pięknie o przemijaniu - pozdrawiam |
|
| jarmolstan | 2009-10-09 16:14 |
| wiersz nieźle zrymowany dobrze poprowadzony, gratuluję pomysłu i wykonania. |
|
| Paulla Sz. | 2009-10-09 17:18 |
| poetycki głęboki wiersz ciekawe metafory pozdrawiam :) |
|
| kazap | 2009-10-09 20:34 |
| Jesli pozwolisz i ja sie pokłonie debom......wzruszyły mnie twoje słowa...z plusem za klimat...pozdrawiam... |
|
| kasztanowiec | 2009-10-09 20:23 |
| Pieknym wierszem zaprowadzasz czytelnika tam, gdzie juz wszystkie problemy przestaja miec znaczenie...a pokora potrafi powalic na kolana. |
|
| skorusa | 2009-10-09 21:18 |
| ...tak trudno jest to wszystko zrozumieć... |
|
| misiaala | 2009-10-09 21:18 |
| to jest prawdziwa sztuka, tak napisac wiersz, wszystko tak zgrane i ładne... |
|
| nowicjuszka | 2009-10-09 21:30 |
| Piękny wiersz,brak słów.Pozdrawiam. |
|
| Zyta | 2009-10-09 21:58 |
| Bardzo piękny,glęboki wiersz.Słyszy się tę ciszę przerywana wiatrem. A pokora dębów niesamowita.Dla mnie nie smutny tylko melancholijny. |
|
| wibo | 2009-10-09 23:11 |
| Ciekawie i refleksyjnie o przemijaniu i przekroczeniu progu nadziei -no cóż taki nasz żywot -majestat śmierci czeka -pozdrawiam! |
|
| Milena24 | 2009-10-09 23:24 |
| piękny wiersz.... :) pozdrawiam |
|
| Zora2 | 2009-10-10 09:03 |
| Przeczytałam jednym tchem i zachwyciłam się sposobem wyrażania myśli.Tytuł pisany wielkim literami nie pasuje do całości.I to jest moje jedyne zastrzeżenie.Pozdrawiam serdecznie. |
|
| Tesss | 2009-10-10 09:07 |
| Wiersz pelen wspomnien i tesknoty za tym co przemija,,,a jest tak silne " jak
cmentarne deby",,piekny wzruszajacy
wiersz,,pozdrawiam cielputko z daleka. |
|
| Jarosław Jantarski | 2009-10-10 09:39 |
| Cóż tu dodać - świetny wiersz. |
|
| alladyn | 2009-10-10 12:15 |
| Pewnie Twoje wiersze staną sie niesmiertelne, jak te wspomniane dęby. |
|
| czuły szept | 2009-10-12 15:30 |
| Nie śpieszmy się na drugi brzeg. |
|
| poniwiec | 2009-10-14 00:29 |
| Czuję tu nastrój jakiejś romantycznej magii. |
|
| Ginsana | 2009-11-05 14:09 |
| ech...aż ciarki przeszły....bardzo refleksyjnie napisane.... |
|
